บทที่ 2264 - เจ้าเล่ห์ “ถ้าอย่างนั้น ข้าขอทราบได้หรือไม่ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะพบสุสานที่หายไปนั่น?” ฉู่เฟิงเอ่ยถาม “นั่นเป็นคำถามที่ง่ายมาก เจ้าก็แค่ต้องไปที่นั่นเพื่อตามหามัน” แมวเฒ่าชี้ไปทางป่าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ “ที่นั่นเหรอ?” ฉู่เฟิงมีท่าทีลังเล ในตอนนั้นเอง แมวเฒ่าก็เริ่มเดินไปในทิศทางนั้น มันชี้ไปยังพื้นดินใต้กรงเล็บของมันแล้วกล่าวว่า “สุสานตั้งอยู่ตรงนี้” “ทางที่ดีเจ้าอย่ามาหลอกข้าเลย ที่นี่ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง” ฉู่เฟิงกล่าว ฉู่เฟิงไม่ได้พูดจาเลื่อนลอย เพราะเขาได้ใช้เนตรสวรรค์ตรวจสอบพื้นที่นั้นแล้ว และไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ ในที่แห่งนี้เลย “ไอ้หนู ท่านผู้นี้ไม่หลอกเจ้าหรอก เพียงแต่เทคนิคเชื่อมต่อวิญญาณของเจ้านั้นอ่อนเกินไป ด้วยเทคนิคของเจ้า มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาสุสานพบ” แมวเฒ่ากล่าว “เจ้าเป็นคนแรกเลยนะที่กล้าบอกว่าเทคนิคเชื่อมต่อวิญญาณของฉู่เฟิงนั้นยังไม่เข้าขั้น หลังจากที่เห็นเขาใช้มันแล้ว เจ้าแมวบ้า เจ้ากำลังแสร้งทำเป็นรู้ทั้งที่ไม่รู้ชัดๆ” ตั้นตั้นเผยแววตาเย็นชา นางไม่เชื่อคำพูดของแมวเฒ่าเลยแม้แต่น้อย “เจ้าจะบอกว่าเทคนิคของเขาไม่กระจอกงั้นรึ? หากเทคนิคของเขาไม่กระจอก ข้าก็ไม่มีความจำเป็นต้องบอกเขาเลยว่าสุสานอยู่ที่ไหน เพราะเขาคงจะหามันพบได้ด้วยตัวเอง แถมยังสามารถเรียกสุสานนั้นออกมาได้อีกด้วย” แมวเฒ่ากล่าว “หรือว่าเจ้ารู้วิธีหาสุสานนั่น?” ฉู่เฟิงถาม “แน่นอน ท่านผู้นี้จะสอนค่ายกลวิญญาณให้เจ้าอย่างหนึ่ง ด้วยสิ่งนั้น เจ้าจะสามารถเปิดเผยสุสานออกมาได้” “แต่แน่นอนว่า ท่านผู้นี้จะไม่ช่วยเจ้าโดยไม่มีเหตุผล เจ้าต้องตกลงเรื่องหนึ่งกับข้าก่อน” แมวเฒ่ากล่าว “เรื่องอะไร?” ฉู่เฟิงถาม “เจ้ามีบุหรี่ไหม?” แมวเฒ่าถาม “บุหรี่?” ฉู่เฟิงทำสีหน้ามึนงง “ดูจากท่าทางแล้ว เจ้าคงไม่สูบบุหรี่สินะ แต่เจ้าก็น่าจะเคยเห็นกล้องยาสูบมาก่อนใช่ไหม? ทำกล้องยาสูบให้ท่านผู้นี้สักอันสิ” “โอ้ ใช่แล้ว ทำตามขนาด ส่วนประกอบ และรูปลักษณ์แบบนี้เลย” ขณะที่แมวเฒ่าพูด มันก็เริ่มใช้กรงเล็บวาดโครงสร้างและรูปทรงของกล้องยาสูบ ไม่นานนักมันก็วาดเสร็จ “โอ้ เจ้ามีฝีมือไม่เบานี่” ในตอนนั้น องค์ราชินีก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมออกมา สาเหตุก็เพราะภาพวาดของแมวเฒ่านั้นไม่เพียงแต่ละเอียดมาก แต่มันยังวาดเสร็จเร็วอย่างเหลือเชื่อ อย่าว่าแต่แมวเลย แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ การจะวาดแบบแปลนที่ละเอียดขนาดนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องยากที่จะทำได้สำเร็จ จากจุดนี้เพียงจุดเดียว ก็บอกได้แล้วว่าแมวตัวนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ “ไอ้หนู ยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบไปทำกล้องยาสูบแบบนี้มาให้ท่านผู้นี้เร็วเข้า” แมวเฒ่าเริ่มออกคำสั่งกับฉู่เฟิง “เฮ้ เจ้าแมวบ้า อยากโดนดีนักใช่ไหม!” องค์ราชินีเริ่มมีโทสะ นางยกมือขึ้นตั้งท่าจะสั่งสอนแมวเฒ่า ทว่าฉู่เฟิงก็ห้ามนางไว้อีกครั้ง จากนั้นเขาพัดสะบัดแขนเสื้อ พลังวิญญาณระดับอมตะจำนวนเล็กน้อยก็ปรากฏขึ้น เพียงพริบตา พลังวิญญาณนั้นก็ก่อตัวเป็นกล้องยาสูบ กล้องยาสูบนั้นกลั่นตัวจนกลายเป็นวัตถุจริงอย่างรวดเร็ว จนดูไม่ออกเลยว่าสร้างขึ้นจากพลังวิญญาณ ยิ่งไปกว่านั้น ขนาดและรูปลักษณ์ของมันยังเหมือนกับภาพวาดของแมวเฒ่าทุกประการ อย่างไรก็ตาม เมื่อกล้องยาสูบที่ไร้ที่ติส่งถึงมือแมวเฒ่า คำประเมินเดียวที่ฉู่เฟิงได้รับคือ “ก็พอใช้ได้” “ในเมื่อเจ้าเป็นผู้เชื่อมต่อวิญญาณ เจ้าก็น่าจะมีหญ้าคลายวิญญาณอยู่บ้าง เอามาให้ท่านผู้นี้หน่อยสิ” แมวเฒ่าเริ่มออกคำสั่งอีกครั้ง มันทำตัวราวกับเป็นผู้ยิ่งใหญ่จริงๆ ส่วนฉู่เฟิงไม่ได้โกรธเคืองแมวเฒ่าแต่อย่างใด เขาหยิบหญ้าคลายวิญญาณออกมาสองสามชิ้นแล้วส่งให้มัน แมวเฒ่าวางหญ้าคลายวิญญาณลงบนพื้น แล้วกล่าวว่า “ทำให้พวกมันแห้งซะ” ฉู่เฟิงทำตามที่แมวเฒ่าสั่งต่อไป เพราะสำหรับเขาแล้ว เรื่องพวกนี้ทำได้ง่ายมาก อย่างน้อยก็ง่ายกว่าการวางค่ายกลวิญญาณอย่างมหาศาล “เอาถุงจักรวาลมาให้ข้าอันหนึ่ง” แมวเฒ่าพูด ฉู่เฟิงไม่ได้ตระหนี่ เขาหยิบถุงจักรวาลที่ว่างเปล่าออกมาแล้วส่งให้แมวเฒ่าโดยตรง จากนั้น แมวเฒ่าก็แขวนถุงจักรวาลไว้ที่คอ และเริ่มเด็ดใบของหญ้าคลายวิญญาณก่อนจะยัดพวกมันลงไปในถุงจักรวาล หลังจากนั้น แมวเฒ่าก็หยิบใบหญ้าคลายวิญญาณส่วนเล็กๆ มายัดลงในกล้องยาสูบ แล้วบอกกับฉู่เฟิงว่า “จุดไฟสิ” ฉู่เฟิงชี้นิ้วไปที่กล้องยาสูบ แล้วประกายไฟก็ตกลงไปในนั้น หลังจากใบหญ้าคลายวิญญาณติดไฟ ควันก็เริ่มลอยขึ้นมา ส่วนเจ้าแมวเฒ่า มันเริ่มดูดกล้องยาสูบอย่างชำนาญ ไม่เพียงแต่มันจะดูดเท่านั้น มันยังพ่นควันออกมาด้วย ควันพุ่งออกมาทั้งทางปากและจมูกของมัน ในความเป็นจริง เจ้าแมวเฒ่ายังสามารถเปลี่ยนรูปร่างของควันให้เป็นรูปทรงต่างๆ ได้สารพัด ขณะที่แมวเฒ่าดูดกล้องยาสูบต่อไป มันก็หลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้ม ดูเหมือนมันจะกำลังเพลิดเพลินกับมันอย่างแท้จริง ในตอนนี้ ฉู่เฟิงรู้สึกยิ่งขึ้นว่าแมวเฒ่าตัวนี้ไม่ธรรมดา ไม่ใช่เพียงเพราะมันสูบบุหรี่ราวกับคนที่มีประสบการณ์โชกโชนเท่านั้น ประการแรก ถึงแม้ฉู่เฟิงจะรู้ว่าหญ้าคลายวิญญาณเป็นสมุนไพร แต่เขารู้แค่ว่าส่วนรากของมันมีประโยชน์ และคิดว่าใบของมันไม่มีค่าอะไรเลย ทว่าเขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าใบของหญ้าคลายวิญญาณจะนำมาสูบได้เหมือนยาสูบ ยิ่งไปกว่านั้น กลิ่นของหญ้าคลายวิญญาณยังหอมกว่ายาสูบทั่วไปมากนัก “สรรพคุณทางยาของหญ้าคลายวิญญาณน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ถ้าเอามาสูบเป็นยาสูบ ก็ถือว่าพอถูไถไปได้” แมวเฒ่ากล่าวขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับการสูบ “คราวนี้เจ้าจะบอกวิธีหาสุสานให้ข้าได้หรือยัง?” ฉู่เฟิงถาม “แน่นอนว่ายังไม่ได้ เจ้ายังไม่ได้ตกลงจะช่วยข้าเลย” แมวเฒ่ากล่าว “เจ้าจะบอกว่าควันพวกนี้ยังไม่พอรึ?” ฉู่เฟิงกล่าว “ย่อมไม่พออยู่แล้ว นี่มันก็แค่ควัน เจ้าคิดจะแลกที่อยู่ของสุสานจากข้าด้วยควันแค่นี้งั้นรึ? เจ้าช่างเพ้อฝันเกินไปหน่อยไหม?” แมวเฒ่าส่งสายตาดูแคลนมาที่ฉู่เฟิง “ก็ได้ บอกมาเถอะว่าเจ้าต้องการให้ข้าช่วยอะไร” ฉู่เฟิงกล่าว “วิหารสวรรค์พุทธะยังอยู่ไหม?” แมวเฒ่าถาม “ยังอยู่” ฉู่เฟิงตอบ “งั้นเจ้าจงไปที่วิหารสวรรค์พุทธะ แล้วหาเจ้าอาวาสคนปัจจุบัน บอกเขาว่า ‘ท่านเจ้าพยัคฆ์’ ผู้ก่อตั้งวิหารของพวกเขาถูกขังอยู่ที่นี่ บอกให้เขาหาผู้เชื่อมต่อวิญญาณชุดคลุมอมตะลายมังกรมาอย่างน้อยสิบคน แล้วพาพวกเขามาช่วยข้าที่นี่” แมวเฒ่ากล่าว “ฮ่าๆๆ ท่านเจ้าพยัคฆ์? เจ้ามันก็แค่แมวแก่ขี้เรื้อนชัดๆ ความต่างระหว่างเจ้ากับเสือน่ะมันมหาศาลเลยนะ ไม่รู้ตัวรึไง?” ในตอนนั้น ตั้นตั้นเริ่มหัวเราะเยาะคำพูดของแมวเฒ่า ทว่าฉู่เฟิงกลับมีสีหน้าเคร่งเครียด สาเหตุก็เพราะเขารู้สึกว่าท่าทางของแมวตัวนี้ รวมถึงน้ำเสียงที่มันพูด ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ล้อเล่นหรือโกหกเลย หรือว่าแมวตัวนี้จะเป็นผู้ก่อตั้งวิหารสวรรค์พุทธะจริงๆ? ถ้าเป็นเรื่องจริง มันจะไม่น่าขันเกินไปหน่อยหรือ? วิหารสวรรค์พุทธะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อุทิศแด่พุทธศาสนา ผู้ก่อตั้งจะเป็นแมวได้อย่างไร? ในตอนนั้น ฉู่เฟิงเริ่มพิจารณาแมวเฒ่าอีกครั้ง ทว่าไม่ว่าเขาจะมองมันอย่างไร มันก็ดูเหมือนแมวธรรมดาๆ สำหรับเขาเท่านั้น แต่อย่างไรก็ตาม แมวเฒ่าตัวนี้ก็มีความพิเศษอย่างยิ่ง อย่างน้อยที่สุด การที่มันพูดได้ก็นับว่าพิเศษมากแล้ว สิ่งนี้ทำให้ฉู่เฟิงตระหนักว่าเขาไม่อาจมองแมวตัวนี้ให้ออกได้เลยจริงๆ “เจ้าเป็นผู้ก่อตั้งวิหารสวรรค์พุทธะจริงๆ งั้นเหรอ?” ฉู่เฟิงถาม “ท่านผู้นี้ไม่มีวันโกหก” แมวเฒ่าตอบ “แล้วทำไมเจ้าถึงมาติดอยู่ที่นี่?” ฉู่เฟิงถาม “ต้องถามด้วยเหรอ? ก็คงเป็นเพราะสมบัติที่นี่น่ะสิ” ตั้นตั้นกล่าว “หึ ยัยเด็กโง่ เจ้าช่างดูถูกข้าเกินไปแล้วนะ” แมวเฒ่าหัวเราะอย่างเหยียดหยาม จากนั้นมันก็หันไปทางฉู่เฟิงแล้วกล่าวว่า “ไอ้หนู ถ้าเจ้าช่วยท่านผู้นี้ หลังจากข้าออกไปจากที่นี่ได้ ข้าจะให้วิหารสวรรค์พุทธะคุ้มครองเจ้าอย่างแน่นอน” “ต่อให้สิ่งที่เจ้าพูดจะเป็นความจริง ข้าก็ยังไม่สามารถช่วยเจ้าได้ในทันทีแบบนี้ สาเหตุก็เพราะข้าไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เจ้าพูดเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ เพราะถึงอย่างไร เจ้าในตอนนี้ก็ไม่มีพลังยุทธ์เลยแม้แต่น้อย” ฉู่เฟิงกล่าว “นั่นมันง่ายมาก ข้าจะบอกความลับบางอย่างเกี่ยวกับวิหารสวรรค์พุทธะให้เจ้าฟัง” แมวเฒ่ากล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “อย่างแรก ข้าไม่ได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับวิหารสวรรค์พุทธะมากนัก และอย่างต่อมา ข้าก็ไม่ได้สนใจความลับของวิหารสวรรค์พุทธะด้วย” ฉู่เฟิงกล่าว “แล้วเจ้าต้องการอะไร?” แมวเฒ่าถาม “เอาแบบนี้ดีไหม เจ้าบอกวิธีหาสุสานให้ข้าก่อน หากสิ่งที่เจ้าบอกมีประโยชน์ ข้าถึงจะไปตามคนจากวิหารสวรรค์พุทธะให้มาที่นี่” ฉู่เฟิงกล่าว “แบบนั้นไม่ได้หรอก ถ้าข้าบอกวิธีหาสุสานให้เจ้า แล้วเจ้าดันเบี้ยวไม่ยอมไปตามคนจากวิหารสวรรค์พุทธะล่ะ?” แมวเฒ่ามีสีหน้าไม่ไว้วางใจ ความเจ้าเล่ห์ปรากฏชัดอยู่บนใบหน้าของมัน