บทที่ 3721 - เริ่มต้นทันที เมื่อสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว ฉูหลิงซีไม่เพียงแต่ยืนยันได้ว่าดวงตาของเธอมองเห็นได้ตามปกติ แต่เธอยังค้นพบสิ่งอื่นอีกด้วย “ข้าไม่ได้ตาบอดจริงๆ หรือ?” “ดวงตาของข้า...” “เดี๋ยวก่อน! ระดับพลังยุทธ์ของข้า... มันเปลี่ยนไปแล้ว?!!!” ฉูหลิงซีอุทาน “ระดับพลังยุทธ์ของเจ้าหรือ?” ไม่มีใครสังเกตเห็นระดับพลังยุทธ์ของฉูหลิงซีเลย เพราะทุกคนต่างเป็นห่วงอาการของเธอมากเกินไป หลังจากฉูหลิงซีเอ่ยคำเหล่านั้น ฝูงชนจึงเริ่มหันมาสนใจระดับพลังยุทธ์ของเธอ และนั่นคือตอนที่พวกเขาพบว่า ระดับพลังยุทธ์ของฉูหลิงซีไม่ได้อยู่ในระดับเจ้าแห่งสงคราม ขั้นที่สามอีกต่อไปแล้ว แต่เธอกลายเป็นระดับเจ้าแห่งสงคราม ขั้นที่สี่ ระดับพลังยุทธ์ของฉูหลิงซีเพิ่มขึ้นจริงๆ ทว่า ฉูหลิงซีเป็นผู้ครอบครองสายเลือดแห่งสวรรค์ ตามปกติแล้วหากระดับพลังยุทธ์เพิ่มขึ้น เธอควรจะก่อให้เกิดปรากฏการณ์ผิดธรรมดาขึ้นไม่ใช่หรือ? เหตุใดครั้งนี้กลับไม่มีปรากฏการณ์ใดๆ เลย? เหตุใดระดับพลังยุทธ์ของเธอถึงเพิ่มขึ้นง่ายๆ เช่นนี้? มันคือเนตรสมุทร!!! นี่คือสิ่งแรกที่ผุดขึ้นในหัวของทุกคน ระดับพลังยุทธ์ของฉูหลิงซีไม่มีทางเพิ่มขึ้นอย่างไร้เหตุผล หากต้องหาเหตุผลสักอย่าง มันย่อมเป็นเพราะเนตรสมุทรอย่างแน่นอน “เป็นเพราะดวงตาของข้า ดวงตาคู่นี้ดูเหมือนจะพิเศษมาก” “ข้าสัมผัสได้ว่าดวงตานี่เองที่เป็นต้นเหตุของความเปลี่ยนแปลงนี้” ขณะที่พูด ฉูหลิงซีได้ปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมาสร้างเป็นกระจก เมื่อเห็นภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก ฉูหลิงซีก็ยืนตะลึงอยู่นาน ก่อนจะพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “สวรรค์ ดวงตาของข้า... ช่างงดงามเหลือเกิน ดวงตาของข้า...” “ท่านแม่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับดวงตาของข้ากันแน่?” “แล้วที่นี่คือที่ไหนหรือ?” ฉูหลิงซีถามด้วยความตื่นเต้น ฉูเฟิงและคนอื่นๆ อธิบายสั้นๆ ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ แน่นอนว่าพวกเขาบอกเพียงว่ามาที่นี่เพื่อชิงเอาเนตรสมุทรมาให้เธอ โดยไม่ได้เอ่ยถึงอันตรายต่างๆ ที่พวกเขาต้องเผชิญในระหว่างนั้นเลย “ที่นี่คือทะเลกระจกในตำนานงั้นหรือ?” แม้จะไม่มีใครพูดถึงความอันตรายของสถานที่แห่งนี้ แต่ฉูหลิงซีก็แสดงสีหน้าสำนึกผิดออกมาหลังจากรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ทะเลกระจก “ข้าขอโทษจริงๆ เป็นเพราะความดื้อรั้นของข้าที่ดึงดันจะท้าประลองกับลิ่งหูหงเฟย ไม่อย่างนั้น ทุกคนคงไม่ต้องเสี่ยงอันตรายขนาดนี้เพื่อช่วยรักษาดวงตาให้ข้า” ฉูหลิงซีรู้สึกละอายใจอย่างมาก “หลิงซี การที่เจ้าท้าประลองกับลิ่งหูหงเฟยไม่ใช่เรื่องผิด คนที่ผิดคือลิ่งหูหงเฟยต่างหาก เรื่องนี้แม่จะทวงความยุติธรรมให้เจ้าเอง แม่จะทำให้ตระกูลลิ่งหูสวรรค์ต้องให้คำอธิบายในเรื่องนี้ให้ได้” กู่หมิงหยวนให้คำมั่นกับฉูหลิงซีอย่างหนักแน่น “ข้าต้องการล้างแค้นด้วยมือของตัวเอง ข้าเพียงแค่... ไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสี่ยงชีวิตเพราะข้าเช่นนี้ ท้ายที่สุดแล้วข้าคือคนก่อเรื่อง ดังนั้นข้าควรจะเป็นคนแบกรับผลที่ตามมาเอง” ฉูหลิงซีกล่าว ฉูหลิงซีเป็นคนฉลาดมาก ดังนั้นแม้ว่าทุกคนจะหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงความยากลำบากในการเดินทางมายังทะเลกระจกและการชิงเอาเนตรสมุทรมา แต่เธอก็พอจะเดาได้ส่วนหนึ่ง เธอรู้ว่ากระบวนการได้มาซึ่งเนตรสมุทรนั้นต้องเต็มไปด้วยอุปสรรคอย่างแน่นอน เธอรู้สึกว่ามันเป็นเช่นนั้นโดยเฉพาะกับฉูเฟิง เพราะเขายังคงดูอ่อนแออย่างมากจากการใช้ท่าอสนีสวรรค์เก้าสับกระบวนท่าแรก ด้วยเหตุนี้ ฉูหลิงซีจึงรู้สึกละอายใจยิ่งนัก ทั้งที่เธอท้าทายลิ่งหูหงเฟยเพื่อออกหน้าแทนฉูเฟิงแท้ๆ แต่สุดท้ายเธอกลับต้องมารบกวนให้เขาช่วยเหลือเธอจนได้ นี่มันต่างจากที่เธอคาดคิดไว้โดยสิ้นเชิง “หลิงซี พอเถอะ อย่าพูดถึงเรื่องที่ผ่านมาเลย ในเมื่อเจ้าเคยสู้กับลิ่งหูหงเฟยมาแล้ว เจ้าพอจะรู้ไหมว่าตอนนี้เขาแข็งแกร่งแค่ไหน?” ฉูเฟิงถาม “ตอนที่ข้าสู้กับเขา เขามีระดับพลังยุทธ์อยู่ที่เจ้าแห่งสงคราม ขั้นที่สามเท่ากับข้า ทว่าข้ากลับมีความรู้สึกว่าเขาไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ในการสู้กับข้า เขาต้องซ่อนอะไรบางอย่างไว้อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้ ข้าอยู่ระดับเจ้าแห่งสงคราม ขั้นที่สี่แล้ว และดวงตาของข้าก็ช่วยเพิ่มพลังต่อสู้ให้ข้ามากทีเดียว หากต้องสู้กับเขาอีกครั้ง ผลลัพธ์ย่อมไม่แน่นอน” ขณะที่พูดคำเหล่านั้น ใบหน้าของฉูหลิงซีเต็มไปด้วยความมั่นใจ ดูเหมือนว่าเนตรสมุทรจะช่วยเหลือเธอได้มากจริงๆ “ถ้าแค่นั้น ข้าเกรงว่ามันอาจจะยังไม่พอ ข้ามีของขวัญอย่างหนึ่งจะมอบให้เจ้า” ฉูเฟิงกล่าว “ของขวัญ?” สายตาของฝูงชนเปลี่ยนไปทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจก็คือ ฉูเฟิงกลับหันไปมองทางนักพรตเฒ่าจมูกวัว “แค่ก แค่ก...” เมื่อต้องเผชิญกับสายตาอันสับสนของฝูงชน นักพรตเฒ่าจมูกวัวก็กระแอมไออย่างพึงพอใจก่อนจะพูดว่า “แม่นางน้อย เจ้าช่างโชคดีจริงๆ ที่มีเพื่อนดีๆ เช่นนี้ ถึงแม้ตาแก่คนนี้จะไม่รู้ว่าฉูเฟิงไปเอาเนตรสมุทรมาให้เจ้าได้อย่างไร แต่เขาก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนไม่น้อยเลยเพื่อให้ได้ของขวัญชิ้นนี้มามอบให้เจ้า อย่างไรก็ตาม ค่าตอบแทนที่เขาจ่ายไปก็นับว่าคุ้มค่า และนี่คือของขวัญชิ้นนั้น” ขณะที่นักพรตเฒ่าจมูกวัวพูด เขาได้พลิกฝ่ามือแล้วหยิบลูกปัดที่บรรจุพลังเทพสถิตออกมา เมื่อเห็นลูกปัดลูกนั้น เส้นสีดำก็ปรากฏขึ้นบนหน้าผากของกู่หมิงหยวนและปรมาจารย์เหลียงชิวทันที พวกเขารู้อยู่แล้วว่าของขวัญชิ้นนั้นคืออะไร มันย่อมเป็นการช่วยให้ฉูหลิงซีผสานเข้ากับพลังเทพสถิตอย่างไม่ต้องสงสัย ด้วยความปักใจเชื่อว่านักพรตเฒ่าจมูกวัวเป็นพวกต้มตุ๋น กู่หมิงหยวนและปรมาจารย์เหลียงชิวจึงไม่คิดว่าของขวัญชิ้นนั้นจะเป็นของดีเลย “ว้าว กลิ่นอายนี้ หรือว่าจะเป็น... พลังเทพสถิต?” เมื่อเทียบกับกู่หมิงหยวนและปรมาจารย์เหลียงชิวแล้ว ดวงตาของฉูหลิงซีกลับเปล่งประกายขึ้นมา เธอเริ่มมีความสนใจอย่างลึกซึ้งในลูกปัดที่อยู่ตรงหน้า “มันคือพลังเทพสถิตจริงๆ แม่นางน้อย ตาแก่คนนี้รู้ว่าในร่างกายของเจ้ามีพลังสายเลือดไหลเวียนอยู่สองชนิด ชนิดหนึ่งคือสายเลือดแห่งสวรรค์จากบิดา และอีกชนิดหนึ่งคือสายเลือดเผ่าโบราณจากมารดา อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่เจ้าเต็มใจที่จะทนรับความยากลำากและทุ่มเทความพยายาม เจ้าจะมีโอกาสได้รับพลังชนิดที่สาม นั่นคือพลังเทพสถิต” นักพรตเฒ่าจมูกวัวกล่าว “ท่านอาวุโส เป็นเรื่องจริงหรือ?” ฉูหลิงซีดีใจจนเนื้อเต้นทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น “แน่นอน อย่างไรก็ตาม... เจ้าต้องขอบคุณฉูเฟิงให้ดี ตาแก่คนนี้ไม่ได้ช่วยใครสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกนะ หากไม่ใช่เพราะฉูเฟิงมาขอร้องข้า ต่อให้บิดามารดาของเจ้าอยากให้ข้าช่วย ข้าก็คงไม่ช่วยเจ้าหรอก” นักพรตเฒ่าจมูกวัวกล่าว “ฉูเฟิง เจ้าดีต่อข้าเหลือเกิน” ด้วยความตื่นเต้นท่วมท้น ฉูหลิงซีถึงกับกระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของฉูเฟิงและกอดเขาไว้แน่น แม้เธอจะกอดเขาแน่น แต่เธอก็กอดเพียงครู่เดียวก่อนจะหันกลับไปหานักพรตเฒ่าจมูกวัว “ท่านอาวุโส เช่นนั้นพวกเราจะเริ่มกันเมื่อไหร่ดี?” “นั่นขึ้นอยู่กับเจ้า เจ้าอยากจะเริ่มเมื่อไหร่ล่ะ?” นักพรตเฒ่าจมูกวัวถาม “หากเป็นไปได้ ข้าอยากจะเริ่มทันที” ฉูเฟิงเป็นฝ่ายตอบ “ตกลง เช่นนั้นพวกเราจะเริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย พวกเจ้าสองคนไปพักผ่อนก่อน ตาแก่คนนี้จะไปเตรียมการสักครู่ เมื่อเตรียมการเสร็จแล้ว ข้าจะเรียกเจ้าทันที” หลังจากพูดจบ นักพรตเฒ่าจมูกวัวก็สะบัดแขนเสื้อ พลังวิญญาณมหาศาลถูกปล่อยออกมาจากแขนเสื้อของเขาจนเต็มท้องฟ้า หลังจากพลังวิญญาณกวาดผ่านไป มันก็ได้ก่อตัวเป็นพระราชวังขนาดมหึมา นักพรตเฒ่าจมูกวัวก้าวเข้าไปในพระราชวังแห่งนั้น ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าไปเตรียมการบางอย่างจริงๆ