1871 ถ้ำ “ข้าต้องการไปที่ดาวหินคดเคี้ยว” ฮั่นเซินบอกกับดยุกนกน้ำแข็ง “เจ้าต้องการจะไปเกณฑ์ชาวกาน่าอย่างนั้นรึ?” ดยุกนกน้ำแข็งเข้าใจความคิดของฮั่นเซิน ดาวหินคดเคี้ยวเป็นสถานที่ที่ขึ้นตรงต่อเผ่าพันธุ์ขนนก ทว่าเผ่าพันธุ์หลักที่อาศัยอยู่ที่นั่นคือชาวกาน่า พวกเขาควรจะเป็นเผ่าพันธุ์ระดับสูง แต่ด้วยเหตุผลบางประการ ชาวกาน่าบนดาวดวงนั้นกลับละทิ้งเผ่าพันธุ์ของตนเพื่อไปเข้าร่วมกับเผ่าพันธุ์ขนนก ในตอนนี้เมื่อเผ่าพันธุ์ขนนกได้ล่มสลายลง สวรรค์ศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกปิดตาย พวกเขาไม่มีกำลังเพียงพอที่จะดูแลดาวเคราะห์และเผ่าพันธุ์อื่นๆ อีกต่อไป แม้ดาวดวงนั้นจะยังไม่ถูกยึดครอง แต่ก็มีหลายฝ่ายกำลังช่วงชิงกันอยู่ หลายคนต่างก็ต้องการจะอ้างสิทธิ์ครอบครองมัน ฮั่นเซินตัดสินใจไปที่ดาวหินคดเคี้ยวเนื่องจากความซับซ้อนของเผ่าพันธุ์ที่นั่น กาน่าเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์หลัก แต่ก็ยังมีเผ่าพันธุ์อื่นๆ อีกมากมายอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน นอกจากนี้ฮั่นเซินยังนึกอยากจะลองเสี่ยงโชคดู หากเขาสามารถเกณฑ์ชาวกาน่ามาได้สักสองสามคนก็คงไม่เลวเหมือนกัน ชาวกาน่ามีความเชี่ยวชาญอย่างมากในการผลิตยาจากยีนของสิ่งมีชีวิตต่างมิติ พวกเขาถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะ และหลายฝ่ายก็ต่างต้องการครอบครองความสามารถพิเศษของพวกเขา ทว่าเนื่องจากมีหลายฝ่ายต่างต้องการตัวพวกเขา ชาวกาน่าจึงยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะเลือกติดตามฝ่ายไหน “ก็ไม่เลว ข้าเองก็อยากได้ชาวกาน่าสักสองสามคน หากข้าไม่สามารถคว้าตัวใครมาได้ ก็ยังมีคนจากเผ่าพันธุ์อื่นให้เลือกอีก ไม่ว่าจะอย่างไร ก็ควรจะมีตัวเลือกที่หลากหลายให้คัดเลือก” ฮั่นเซินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก “เจ้าควรจะฝากความหวังไว้กับเผ่าพันธุ์อื่นดีกว่า อย่าไปเสียเวลากับชาวกาน่าเลย เพราะราชาหยกทองเรเบทของเราเพิ่งไปที่นั่นเมื่อสองเดือนก่อนแต่ก็ไม่สามารถเกณฑ์ใครมาได้เลย ชาวกาน่าเป็นที่ต้องการของเผ่าพันธุ์อื่นมากเกินไป” ดยุกนกน้ำแข็งกล่าว “ไม่เป็นไร อย่างน้อยข้าก็อยากจะลองไปดูให้เห็นกับตาก่อน ถ้าข้าโชคดีพอ พวกเขาอาจจะยอมร่วมลำบากไปกับข้าก็ได้!” ฮั่นเซินพูดให้ฟังดูเหมือนเขากำลังล้อเล่น ในความเป็นจริง เขาก็แค่พูดไปอย่างนั้น เขาไม่ได้มีความหวังมากนักที่จะได้เกณฑ์ชาวกาน่าจริงๆ และเป้าหมายหลักของเขาคือการพาหวังอวี้หางมาด้วยโดยใช้ข้ออ้างเรื่องการเกณฑ์คนนี่แหละ หลังจากที่เขามาถึงดาวเคราะห์ดวงนี้ เขาจึงได้สังเกตเห็นว่าดาวหินคดเคี้ยวนั้นมีความซับซ้อนอย่างแท้จริง มีเรือเหาะและเรือรบมากมายในพื้นที่ ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นของกลุ่มอำนาจต่างๆ ที่ต่างก็มาที่นี่เพื่อหวังจะเกณฑ์ชาวกาน่า เมื่อได้เห็นสภาพบนดาวหินคดเคี้ยว ก็เห็นได้ชัดว่ามีราชาหลายคนที่พร้อมจะให้คนไปเกณฑ์มาเข้าพวก เรือเหาะที่ฮั่นเซินโดยสารมาถูกตรวจสอบทันทีที่มาถึง เมื่อพวกเขาประกาศตัวว่าเป็นคนของเรเบท พวกเขาก็ได้รับอนุญาตให้ลงจอดบนดาวเคราะห์ หากพวกเขาเป็นเพียงเผ่าพันธุ์เล็กๆ ที่ไม่มีชื่อเสียง พวกเขาก็คงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะลงจอดบนดาวดวงนี้ ดังนั้นโอกาสที่ฮั่นเซินจะได้พบและลองเสี่ยงโชคกับชาวกาน่าก็คงเป็นศูนย์ ดยุกนกน้ำแข็งพาฮั่นเซินไปพบกับราชาหยกทอง แต่พวกเขากลับไม่สามารถพบตัวได้ มีเพียงดยุกคนหนึ่งที่ออกมาต้อนรับ “ท่านคือลูกศิษย์ของราชินีมีด และท่านคือดยุกนกน้ำแข็ง ข้าต้องขออภัยด้วย แต่ตอนนี้ท่านอาจารย์ไม่สะดวก จึงไม่สามารถออกมาพบท่านทั้งสองได้ในขณะนี้ ท่านจึงส่งข้ามาเพื่อช่วยเหลือท่านทั้งสองแทน หากท่านต้องการสิ่งใด ก็สามารถแจ้งข้าได้เลย” ดยุกผู้นั้นกล่าวด้วยท่าทีสุภาพ “ขอบคุณมาก แท้จริงแล้วพวกเรามาที่นี่เพื่อเกณฑ์คน ข้าสงสัยว่าท่านพอจะมีรายชื่อประชากรที่อาศัยอยู่บนดาวหินคดเคี้ยวหรือไม่ หากท่านพอจะมอบสำเนาให้พวกเราสักชุด ข้าจะรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง” ฮั่นเซินกล่าว “เรื่องนั้นง่ายมาก ข้าจะคัดลอกให้ท่านเดี๋ยวนี้” ดยุกผู้นั้นกล่าวเช่นนั้นแล้วจึงถามต่อว่า “พวกท่านสองคนวางแผนที่จะมาเกณฑ์ชาวกาน่าอย่างนั้นรึ?” “นั่นคือสถานการณ์ที่ดีที่สุด หากเป็นไปได้ก็คงจะดี” ฮั่นเซินตอบ ดยุกผู้นั้นยิ้ม “การเกณฑ์ชาวกาน่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ถึงอย่างนั้นท่านก็ลองเสี่ยงโชคดูได้ ใครจะไปรู้ ท่านอาจจะโชคดีพอที่จะเกณฑ์มาได้บ้าง” “ขอบคุณ ข้าซาบซึ้งในคำแนะนำ” หลังจากฮั่นเซินรับเอกสารรายชื่อมา เขาก็กล่าวลา “พวกเจ้าคิดจะเกณฑ์ชาวกาน่ารึ? หึ! ช่างใสซื่อนัก ต่อให้ตัวราชินีมาเอง ข้าก็ไม่เชื่อว่าจะมีชาวกาน่าคนไหนยอมเข้าร่วมกับพวกเจ้า” หลังจากที่ฮั่นเซินจากไป ดยุกผู้นั้นก็พึมพำกับตัวเอง หลังจากได้รับข้อมูลมา ฮั่นเซินก็อนุญาตให้ดยุกนกน้ำแข็งไปจัดการสำรวจเผ่าพันธุ์ที่สำคัญน้อยกว่าดู พวกเขาอาจจะลองเกณฑ์เหล่าขุนนางจากกลุ่มนั้นมาได้บ้าง อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์บนดาวดวงนี้แล้ว เขาก็คิดว่าคงเป็นไปได้ยากที่จะได้ตัวชาวกาน่า เพราะชาวกาน่ากำลังได้รับข้อเสนออันน่าดึงดูดใจมากมายจากกลุ่มอำนาจใหญ่ๆ จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่พวกเขาจะยอมไปอยู่ในที่ที่ยังไม่พัฒนาและมีเพียงบารอนปกครอง ฮั่นเซินเดินสำรวจไปรอบๆ เพียงลำพัง และเขาก็แน่ใจว่าไม่มีใครสะกดรอยตามมา เขาเดินขึ้นไปบนภูเขาที่โดดเดี่ยวแห่งหนึ่ง เขาพบถ้ำแห่งหนึ่ง หลังจากที่ตรวจสอบจนปลอดภัยแล้ว เขาก็เคลื่อนย้ายกลับไปยังเขตศักดิ์สิทธิ์ ฮั่นเซินเรียกหวังอวี้หางและบอกเรื่องที่จะไปจักรวาลยีน หวังอวี้หางตื่นเต้นมากกับโอกาสนี้ และบอกฮั่นเซินว่าเขาจะรีบไปหาทันที พันธมิตรทั้งหมดแทบจะเป็นสวนหลังบ้านของฮั่นเซิน และคนทำสวนก็คือตระกูลจี้ หลายฝ่ายรับรู้ถึงการมีอยู่ของจักรวาลยีน และหลายคนก็มีความปรารถนาที่จะให้คนของตนแข็งแกร่งพอที่จะเข้าไปและเริ่มสร้างรากฐานให้กับครอบครัว แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถทำได้ หวังอวี้หางได้รับยีนต่างมิติจากฮั่นเซิน เขามาถึงพันธมิตรในฐานะมนุษย์ แต่หากปราศจากการชี้แนะของฮั่นเซิน เขาคงตายไปแล้วหากออกไปนอกเขตศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวคนเดียว ไม่มีใครออกไปได้หากฮั่นเซินไม่พาไป หลังจากฮั่นเซินและหวังอวี้หางคุยกันเสร็จ หวังอวี้หางก็ขับยานเพื่อไปหาเขา “ฮั่นน้อย พาข้าไปจักรวาลยีนที! ข้าอยากเห็นสาวๆ ที่มีหูแมวพวกนั้น ถ้าพวกนางเซ็กซี่อย่างที่เจ้าบอกจริงๆ...” หวังอวี้หางวิ่งเข้ามาในบ้านอย่างอารมณ์ดี “อย่าเพิ่งรีบร้อน เจ้าจะได้เห็นพวกนางแน่ แต่เจ้าต้องรู้ไว้นะว่าตอนที่ข้าพาเจ้าไป เจ้าต้องเชื่อฟังข้า เจ้าห้ามทำอะไรโดยพละการเด็ดขาด” ฮั่นเซินกล่าว “ได้เลย! ข้าจะเชื่อฟังเจ้าทุกคำพูด ยกเว้นเรื่องเลือกภรรยาและทำลูกก็แล้วกันนะ” หวังอวี้หางตบหน้าอกตัวเอง “นั่นก็โอเค ข้าเองก็ไม่อยากจะไปยุ่งเรื่องเมียและลูกของเจ้าหรอก” จากนั้นฮั่นเซินก็พาหวังอวี้หางไปยังดาวหินคดเคี้ยว แต่หวังอวี้หางยังไม่ได้กินยีนต่างมิติมากนัก เขายังไม่ได้อยู่ในพันธมิตรนานเท่าไหร่นักด้วย เขายังไม่สามารถสร้างเกราะยีนได้ ดังนั้นฮั่นเซินจึงรู้ว่าเขาจำเป็นต้องป้อนยีนให้ชายคนนี้อีกมากเพื่อให้เขาสามารถสร้างเกราะนั้นได้เป็นอันดับแรก ฮั่นเซินยังพาเทพธิดาแห่งความตายและเชฟสาวเผ่ามังกรมาด้วย พวกเขาสามารถสร้างเกราะยีนในถ้ำได้ เชฟสาวอาศัยอยู่ในบ้านของฮั่นเซินที่พันธมิตร เธอรับหน้าที่ดูแลห้องครัวที่นั่น จึงทำให้เธอมีโอกาสได้ขบเคี้ยวยีนต่างมิติมากกว่าสหายคนอื่นๆ ของฮั่นเซิน เทพธิดาแห่งความตายเองก็กินไปไม่น้อยเช่นกัน เธอจึงพร้อมที่จะสร้างเกราะยีนได้ทุกเมื่อ เธาสามารถยิงธนูได้ตามใจนึก จึงเป็นคนที่น่าสะพรึงกลัวพอสมควรหากต้องมาวนเวียนอยู่ในพันธมิตร ตอนที่เธอพักอยู่ในบ้านหลังเก่าของฮั่นเซิน เธอเคยยิงธนูจนอาคารหลายแห่งพังทลายลงมา บ้านหลังใหม่ของฮั่นเซินตั้งอยู่ในเมือง มันคงเป็นเรื่องแย่แน่ถ้าหากเธอตื่นมาด้วยอารมณ์หงุดหงิดแล้วตัดสินใจพังอาคารบ้านเรือนด้วยห่าธนูของเธอ ดังนั้นฮั่นเซินจึงต้องการพาเธอไปยังจักรวาลยีนเพื่อป้องกันอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันในระหว่างที่เขาไม่อยู่ เทพธิดาแห่งความตายและเชฟสาวเริ่มสร้างเกราะยีนของพวกเธอในถ้ำ ฮั่นเซินและหวังอวี้หางนั่งย่อตัวอยู่ในถ้ำและคอยเฝ้าระวัง ทันใดนั้น ฮั่นเซินก็ได้ยินเสียงบางคนกำลังใกล้เข้ามา “แย่แล้ว! การมีคุณอาเล็กอยู่ที่นี่เป็นโชคร้ายจริงๆ เชฟมังกรและเทพธิดาแห่งความตายกำลังอยู่ในขั้นตอนการสร้างเกราะยีน พวกนางไม่สามารถถูกรบกวนได้ในระหว่างกระบวนการนี้” ฮั่นเซินขมวดคิ้วเมื่อเสียงนั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ