ตอนที่ 2321 การตัดสินใจ ครู่ต่อมา กายราชาวารีปฐมกาลก็กลายเป็นหยดน้ำที่โปร่งใสราวกับเพชรเม็ดเล็กๆ “ล่าซีโนจีนิกราชากลายพันธุ์สำเร็จ ได้รับยีนราชาวารีปฐมกาลกลายพันธุ์” หานเซินออกจากโหมดวิญญาณซูเปอร์ก๊อดด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างอ่อนแรง เมื่อร่างกายและระดับของเขาเพิ่มขึ้น ระยะเวลาที่เขาสามารถใช้ร่างวิญญาณซูเปอร์ก๊อดได้ก็มักจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย แต่ถึงอย่างนั้น การใช้มันก็ยังต้องแลกมาด้วยพลังมหาศาล มันเป็นเรื่องยากมากที่เขาจะคงสถานะโหมดวิญญาณซูเปอร์ก๊อดเอาไว้ได้เป็นเวลานาน “ถ้าฉันกลายเป็นระดับพระเจ้า ฉันสงสัยว่าฉันจะสามารถใช้โหมดวิญญาณซูเปอร์ก๊อดได้นานขึ้นหรือเปล่า?” หานเซินคิดกับตัวเอง จากนั้นเขาก็กลืนหยดน้ำนั้นลงไปและใช้คัมภีร์ชีพจรโลหิตกับการปล้นชิงชีพจรโลหิตเพื่อขัดเกลามัน มันคล้ายกับกระบวนการขัดเกลาสิ่งต่างๆ อย่างปีกมังกรและโคศิลา หลังจากที่คัมภีร์ชีพจรโลหิตขัดเกลาหยดน้ำแล้ว หานเซินก็ได้รับพลังยีนชีพจรโลหิตใหม่ แต่ครั้งนี้มันคือพลังยีนชีพจรโลหิตระดับราชา หัวใจของหานเซินเต้นแรง เขาหลอมรวมจนร่างกายกลายเป็นของเหลวโปร่งใส ดูราวกับว่าเขาถูกสร้างขึ้นมาจากน้ำ “นี่คือพลังของกายราชาวารีปฐมกาลอย่างนั้นเหรอ?” หานเซินรู้สึกยินดีมาก เขาใช้ร่างกายแยกแรงกระเพื่อมและคลื่นน้ำออก เขาได้สร้างการโจมตีพื้นที่วงกว้างออกมา ซึ่งมันเหมือนกับสิ่งที่ไป๋อี้เคยใช้กับเขาไม่มีผิด “ถ้าฉันสามารถชิงยีนซีโนจีนิกราชากลายพันธุ์ได้มากกว่านี้ หรือแม้แต่ยีนซีโนจีนิกกลายพันธุ์ระดับพระเจ้าล่ะก็ ฉันคงจะไร้เทียมทาน” หานเซินรักการทำงานร่วมกันระหว่างคัมภีร์ชีพจรโลหิตกับการปล้นชิงชีพจรโลหิตจริงๆ แต่หานเซินเริ่มรู้สึกปวดหัวเมื่อเขาคิดถึงผลกระทบจากการตายของไป๋อี้ เขาได้รับผลประโยชน์จากการฆ่าไป๋อี้ก็จริง แต่ราชาไป๋จะต้องเริ่มการสืบสวนอย่างแน่นอน มันคงเป็นเรื่องยากที่จะใช้ความสามารถใหม่นี้โดยไม่ให้เกิดความสงสัย ไป๋หลิงส่วงย่อมรู้ว่าไป๋อี้ได้พบกับหานเซิน ต่อให้ไป๋หลิงส่วงจะไม่รู้ แต่เผ่าเทวราชก็ย่อมมีคนอย่างมิสเตอร์ไวท์อยู่ท่ามกลางพวกเขา บางทีอาจจะมีวิชากายาพิเศษบางอย่างที่ช่วยให้พวกเขาสรุปได้ว่าหานเซินคือคนที่ฆ่าไป๋อี้จริงๆ หานเซินใช้รัศมีตงเสวียนและผีเสื้อเนตรม่วงเพื่อลบร่องรอยการปรากฏตัวของเขาที่นั่น เขาสบายใจได้ระดับหนึ่งเพราะรู้ว่าโหมดวิญญาณซูเปอร์ก๊อดจะไม่ทิ้งหลักฐานใดๆ ไว้เบื้องหลัง ไม่ควรจะมีใครสามารถสืบหาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ร่างวิญญาณซูเปอร์ก๊อดไม่ทิ้งร่องรอยไว้จริงๆ มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะถูกสืบพบได้ด้วยวิชากายาธรรมดาๆ แต่ไป๋อี้ตายในจุดที่หานเซินปรากฏตัว และมีทหารยามไม่มากนักที่เดินทางไปยังดาวคิงคอง ถึงแม้พวกเขาจะไม่มีหลักฐานว่าเขาเป็นคนทำ แต่ราชาไป๋ก็อาจจะตัดสินใจสังหารผู้ต้องสงสัยทุกคนทิ้งเพียงเพื่อความสบายใจ หานเซินไม่ได้รั้งอยู่บนดาวคิงคองอีกต่อไป เขาเก็บกู้ร่างของตุ๊กตาโลหิตและจากไป เขาจำเป็นต้องหาวิธีหลบหนีออกจากอาณาเขตของเผ่าเทวราช หากเรื่องที่เขาสังหารไป๋อี้ถูกเปิดเผยออกมา ในความเป็นจริง การอยู่ที่นี่ต่อไปก็นับว่าเสี่ยงเกินไปแล้ว หานเซินออกจากดาวคิงคองและกลับไปยังสถานีอวกาศ ที่นั่นเขาเฝ้ารอยานบินที่จะพาเขาออกไปจากแดนสวรรค์อัศวิน ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาและนั่งลงข้างๆ หานเซิน เธอจ้องมองมาที่เขาโดยตรง “พี่สิบหก ท่านใช้หวนคืนสู่รากเหง้าอย่างนั้นเหรอ?” หญิงสาวถามด้วยความตกใจ หัวใจของหานเซินเต้นวูบ เขาพยายามเลียนเสียงของไป๋อี้แล้วพูดออกมาอย่างเย็นชาว่า “เจ้าหานเซินนั่นเก่งพอตัวที่บีบให้ข้าต้องทำแบบนี้ ไป๋หลิงส่วง นี่เจ้าคิดจะหลอกข้าอย่างนั้นเหรอ?” ไป๋หลิงส่วงหัวเราะ “พี่สิบหก ท่านเป็นคนตัดสินใจไปที่นั่นเองนะ มันไม่ใช่ความผิดของข้าที่เรื่องราวมันกลายเป็นแบบนี้ แต่จากการที่ท่านหลอมรวมตัวเองกับหานเซิน... ข้าบอกท่านได้เลยว่าตอนนี้ท่านดูดีขึ้นมาก” “ไป๋หลิงส่วง” ใบหน้าของหานเซินดูแข็งกร้าว เขาใช้กายราชาวารีปฐมกาล และร่างกายทั้งหมดของเขาก็กลายเป็นน้ำโปร่งใส อาณาเขตของราชาวารีกระจายออกไปปกคลุมทั่วทั้งสถานีอวกาศ “พี่สิบหก ท่านจะโกรธไปทำไมกัน?” ไป๋หลิงส่วงยืนอยู่ภายในพื้นที่อาณาเขต แต่ดูเหมือนเธอจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลย ราวกับว่าการกระจายตัวของน้ำที่น่ากลัวนั้นไม่มีผลกับเธอ แสงสีน้ำเงินเปล่งประกายรอบตัวไป๋หลิงส่วง รอยยิ้มที่สวยงามและรูปร่างที่เซ็กซี่ทำให้เธอดูราวกับเทพธิดาที่จุติลงมาจากฟากฟ้า ดูเหมือนว่าไม่มีสิ่งใดในโลกที่จะทำให้เธอแปดเปื้อนได้ แสงสีน้ำเงินของไป๋หลิงส่วงแผ่ขยายออกไป และมันก็แช่แข็งอาณาเขตวารีของหานเซิน เธอโบกมือเพียงครั้งเดียวก็ทำให้มันแตกกระจาย ร่วงหล่นลงสู่พื้นเป็นชิ้นๆ หานเซินรู้สึกตกใจ ไป๋หลิงส่วงคือกึ่งพระเจ้า และเธอยังอยู่ในระดับแนวหน้าอีกด้วย เธอแข็งแกร่งกว่าไป๋อี้มาก ไป๋หลิงส่วงทำลายอาณาเขตทิ้ง จากนั้นแสงสีน้ำเงินก็จางหายไป เธอพูดอย่างเงียบๆ ว่า “ท่านทำในสิ่งที่ต้องทำแล้ว ข้าจะไม่ลืมสิ่งที่สัญญาไว้กับท่าน อีกสองคืนต่อจากนี้ ให้ไปที่เมืองเสน่ห์ราตรี ข้าจะไม่จ่ายให้ท่านน้อยไปกว่าจำนวนที่เราตกลงกันไว้” หลังจากนั้นไป๋หลิงส่วงก็หันหลังกลับเพื่อจะจากไป แต่หลังจากเดินไปได้สองก้าว เธอก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ เธอหันกลับมาแล้วพูดว่า “พี่สิบหก ในเมื่อท่านหลอมรวมกับร่างของหานเซินแล้ว ท่านควรจะใช้ตัวตนของเขาในตอนที่ทำได้นะ” “เจ้าต้องการอะไรอีก?” หานเซินขู่คำราม หญิงสาวปัดผมสีทองออกจากหน้าผากและยิ้ม “หานเซินนำซีโนจีนิกกึ่งพระเจ้ามาด้วย ท่านควรจะไปและชิงทุกอย่างที่เขามีมา ข้าเห็นซีโนจีนิกพวกนั้นแล้ว ยีนของพวกมันยอดเยี่ยมมาก หนึ่งในนั้นอาจจะกลายเป็นระดับพระเจ้าได้ ท่านจะได้รับผลประโยชน์มากมายจากการชิงซีโนจีนิกแบบนั้นมา” “เจ้าไม่ต้องบอกข้าหรอก ข้ารู้ว่าต้องทำอย่างไร” หานเซินมองเธอด้วยความดูหมิ่น “จำไว้ อีกสองวัน ที่เมืองเสน่ห์ราตรี” ไป๋หลิงส่วงยิ้มและไม่พูดอะไรอีก เธอลุกขึ้นและเดินออกจากสถานีอวกาศไป หัวของหานเซินหมุนติ้วด้วยความสับสน นี่เป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อน และตอนนี้เขาต้องตัดสินใจ ไป๋หลิงส่วงคิดว่าไป๋อี้คือหานเซิน ระดับดยุกธรรมดาไม่สามารถอดทนต่อสิ่งที่หานเซินทำได้ แม้แต่ยอดฝีมือระดับราชาส่วนใหญ่ก็คงไม่รอดชีวิตจากน้ำมือของไป๋อี้ สิ่งเดียวที่เป็นผลดีต่อหานเซินก็คือ ไป๋อี้ได้ใช้หวนคืนสู่รากเหง้าของเขา ไป๋หลิงส่วงรู้เรื่องนี้ หลังจากเขาใช้หวนคืนสู่รากเหง้า ไป๋อี้จะดูเหมือนกับหานเซินทุกประการ เขาจะกลับคืนสู่รูปลักษณ์เดิมในที่สุด แต่มันจะเป็นกระบวนการที่ล่าช้า ในเมื่อตอนนี้หานเซินมีกายราชาวารีปฐมกาลแล้ว เขาก็สามารถปลอมตัวเป็นไป๋อี้ต่อไปได้ เขาอาจจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นองค์ชายสิบหกแห่งเผ่าเทวราช นี่จะปลอดภัยกว่าการปล่อยให้ราชาไป๋รู้ว่าไป๋อี้ตายแล้วมาก หากไป๋อี้ทำสำเร็จด้วยวิชาหวนคืนสู่รากเหง้า เขาก็คงจะสามารถครอบครองทุกสิ่งที่เป็นของหานเซินได้ รวมถึงความทรงจำของเขาด้วย แต่หานเซินเพียงแค่ขัดเกลายีนกลายพันธุ์ของไป๋อี้เท่านั้น เขามีกายราชาวารีปฐมกาล แต่ไม่มีความทรงจำของชายคนนั้นเลย การพยายามปลอมตัวเป็นไป๋อี้ต่อไปนั้นมีความเสี่ยงสูง และยังมีโอกาสสูงที่เขาจะถูกเปิดโปง “แต่มันก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ฉันต้องลองดู” หานเซินพยายามสงบสติอารมณ์ และคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไป เขาไม่อยากให้เกิดความสงสัยไปมากกว่านี้ แต่หานเซินไม่รู้อะไรเกี่ยวกับไป๋อี้เลย จากการสังเกตในช่วงเวลาสั้นๆ ของเขา ไป๋อี้เป็นคนที่มองอะไรไม่กาลไกลนัก “ถึงอย่างนั้น ฉันก็ต้องไปตามหากิเลนโลหิตและคนอื่นๆ จากนั้นฉันจะต้องไปที่บ้านของไป๋อี้” หานเซินตัดสินใจในใจ เขาจะไม่ลังเลอีกต่อไป ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้น เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลองดู