บทที่ 1278 - ความสงบก่อนสงคราม ผู้แปล: สตูดิโอ Nyoi‑Bo บรรณาธิกา: Nyoi‑Bo ในดินแดนของเผ่าออโตมาเทอน “เดิมทีเราวางแผนให้สามเผ่าเข้าร่วมมือกันจับกุมกองทหารผู้ครอบครองจักรวาลมนุษย์ให้ได้ในทีเดียว แล้วจะใช้พวกเขาเป็นตัวบังคับให้เผ่ามนุษย์… แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า เมื่อรวมพลังของสามเผ่ามาแล้ว แม้ว่าเราจะทำเป้าหมายสำเร็จในที่สุด เราก็จะต้องเสียสละอย่างหนักเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามแผน ดูเหมือนเราจะต้องพึ่งพาเผ่าขุนแผนอื่น ๆ” “ฮืม! เผ่าขุนแผน! เผ่าเหล่านั้นจะไม่มีวันเสี่ยงชีวิตของตนหากไม่มีอะไรให้ได้เลย มันเป็นไปไม่ได้เลย” “ไม่มีทางเลือก… เผ่าขุนแผนแน่นอนว่าไม่เทียบกับเราในพลัง หากเรามอบสิ่งจูงใจให้ตอนนี้ ในอนาคตเราก็จะสามารถควบคุมพวกเขาให้อยู่ในอำนาจของเราได้ หากมรดกถูกแบ่งเป็นส่วนย่อย ๆ เพิ่มขึ้น… กลุ่มอำนาจอื่น ๆ อย่างเผ่าคลอด, เผ่าคริสตัล, และสัตว์อวกาศก็จะรีบกรีดชิงส่วนของมันไป แล้วเผ่าของเราก็จะไม่ได้อะไรเลย” “อืม” ****** เผ่าคลอด, เผ่าออโตมาเทอน, และเผ่ามด ทั้งหมดเป็นเผ่าขุนแผน — เช่นเดียวกับมนุษย์ที่ก็เป็นเผ่าขุนแผนเช่นกัน พวกเขาจึงก่อตั้ง “พันธมิตรฮง” ขึ้น! จริง ๆ แล้วก่อนที่สงครามจะเริ่มขึ้น เผ่าสูงสุดสี่เผ่าไม่ได้มีเผ่าขุนแผนใด ๆ เนื่องจากเมื่อส่งเผ่าขุนแผนเข้าสู่สงคราม ผู้ครอบครองจักรวาลในเผ่านั้นเองจะเป็นผู้ไปต่อสู้ และผู้ครอบครองจักรวาลเหล่านั้นไม่โง่ พวกเขาจะไม่ยอมให้ตนเองกลายเป็นเถ้าและฝุ่นอย่างสุจริต หากไม่มีสิ่งใดให้ได้ พวกเขาจะไม่มีวันสาบานตาย ปีศาจและสามเผ่าก็เชื่อว่าพอได้มรดกแล้วก็จะไม่ต้องแบ่งให้เผ่าขุนแผนใด ๆ อย่างไรก็ตาม สงครามนี้… ผลลัพธ์ของสงครามทำให้พวกเขาตกอยู่ในความกลัว จนเริ่มพยายามทำสุดกำลังเพื่อดึงกลุ่มอำนาจอื่น ๆ เข้ามาช่วย “บรรพบุรุษอสูรแห่งฝัน, บรรพบุรุษอสูรแห่งช็อก. ข่าวเกี่ยวกับผลของสงครามได้แพร่กระจาย เกิดว่ามนุษย์แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ… พวกเราผู้ครอบครองจักรวาลจากเผ่าขุนแผน — อาจมีเพียงหนึ่งถึงสอง, หรือสองถึงสามคนจากแต่ละเผ่า — ไม่ว่าผู้ใดจะถูกทำลาย จะเป็นหายนะสำหรับเผ่าของเรา เราต้องระวัง ดังนั้นเราจึงมีเงื่อนไขสี่ข้อ” “พูดมาน้า” บรรพบุรุษอสูรแห่งช็อกกล่าว “หนึ่ง, หากเราต้องสู้กับเจ้า ต้องให้เรายังคงอยู่และต่อสู้ด้วยกัน อย่าแยกเราต่อกัน สอง, หากใครในพวกเราถูกทำลาย ปีศาจต้องปฏิบัติต่อเผ่านั้นด้วยความเมตตา ไม่ให้ดินแดนสั้นลง ดินแดนของเผ่านั้นต้องไม่ถูกบั่นทอน และสิ่งมีชีวิตใหญ่จากเผ่าอื่นไม่สามารถเข้าแทรกแซงการพัฒนาของเผ่าใดของเราได้ สาม, หลังสงคราม หากปีศาจสามารถครอบครองมรดกแห่งสายน้ำท่าเหนือตะวันออกได้ เราไม่ต้องการอะไรมาก เราแค่ต้องการข้อมูลเกี่ยวกับประสบการณ์ของสิ่งมีชีวิตใหญ่ที่ฝึกฝนจนกลายเป็นผู้ครอบครองจักรวาลสูงสุด สี่, หากปีศาจสร้างจักรวาลศักดิ์สิทธิ์ได้ ต้องให้พื้นที่ 10% แก่เผ่าขุนแผนของเรา” เห็นได้ชัดว่าเผ่าขุนแผนได้มีการประชุมกันอย่างละเอียด เงื่อนไขที่พวกเขาร่างออกมาบ่งบอกว่าพวกเขาไม่ได้กล้าขอมากเกินไป เช่นเดียวกับประสบการณ์ในมรดก พวกเขาเพียงต้องการประสบการณ์ว่ารูปแบบใดที่สิ่งมีชีวิตใหญ่ฝึกฝนจนเป็นผู้ครอบครองจักรวาล เพราะสำหรับพวกเขา เพียงมีผู้ครอบครองจักรวาลที่มาจากเผ่าของตนเองก็ถือว่ามีรากฐานจริง ๆ! บรรพบุรุษอสูรแห่งช็อกพิจารณาเพียงชั่วครู่แล้วสัญญาทันทีว่า “ตกลง! ฉันให้คำสาบานกับเจ้า” ****** ปีศาจ, เผ่ามด, และเผ่าออโตมาทอนเริ่มการเจรจากับเผ่าขุนแผนโดยใช้เงื่อนไขหล่อหลอมพวกเขา พวกเขาต้องการผู้ครอบครองจักรวาลของเผ่าเหล่านั้นให้เข้าร่วมและช่วยกันผ่านสงครามอันมหัศจรรย์และใกล้เข้ามานี้! ****** ดินแดนมนุษย์เป็นดาวเคราะห์ปกติ แต่ชีวิตบนดินแดนนั้นอุดมสมบูรณ์อย่างไม่อาจวัดเช่นเดียวกับเป็นบ้านของมนุษย์หลายร้อยล้านคน เทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างมหาศาลและอาคารระฟ้าต่างสูงส่งจนดูเหมือนพุ่งสู่ท้องฟ้า บนดาดฟ้าแห่งหนึ่งของอาคารระฟ้านั้น… หัว! เงาที่คล้ำเคลือบค่อย ๆ เข้มตัวขึ้นเป็นรูปทรงที่ชัดเจน เขายืนอยู่ในชุดคลุมยาวสีม่วงสง่า ปลายผมสีเงินไหลยาวยาว รูปลักษณ์ของเขาน่าดูเหมือนไม่มีเพศและความงามของเขาเกินกว่าจะมีศัตรู ตาที่ส่องประกายเหมือนดาว และแสงของแต่ละดวงดาวเหมือนจักรวาลที่หมุนเวียน ด้วยท่ากระพริบเดียว สามรูปปรากฏขึ้นมาช้า ๆ ใบ้หลังเขา: สิ่งมีชีวิตหินที่แข็งแรงเสมือนภูเขา, สัตว์น่ารักขนสีเหลือง, และสิ่งมีชีวิตที่เปล่งประกายเหมือนน้ำใสที่มารวมกันเป็นรูป “หัวหน้าเกาะ!” สิ่งมีชีวิตทั้งสามดังขึ้นพร้อมกัน “เลือกสถานที่หนึ่งแล้วคอยอยู่ที่นั่นชั่วคราว” ชายคลุมม่วงมองไกลผ่านบรรยากาศ, ผ่านชั้นของอวกาศและเวลา จนหยุดอยู่บนผืนดินกว้างใหญ่อันหนึ่งลอยอยู่ท่ามกลางฟ้าเต็มดวงดาว: ฐานทัพของจักรวาลเสมือน “หลังจากเห็นการพ่ายของปีศาจครั้งนี้ ปีศาจ, เผ่ามด, และเผ่าออโตมาทอนคงจะพยายามเต็มที่โดยไม่มีการผ่อนคลาย… แต่ในใจลึก ๆ ของฉัน กลับกลัวว่าเพื่อนดีของฉันทั้งหมดไม่อยากอยู่ไกลจากแสงสว่าง ฉันคิดว่าพวกเขาส่วนใหญ่ได้เข้าสู่ดินแดนมนุษย์แล้ว ยักษ์ขวานก็ตายแล้ว ตอนนี้ฐานสำคัญที่สุดของเผ่ามนุษย์คือ—จักรวาลอริจินัล!” ชายคลุมม่วงหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดต่อ “การเดินทางจากจักรวาลดิบสู่จักรวาลอริจินัล ต้องอาศัยทางผ่านจักรวาล! ทางผ่านนี้สร้างขึ้นเมื่อครูออริจินอลยังอยู่ แต่อย่างที่ครูออริจินอลถูกกดขี่ตลอดกาล ไม่มีใครสามารถสร้างทางผ่านจักรวาลใหม่ได้ นั่นคือเหตุผลที่ทางผ่านเชื่อมระหว่างจักรวาลดิบกับจักรวาลอริจินัลสำคัญมาก หากทางผ่านนี้ถูกทำลาย มนุษย์ต้องพึ่งพาผู้ครอบครองจักรวาลเป็นวิธีขนส่งจากจักรวาลอริจินัลกลับสู่ดิบ จากที่ฉันทราบ มีสองทางผ่านระหว่างจักรวาลอริจินัลกับจักรวาลดิบ หนึ่งอยู่ในฐานทัพของจักรวาลเสมือน อีกหนึ่งอยู่ในเขตลับลับของดิบ” “ตามระดับการป้องกัน” ชายคลุมม่วงกระซิบ “สงครามใหญ่ครั้งแรกจะเกิดขึ้นที่ฐานทัพจักรวาลเสมือน สงครามใหญ่ครั้งที่สอง—ซึ่งจะเป็นสงครามสุดท้าย—จะเกิดขึ้นที่เขตลับลับของดิบ” ****** ทั่วจักรวาลดิบ กองกำลังรวมของอำนาจชั้นสูงเก้าประเภทไม่ได้เหนือกว่ากลุ่มผู้ครอบครองจักรวาลสูงสุดที่เดินเดี่ยวโดยสิ้นเชิง และก่อนพายุที่ใกล้เข้ามา กลุ่มคนเดินเดี่ยวเหล่านี้มีแผนของตนเองอย่างชัดเจน ชัดเจนว่าผลร้ายแรงของสงครามแรกของมนุษย์ทำให้พวกเขาต้องคิดไตร่ตรองการกระทำของตนต่อไป ****** ในเขตลับลับของดิบ ภายในดินแดนมนุษย์ ลู่เฟิง, มาสเตอร์ความมืด, และเม่นกงป่ากำลังดื่มเหล้าร่วมวงกลม “ปีศาจ, เผ่ามด, และเผ่าออโตมาทอนยังไม่มีการเคลื่อนไหวใดเลย!” มาสเตอร์ความมืดวางแก้วเหล้าลงและพูดด้วยเสียงอ่อน “ก่อนหน้านี้เมื่อตอนที่ประกาศสงครามสามเผ่าก็เข้าร่วม เราเคยต่อสู้กับปีศาจ… ใครคาดคิดว่าทั้งสามเผ่าจะถอยกลับ? นอกจากนี้ก็ผ่านมาแล้วกว่าครึ่งเดือนแต่ไม่มีการเคลื่อนไหวจากฝ่ายใดเลย” เม่นกงป่าเขินหัวแล้วหัวเราะ “หลังจากผลของสงครามแรก เราคิดว่าทั้งสามเผ่าต้องรู้สึกกดดัน…! เมื่อข่าวการเตรียมการกระจายออกไป ทุกเผ่าอื่นจะรับรู้ แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น เผ่ามด, เผ่าปีศาจ, และเผ่าออโตมาทอนก็คงไม่มีความจำเป็นต้องเร่งรีบ” ลู่เฟิงพยักหน้า “จริงแล้ว สงครามครั้งแรกเร็วมาก เผ่าทั้งสามอยากจะทำลายเราง่าย ๆ คิดว่าจะสำเร็จในครั้งเดียว ตอนนี้พวกเขาไม่กล้าหวังผลลัพธ์แบบนั้น จึงต้องช้า ๆ และมั่นคง ไม่มีฝ่ายใดอยากให้ฝ่ายตรงข้ามมีโอกาสชนะ” “ใช่เลย ฝ่ายอื่น!” มาสเตอร์ความมืดขมวดคิ้ว “แต่ไม่ใช่แค่ฝ่ายอื่น ยังมีผู้ครอบครองจักรวาลสูงสุดที่เดินเดี่ยวอีกด้วย” ลู่เฟิงก็วางแก้วเหล้าลง “ครูออริจินอลบอกเราว่า จากที่เขาสังเกต… ภายในดินแดนมนุษย์ของเราน่าจะมีผู้ครอบครองจักรวาลสูงสุดอยู่บ้าง แค่พวกเขายังไม่เคลื่อนไหวเลย เขาจึงสันนิษฐานว่าพวกนั้นคงเป็นผู้ครอบครองจักรวาลเดินเดี่ยว” “ผู้ครอบครองจักรวาลเดินเดี่ยว!” เม่นกงป่าและมาสเตอร์ความมืดต่างขมวดคิ้ว อะไรที่น่าสะพรึงกลัว! การเฝ้าติดตามจักรวาลเสมือนและบังคับให้เผ่าอื่นถอยหลัง—เฉพาะผู้ครอบครองจักรวาลระดับสูงเท่านั้นที่ทำได้ เนื่องจากเขาสามารถเฝ้าดูข้อมูลต่าง ๆ ได้ง่ายในอดีต ครูออริจินอลโดยปกติไม่ค่อยสนใจเฝ้าดูอะไรเลย แต่ในขณะนั้นสถานการณ์เกี่ยวกับชาติมนุษย์ของเขากลายเป็นเรื่องสำคัญ เขาจึงคอยจับตาดูอย่างใกล้ชิด เพื่อให้ทราบการเคลื่อนไหวของกลุ่มและอำนาจต่าง ๆ ในจักรวาลดิบทั้งหมด “โชคดีที่ผลของสงครามก่อนหน้าสนับสนุนเรา ทำให้สถานการณ์ของเผ่าของเราดีขึ้น” ลู่เฟิงพูดด้วยน้ำเสียงอ่อน “ตอนนี้เราตำแหน่งดีขึ้น เรามีอำนาจหลายฝ่ายต้องการเข้าร่วมกับเรา” “ใช่” เม่นกงป่ายิ้ม “พันธมิตรมิสท์พีกและพันธมิตรซอมงวงแหวนเป็นสองอำนาจที่แข็งแกร่ง มีอีกหลายกลุ่มที่อ่อนกว่า… เผ่าต่าง ๆ กระจัดกระจาย ทั้งหมดกล้าที่ก้าวเข้ามาขอพึ่งพาเรา อย่างน้อยก็มีผู้ครอบครองจักรวาลอยู่แล้ว ตอนนี้จำนวนผู้ครอบครองจักรวาลที่มาร่วมกองเราถึง 92 คนแล้ว!” “สถานการณ์ดูดีขึ้นสำหรับเรา” มาสเตอร์ความมืดพยักหน้า ก่อนสงครามครั้งแรก แม้แต่เผ่าขุนแผนของพันธมิตรฮง ผู้ครอบครองจักรวาลก็มนต์ราวรัดรอบและไม่เคยสละชีวิตเพื่อมนุษย์ พวกเขากลัวว่ามนุษย์ไม่อาจต่อต้านได้ ดังนั้นแม้จะบุกเข้ามาด้วยกำลังทั้งหมดก็ยังเหมือนส่งตนเองสู่ความพินาศ! เพราะฉะนั้น ก่อนสงครามครั้งแรก มนุษย์ไม่ได้คิดจะขอความช่วยเหลือจากผู้ครอบครองจักรวาลของเผ่าขุนแผนเลย แต่ตอนนี้ต่างออกไปแล้ว ผลจากสงครามแรกทำให้พวกเขาอุ่นใจ เผ่าขุนแผนของพันธมิตรฮงพร้อมจะต่อสู้เพื่อมนุษย์เมื่อเห็นว่ามนุษย์มีพลังพอที่จะต่อสู้! นอกเหนือจากพันธมิตรฮงแล้ว มีผู้ครอบครองจักรวาลรวมทั้งหมด 92 คนเข้าร่วมกับกองทัพมนุษย์ “แม้ว่าเรายังอ่อนแอกว่าแรงบันดาลใจของกองกำลังร่วม แต่เรายังมีโอกาสด้วยพลังที่เรามี!” ลู่เฟิงพูดอย่างจริงจัง “ตามการคาดการณ์ ทั้งห้าฝ่าย—ปีศาจ, เผ่าออโตมาทอน, เผ่ามด, เผ่าคลอด, และเผ่าคริสตัล—จะโจมตีเรา ในสงครามนี้ งานสำคัญที่สุดคือดึงพันธมิตรดินแดนเหนือ, โรงเรียนบรรพบุรุษ, พันธมิตรสัตว์อวกาศ, และผู้ครอบครองจักรวาลเดินเดี่ยวเข้าข้างเรา ถ้าเราสามารถดึงใครสักคนเข้าข้างเรา โอกาสชนะจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!” “ผู้ครอบครองพันธมิตรดินแดนเหนือเป็นผู้ครอบครองจักรวาลเดินเดี่ยว” มาสเตอร์ความมืดพูด “ถ้าไม่มีเขาช่วย ฉันคิดว่าพันธมิตรดินแดนเหนืออาจขาดอิทธิพลในการเข้าร่วมสงคราม ดังนั้นผู้ครอบครองพันธมิตรดินแดนเหนือคือกุญแจสำคัญ โรงเรียนบรรพบุรุษและพันธมิตรสัตว์อวกาศ… ท่าทีของพวกเขาต่อสถานการณ์ค่อนข้างยากจะคาดเดา พลังสองนี้มักถือว่าอยู่นอกเหตุการณ์” “อยู่นอกเหตุการณ์? เมื่อเผชิญกับความล่อเลียนของการก้าวข้ามยุคการสิงสับ พวกเขาจะยืนอยู่ไกลได้อย่างไร?” เม่นกงป่าพูดด้วยความเยาะเย้ย “โรงเรียนบรรพบุรุษอาจดูน่าประทับใจตอนนี้เพราะได้รับการสนับสนุนจากจุดกำเนิดของจักรวาล แต่เมื่อยุคการสิงสับจบลง… พวกเขาต้องออกจากจักรวาลดิบ! ตอนนั้นโดยไม่มีการสนับสนุนจากจักรวาลดิบ พลังของโรงเรียนบรรพบุรุษจะลดลงอย่างมาก แล้วกลุ่มผู้ครอบครองจักรวาลของโรงเรียนบรรพบุรุษและสามบรรพบุรุษนั้นคงต้องพิจารณาการก้าวข้ามการสิงสับหรือไม่? ส่วนพันธมิตรสัตว์อวกาศ ผู้เจ้าอสูรสัตว์นั้นโหดร้ายเสมอ! ต้องระวังให้ดี อย่าให้ความระมัดระวังหลุดลอย หากมีใครที่จริงจังพร้อมช่วยเรา ก็ควรมีการติดต่อบ้าง แต่ไม่มีอะไรเลย” ลู่เฟิงก็ต้องขมวดคิ้ว “จริง” การอาศัยชัยชนะครั้งแรก ทำให้พวกเขาสามารถกระตุ้นกลุ่มอำนาจที่อ่อนกว่าและเผ่าต่าง ๆ กระจัดกระจายให้ลองเสียบทบาทกับกองทัพมนุษย์ อย่างไรก็ตาม เมื่อพูดถึงกลุ่มอำนาจระดับสูงจริง ๆ ไม่มีฝ่ายใดพร้อมช่วยมนุษย์—แม้แต่ผู้ครอบครองจักรวาลสูงสุดก็ไม่ยอมเข้าช่วย มนุษย์ยังคงอยู่ในสภาวะอันตราย ****** ขณะที่ลู่เฟิง, มาสเตอร์ความมืด, และเม่นกงป่ากำลังสนทนาต่อ, ลู่เฟิงกระพริบมือและโทเค่นการส่งสัญญาณปรากฏขึ้น “อืม?” มาสเตอร์ความมืดและเม่นกงป่ามองไปที่ลู่เฟิง “อา” ลู่เฟิงยิ้มแนะนำความดีขณะเงยหน้ามองมาสเตอร์ความมืดและเม่นกงป่า “ความมืด, เม่นกงป่า, ฉันมีเรื่องต้องจัดการ หากทำได้ดีจะช่วยเราอย่างมากในศึกนี้ หากมีเรื่องเร่งด่วนให้ติดต่อฉันโดยตรงผ่านจักรวาลเสมือน” “ได้เลย ไปเลย” มาสเตอร์ความมืดตอบ “ช่วยใหญ่? เร็ว ๆ ไปเถอะ!” เม่นกงป่าเร่งเร่ง ลู่เฟิงลุกขึ้นทันที ใจเต็มไปด้วยความดี หลังจากที่ยักษ์ขวานถูกทำลาย เขาได้ติดต่อครูซิทเทิ้งเมาานท์กุสท์ทันที และตอนนี้ครูซิทเทิ้งเมาานท์กุสท์ก็มาถึงดินแดนมนุษย์เพื่อพบเขา.