บทที่ 1282 ‑ ประเภทเครื่องจักร ผู้แปล: Nyoi‑Bo Studio · บรรณาธิการ: Nyoi‑Bo Studio ร่างสวยงามหนึ่งพุ่งออกมาจากวงรีสีม่วงอันยักษ์ และสิ่งมีชีวิตยักษ์สองตัวยืนออกมาจากเรือโบราณ แต่วงรีสีดำยังคงนิ่งอยู่ พลังอำนาจอันมหัศจรรย์ของมาสเตอร์สากลสามจักรวาลบิดเบือนอวกาศและเวลาโดยรอบ พายุแห่งดวงดาวและดาวเคราะห์ระยะไกลระเบิดเปล่งประกายดุจพลุไฟ ด้านมนุษย์ ประตูของเรือสุสานบรรพสิ่งเปิดออก สองสิ่งมีชีวิตลอยออกมาจากเรือสุสานบรรพสิ่ง ยืนบนดาดฟ้าเรือและมองออกไกล หาง! แสงทองผสมด้วยทรายเย็นส่องแผ่ทั่วสนามรบ ทุกพื้นที่ขนาดสิบปีแสงสว่าง หนึ่งผสานระหว่างดินแดนทองคำและทะเลทรายหิมะ แม้ว่พันธมิตรของสามเผ่าจะอุทึ่ง แต่หากปราศจาก “สมบัติแท้สุจริตระดับโดเมน” พวกเขาก็ไม่มีอำนาจใด ๆ “เราได้เจอกันอีกครั้งแล้ว, ตระกูลปีศาจสั่นสะเทือนและตระกูลปีศาจฝัน” พี่มังกรเปิงกงมองข้ามไปด้วยความมั่นใจ เสียงของเขากระจายไปทั่วด้วยพลังของลัวะเฟิง “นี่คือตัวอ้วนของเผ่าบั๊ก! ฉันได้ยินว่าอิมพีรส​มักซ่อนตัวในรังอิมพีรที่เรียกว่า ‘ฮีบอิมพีร’ เมื่อต่อสู้ในมหาสมุทรจักรวาล จึงมีหลายสิ่งมีชีวิตเก่ง ๆ โกหกว่าอิมพีรบั๊กเป็นหมาขี้ขลาดที่ซ่อนอยู่ในวังสมบัติแท้สุจริตระดับสูง แต่วันนี้อิมพีรบั๊กออกมาจากนั้น ดูเหมือนอิมพีรบั๊กไม่กลัวความตาย แล้วพวกเราก็เข้าใจผิดทั้งหมด” อิมพีรบั๊กมีวัง “สมบัติแท้สุจริตระดับโดเมน” ที่เรียกว่า “ฮีบอิมพีร” หรือ “พระราชวังอิมพีร” “คุณพูดผิด, เปิงกงมัง. อิมพีรแน่นอนว่ากลัวความตาย” ลัวะเฟิงหัวเราะอ่อน ๆ “แต่ในจักรวาลต้นฉบับ พลังการโจมตีสูงสุดได้ระดับหกเท่านั้น ดังนั้นอิมพีรบั๊กจะไม่ตกอยู่ในอันตราย แน่นอนว่าเธอไม่ต้องกังวลเรื่องชีวิต” “อืมมม” เปิงกงมังตะโกนขึ้น ทีมมนุษย์หัวเราะและตะโกนต่อเนื่อง ในขณะเดียวกันพันธมิตรร่วมก็มุ่งร้าย พวกเขากล้าหยอกล้ออิมพีรบั๊ก! แต่ไม่มีอะไรทำได้ เพราะโดเมนถูกควบคุมโดยลัวะเฟิง ทำให้เสียงของพวกเขาไม่สามารถกระจายได้แม้จะตะโกนดังที่สุด “พ่อเจ้า, ทำไมคุณยังคุกคามอยู่ในวงรีสีดำนั้น? คุณไม่มีวังสมบัติแท้สุจริตระดับโดเมนเลยหรือ?” เปิงกงมังตะโกน “ปรากฏตัวออกมาซะ! เรา, ลัวะเฟิง, มาสเตอร์ความมืดและมาสเตอร์จักรวาลอื่น ๆ ไม่เคยเห็นหน้าตาคุณเลย” “คงเป็นเพราะหน้าตาอันน่าเกลียดจังที่ไม่อยากให้เห็น” ลัวะเฟิงพูดด้วยความมั่นใจ ****** ทีมพันธมิตรร่วมโกรธแค้นจนเกินหนี้! ตระกูลปีศาจสั่นสะเทือน, ตระกูลปีศาจฝัน, อิมพีรบั๊ก, และพ่อเจ้า ต่างรู้ว่ามนุษย์กำลังเร้าโกรธโดยเจตนา แต่พวกเขายังคงโกรธแค้น แต่เสียงของพวกเขาก็ถูกปิดกั้นโดยโดเมนของลัวะเฟิง ****** บนทีมมนุษย์ ลัวะเฟิงและเปิงกงมังคุยพูดหยอกล้อทีมตรงข้าม เสียงของพวกเขาดังกังวานทั่วอวกาศและเวลา แต่คำด่าทอจากพันธมิตรร่วมถูกรบกวนจนไม่ถึงหู “ฆ่า!” นี่แหละ! พันธมิตรร่วมไม่มีโอกาสตอบโต้แม้แต่สักครู่ พ่อเจ้าเป็นผู้โกรธที่สุด เขาเป็นผู้ร่างสูงศักดิ์และราชอาณาจักร ทุกสิ่งมีชีวิตออโตมัตอนของเชื้อสายเขานับถืออย่างสุดซึ้ง มาสเตอร์จักรวาลพร้อมจะตายหากพ่อเจ้าออกคำสั่ง ความภาคภูมิใจเต็มหัวใจ พ่อเจ้าเกรงใจมาสเตอร์จักรวาลทุกคน! แต่เมื่อถูกเยาะเย้ยเรียกว่า “หน้าตาน่าเกลียด” เขาก็โกรธจัด หากไม่อาจโต้ตอบด้วยวาจา เขาจะใช้กำลัง Hong! Hong! Hong! Hong! Hong! Hong! รูปทรงบิดเบี้ยวโผล่ออกจากวงรี มีจำนวน 10,081 รูป ปะทะกับเรือสุสานบรรพสิ่ง พวกเขาสูงประมาณ 10,000 กิโลเมตร มีแปดแขนสองขา ทำจากโลหะและมีกระดูกผมประหนึ่งแส้ “พ่อเจ้าโกรธจัด” เปิงกงมังตกใจส่งเสียงไปยังลัวะเฟิง “เขามีหุ่นเชิด 10,081 ตัวในกองทัพของเขา จากข้อมูลของเรา เขาใช้หุ่นเชิดไม่เกิน 9,000 ตัวเมื่อต่อสู้ในมหาสมุทรจักรวาล” ลัวะเฟิงตอบ “ง่าย ๆ นะ มหาสมุทรจักรวาลอันตรายมาก มาสเตอร์จักรวาลระดับสูงอื่น ๆ แก่งขวางยาก เขาอาจเสียหายหุ่นเชิดบ้างหากถูกชักจูง! แต่หุ่นเชิดแต่ละตัวมีค่าเทียบเท่าสมบัติแท้ทั่ว ๆ ไป พ่อเจ้าไม่อาจใช้หมดได้ แต่ในจักรวาลต้นฉบับ พลังระดับหกเป็นขีดจำกัดสูงสุด เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องสูญหาย แน่นอนว่าเขาจะใช้หุ่นเชิดทั้งหมด” ลัวะเฟิงจ้องหุ่นเชิดที่บินเข้ามา ทั้งสองทีมห่างไกลกันมาก แม้พวกมันบินใกล้แสงความเร็ว ก็ต้องใช้เวลานานกว่าจะถึง “หุ่นเชิด…” พ่อเจ้าต้องกำลังใช้เทคนิคกลุ่มของประเภทเครื่องจักรจากอารยธรรมโบราณ ลัวะเฟิงสงสัย เขาได้รับมรดกจากแม่น้ำดวนตงและได้อ่านข้อมูลเกี่ยวกับมันเป็นจำนวนมาก เขาเข้าใจเครื่องจักรประเภทนี้เป็นอย่างดี เทียบกับเทคนิคเครื่องจักรโบราณ ความสามารถของพ่อเจ้าอาจดูอ่อนใจกว่า พ่อเจ้าไม่สามารถสร้างเครื่องจักรอันทรงพลังได้ จึงพึ่งพาการใช้จำนวนมหาศาลแทน เครื่องจักรมีลักษณะการทำซ้ำได้ จึงใช้เทคนิคกลุ่มได้ แต่สิ่งมีชีวิตที่แท้จริงอาจสร้างเครื่องจักรที่มีค่าท่าเรือสุสานบรรพสิ่งหรือเรือจักรวาล! สิ่งเหล่านี้เป็นของมูลค่าเดียวแต่ทรงพลังอย่างอัศจรรย์ มันคือความอ่อนแอที่มาสเตอร์จักรวาลอารยธรรมโบราณทำลายได้ง่าย ลัวะเฟิงคิดว่าในมหาสมุทรจักรวาล—โดยเฉพาะในจักรวาลต้นฉบับ—เขาไม่มีทางทำลายได้ พ่อเจ้าเป็นชีวิตฉลาดและอาจใช้เทคนิคกลุ่มได้เต็มที่ เขาตรวจสอบทันทีว่า 10,081 หุ่นเชิดนี้ทำจากวัสดุอันล้ำค่า—อย่างน้อยก็เป็นวัสดุของสมบัติแท้ระดับสูง! หุ่นเชิดเหล่านี้ไม่แพงเท่าไหร่ แต่สามารถขยายหรือหดตัวตามพลังเทพได้เช่นเรือสุสานบรรพสิ่งและสมบัติแท้อื่น ๆ ทั้งหมดรวมกันเทียบเท่าสมบัติแท้ระดับสูง ไม่อาจทำลายได้ การกลืนด้วย “หอคอยดวงดาว” หรือ “หอค่ายักษ์ดำ” ก็มิอาจทำได้ ภายใต้อำนาจของพ่อเจ้า 10,081 หุ่นเชิดจะทำงานเป็นหนึ่งเดียว สามารถต้านทานพลังการกลืนได้ หากมันง่ายต่อการกลืน พ่อเจ้าก็คงสูญเสียหุ่นเชิดจำนวนมากในมหาสมุทรจักรวาล “เข้าไปในจักรวาลมืดกันเถอะ” ลัวะเฟิงส่งสัญญาณ “ตกลง” เปิงกงมังตอบ และมาสเตอร์ความมืดรับข้อมูล Hong! Hong! Hong! เรือสุสานบรรพสิ่งและหอค่ายักษ์ดำก้าวสู่ความเร็วแสงและเข้าสู่จักรวาลมืด “รู้แล้วว่าพวกเขากำลังเข้าไปในจักรวาลมืด!” ตระกูลปีศาจสั่นสะเทือนกรีดร้อง “เข้าสู่จักรวาลมืดเลย!” ในที่สุด เสียงก็กระจายได้ ****** จักรวาลมืด มาสเตอร์จักรวาลทั้งหมดอาจเร็วกว่าแสงสิบหรือแม้แต่ร้อยเท่า ทำให้การต่อสู้ในจักรวาลต้นฉบับเป็นการเสียเปรียบ ทีมมนุษย์ไม่มีมาสเตอร์จักรวาลเลย จึงเลือกเข้าสู่จักรวาลมืด และเมื่อเข้าสู่อีกด้านหนึ่ง พวกเขาก็สามารถกลับไปยังจักรวาลต้นฉบับได้ Hong! Hong! Hong! Hong! Hong! Hong! ทีมหุ่นเชิดปรากฏหลังจากที่ลัวะเฟิงและเปิงกงมังเข้าสู่จักรวาลมืด ไม่ถึงหนึ่งวินาที Hou! Hou! หุ่นเชิดทุกตัวกรีดร้อง พลังเทพที่ร้อนแรงผลักดันพวกมันเช่นเดียวกับลัวะเฟิงที่ขับอาวุธพลังวิญญาณ พ่อเจ้าใช้คุณลักษณะเทียมของเขาเอง—เขาเป็นมาสเตอร์ระดับสูงเพียงคนเดียวที่ทำได้ ความสามารถทำงานหลายอย่างของเขาเป็นที่ดีที่สุดในมหาสมุทรจักรวาล ชีวิตเทียมอย่าง “บาบาตะ” แม้จะอ่อนแอก็ยังคำนวณได้เต็มที่ หลังจากกลายเป็นอมตะ การคำนวณของเขาก็เกินกว่าฝูงต่อสู้อมตะทุกคน ส่วนพ่อเจ้าแม้เพียง 1/100 ของความสามารถควบคุมของเขาก็ดีกว่ามาสเตอร์จักรวาลคนอื่น ๆ 10,081 หุ่นเชิดถูกแบ่งเป็นสองทีมและพุ่งเข้าใส่ลัวะเฟิงและเปิงกงมัง Hong! 5,000 หุ่นเชิดโจมตีลัวะเฟิงพร้อมกัน พวกมันแม่นยำและพลังรวมกันอย่างสมบูรณ์ ลัวะเฟิงไม่กล้าต่อตรงโดยตรง แม้ว่าเขาใส่ “เกราะเทพเจ้าฆ่าปีศาจบ้า” ร่างกายเทพของเขายังค่อนข้างอ่อนแอกว่ามาสเตอร์ระดับสูงสิบเท่า “ปกป้อง!” ลัวะเฟิงใช้ “ดาบเงาเลือด” แบ่งบล็อกการโจมตี ดาบขยายใหญ่ขึ้นจนบังการโจมตีได้ “ทลาย!” เปิงกงมังกรีดร้องและธนนำ “คฑาอันจุน” Hong! Hong! พวกมันถูกโจมตีพร้อมกัน เรือสุสานบรรพสิ่งถูกผลักกลับเล็กน้อย คฑาอันจุนของเปิงกงมังยืดออกและกลายเป็นเกราะที่ทรงพลังเท่ากับ “เกราะเทพเจ้าฆ่าปีศาจบ้า” เปิงกงมังเป็นมาสเตอร์จักรวาลที่มีระดับยีนชีวิต 10,000 เท่า จึงมีความสามารถป้องกันดีกว่าลัวะเฟิง! “แม้จะทรงพลังแต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก” เปิงกงมังส่งเสียงไปยังลัวะเฟิง ถ้าการโจมตีอยู่ที่ระดับหกของระดับบนสุด ลัวะเฟิงและเปิงกงมังคงกระเด้งกลับได้ ลัวะเฟิงตอบกลับ “พลังไม่ถึงขนาดนั้น บางทีแค่เมื่อตั้งรับหุ่นเชิดทั้งหมดพร้อมกันจึงจะถึงระดับหกของระดับบนสุด นั่นคือการจำกัดจากจักรวาลต้นฉบับ! หากเขาใช้หุ่นเชิดทุกตัวเต็มที่ การจำกัดจากจักรวาลต้นฉบับก็จะไร้ความหมาย” “เทคนิคกลุ่มมีพลังจำกัด” เปิงกงมังพูดด้วยความโล่งใจ