บทที่ 789 — ปีกชาวู ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation “ด้วยพลังของสัตว์ประหลาดมีเขาทอง ง่ายต่อการชนะการต่อสู้กับคาอูอันดิงนั้นเลย แต่อยากฆ่าเขาไม่ได้เท่ากับเผาพลังอันดิง การที่สัตว์ประหลาดไม่มีพลังอันดิง…ฉันมาถึงจุดสิ้นสุดหรือยัง?” ลัวอ้อเฟิงครุ่นครองกับตัวเลือกหลายอย่างในใจ ทุกอย่างก็ถูกทิ้งเป็นครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะไม่มีอะไรได้ผล “เหลือวิธีเดียว!” “อาจ…อาจจะเป็นได้” ลัวอ้อเฟิงกัดฟันแน่น “ฉันจะพึ่งพาปีกชาวูของเจ้า!” สัตว์ประหลาดได้ใช้เล็บที่ฟากฟ้าอันทรงพลังที่สุดแล้ว การเคลื่อนไหวที่แรงต่อไปคงเป็นปีกชาวู! นี่คือสมบัติที่หัวหน้าจังหวัดความโกลาหลดั้งเดิมมอบให้เขาเอง ใช้สำหรับหลบหนีและก็มีความสามารถต่อสู้บ้างตามที่หัวหน้ากล่าวให้ลัวอ้อเฟิงฟังตอนนั้น แน่นอนว่าใช้เป็นหลักสำหรับการหลบหนีและการบิน ความสามารถโจมตีมีแค่นิดหน่อย ลัวอ้อเฟิงเคยทดลองใช้มันมาแล้วพบว่าจุดเด่นที่สุดคือความเร็วและขนนกแหลมคม การใช้ขนนกเหล่านี้ตัดขณะบินเร็วสูงก็เหมือนตัดด้วยดาบ … คำเห่า! สัตว์เงินฟูปีกกระพือแล้วพุ่งเข้าหายักษ์ไฟเฟินยะอีกครั้ง “ทำไมต้องทำมากขนาดนั้นเนี่ย” “ทำไมล่ะ?” เฟินยะกังวลและโกรธ “ความเร็วฉับพลันของสัตว์เงินนี้จะบ้าไปได้ยังไง? มันเป็นอิมพีเทอร์แต่ก็เร็วเกินไป ถ้าช้าหน่อย…ฉันก็จะได้ถึงความเร็วเหนือแสงแล้วหนีได้” การต่อต้านของเกาะหมอกแข็งแกร่งมาก การได้ถึงความเร็วเหนือแสงคือขีดจำกัด! ต้องไปยังจุดเดินทางจักรวาลพิเศษจึงจะถึงความเร็วแสง ตราบใดที่เป็นอันดิง มีเวลาเพียงพอก็จะใกล้ความเร็วแสงได้เมื่อถึงระดับนั้น แม้ว่าจะมีอิมพีเทอร์ไล่ตามหลังก็จับไม่ทันอันดิงปกติ เพราะความเร็วของทุกคนเกือบเท่ากัน ไม่ใครจับใครได้ เว้นแต่ว่ามีการเทเลพอร์ต! ดังนั้น! การต่อสู้ของอันดิงอาศัยความเร็วฉับพลันอย่างหนัก หากระยะใกล้และไม่มีพื้นที่พอ ระยะห่างระหว่างกันเล็กน้อยก็ทำให้จับตามได้ง่าย! ถึงแม้จะใช้เวลานานกว่าจะใกล้ความเร็วแสง “รูปแบบของปีกชาวูสามแบบ” “ตอนนี้ฉันเรียกใช้ได้แค่รูปแบบแรกและการบินของฉันอยู่ในระดับปีศาจแล้ว ความเร็วการเคลื่อนที่ช็อกกิ้ง” ลัวอ้อเฟิงคิด “แม้แย่นจูที่มีสมบัติจากพ่อของเขา เมื่อเปิดใช้งานก็สู้กับอิมพีเทอร์ระดับยอดได้ แม้ปีกชาวูของฉันใช้หลัก ๆ เพื่อหลบหนี…เมื่อหลบและหนีทันที ยกเว้นมีเทเลพอร์ตหรือหยุดเวลา อันดิงระดับอิมพีเทอร์ก็จับไม่ทันฉัน” กึกก้อง! สัตว์ประหลาดกระพือปีกเร็วเหมือนสายฟ้า ทิ้งรอยแสงเป็นสายฝืดในอากาศ ขณะนั้นมาถึงเคียงข้างเฟินยะแล้ว หัว! ขนนกเหมือนคมดาบ! บินผ่าน ขนนกเหมือนดาบตัดเฟินยะราวเหมือนตัดเต้าหู้ กายของเขาแยกครึ่งที่สันสะโพก “อ่า…” เฟินยะร้องครวญด้วยความเจ็บขณะถูกตัดครึ่ง แม้เคยถูกทำให้เป็นฝุ่นแล้ว เขาก็ไม่เคยส่งเสียงกรีดร้องเจ็บเลย ความเจ็บปวด รุนแรงมาก! พลังงานเจาะทะลุไร้รูปทรงเหมือนกระแสน้ำ…ละลายน้ำแข็ง พลังอันดิงของเขาดูอ่อนแอต่อมันจนถูกละลายอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม ผลกระทบต่อร่างกายของเขาน้อยมาก เพียงทำลายพลังอันดิง 2% ทันที! นี่คือการทำลายจากรากฐาน! “อา!” เฟินยะโหยหวนด้วยความเจ็บ “ฉันสำเร็จแล้ว” ลัวอ้อเฟิงยืนบนยอดเขาห่างไกลเผยรอยยิ้ม ด้วยความสามารถสืบรู้ เขารู้ว่า ศัตรูของเขาสูญเสียพลังอันดิง 2% ทันที ผลกระทบนี้ทำให้ลัวอ้อเฟิงประหลาดใจ “ฮ่า! นี่แหละสมบัติกที่หัวหน้าจังหวัดความโกลาหลยังถือว่าอันล้ำค่า ใช้หลัก ๆ เพื่อหลบหนี แต่ก็มีความสามารถโจมตีบ้าง และกำลังส่วนน้อยนั้นแรงขนาดนี้ ยังเป็นเพียงส่วนหนึ่งของพลังที่แท้จริง” ปีกชาวูลึกลับอย่างเหลือเชื่อ เมื่อกระตุ้นด้วยร่างกายและพลังงาน สามารถปลดล็อกความสามารถลึกลับ ลัวอ้อเฟิงเรียกสิ่งนี้ว่า “พลังอวกาศ” เป็นแกนหลักของปีก พลังงานนี้ทำให้สัตว์ประหลาดมีเขาทองบินด้วยความเร็วปีศาจที่ช็อกกิ้ง รูปแบบที่สองของปีกทำให้ปริศนาก๊ากอวกาศวุ่นวาย! (ต้องถึงระดับกระดูกที่สามจึงใช้ได้) รูปแบบที่สามให้ควบคุมน้ำโคจรของอวกาศ! (ต้องระดับเขาที่ห้าจึงปลดล็อก) ทั้งหมดต้องใช้พลังอวกาศจากปีกเพื่อกระตุ้น พลังพิเศษนี้อันทรงพลังแต่ลัวอ้อเฟิงยังเปิดใช้ได้แค่รูปแบบแรกเท่านั้น พลังอวกาศมาจากแกนกลางของปีก แต่ตอนนี้เขาเรียกใช้ได้แค่ส่วนเล็กน้อย ยังไงก็ทำลายพลังอันดิง 2% ของศัตรูได้! “ฮ่า ๆ ไปตายเถอะ” “คาอูอันดิง ไปตายเถอะ” ลัวอ้อเฟิงดีใจสุด ๆ กึกก้อง! สัตว์ประหลาดกระพือปีกและใช้มันตัดผ่านร่างกายของเฟินยะอีกครั้ง ชัว! ชัว! ชัว! ชัว! ชัว! ชัว! เฟินยะไม่สามารถหลบได้ แม้จะฟื้นคืนหลายครั้ง ทุกครั้งที่ฟื้น สัตว์ประหลาดก็ตัดผ่านอีกและเขาก็สูญเสียพลังอันดิงอีก 2% แม้มีร่างอันดิง ก็มากถึง 50 ครั้งจึงจะจบ…ถ้าเป็นอันดิงธรรมดา การสูญเสีย 50% ของพลังอันดิงเท่ากับการสูญเสีย 50% ของวิญญาณ ทำให้จิตสำนึกพังทลายทันที แม้ว่าจะเป็นร่างอันดิง แม้สูญเสีย 99% ของร่างอันดิงก็ยังไม่ตาย แต่ 1% สุดท้ายอาจเก็บความทรงจำไว้ได้ เขากลายเป็นเป้าตะโกนของอันดิง การใช้ 1% นี้เพื่อฟื้นความแข็งแกร่งเดิมต้องใช้เวลาล้านปี “ไม่” “ไม่” เฟินยะโหยหวนด้วยความเจ็บ “ช่วยฉันด้วยจักรพรรดิที่เคารพ โปรดช่วยฉัน” เฟินยะสื่อสารกับสัตว์ประหลาดมีเขาทองในใจ แม้ความเร็วอันน่าสะพรัดของสัตว์นั้น…เขารู้ว่าแม้จะเผาพลังอันดิงเพื่อหนีก็ยังหนีไม่ได้ สัตว์เงินลึกลับนั้นเร็วเกินกว่าจะไหว! ชัว! ชัว! ชัว! ในพริบตาเดียว เขาถูกโจมตีเกิน 10 ครั้ง ร่างอันดิงของเฟินยะเหลือเพียง 50% เสียครึ่งหนึ่งของวิญญาณไป “จักรพรรดิ อย่าบังคับฉัน อย่าบังคับฉัน!!!” เขากรีดร้อง “บังคับเธอ? เผ่าที่อื่น…ตายเถอะ!” ความเร็วของสัตว์ประหลาดน่ากลัว ปีกเงินตัดซ้ำซ้ำที่ร่างของเฟินยะ ทำลายพลังงานหลายปีที่สั่งสมไว้…ร่างอันดิงคือแกนกลาง “ไม่!” “ไม่!” เมื่อเห็นพลังงานเหลือแค่ 30% เขาตกใจ น้ำตาไหลเต็มที่ การสูญเสียครึ่งหนึ่งของพลังเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ เขากรีดร้องโกรธจนถึงจุดสุดท้อ เมื่อสัตว์เงินโจมตีอีกครั้ง เขาก็โหยหวน “กึกก้อง!!!” เขาทำลายร่างอันดิงทั้งหมดของตนเองทันที การทำลายตัวเอง! การตัดสินใจสุดท้ายของเฟินยะ! แม้เขาไม่สามารถฆ่าจักรพรรดิได้ แต่ต้องการทำให้เขาได้รับความเสียหายหนัก นี่คือการแก้แค้นของเขา กึกก้อง…อวกาศครบลงพร้อมกับเทือกเขา สัตว์ประหลาดห่อหุ้มตัวเองด้วยปีกชาวูขณะใกล้ระเบิด ปีกมีความสามารถกระจายการโจมตีด้วยวัสดุพิเศษ ก่อนหน้านี้ จากเผ่าหลายล้านในจักรวาล มีแค่หัวหน้าจังหวัดความโกลาหลเท่านั้นที่รู้ถึงการมีอยู่ของปีกชาวู การทำลายมันยากแม้สำหรับเจ้าแห่งจักรวาล การระเบิดนี้เป็นแค่การขยี้ปีกเท่านั้น มันกระจายการโจมตีเกิน 99% ส่วนที่เหลือกระทบเกราะทั่วไป หากไม่เกินความทนของเกราะ…10,000 เท่าของเจ้าจังหวัดก็จะแพร่กระจายหมด กึกก้อง…อวกาศจักรวาลพังทลาย สัตว์ประหลาดยักษ์ที่ห่อด้วยปีกเงินบินกลับหลายหมื่นกิโลเมตร ก่อนจะเปิดปีกอย่างศักดิ์สิทธิ์ ดวงตาทองเย็นมองไปข้างหน้า … พวกเขาเก็บของที่เหลือจากเฟินยะทั้งหมดไว้ “ต้องออกไปอย่างเร็ว การต่อสู้ดึงดูดความสนใจมากเกินไป มีทีมหลายทีมกำลังมุ่งหน้าเข้ามา” ลัวอ้อเฟิงขมวดคิ้วมองไปไกล สัตว์ประหลาดเข้าสู่โลกภายในของเขา ซู! ด้วยแสงวาบ เขาใช้การเดินทางแบบสไตรค์ อย่างไรก็ตาม การใช้ของเขาเมื่อเทียบกับสัตว์ประหลาดมีเขาทองนั้น…แตกต่างระดับมาก หนึ่งคือความแตกต่างของร่างกายและสองคือสัตว์ประหลาดมีปีกชาวู ****** การตายของหนึ่งในสิบสองขุนนางของเกาะหมอก, โบลเดอร์, เป็นเรื่องที่คนรู้จักไม่กี่คนเท่านั้น เขาไม่ได้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือก่อนตาย เนื่องจากไม่มีพันธมิตรใดที่แข็งแกร่งกว่าเขาบนเกาะหมอก เขาจะขอความช่วยเหลือจากใคร? และการทิ้งคำเตือนให้ผู้อื่น? ใครจะรับคำเตือน? เมื่อสัตว์ประหลาดเงินถึงระดับอิมพีเทอร์ เพียงสิบสองขุนนางเท่านั้นที่อาจทำอะไรได้ ส่วนอีกสิบเอ็ดขุนนางก็ไม่ใช่จากเผ่าคาอู “เพราะฉันกำลังจะตาย พวกเจ้าบางคนจะมาร่วมกับฉัน” เฟินยะไม่สนใจคนอื่น หากพวกเขาเป็นเผ่าตรงกันเขาอาจเตือน แต่ต่อเผ่าอื่น…เขาไม่ได้มีความสูงศักดิ์ … ลัวอ้อเฟิงกลับฐานของเขา พืชกินดาวงอกขึ้นทั่วถ้ำเพื่อปกป้องวังของเขาและลัวอ้อเฟิงนั่งอย่างมีความสุข “ฮ่า ๆ ปีกชาวู” “อาจารย์ให้สมบัติดี ๆ แก่ฉัน” อารมณ์ของเขาดีมาก เขานั่งดื่มไวน์ คิดในใจ “ฉันได้สัมผัสการต่อสู้กับนักรบแข็งแกร่งแล้ว แย่นจูมีสมบัติที่ทำให้อิมพีเทอร์อื่นอิจฉา อย่างไรก็ตามตอนนี้ฉันก็มีของที่ดีกว่าเขา แม้ใช้หลัก ๆ เพื่อหลบหนี แต่ก็ยังมีความสามารถโจมตีและป้องกันบ้าง” “ฮิฮิ” “อืม?” ความคิดฟาดเข้ามาเหมือนสายฟ้าในหัวของเขา เขาพึมพำเบา ๆ “การต่อสู้ระยะประชิดของสัตว์ประหลาดมีเขาทองกับการตีของดาบมนุษย์…” แล้วดวงตาเขาเปล่งแสงสว่าง.