CHAPTER 794 — การสะสมคะแนนส่วนร่วม เรือมีชีวิตเข้าใกล้มากขึ้น “ดูสิ, เห้ามากษัตรีภาคมนุษย์ยังคงจิบเหล้าอย่างสบายใจ” ผู้นำหมาป่าเกล็ดหัวมังกรชี้หน้าจอแล้วหัวเราะเยาะ “ถ้าเขารู้ว่าเขากำลังถูกสังเกตโดยนักรบระดับสุดยอดแห่งเผ่าอสูรโกลด์ฟีร์…เขาน่าจะอ่อนแรงลอยละล่องจากความกลัว” สาวหญิงเว่ยอี้หัวเราะ ข้างๆ เธอผู้ชายเว่ยอี้พยักหน้าแล้วพูดด้วยความเย็นชา “ความไม่รู้คือความสุข, เราช่วยให้เขาตายเร็วขึ้นดีกว่า เขามีพลังระดับสารพัดอำนาจของเหล่าอสูร เขาจึงเป็นอัจฉริยะระดับสูงโดยมาตรฐานพันธมิตรอสูร คะแนนที่เขาให้กลับมาจะสูงมาก” “สูงมากจริงๆ” ผู้ชายหัวหมาป่าพยัก “เพราะฉะนั้นเราต้องบันทึกภาพการต่อสู้และเก็บกายของเขาและไอเท็มเพื่อเป็นหลักฐานว่าทำงานเสร็จ” ต่างจากมนุษย์ที่มีจักรวาลเสมือน ระบบสื่อสารอสูรนั้นล้าหลังกว่ามาก พวกเขาสามารถสื่อสารจิตสำนึกได้เฉพาะสนามรบที่เจ็ดเท่านั้น ไม่สามารถฉายภาพหรือภาพเคลื่อนได้ ยิ่งกว่านั้นยังไม่มีเครือข่ายจักรวาลเสมือนใดๆ “เข้าใจแล้ว” เว่ยอี้สองคนตื่นเต้น … ภายในเรือ ลั่วเฟิงนั่งอยู่ในห้องควบคุมจิบเหล้า ยิ้มแฉลมแปลก ๆ ฝึกพูดกับตัวเอง “ความไม่รู้นั่นแหละคือความสุข เหตุผลที่คนทั้งหลายบอกว่าตอนนี้พวกเขามีความสุขคือเพราะเขาไม่รู้ว่ากำลังจะเจออะไรจริงๆ อีกอย่างคะแนนส่วนร่วมที่ฉันจะได้จากพวกเขาน่าจะสูงพอสมควร เจ้าปลายสุดยอดเหรอ? ฮิฮิ ฉันแข็งแกร่งกว่าหินหมอกบนเกาะ, สัตว์เขี้ยวทองไม่มีปัญหาใดๆ ที่จะกำจัดพวกเขา” “ห้านาที…สี่นาที…” “นับถอยหลัง 30 วินาที” “30, 29, 28…” สแกนเนอร์แรกของลั่วเฟิงบันทึกระยะทางระหว่างเรือของเขากับเรือมีชีวิต ซู! ลูกบอลแสงอวลที่กำลังเกาะตัวอย่างรวดเร็วพุ่งผ่านระยะหลายหมื่นกิโลเมตร พุ่งชนกับเรือจานสีดำที่ลั่วเฟิงอยู่ เรือ E9 แยกเป็นชิ้นส่วนโลหะจำนวนมหาศาลกระจายไปทุกทิศทาง ทั้งเรือและอวกาศระเบิดเปิดพร้อมกับเศษอวกาศซบเซาไป หลังจากนั้นชิ้นส่วนอวกาศกลับมารวมตัวเป็นรูปทรงเดิม ท่ามกลางคลื่นกระเทือน…เงาดำหนึ่งรูปปรากฏในอวกาศ เขาถือโล่และมีดฝังอยู่บนหลัง “เด็กบ้า, เจ้ากล้าที่มาลงสู่ทวีปแสนใหญ่ของเยินจี้” เสียงแหลมส่องผ่านปีกผีเสื้อของอันดี้ที่มีตาประกอบหลายดวง ผู้หญิงเว่ยอี้พูด “ระดับสารพัดอำนาจของเหล่าอาจเป็นอัจฉริยะของมนุษยชาติแล้ว ทำไมถึงโง่เช่นนี้” “ความโง่ของเขาให้คะแนนเราอยู่” ผู้ชายเว่ยอี้พูดจากอีกฝั่ง “อย่าลังเล, รีบฆ่าเขาเถอะ” ผู้ชายหัวหมาป่าตะโกนจากระยะไกล อันดี้สามคนล้อมลั่วเฟิงจากทุกด้าน “เสียงดังจัง” ลั่วเฟิงดึงดาบออกจากกระเป๋าในหลัง สายตาของเขาเย็นเยียบมองอันดี้สามคน “เด็กน้อยที่น่าสงสาร…” ผู้หญิงเว่ยอี้เพิ่งเริ่มพูด ฮู! ฮู! สองอันดี้เว่ยอี้พร้อมกันกลายเป็นภาพมัวปล่อยเส้นใยสีขาวจากมือทั้งสอง เหมือนใยแมงมุม ลั่วเฟิงมองผ่านมันได้อย่างง่ายดาย เส้นใยพุ่งผ่านอวกาศ ทำรอยแหว่งยาวแบน อันดี้สองคนปล่อยเส้นใยมากกว่าสิบล้านเส้นพันลั่วเฟิงรอบด้าน พยายามขังเขาไว้ “เผ่ามนุษย์เว่ยอี้จังแข็งแกร่ง วิธีการของพวกเขาไม่มีอะไรธรรมดาเลย แต่สองคนนี้ยังอ่อนเกินไป” ลั่วเฟิงส่ายหัว ฮวะฮวะ… เส้นใยสีขาวพันรอบตัวเขาเต็มไปหมด “บ้าเกินไป, เขาไม่ยับเยินเลย” อันดี้ชายเว่ยอี้เยาะ “แม้เราจะอ่อนกว่า แต่ถ้าเราจับกัปตันได้ เขาก็ไม่อาจหลบหนีได้เลย” ตาดวงตากลมของผู้หญิงเย้าแหย่ แต่รอยยิ้มหายไปทันที เพราะเมื่อเส้นใยขาวเริ่มสร้างกรงรอบลั่วเฟิง พวกเขาตะลึงเมื่อเห็น… เงาดำนั้นอยู่ห่างออกไปหลายพันกิโลเมตรแล้ว “จะเป็นไปได้อย่างไร” “ทำไมความเร็วหลบหลีกของเขาถึงเร็วกว่าเราอีก” อันดี้สองคนตะลึง ลั่วเฟิงมองพวกเขาอย่างชั่วคราว ในขณะที่สร้างเทคนิกส์ของเขา คู่ต่อสู้ที่ 182 ที่อาจารย์สอนไว้คืออันดี้เว่ยอี้ในยุคก่อน สัตว์เขี้ยวทองเคยต่อสู้กับอันดี้คนนั้น…คู่ต่อส้นนั้นอยู่ระดับจักรพรรดิ พลังและทักษะสูงกว่ามาก เผ่าเว่ยอี้เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องความเร็วและการหลบหลีก พวกเขายังสามารถพ่นเส้นใยได้ เส้นใยของพวกเขายืดหยุ่นและทนทานเป็นอย่างมาก พอสร้างกรงรอบตัวศัตรูก็สามารถกักขังได้ แม้ศัตรูจะถูกทำลายกายร่างอย่างสมบูรณ์ก็ไม่อาจหนีออกมาได้…เปรียบเสมือนคุกที่แทบหลบหนีไม่ได้ในเวลาอันสั้น น่าเสียดาย… ลั่วเฟิงมีข้อมูลละเอียดเกี่ยวกับพวกเขาในความทรงจำสืบทอด และเคยต่อสู้กับอันดี้เว่ยอี้ระดับจักรพรรดิแล้ว ทำไมต้องเสียเวลากับเด็กอุ่มอ่อนได้ … “ตาย!” ลั่วเฟิงพุ่งออกสามครั้ง ทิ้งรอยแสงเบื่อบิดโค้งในพื้นที่ 10,000 กิโลเมตร เหมือนฟ้าแลบที่บิดงอ “ยิงเดินทาง!” ผู้ชายเว่ยอี้พยายามหลบและใช้เส้นใยขัดขวางลั่วเฟิง แต่เขาเร็วเกินกว่าทำได้ ฮวา! แสงเงาดาบเลือดดำส่องแสงอันน่ากลัว แสงสีเงินตัดผ่านอวกาศ ทำให้เกิดรอยฉีกของอวกาศและสร้างทางแสงสีเงินเหมือนทางช้างเงือก ด้วยทางช้างเงือกนั้น… ไม่อาจหยุดได้! กร้าว! อันดี้เว่ยอี้ถูกฉีกเป็นชิ้นเป็นท่อนทันที “นโยบายดวงจันทร์รูปแรก…ทางช้างเงือกข้ามฟ้า!” ฮวา! ฮวา! อีกสองเส้นแสงและสองทางช้างเงือกปรากฏในอวกาศ เส้นหนึ่งขาดอันดี้ผู้หญิงและอีกเส้นหนึ่งพุ่งตรงเข้าสู่หัวหมาป่า “สามทางช้างเงือก!” “โจมตีอันดี้สามตัว!” ฮาว… ร่างหัวหมาป่าถูกทำลายร่างกายฉีกเป็นชิ้น เสียงอู่อู้ดังขึ้น พร้อมกับการมาปรากฏของอสูรสเกลด์สีทองหัวหมาป่าพร้อมเขาขนาดใหญ่บนศีรษะ เกลือบของหัวมีการแกะสลักซับซ้อน “หนึ่งในอาณาจักรอสูรแห่งราชวงศ์, เผ่าโกลด์ฟีร์!” พวกเขามีชื่อเสียงเรื่องการกลืนกิน เหมือนสัตว์เขี้ยวทองที่อ่อนแรงลง “กัปตัน, ฉันเสียส่วนร่างอันดี้ไป 3%” “ฉันเสียส่วนร่างอันดี้ไป 2%” อันดี้เว่ยอี้สองคนฟื้นร่างในอากาศ ตาเต็มไปด้วยความโกรธและงุนงง พวกเขาเพิ่งเสร็จสร้างร่างอันดี้จึงยังไม่เสถียรแม้จะอยู่ระดับออฟฟิเชียลเพียงระดับเริ่มต้น แต่การทำร้ายร่างอันดี้ต้องอาศัยพลังระดับจักรพรรดิหรือใกล้เคียง จริงๆ แล้ว ลั่วเฟิงในร่างมนุษย์ของเขามีพลังใกล้เคียงระดับจักรพรรดิ พลังพื้นฐานของเขาเท่ากับ 1,000 เท่าของสารพัดอำนาจระดับธรรมดา ซึ่งยังอยู่ระดับออฟฟิเชียลต่ำ ในแง่ทักษะ เขาศึกษาเทคนิคกว่า 1,000 ปีและฝึกศิลปะของพระพุทธรูปสัตว์เทพ จนถึงขั้นผ่านระดับ 18 ของสะพานสวรรค์ ถือเป็นระดับจักรพรรดิแล้ว ในการใช้ดาบ เขาได้สร้างเทคนิคสุดยอด “นโยบายดวงจันทร์”! ทั้งสามเทคนิคผสานกัน! ทักษะและการต่อสู้ด้วยดาบเพิ่มพลังร่างกาย ทำให้เขามีพลังใกล้เคียงระดับจักรพรรดิ ในที่สุด จักรพรรดิระดับยอดเช่น “จักรพรรดิมืดเลือด”, “จิตวิญญาณแฟนตาซี” เป็นต้น สร้างเทคนิคได้ระดับท็อปคลาส แต่ดาบของลั่วเฟิงอันกล้าหาญนั้นเหนือกว่ามาก “สารพัดอำนาจระดับจักรพรรดิ? ถ้าพวกเราฆ่าเขา เราจะได้คะแนนเท่าไหร่? เขาอาจจะแข็งกว่าเรานิดหน่อย แต่ก็ไม่มากเลย อันดี้เว่ยอี้สองคนเพิ่งเสร็จร่างอันดี้และยังไม่เสถียร แม้แต่ฉันก็สามารถทำลาย 1% ของร่างพวกเขาได้” ดวงตาเผ่าโกลด์ฟีร์เปล่งแสงไฟ “และมนุษย์นี้เป็นแค่สารพัดอำนาจ เขาไม่มีร่างอันดี้เลย กรณีแย่ที่สุด…ฉันจะใช้พลังอันดี้ของฉันเผาแล้วทำให้เต็มที่เพื่อฆ่าเขาอัจฉริยะคนนี้ คะแนนของเขาน่าจะเทียบเท่าจักรพรรดิ” การฆ่าสารพัดอำนาจที่อัจฉริยะให้รางวัลสูงกว่าการฆ่าอันดี้ระดับเดียวกัน สารพัดอำนาจที่มีพลังระดับจักรพรรดิ การฆ่าเขาจะได้คะแนนเทียบเท่าการฆ่าจักรพรรดิแน่นอน “สองคนจริงๆ แล้วบาดเจ็บและร่างอันดี้เสียหาย?” ลั่วเฟิงมองอันดี้เว่ยอี้สองคน “อ่อนแอขนาดนี้ ร่างสีดินของฉันก็มีพลังระดับจักรพรรดิ! แต่ก็ยังไม่ถึงจักรพรรดิเต็มตัว!” ฮาว… เงาโกลด์ฟีร์จากระยะไกลวิ่งมาปากเปิด การดูดซึมความแรงทำให้ลั่วเฟิงรู้สึกแรงดึงที่รุนแรง เขาอาจไม่กล้ากัดกินออฟฟิเชียลระดับสุดยอด แต่สารพัดอำนาจมนุษย์แม้แข็งแกร่งก็ยังเป็นมนุษย์ที่ไม่มีร่างอันดี้ เขาพยายามกลืนเขาเลย! ท้องฟ้าและดินมืดคล้ำเมื่อพลังอวกาศแรงทำงานบนร่างของเขา “ฮึม.” ลั่วเฟิงดึงเครื่องมือกินดาวอันดี้ที่ขยายขนาดและคลุมพื้นที่ 100,000 กิโลเมตรออกมา “ดูว่าพวกเจ้าเอาอะไรงัดกินได้ไหม” ร่างอีกของลั่วเฟิงคือสัตว์เขี้ยวทอง เขารู้ดีว่าความอ่อนแอของความสามารถนี้ มีขีดจำกัดการกลืน พืชขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 100,000 กิโลเมตรเป็นสิ่งที่อสูรไม่อาจกลืนได้ ฮาว… อสูรต้องหยุดกระทันหันและอ้อออ เสียงกรีดร้องกึกก้อง แสงสีทองจำนวนมากปรากฏรอบอวกาศและในอาณาเขตสีทองนั้น…อสูรวิ่งมาที่ลั่วเฟิง “เป็นคู่ฝึกของฉันเถอะ เมื่อฉันทำเสร็จ สัตว์เขี้ยวทองจะฆ่าพวกเจ้าและได้คะแนน” ลั่วเฟิงดึงดาบเงาเลือดดำและพุ่งเข้าใส่เขาอย่างเร็วทันใด