บทที่ 868 — ชื่อมนุษย์ บทที่ 868: ชื่อมนุษย์ ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation เมื่อตกผ่านประตู พวกเขาได้เหยียบลงบนพื้นหิน ทิ้งพื้นที่หายากในทะเลทรายไว้เบื้องหลัง "นี่คือ…" โล่เฟิงตกใจมองไปรอบ ๆ ในอากาศกว้างใหญ่ สะพานหินบิดตัวไปสู่ระยะไกล แต่ไม่มีคานใดค้ำยัน มันลอยอยู่ในอากาศโดยไม่มีการสนับสนุน "ท่านครับ นี่คือเส้นทาง" ลูกศรหนักลงใกล้ ๆ อย่างเคารพชี้ไปที่ปลายสะพาน "ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น การถึงจุดสิ้นสุดของทางเดินนี้จะนำไปสู่พื้นที่หายากอีกแห่งหนึ่ง" "ข้างล่างคืออะไร?" โล่เฟิงจ้องลงไปยังความว่างเปล่าใต้สะพาน "เราจะบินลงได้ไหม?" "ไม่มีอะไรจะเกิดขึ้น" ลูกศรหนักยิ้ม "ตามปกติถ้าโชคดี คุณจะเห็นดวงดาวที่ถูกปิดผนึกตามทางนี้ อย่างไรก็ตาม สถานที่นั้นอันตรายมาก มีแรงกั้นที่ไม่มีรูปแบบทำให้นักรบเข้าใกล้ไม่ได้ ถ้าใครพยายามเข้าใกล้อย่างบังคับ จะตกลงไปได้แน่นอน ฉันเคยเห็นดาวที่ถูกปิดผนึกหลายดวง ถ้าโชคดีอาจเห็นหนึ่งดวงต่อหนึ่งหรือสองปี ถ้าโชคร้ายอาจเห็นหนึ่งดวงต่อพันปี ตอนนั้นมีจักรพรรดิจากเผ่าอื่นหลายคนตื่นเต้นจนบินตรงไปเก็บดวงดาวเหล่านั้น แต่พวกเขาก็ถูกฆ่า" "เห็นดวงดาวหนึ่งต่อหนึ่งหรือสองปีเหรอ?" โล่เฟิงจ้องลงด้านล่าง "ผมคิดว่าผมเคยเห็นมันแล้ว" "อ่า" ลูกศรหนักตกใจตามมองลงและตาโตเปิดกว้าง "จริงด้วย" โล่เฟิงจ้องลงไปยังความลึกของความว่างเปล่า ในความว่างนั้น มีดาวหนึ่งกำลังกลิ้งอยู่ ขนาดคล้ายดาวธรรมดา แต่พลังงานที่ปล่อยออกมาน่ากลัว มันหมุนด้วยความเร็วคงที่ในความว่างอันกว้างใหญ่… "ของแท้ล้ำค่า" โล่เฟิงพูด ลูกศรหนักบอกว่า "เรามองได้แค่ดูเท่านั้น มีดาวที่ถูกปิดผนึกอยู่หลายดวงในหอดาว เพียงสถิติที่บันทึกก็มีเยอะแล้ว ยังมีอีกหลายดวงที่ยังไม่ได้ค้นพบ เสียดาย ถ้าดาวเหล่านั้นไม่หล่นลงเอง แม้แต่ทหารอาณาจักรสี่อาณานิคมที่ไร้เทียมทานก็จับไม่ได้" "ฮำม" โล่เฟิงเดินต่อไป "ดาวที่ถูกปิดผนึกอีกดวงหนึ่ง" ลูกศรหนักเดินตามสะพานหินแล้วร้องด้วยความตกใจ โล่เฟิงตามไป ด้านล่างของสะพานบางครั้งก็จะเห็นดาวที่ถูกปิดผนึกหมุนอยู่ในตำแหน่งต่าง ๆ มันรักษาอัตราเร็วเช่นนั้นเป็นล้านๆ ปีโดยไม่หยุด จนกว่าจะตก… ขณะเดินบนสะพาน เขาได้รับคำเรียก เข้าส่งสัญญาณสติปัญญาเข้าเครือข่ายจักรวาลเสมือนเพื่อรับสาย "หยาง" "จักรพรรดิ เทียนเฉิน" โล่เฟิงยิ้มตกใจ จักรพรรดิคนนี้เป็นมนุษย์ เขาไม่ได้อยู่ในพันธมิตรฮงนานาน แต่เคยคุยกับจักรพรรดิมนุษย์หลายคนที่อยู่ในนั้น บางคนฝึกฝนอยู่ในโลกของตนเอง บางคนหยิ่งยโส หรือสำรวจดินแดนลับ ฯลฯ แม้ว่าโล่เฟิงจะไม่ได้เจอพวกเขามากนัก แต่เขาก็ได้รวบรวมข้อมูลพื้นฐานของพวกเขาไว้ส่วนใหญ่ "ผมอยู่ที่หอดาว ผ่านระบบทหาร มันบอกว่าคุณอยู่ใกล้ ๆ จึงส่งข้อความมาทันที" เทียนเฉินกล่าว "อ่า" โล่เฟิงพยักหน้า ระบบทหารรวบรวมตำแหน่งของทหารทั้งหมดและกระจายข้อมูลในระบบจักรวาลเสมือน แม้ในสภาพแวดล้อมพิเศษเช่นพื้นที่หายากที่สามารถสแกนพื้นที่อื่นได้ พวกเขาก็ยังค้นพบพวกพ้องได้ "ผมได้ติดต่อเพื่อนสนิทบางคนแล้ว เพราะถูกยามแห่งห้ามในพื้นที่โจมตี พวกเขาเป็นคนที่น่าเกรงขามมาก เพื่อนสามคนที่ผมติดต่อก็เจอเหตุการณ์เดียวกัน คุณล่ะ?" เขาถาม "อ่า คุณก็เหมือนกันเหรอ? ผมก็ถูกยามโจมตีเหมือนกัน" โล่เฟิงตอบ "สถานการณ์กำลังรุนแรง ดูเหมือนโอกาสที่ดาวถูกปิดผนึกจะตกลงสูงมาก" เทียนเฉินบอก "หยาง…ถ้าดาวที่ถูกปิดผนึกตกลง พื้นที่หายากภายในหอจะดึงนักรบเข้ามาใกล้กันเองโดยอัตโนมัติ ซึ่งจะทำให้นักรบทั้งหมดมุ่งหน้าไปที่ตำแหน่งที่ดาวจะตก ทุกครั้งที่ดาวถูกปิดผนึกตกลง จะเกิดการสังหารมวลชนขนาดใหญ่ คุณต้องระวังด้วย ผมกำลังเข้าสู่พื้นที่ต่อไปของผมตอนนี้" … หลังจากจบการสนทนากับเทียนเฉิน โล่เฟิงได้รับสายเรียกเพิ่มอีกหกสายจากพวกพ้องที่อยู่ใกล้เคียง พวกพ้องใด ๆ ที่อยู่ในรัศมีหนึ่งพันล้านกิโลเมตรก็สามารถตรวจจับเขาได้ ทั้งหมดผ่านความยากลำบากเดียวกันและสงสัยว่าดาวที่ถูกปิดผนึกจะตกลงเร็ว ๆ นี้ หลังคุยกับพวกเขา ดูเหมือนว่า…ความเป็นไปได้สูงมาก "ดาวที่ถูกปิดผนึกจะตกลงจริงหรือ?" โล่เฟิงระมัดระวัง แม้ดาวที่ถูกปิดผนึกจะเป็นของล้ำค่า สำหรับโล่เฟิงที่มีสายรัดล็อกอวกาศ ชุดเกราะทั่วไป ชุดเกราะกษัตริย์ ปีกชาอูและนาฬิกาโบราณ เขาจะไม่เสียสมาธิจากการตกของดาวนี้ ความมุมมองของเขาและการเรียกของหอตัวสูงกว่าคนอื่น "ดาวที่ถูกปิดผนึกตกลงเพียงครั้งเดียวในระยะเวลานานมาก" "ดวงหนึ่งกำลังตกลงตอนที่ผมมาที่นี่?" "ดูเหมือนจะไม่ใช่บังเอิญเลย!" โล่เฟิงเตือนสติ "ลูกศรหนัก, จะเกิดอะไรเมื่อดาวที่ถูกปิดผนึกตกลง?" "โดยทั่วไปแตกต่างกันบ้าง แต่ก็มีความคล้ายคลึงกัน พื้นที่หายากในหอจะรวมตัวกันโดยอัตโนมัติ ดึงนักรบทุกคนเข้ามา ทำให้เกิดการสังหารมวลชนครั้งสุดท้าย…" ลูกศรหนักอธิบาย "ฮำม, ไปกันเถอะ" โล่เฟิงพยักหน้า ไม่พูดต่อแล้วพวกเขาเร่งไปถึงจุดสิ้นสุด มองความว่างใต้สะพาน เขาเห็นดาวที่ถูกปิดผนึกหมุนอยู่ด้านล่าง เขาเก็บลูกศรหนักไว้ในวงแหวนโลกของตนแล้วก้าวผ่านคนเดียวเข้าสู่พื้นที่หายากอีกแห่งหนึ่ง … นี่คือโลกมหาสมุทร โล่เฟิงก้าวผ่านทันที ประตูหายไปและโล่เฟิงที่สวมเกราะสีเงินลอยอยู่เหนือมหาสมุทร มองไปรอบ ๆ ค้นหาเส้นทางสู่พื้นที่ต่อไป ตามปกติแล้วเส้นทางจะง่ายต่อการค้นหา ไม่เกินวันหนึ่งก็พบได้ หัว หัว หัว…คลื่นเริ่มแกว่งแรงดังกรีดร้องจากลึกในน้ำ ระเบิดเกิดขึ้นทันใดนั้น ลี! เสียงแหลมดังออกมา สัตว์คล้ายงูสีฟ้าครามมีเกล็ดโลหะเต็มหัวโผล่ออกมาจากมหาสมุทร ยกตัวสูงเกือบสองกิโลเมตรเหนือผิวน้ำ ส่วนล่างมีอวัยวะแขนขา สร้างความสั่นสะเทือนให้มหาสมุทร ดวงตาทองของมันจ้องมองมนุษย์ที่มีปีกและเกราะสีเงิน "ยามอีกคนหนึ่ง?" โล่เฟิงพูดเบา ๆ … ดาวดูเหมือนจะไม่น่าเป็นมิตรต่อโล่เฟิง ตั้งแต่พื้นที่แรกถึงพื้นที่ที่เก้า ทุกพื้นที่ยามจะปรากฏและเทคนิคการต่อสู้ต่างกันระดับอันตรายที่หลากหลาย พื้นที่ที่เจ็ดเป็นอันตรายที่สุดที่เขาเจอ กอริลลาคาร์บอนสีดำสูง 1.2 เมตรถือค้อนขนาดยักษ์สองอันเร็วและว่องไว ยิ่งมันเล็ก ยิ่งคล่องแคล่ว กอริลลาคาร์บอนเป็นยามที่เร็วที่สุดที่โล่เฟิงเจอในเก้าพื้นที่ ทั้งความเร็วและการหลบหลีกเทียบเท่ากับโล่เฟิง ค้อนสองอันของมันน่ากลัวกว่าโจมตีของลูกศรหนัก ลูกศรหนักจึงต้องใช้ตัวเป็นโล่ หากไม่เผาผลาญร่างกายที่อตินนิเมียลของตน เขาก็ไม่มีวิธีต่อสู้ นี่เป็นครั้งแรกที่โล่เฟิงใช้พลังเต็มที่กับปีกชาอู ปกป้องตนจากค้อนและหลบหลีก ใช้เวลากว่า ครึ่งชั่วโมงกว่าจะเห็นทางออก แล้วพวกเขาจึงหลบหนีจากพื้นที่ที่เจ็ดได้ เมื่อหลบหนีออกมา กอริลลลา仍ยังส่งเสียงกรีดร้องอยู่ "โชคดีที่มันเป็นตุ๊กตาโลหะ ไม่สามารถเผาร่างอตินนิเมียลได้" โล่เฟิงพูด "บ้าเลย ยามคนนี้ในเรื่องกำลัง...เขาเกินขีดจำกัดของจักรพรรดิแล้ว เกือบเทียบเท่าจักรพรรดิที่ไร้เทียมทาน หากเป็นเทพแท้ที่เผาอตินนิเมียลได้ แม้พริบตาเดียวก็เพิ่มพลังของมันถึงพันเท่า ฉันไม่มีทางต้านทานเลย" ลูกศรหนักยังคงสั่นสะออนหลังเหตุการณ์ … หลังพื้นที่ที่เก้า โล่เฟิงไม่ได้ถูกรบกวนโดยยามใดอีกต่อไป ภายในหอ พวกเขาผ่านพื้นที่หายากหลายแห่ง "พิเศษที่ยี่สิบหนึ่ง" โล่เฟิงนั่งขัดสมาธิบนก้อนไฟอันหนึ่งขณะก้อนไฟพุ่งตรงไปยังทางออกที่ยี่สิบหนึ่ง ****** ยี่สิบหนึ่งนี้เป็นดินบึง และมีสองกลุ่มอันดิงของเผ่าอื่นลอยอยู่ในอากาศเหนือดินบึง กลุ่มแรกคือจากแคมป์ออโตมาทอนที่มีอันดิงยี่สิบสองคน ทั้งระดับจักรพรรดิ และสองคนเป็นคนออโตมาทอน จักรพรรดิออโตมาทอนสองคน! กลุ่มที่สอง…คือแคมป์บั๊กที่มีจักรพรรดิหกคน ระดับพลังสูงกว่ามาก ในหกคนนั้น มีหนึ่งที่เป็นตุ๊กตาจักรพรรดิระดับสูง ซึ่งแทนตัวบั๊กอันดิงที่น่าสะพรึงกลัว บั๊กควีนอันดิงทั้งหมดเป็นกองกำลังที่น่าสะพรึงกลัว "ผมไม่คาดคิดว่าจะเจอพวกเขาที่นี่" "นี่จะเป็นเรื่องวุ่นวาย" "แต่ไม่ต้องกังวล เมื่อดาวที่ถูกปิดผนึกตกลง จักรพรรดิหล่นชีวิตของเผ่าของเราจะออกมาชัดเจน เผ่าออโตมาทอนของเราจะรวมพลัง จะต้องกังวลกับเผ่าบั๊กหรือไม่?" สองนักรบออโตมาทอนในชุดเกราะสีดำแลกเปลี่ยนสายตา ข้าง ๆ มีอันดิงยี่สิบคนตามหลัง พวกออโตมาทอนตัวเลขไม่มากแต่ทุกจักรพรรดิแทนอาณาจักรออโตมาทอนที่น่าสะพรึงกลัว แน่นอนในสภาวะปกติ พวกเขายังคงอ่อนกว่าอันดิง แต่เผ่าบั๊กไม่มีการจัดระดับจักรพรรดิ เมื่อมีควีนอันดิง…มันจะเป็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดระดับเหนืออัศวิน ควบคุมกองทัพบั๊กอันดิง…การโจมตีรวมกันจะทำให้จักรพรรดิหลายคนสั่นกลัว หัว! ไกลออกไปมีการแยกอวกาศ เงาเกราะสีเงินพร้อมปีกโผล่ออกมาและลอยอยู่กลางอากาศ แคมป์ออโตมาทอนและบั๊กอยู่ในสภาวะอุดมคติ ทั้งสองฝ่ายดูเหมือนจะไม่สนใจนักรบเดี่ยวที่ปรากฏขึ้น "เจ้าจักรพรรดิบลเดอรีเวอร์!" "มันคือจักรพรรดิมนุษย์บลเดอรีเวอร์!" "อ่า นั่นคือคนที่ไล่จักรพรรดิบลด์บีสท์ออกและทำให้ลูกศรหนักเป็นอับปาง?" สองฝ่ายเปิดการเตือนเต็มที่ ชื่อเสียงและเหตุการณ์ที่ผ่านมา ทำให้พวกเขาไม่ได้ประมานนักรบมนุษย์นี้ "นี่คือ…" เหลียวเห็นสองแคมป์ที่อยู่ในอากาศกลางยี่สิบหนึ่ง และพลังงานอันแรงที่พวกเขาแผ่ออกมา โล่เฟิงรู้สึกตื่นเต้นและกังวล.