บทที่ 169 — ลานทรายเดือด

ภายใต้ดวงตะวันสีแสดจ้าที่แผดเผาเหนือท้องฟ้าสีทองเหลืองของเมืองซาห์รา ลมร้อนหอบเอาละอองทรายหยาบคายพัดเข้ากระแทกกำแพงศิลาหนาเตะตาของลานประลองทรายขนาดใหญ่ประจำเมือง กลิ่นอายอันร้อนระอุคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นสาบของมอนสเตอร์ร้าย กลิ่นปัสสาวะอูฐ กลิ่นสุราหมักราคาถูก และเหงื่อไคลของฝูงชนนับพันที่เบียดเสียดกันอยู่บนอัฒจันทร์ดินดิบ เสียงโห่ร้องตะโกนเดิมพันดังเซ็งแซ่สะท้อนไปมาดุจเสียงครางของพายุทรายที่ไม่มีวันสงบลง ณ ห้องพักรับรองใต้ถุนอัฒจันทร์ที่มีเพียงตะแกรงเหล็กคอยกันความร้อนจากภายนอก เวอร์ดานในคราบของ “แวร์” นักผจญภัย Silver ผู้ถ่อมตน ยืนกอดอกเงียบงันอยู่ข้างเสาหินทรายที่ผุกร่อน นัยน์ตาสีเทาดั่งกระจกเห…