บทที่ 171 — พรมแดนเทวรัฐ

แสงสุริยาแรกของวันทอดทับเหนือผืนทะเลทรายแดงอันกว้างใหญ่ปานจะไร้ขอบเขต กระแสลมร้อนพัดละอองทรายละเอียดเป่ากวัดแกว่งเข้าใส่ใบหน้าผู้คนจนแสบร้อน ผสานเข้ากับกลิ่นฝุ่นอบอ้าวและไอกล้ามเนื้อของสัตว์พาหนะที่เดินทางเหน็ดเหนื่อยมาแรมคืน เบื้องหน้าของขบวนคาราวานยาวเหยียดคือ "ด่านตรวจคนเข้าเมืองพรมแดนเทวรัฐแห่งแสงสุดท้าย" ค่ายป้อมปราการศิลาทรายขนาดมหึมาที่สร้างขึ้นโดยขุดลึกเข้าไปในหุบเขาแคบธรรมชาติ กำแพงหินสีขาวนวลทอดยาวเป็นแนวสูงตระหง่านกั้นระหว่างความสับสนวุ่นวายของแดนกลางทวีปและผืนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ซึ่งปกครองโดยศาสนจักร ประตูเหล็กกล้าสลักลายดวงตาสุริยะบานยักษ์เปิดอ้าออกเพียงเสี้ยวหนึ่ง เพื่อบังคับให้ผู…