บทที่ 206 — ช่องเขาสนที่ถูกกักขัง

เสียงลมหนาวหวีดหวิวกรีดผ่านช่องผาหินทรายสีดำชื้นยะเยือกประหนึ่งเสียงโหยหวนของสัตว์ร้ายที่กำลังหิวกระหาย พายุหิมะแรกรัตติกาลพัดกระหน่ำเอาเกล็ดน้ำแข็งสีขาวโพลนกวาดผ่านผืนป่าสนน้ำแข็งโบราณที่ตั้งตระหง่านอยู่บนแนวลาดไหล่เขา กิ่งก้านของต้นสนยักษ์แต่ละต้นหนาหนักด้วยหิมะจับตัวเป็นแผ่นน้ำแข็งใสสะท้อนแสงสลัวรางของจันทร์เสี้ยวที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านเมฆสีเทาทะมึน บรรยากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความหนาวเหน็บระดับกัดกินกระดูก ทหารเกราะเหล็กสังกัดเจ้าชายคาลอสต่างเดินก้มหน้า คอคู้หดเกร็งอยู่ภายใต้เสื้อคลุมหนังแกะที่เปียกชื้น ไอน้ำร้อนสีขาวพวยพุ่งออกจากปากและจมูกของทั้งมนุษย์และม้าศึกข้ามแดน ทุกฝีก้าวที่ย่ำลงบนพื้นห…