บทที่ 207 — ค่ายตรวจจับแห่งภูผาหิมะ

สายลมหนาวเหน็บจากยอดเขาบรรพตสีขาวโพลนยังคงกรีดร้องอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย มันหอบเอาละอองเกล็ดหิมะเม็ดละเอียดคมกริบประดุจเข็มแก้วพัดกระหน่ำเข้าใส่ป่าสนน้ำแข็งโบราณที่ลาดชันตามแนวไหล่เขา ท้องฟ้าเหนือเทือกเขาภาคเหนือของราชอาณาจักรคาลริกในยามนี้มืดมนอนธการด้วยม่านเมฆพายุสีเทาเข้มหม่นหมอง ไร้ซึ่งแสงสว่างแห่งดวงดาราหรือจันทร์เสี้ยวใดๆ มีเพียงแสงสว่างสลัวรางที่สะท้อนจากผืนหิมะหนาเตอะบนพื้นดินที่พอจะนำทางให้แก่กองกำลังกบฏภายใต้การนำของเจ้าชายคาลอส ขบวนทัพเคลื่อนตัวลึกเข้าไปในดินแดนหุบเขาที่รกร้างและโดดเดี่ยวราวกับดินแดนที่ถูกเทพเจ้าทอดทิ้ง ทหารเกราะเหล็กผู้เหนื่อยล้าต่างเดินเบียดเสียดกันเพื่ออาศัยไ…