ตอนที่ 1272
1257 / 3802
อ่าน 3 นาที
Chapter 1272
เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:30
หลังจากศินลูงงง กินผลไม้ความยืนยาวแล้วเขากลับไม่ได้ตายครึ่งท่านเหมือนก่อนหน้านี้
เจนซียงตามเขาออกจากหุบเขา ขณะแรกเขาต้องการเรียกศินเตินหัวให้มาทำด้วย แต่หมู่บ้านต้องการผู้เชี่ยวชาญเพื่อตามหาไก่ใหญ่และสัตว์ป่าใหญ่ที่สามารถบินได้
การหาเลืมน้ำเลือดเป็นสิ่งสำคัญมากต่อศินลูงงง เพราะมันจะช่วยให้เขาฝึกพัฒนาบัตรทหารเก่งได้อย่างรวดเร็ว
“ปู่ คุณคิดว่าลูณินเลือดเหล่านั้นถูกสัตว์ป่าใหญ่สัมผัส?” เจนซียงถาม
“แน่นอนอาจเป็นไปได้ แต่ไม่ต้องกังวล สัตว์ป่าใหญ่จะค่อยเข้ากลางเราตอนนี้หรือพรุ่งนี้” หลังจากศินลูงงงพูดเสร็จสัตว์ผมไตรคิดและต่อ “เมื่อเราได้กินสัตว์ใหญ่ก่อน ๆ พละกำลังของเราก็เพิ่มขึ้นอย่างเร็ว อาจเป็นเพราะสัตว์ใหญ่ได้กินเลือดในเลืมน้ำเลือด”
เจนซียงและศินลูงงงบินอยู่ในอากาศ ใกล้พื้นดินมาก
ต้นไม้บนพื้นดินส่วนใหญ่เป็นป่าที่สูงมาก ทุกครั้งที่ศินลูงงงเห็นสัตว์ใหญ่ เขาจะตีด้วยปากกาเพื่อทำลายสัตว์ใหญ่บนพื้น แม้สัตว์ใหญ่จะแข็งแรงอยู่ แต่เขาก็แม่นแต่ผู้น้อยกว่าของอิมมูรัล แมเร่นอย่างเขา
เป็นเรื่องน้อยที่จะให้ศินลูงงงฟื้นพลาต่างย้อนคืนมา แต่เจนซียงไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลย
ระหว่างทาง เจนซียงพบว่า ศินลูงงงก็มีศิลปะศิลปะต่อไป แต่หลังจากถามเขาออกจากตัวได้ว่าเจนซียงได้มาจากที่ไหน
“มันถูกทำบนภูเขาใหญ่ มีแผนภาพโปรแกรมทางแรงและศิลปะ การฝึกเป็นเรื่องยากเอาเถอะ” เขาได้มีรายละเอียดว่าต้องเรียน วิธีนี้แล้วคุณต้องอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องสุสาน แค่คนเดียวที่รู้เรื่องนี้ ไม่ต้องบอกเตียนหัว มิฉะนั้นเขาไม่ได้นำทางออก แต่ตอนนี้ไม่มีทางกลับได้
เพียงแค่เรียนเทคนิคนี้เขาซ้ำได้แล้วเขา ได้ทราบว่าต้องหยุดพยายาม
หลังจากลองช่วยเขาคำนวณกับสึงซือยี่เป็นเวลาเมื่อนานและอยู่ 5 ปีที่นี่และเพียงปีเดียวในนอกเขาเขาแปลว่าทำไมศินลูงงงเมาวิุดเพื่อที่สุดในตัวอิมมูรัลแมนบนฉากทำให้เร็ว
แต่เขาก็ได้ยินจากศินลูงงงว่าสุดเกินปัจติดไส้สะดุด คำพูดในใต้โซอาร์ในรูปแบบแล้วก็จะติขอ
คัดลอกทราบขอก่อนได้รับ
(ดูเหมือนข้อความจะร่วงหล่นเสียบข้อมูลที่มัวหรือภาษาเต็มอยู่)
**ต่อเนื่อง**
หลังจากหาเลืมน้ำเลือดเจนซียงจึงพยายามดูว่าร่างกายเขายังมีพื้นที่เพื่อแปลงใหม่หรือเปล่า ถ้าเขาสามารถเพิ่มพลังผ่านเลืมน้ำเลือดนั้น เขาไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานทำยาสูงค่ายาก เพราะเขาสามารถขึ้นอันดับได้อย่างรวดเร็ว
หลังจากสี่วัน อยู่นานกว่า 10 วันเจนซียงและศินลูงงงยังไม่พบเลืมน้ำเลือดข้างนอก ในระหว่างทาง เจนซียงก็รับลิ้นจี่จากสติปัญญาผลิตของมื้อสารโบราณใหญ่และให้ตามสึงซือยี่ด้วย
ด้วยการสนับสนุนของศินลูงงง จึงไม่จำเป็นต้องรันลงมา จึงทำได้ทำสารจำเป็นอันซึ่งช่วยคว้าเลืมน้ำเลือดพิเศษเพื่อใช้ในการบำรุงอารามของศินลูงงง
ศินลูงงงและเจนซียงไม่ได้บินลงไปขณะนั้น แต่เดินในป่า ช้าแต่เชื้ออิสระเพิ่ม
สามารถหาเลืมน้ำไม่เจอ แต่เขาก็หาโอเวรได้หลายใบของปั้มอันยุมิ้ยกับศิลปะ ถูกประสาท
“พี่น้อง ถ้าใช้เลืมน้ำนี้กับตัว จะช่วยทำให้ฉันดีขึ้นหรือไม่?” เจนซียงถาม
“แน่นอนมี แน่นอนให้ผลบุตรเลืมน้ำ แต่ภายในนั้นไม่ใช่เลือด มันคือเหลวสีแดง ข้อตำแหน่งที่อาจใช้สั้นบางสิ่งที่ทำให้คนเติบโตอย่างมาก” ศินลูงงงยุติการเก็บศิลปะจักจุ๊ยแล้วกันสแกนผ่านกับมันจนเร็ว
ก่อนหน้านี้ในที่นี้มีเก็บทำเหมือนเป็นทรัพย์สิ่งที่แห้งและสำคัญ แต่เมื่อเจนซียงมาเขาอังกฤษสูงใหญ่เก็บเพิ่มเติม เยื้อง แล้วเมื่อศินลูงงงพบเจอ การประสานต่อความสวยงามหยื้อต้องกลาย
แต่เวลานี้ซิ่งซือยี่ตอบููม่ายว่า “ฉันเชื่อว่าการอุโมงค์นี้จะทำให้เราสามารถคาดฐานอย่างต่ออสับสตอบได้”ใครโอเคกได้กับอย่างนั้น เรียบร้อยการเจ้นตาม
(ข้อความยังไม่ครบ)
**จบ**
React
พูดคุย
ความคิดเห็นและกิจกรรมของชุมชนจะโหลดเมื่อคุณเลื่อนถึงส่วนนี้
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.