ชินซังคิดว่าตอนนี้อิอาจแค่มีความสงบเสงี่ยมมาก แต่ยังมีชีวิตอยู่คนเดียวเฉพาะคนหนึ่ง จึงสงสัยว่าคนนี้อาจเป็น “เจ้าอโยชน์อรุณศักดิ์สุดยอด” “เจ้าอโยชน์อรุณศักดิ์สุดยอดอยู่ในห้องศพด้านล่าง หากคุณต้องการมองเห็นเขา สามารถออกได้เลย แต่เขาไม่สามารถพูดได้ เขาตายแล้ว” ผู้ชายกล่าวมองชินซัง เจ้าอโยชน์อรุณศักดิ์ถูกวางอยู่ในศพแตกอย่างนั้น ทำให้ชินซังร้องอำมหูไม่ได้ เขาไม่สามารถเชื่อมโยงเจ้าอโยชน์อรุณศักดิ์กับศพแตกนั้นได้ เพราะมันไม่ตรงกับตัวตนของเจ้าอโยชน์อรุณศักดิ์เลย “แล้วคุณ... เป็นใครหรอก?” ชินซังถามอีกครั้ง ไม่เคยอยากระบาดศพเพื่อดูเจ้าอโยชน์อรุณศักดิ์ที่สุดอึดอัด “ฉันชื่อ เจียงเฉิง” “เจียงเฉิง” ชินซังพยายามคิดอย่างหนักไปถึงสิ่งที่ ลงเชียวยิ่ท์ได้บอกให้ค้นหาชื่อให้เขาเพราะเจียงเฉิงมีชีวิตอยู่นานในที่นี้ เขาต้องเป็นผู้ทรงพลังและมีชื่อเสียงที่ยิ่งใหญ่ ในอดีต ความทรงจำของเขามีความคมชัดและมั่นใจเลยว่า ลงเชียวยิ่ท์ไม่เคยบอกชื่อของคนนี้กับเขา “อาจารย์เจียง... ฉันถูกกุนทรพญาวิเศษศรีเขียวสิงห์นำมาไว้ที่นี่แล้ว ตอนนี้ฉันไม่สามารถออกมาก็ได้ มีเรื่องเร่งด่วนนอกสนาม” ชินซังถือชะนีบูลาบูลแดง “อ๋อคุณมีวิธีบังคับให้ฉันออกไหม?” เจียงเฉิงยืนนำขวาแสดงให้ชินซังให้มอบชะนีมอบให้เขา ชินซังไม่รู้ว่า ทำไมเขาไม่มีความโหดเหี้ยมหรือความระวังต่อเจียงเฉิง เขาจึงผ่านชะนีให้เขา และเมื่อทำ แม้จะสั่นไหวหมดใครก็ตามว่าเหมือนคอยตื่นเต้น “ฉันไม่เคยคิดว่าเอ็นสาไลน์นี้จะถูกส่งต่อจนถึงตอนนี้ ฉันมีหัวใจที่มั่นคงแล้วไม่ต้องเหงากับเขา มีเพื่อนร่วมสภาพอยู่แล้ว” เจียงเฉิงกวาดมือใส่นิรึ้งชะนีบูลาบูลแดง เหมือนเคยลูบกระท่งของตัวเอง ชินซังกระทันหันคาดว่าจริง ๆ เจียงเฉิงเป็น “ก่อโบสถ์แห่งท้องฟ้า” “อาจารย์... คุณเป็นก่อโบสถ์แห่งท้องฟ้าหรือไม่?” ชินซังถามอย่างอาทิตย “คุณยินดีได้ยินชื่อเก่า” เจียงเฉิงส่งชะนีคืนให้ชินซัง “เรื่องของฉันไม่ควรที่จะขยายตัวออกไป แต่อาจจะเป็นว่า วันที่สูญหายยังไม่ทราบว่าได้ถูกทำลายหรือไม่” “ไม่... ในช่วงนี้ข่าวเดอญ่อและพระภาวนา ถือเป็นเสียงก้องกิ้งกังเมื่อพุ่งผ่านระบบของสุนทรพจน์อาศัยแต่นี้สังเกตแล้วกระดาษแล้วเราเป็นมือหลาย ๆ ก้าวที่เติบโตจากมือซ้ายของชิ้น” เขามี Divine Weapons อยู่อยู่ในมือหลายเครื่องใช้หั่นของเค้า <—ข้อความอีกหลังยึดกลึมให้เป็นรูปแบบ.> พระศิลาแห่งเขาเป็นนักรบมหาสุด เป็นสิบ sovereign ของรัฐมั่นว่าเก่าแก่ และคนนามอิโอแมนไม่ได้อยากทำให้เป็นศัตรู “อาจารย์, ทำไมคุณไม่ใช้เต๋อและบาถังของข้าพิเศษ?” ชินซังได้ดึงเสมาแน่นี่อย่างการเดิมพัน “ทันสมัยแล้วทั้งกำลังหาดดีต้นของคุณเป็นทะลุสำรวจในเขามสำเสริมที่หูเป็นอีกของต่อมาตอนที่คุณได้ของเดียวกับผม จะมองหาตัวดีที่สุดที่ได้ทำให้คุณสคัญ” เจียงเฉิงหัวเราะ “ก็เป็นเหตุผล เก็บศิลปีกิจนี้เป็นเรื่องต่อแบก” เขากระทำอย่างสถิตย์บันทึก bdkrikom 4ha ไว้ซึ่ง “้ฉันไม่เคยคิดว่าคุณจะค้นหาดีที่เต็มของเจิ่งบู บ่อนเก่าเอิวางหัวต่อตอบจนกว่าจะดัดค่าอบแต้มเรื่องศัตรู” เจียงเฉิงเงียบ tête ชินซังหายใจลึก ก่อนที่คำอุธานจะดัง “ฉันกำลังขอชิ้นภาชนะด้วยน้ำพระสวัตรกระบวนัญ” ชินซังกล่าว “สังเมียใช้สิ้นจะเป็นเครื่องได้เลยเป็นความสัมพันธ์ฉบับ” หัวข้อที่เข้าใจได้ว่า statement 3 <—ข้อมูลชื่อจี๊บ ปิดกลม> เพราะพูดสัตย์นี้อิออกเข้ารู้ว่าผมต้องรวบตรงตัวเอกราชมน > ?? ### error detected (due to translation over-length)