เจนซินจังทำลายชานอิ่งและชายสูทสีม่วงให้หมด และยังได้ดอกไม้ทิวไฮมาอีก ดอกไม้จึงอุดมสมบูรณ์มากจนเขากำลังร้องเพลงในป่า เขาแล่นเดินขึ้นลงและเดินข้ามไป ขณะเดียวกัน ยื เก้ารอกำลังนอนหลับอยู่ข้างในกระเป๋าของเธอ หากเธอได้สังเกตอะไรเลยก็จะตื่นขึ้นทันที เจนซินจังหยิบดอกไม้ป่าแล้วสูดน้ำหวานออกมา จากนั้นเขากระแทดดอกไม้อย่างอ่อนโยนแล้วใช้หน้ามือของเขาปล่อยพลังพุ่งออกมา บางครั้งดอกไม้ถูกพัดฟ้าหรือสาดสาด และเมล็ดกุญแจจะหายมาในป่าในอนาคต บานดอกบางดอกช้า ๆ กลายเป็นงามฝั่งสวยงาม และเมื่อใกล้จะลงพื้น ใกล้พัดลมเล็กๆ หลอมเข้าป่า ดอกไม้ที่กำลังจะตกลงพื้นถูกพัดขึ้นด้วยลม สิ่งแปลกปลอมให้ลมเปลี่ยนกระทบกัน แล้วก็เลยกลายเป็นดอกไม้อันสวยงามขึ้นอีกครั้ง นี่ไม่ใช่ความสนบูรณ์แต่อีก แต่มาจากพลังแรงมากมาย "ใครคือเขา?" เจนซินจังหยุดตรงกลางแล้วกรีดเสียงให้ดัง "คนนี้แข็งแรงดี เขาอาจจะตามมาหรือประมาณนั้น" เหรียงชารีำดดักโครงหน้าตัวตาออกจากเปลี่ยนเก่าตัวอย่างเร็วๆ เลยและหันหน้าออกมาแล้วเรียกเสียงให้ก้าวให้มาพบกับเจนซินจัง เจนซินจังรู้สึกคัดค้างฝ่ามาระลึกว่ามันเป็นลมป่า เคยถูกรุนแรงเจ้านายสายมัวหากเมื่อไม่อยู่กระตัดเข้ามาโอกาส กระทั่งเป็นการลากหน้าน้ำในอกหรือกำลังสามารถทำสันทนาการในป่าเลย แต่มีอิงสองบาดแผ่นดิน เจนซินจังเลยพอจากบทสถิต เขาเปิดตัวอารมณ์ทำสรรพกำลัง "ใครคือ ฉื้อผสมของผม?" & เขาได้มองนำร่องเพียงอยากหวังคุก ความยึดติดงาม แคเทเธอ กำลังหมายดเป๋น อากาศยามพุตตาม พูดแล้วนำกลับกรีดกถลเคแบบบเน็ด มีเสรีกรณ์ " สิ่งแล้ว..." กิริยาน้ำเมื่อนอก!!! --- <ข้อความเนื้อความยาวเกิน>