กำลังจะค่ำแล้ว ดาวกับพระจันทร์บนฟ้ามืดครึ้มด้วยเมฆหนา ท่ามกลางความเงียบของทะเลสาบ น้ำเลือนมืดมนและพัดความเย็นบ่อยครั้ง เช่นซังหย่างยืนริมน้ำ มองไปยังทะเลสาบใหญ่ ผมรู้สึกราวกับถูกเย็นฉ่ำ ผมใช้สายตาจิตลักษณะ “ดัวหัวใจ” เลื่อนขึ้นฟ้าเพื่อดูลงไป “อะ๊… ” เช่นซังหย่างไม่อายร้องเสียงเบา พร้อมดึงอากาศเย็นเข้าหัว เพราะมันฟังดูน่ากลัวเกินไป ดอกทองเหลืองเหล่านี้เป็นหัวใจของมนุษย์ผมดำ หมายถึง แม่เหล็กแห่งมนุษย์ผมดำจำนวนมากอยู่ใต้ทะเลสาบ ถ้าเพียงมีน้อยกว่าสิบคนๆ ผมคิดว่าเฮี่ยงบายลิงจะฆ่าและศึกษาตัวอาศัยหนึ่งคน แต่ความลึกที่ไม่มีไหว ผมไม่ต้องลองลงไป รูมองตรงไป “เก้สกรตูบ คว้เห็นอะไรนะ?” เฮี่ยงบายลิงซึ่งอยู่ภายในวิลล่าเขาโยอะย่าวินสามารถรับรู้แววอำม์ของมนุษย์ผมดำได้ เห็นว่าเช่นซังหย่างยังไม่เคลื่อนไหว แต่ไม่ได้พูดอะไรเลย เธอรู้ว่าต้องดูดีทำอะไรอย่างหนึ่ง “พี่สาวไพริง เราต้องออกจากที่นี่ทันที!” เช่นซังหย่างระยะทางราบเรียบอยู่ เมื่อทรุดลง น้ำพุ่งกระตุ้น “เกิดอะไรขึ้นนะ?” เฮี่ยงบายลิงถามอย่างกังวล “ใต้ทะเลสาบมีมนุษย์ผมดำ ฉันคิดว่ามีร้อยหลายพันคน!” เมื่อเช่นซังหย่างนึกถึงมันทำให้เขาเกิดความอับอาย “และยังมีสิ่งอื่นใหญ่กว่านั้น” เมื่อผมแต่ขณะนั้น ผมมองผ่านหน้าทะเลสาบ ทำไมต้องรอแรง หรือไม่ ไเยสน นอกจากความใหญ่ของหัวใจ ผมได้เห็นอยู่ในมือที่ฉันเคยกล้ามใช้ขึ้นในเมือง เพื่อดูแก่บนที่เก็บอยู่ และได้วัดทำนับจำนวนพวกมนุษย์ผมดำที่ต่ออยู่ในทะเลสาบ แต่เช่นซังหย่างคิดแล้ว ก็ยอมบอกว่าปริมาณนี้ไม่ค่อยพอไม่คงจะมีพุก แต่ผมก็ไม่โง่ “มันสวยใจคงเป็นเทพรปั้นเจริญจัดให้ยิ่งความทำลาย”​ (ไม่หน่อย) เพราะโดนเปลี่ยนปักมี เมื่อเปลี่ยนโดยยังตื่นเต้นไม่ถึงทะเลสาบคำ “ปลากี้ยน การอวดสิริบริสุทธิ์ทั่วก็่งระงับ(เฉพาะ) “ (โพสว่าเป็นกุ้งเลื้อกระแสอเนพลอยก,เราจะเรียนรู้บ้าง)