บทที่ 3233 เฉินเซียงมองไปที่พวกคนที่อยู่ด้านหลัง หลายคนไม่กล้าเข้าใกล้ เพราะที่นี่ร้อนระอุเกินไป กระนั้น ก็ยังมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่ก้าวเข้ามา และล้วนเป็นยอดนักรบฝีมือแข็งแกร่งทั้งสิ้น เฉินเซียงได้ใช้พลังย้อนกลับ จึงไม่มีใครสามารถมองเห็นเขาได้ “ภูเขาลูกนี้กันแน่มีอะไรซ่อนอยู่” เฉินเซียงมองไปแต่ไกลและหยิบกระจกหกภพออกมาตรวจสอบดูไปที่ใบเซวียนหลาน ครั้นเห็นใบเซวียนหลาน เขาจึงส่งเสียงกระซิบผ่านการส่งจิตทันทีว่า “เซวียนหลาน เจ้าอยู่ที่ไหน พี่ใบเป็นห่วงเจ้าจึงขอให้ข้ามาหาเจ้าที่นี่” ใบเซวียนหลานเดิมทีมีใบหน้าเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง แต่เมื่อได้ยินเสียงของเฉินเซียงในใจ เธอก็มีสีหน้าอ่อนลงและรีบตอบกลับว่า “เฉินเซียง ขออย่าเพิ่งมาหาเจ้า ที่นี่อันตรายยิ่งนัก และตระกูลอื่น ๆ ได้ส่งเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรตัวฉกาจมาแล้ว” เฉินเซียงได้เดินผ่านไปแล้ว เมื่อระบุตำแหน่งของใบเซวียนหลาน เขาก็สามารถย้ายถึงที่นั่นได้ทันทีด้วยการฉวยระยะ ใบเซวียนหลานตั้งอยู่ไม่ไกลจากภูเขาเพลิงที่ลุกโชน สภาพแวดล้อมที่นี่เลวร้ายมาก ร้อนระอุสุดขีด หากใครไม่มีพละกำลังมากพอ ก็คงจะละลายกลายเป็นผงคลีไปแล้ว เฉินเซียงมองเห็นคนมากมาย ท่ามกลางนั้นมีคนสวมเสื้อสีฟ้า ทุกคนเป็นสมาชิกของตระกูลหลาน พวกเขากำลังล้อมรอบใบเซวียนหลาน แต่ใบเซวียนหลานกลับไม่กลัวพวกเขาเลย ใบเซวียนหลานกวาดตามสายตาที่เย็นชาทาบรรดาสมาชิกตระกูลแล้วพูดเสียงแข็งว่า “ข้า ใบเซวียนหลาน ทราบดีว่าตระกูลหลานของพวกเจ้าได้ทำอะไรกับตระกูลใบของเรามาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ถึงเวลาที่ตระกูลหลานต้องตอบแทนบุญคุณแล้ว” เหล่าพันธุ์เทพหยางเลิศของตระกูลอื่น ๆ มองดูอยู่แต่ไกล แม้จะพยายามผลักดันตระกูลใบออกไป แต่พวกเขาไม่ได้ป่าเถื่อนต่อตระกูลใบมากเท่ากับตระกูลนามสกุลอื่น ๆ ชัดเจนว่า ใบเซวียนหลานได้ควบคุมเลือดดาบและกลายเป็นผู้ครอบครองเลือดดาบแล้ว “ใบเซวียนหลาน จับมารจากตระกูลใบผู้นั้นที่ลงยาพิษใส่ข้าให้ได้” กษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าเปล่งเสียงคำราม เขายังคงขุ่นเคืองกับเรื่องนี้อยู่ “ฮึ สุนัขแก่อย่างเจ้าไม่มีค่าพอที่จะได้พบเขาเลย” เมื่อใบเซวียนหลานเอ่ยปาก เธอก็ฟาดดาบเฉือนผ่านอากาศ สายลมดาบอ่อนาจารที่ระเบิดพุ่งออกมาก็กลายเป็นระลอกแสงอันยาวเหยียด สิ่งที่น่าหวาดเสียวคือมันยังคงดูดกลืนความร้อนรุนแรงจากรอบข้างอย่างบ้าคลั่ง ในอดีต หลังจากได้รับพลังดาบแล้ว เธอเคยแปลงกายเป็นสัตว์ร้ายเพลิงยักษ์ขนาดสามร้อยเมตร กลืนกินทุกคนในตระกูลหลานลงไปจนหมดสิ้น เหล่าตระกูลใหญ่ ๆ ต่างก็มารวมตัวกันที่นี่ เดิมทีพวกเขามาเพื่อตรวจสอบภูเขาลูกนี้ แต่ตอนนี้กลับได้โชว์ที่ดีเยี่ยมเช่นนี้ พวกเขาต่างก็มองคอตกใจด้วยความสนใจอยู่แต่ไกล “ในที่สุดข้าก็ได้เห็นสายลมดาบอ่อนาจารอีกครั้ง ใครจะไปคิดว่า… ข้าไม่คาดฝันเลยว่าหลังจากผ่านไปนานหลายปี สายลมดาบอ่อนาจารจะถูกปลดปล่อยออกมาโดยเด็กหญิงตัวน้อย” ชายชราผู้หนึ่งถอนหายใจ “ข้ายังจำได้ ว่าครั้งสุดท้ายที่เธอไปยังสำนักเทียนหมิงภูเขา เธอยังอ่อนแอและเจ็บป่วยอยู่ ไม่นานมานี้ เธอกลับทรงพลังร้ายกาจราวกับเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรที่หยิ่งทะนงของโลก” “ตระกูลใบได้พบผู้มีบุญคุณเสียแล้ว… ข้าได้ยินมาว่ายังมีแขกผู้หนึ่งในตระกูลใบซึ่งมาจากเลือดดาบเช่นกัน แต่ไม่ร้ายกาจเท่าใบเซวียนหลาน อีกทั้งดาบที่ใบเซวียนหลานใช้อยู่ ดูเหมือนจะถูกหลอมขึ้นจากผลึกดินศักดิ์สิทธิ์หมื่นทางโบราณ” “คงจะเป็นฝีมือของผู้ที่นำดินศักดิ์สิทธิ์หมื่นทางออกมาเป็นจำนวนมากในการประมูลครั้งที่แล้ว” “โชคดีที่ความขัดแย้งระหว่างเรากับตระกูลใบไม่ได้ใหญ่โตนัก คงจะสามารถคลี่คลายได้” “ฮ่า ๆ ตระกูลนามสกุลที่พาดพิงถึงตระกูลดาบมักเป็นปฏิปักษ์กับตระกูลใบมากที่สุด พวกเราจากตระกูลอื่น ๆ แทบไม่มีโอกาสทำอะไรพวกเขาได้เลย” กษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าไม่ใช่คนที่ชอบต่อสู้ เขาเพียงแต่ซุ่มอยู่ไกล ๆ และดูการต่อสู้ระหว่างเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรสองตัวฝ่ายตนและเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรแห่งตระกูลใบซึ่งปัจจุบันอยู่ในกำมือของใบเซวียนหลาน เฉินเซียงได้ซุ่มอยู่ที่นี่มานานแล้ว และปกปิดเรื่องนี้ไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เนื่องจากภูเขาเพลิงยักษ์ สภาพแวดล้อมที่นี่เลวร้ายสุดขีด และบัดนี้ที่มีใบเซวียนหลานอยู่ด้วย บรรยากาศจึงยิ่งวุ่นวายและสับสนวุ่นวาย “ต้องจับหญิงชั่วคนนี้เป็นเชลยเป็นยังงั้นแล้วมิฉะนั้นข้าต้องให้คนรับใช้ทุกคนของตระกูลหลานยอมแพ้นางอย่างป่าเถื่อน!” เสียงคำรามด้วยความโกรธของกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้ากระจายไปถึงหูของใบเซวียนหลาน ทำให้เธอโกรธยิ่งขึ้นและอยากจะรีบไปฆ่ากษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าทันที แต่ว่า เธอยังต้องต่อสู้กับตระกูลหลานอยู่ เธอรู้ว่าเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรนั้นแข็งแกร่งยิ่งนัก ต้องระมัดระวังในการรับมือ จึงไม่อาจให้ใจลอยไปได้ เธอจึงกลั้นความโกรธไว้และมุ่งมั่นในการต่อสู้ เฉินเซียงก็ได้เห็นพลังของเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรมาแล้ว มันแทบจะน่าหวาดเสียจริง ๆ เขาไม่อาจระบุได้ว่ามันแข็งแกร่งเพียงใด จนต้องลองแลกฝีมือดูสักครั้ง กษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าหยิบยั่วยุใบเซวียนหลานด้วยคำพูดอย่างต่อเนื่อง เขาดูเหมือนจะเข้าใจลักษณะนิสัยของเหล่าผู้ครอบครองเลือดดาบเป็นอย่างดี พอดีที่เขากำลังสาปแช่งไม่หยุด เฉินเซียงก็ได้ปรากฏกายขึ้นข้างกายเขาแล้ว เขาหยิบดาบเวทมนตร์แห่งสวรรค์ออกมาและใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดตัดศีรษะของกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าออกโดยไม่พูดอะไรเลย กษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าเมื่อกี้นี้ยังคำรามสาปแช่งอยู่กลางอากาศ แต่เมื่อทุกคนได้ยินเสียง เขาก็เงียบสนิทไปเฉย ๆ คนที่กำลังมองดูการต่อสู้ต่างก็หันไปทางกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้า แล้วพบว่ากายของกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้ากำลังล้มลงและศีรษะก็หายไปแล้ว! “ผู้อาวุโสฟ้าสีฟ้า!” ชายชราผู้หนึ่งเปล่งเสียงตะโกนด้วยความตกใจ เขารีบวิ่งรุดไปเพื่อรับกายของกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้า แต่ได้พบว่าศีรษะของกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าหายไปแล้ว และเลือดที่ไหลออกจากคอถูกความร้อนระอุระเหยิดไปหมดแล้ว เมื่อใบเซวียนหลานได้ยินเรื่องนี้ เธอก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง และแล้วก็คิดถึงเฉินเซียงทันที เธอรู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าเป็นฝีมือของเฉินเซียง และในใจเธอก็ดีใจอย่างลับ ๆ เพราะเฉินเซียงได้ช่วยเธอกำจัดคนน่ารำคาญผู้นี้ที่ชอบด่าว่าเธออยู่ตลอดเวลา ทุกคนต่างแตกตื่นและสงสัย เพราะมีคนคิดปองร้ายต่อกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้า อีกทั้งฝีมือยังแยบยลถึงขั้นที่แม้แต่กษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าเองก็ไม่ทันสังเกต สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือมีผู้เชี่ยวชาญหลายคนจากตระกูลหลานยืนเฝ้าอยู่ข้างกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้าด้วย หลังจากที่เฉินเซียงสังหารกษัตริย์พิษท้องฟ้าสีฟ้า เขาก็ยังคงเฝ้ามองการต่อสู้อยู่ข้าง ๆ คนในตระกูลหลานด่าตระกูลใบอย่างไม่ปิดบังว่าหน้าไม่เข้าเรื่องและอย่างอื่น ทันใดนั้น ภูเขาเพลิงยักษ์ก็สั่นสะเทือนขึ้น เฉินเซียงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงรีบวิ่งเข้าไปทันที เขาหยิบกระจกหกภพออกมาและเปิดใช้งานอาร์เรย์ภายในกระจกหกภพ แล้วห่อหุ้มใบเซวียนหลานและเทพอสูรผู้รบเกรียงไกรแห่งตระกูลใบไว้! BOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOM! ภูเขาเพลิงยักษ์พังทลายลงทันใด ปล่อยคลื่นอากาศรุนแรงและแสงระเบิดดุจดวงอาทิตย์ออกมา เฉินเซียงและพวกเขารู้สึกโคลงเคลงอย่างรุนแรงภายในกระจกหกภพ และรู้สึกได้ถึงความร้อนจากเปลวไฟ แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของพวกเขา พวกเขาล้วนมีพละกำลังแข็งแกร่ง แต่ความร้อนทำให้ร่างกายของพวกเขารู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกเผาไหม้ เฉินเซียงและพวกเขาถูกแรงกระแทกพัดไปไกล เมื่อบริเวณรอบข้างสงบลง เฉินเซียงมองไปข้างหน้าและเห็นศพที่ไหม้เกรียมกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นดิน มีผู้คนมากมายเสียชีวิต! “ภูเขาหายไปแล้ว แต่ไม่มีซากหินแตกหัก” ใบเซวียนหลานไม่กล้านึกภาพเลยว่า หากเฉินเซียงไม่ได้ปรากฏกายขึ้นมาปกป้องพวกเขาทันเวลา สถานการณ์ของพวกเขาคงจะเลวร้ายสักเพียงไร ณ บัดนี้ กายของผู้คนที่ลอยอยู่กลางอากาศล้วนไม่สมบูรณ์ ทุกคนขาดแขนขา คนเหล่านี้ล้วนเป็นกลุ่มผู้แข็งแกร่งที่สุด ผู้ที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาพวกเขากลายเป็นก้อนถ่านที่ไหม้เกรียมและร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน! ทุกคนมองไปยังบริเวณที่ภูเขายักษ์เคยตั้งอยู่เมื่อครู่นี้ ต่างก็ตกใจจนขนหัวลุกทั้งสิ้น