Chapter 1263 I’ll Kill You If You Dare Say It

Published Mar 12, 2026, 05:22 PM

บทที่ 1263 ถ้าแกกล้าพูดออกมา ฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ “ไม่รู้ว่าพวกอาจารย์เป็นยังไงบ้างนะ” เกรย์รำพึงออกมาดังๆ เขาไม่ค่อยได้นึกถึงอาจารย์เบลคและเดเลียเท่าไรนัก แต่ก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงพวกท่านเป็นครั้งคราว ก่อนจะจากทวีปอาซูร์มา อาจารย์ของเขาบอกว่าจะพาคนทั้งคู่ไป พร้อมกับอาจารย์ใหญ่ที่ได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับเขา นับตั้งแต่นั้นมา นอกจากจะได้คุยกับอาจารย์บ้างเป็นพักๆ เขาก็ไม่รู้เลยว่าพวกท่านเป็นอย่างไรกันบ้าง โดยเฉพาะอาจารย์ใหญ่ “นั่นสิ” สีหน้าของเคลาส์เปลี่ยนไปทันทีเมื่อเกรย์หยิบยกหัวข้อนี้ขึ้นมา เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่คิดถึงอาการของพ่อตัวเอง เขาไม่รู้เลยว่าลุงคริสจะสามารถรักษาพ่อเขาได้หรือไม่ “ไม่ต้องห่วงหรอก อาจารย์ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น เขาต้องช่วยแน่ อีกอย่าง เขาคงทนดูเพื่อนรักของตัวเองอยู่ในสภาพแบบนั้นนานๆ ไม่ได้หรอก” เกรย์ปลอบใจ “ฉันรู้” เคลาส์ดูร่าเริงขึ้นทันที รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าขณะถามว่า “นายคิดว่าอาจารย์เบลคกับอาจารย์เดเลียมีลูกกันหรือยัง? หมายถึง... นี่ก็ผ่านไปหลายปีแล้วนะ” เกรย์แทบอยากจะชกเคลาส์ให้สลบไปเสียเดี๋ยวนั้น โชคร้ายที่เขาทำไม่ได้ ‘ถ้าฉันอัดมันได้ก็คงดี’ เขาคิดในใจ “จริงสิ ได้บอกนายหรือยังว่าอลิซมีแฟนแล้ว?” เคลาส์พูดขึ้น เกรย์เลิกคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาไม่คิดว่าอลิซจะหาคนถูกใจได้เร็วขนาดนี้ แต่พอคิดดูอีกที ทุกคนก็ไม่ได้เหมือนเขาเสียหมด แม้อลิซจะชอบการต่อสู้และการฝึกฝน แต่เธอก็ยังเป็นคนที่มีความต้องการพื้นฐานอยู่ดี “นายรู้อะไรเกี่ยวกับหมอนั่นบ้าง? เขาเป็นคนไม่ดีหรือเปล่า? ถ้าใช่ เราไปอัดมันกันเถอะ แต่ถ้าไม่ใช่ ก็ปล่อยให้พวกเขาใช้เวลาด้วยกันให้เต็มที่ไป” เกรย์หรี่ตาลง เคลาส์มองตาเกรย์แล้วพยักหน้า “ฉันสืบมาเท่าที่จะทำได้แล้ว เขามาจากครอบครัวระดับกลาง พรสวรรค์ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับอลิซ แต่ก็ไม่ได้แย่ ถ้ามีสมบัติสักหน่อยเขาก็คงก้าวหน้าได้เร็วขึ้น” เกรย์ไม่ได้พูดอะไรมาก ในเมื่อเคลาส์บอกว่าหมอนั่นโอเค เรื่องนั้นก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขา แต่ถ้าเป็นพวกผู้ชายที่หวังจะเอาเปรียบอลิซล่ะก็ พวกเขาคงได้ไปสั่งสอนมันแน่ ไม่มีทางที่เขาจะยอมให้ใครมาทำร้ายเพื่อนของพวกเขาหรอก อลิซเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม และพวกเขาก็ปกป้องเธอมากเป็นธรรมดา “แล้วเรย์ล่ะเป็นไงบ้าง?” เกรย์ถาม เขาไม่ได้เจอพวกนั้นมาปีกว่าแล้ว เขาค่อนข้างอยากรู้เรื่องของทุกคน “เท่าที่ได้ยินมา เขาสบายดี การที่มีนักรบธาตุอยู่ในตัวหมายความว่า ต่อให้เขายังอยู่ในขั้นที่สี่ของระดับวิญญาณธาตุ เขาก็สามารถต่อสู้กับพวกขั้นที่เจ็ดและแปดได้” เคลาส์รายงาน “สถานะเขาสูงมาก แล้วจากที่เจ้าหมอนั่นบอกฉัน เขาบอกว่าอยากจะขึ้นเป็นผู้อาวุโส ดูเหมือนจะมีผู้อาวุโสคนหนึ่งที่เขาอยากจะไปสั่งสอน แต่เขายังทำแบบนั้นไม่ได้ในสถานะปัจจุบันของเขาภายในแฟชั่น” เกรย์ระเบิดหัวเราะออกมา นี่เป็นเรื่องที่เขาแน่ใจว่าเคลาส์จะทำ ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจเท่าไรนัก “ฉันคิดถึงพวกนายจัง” เขาพูดเบาๆ “ทำไมเราไม่ชวนคนอื่นๆ มาร่วมเดินทางกลับไปกับเราล่ะ?” “เอาสิ ไม่ใช่ความคิดที่เลวเลย” เคลาส์ตอบ “รู้อะไรไหม?” จู่ๆ เคลาส์ก็พูดขึ้น เกรย์ส่ายหน้า สงสัยว่าเคลาส์จะมาไม้ไหนอีก “นายก็รู้นี่ว่าผนึกกำลังจะถูกทำลายในไม่ช้า และทวีปนี้กำลังจะเข้าสู่สงคราม” “ฉันรู้แล้ว” “ทำไมพวกเราทั้งสี่คนไม่ไปเที่ยวด้วยกันสักทริปล่ะ? ใครจะไปรู้ นี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่เราจะได้ทำแบบนี้” “ฉันเอาด้วย” เกรย์ตกลงตามข้อเสนอของเคลาส์ มีความเป็นไปได้สูงมากที่เขาอาจจะเป็นคนกลุ่มแรกๆ ที่ต้องตายในสงครามครั้งนี้ เมื่อพิจารณาจากรายชื่อนักฆ่าของพวกโนมที่ตั้งค่าหัวเขาไว้สูงลิ่ว พวกมันต้องทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดเขาให้ได้ ดังนั้นการได้อยู่กับเพื่อนๆ ครั้งนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร ทั้งคู่ใช้เวลาตลอดทั้งคืนที่โรงเตี๊ยม รำลึกถึงวันวาน สมัยที่อยู่ที่สถาบันลูน่านั้นสงบสุขมากเมื่อเทียบกับสิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ เกรย์ในตอนนั้นเป็นแค่โนบอดี้ที่ไม่มีใครสนใจ เคลาส์เป็นถึงลูกชายอาจารย์ใหญ่แห่งสถาบันลูน่าและยังเป็นลูกชายท่านนายกเทศมนตรีเมือง ชื่อเสียงของเขาจึงโด่งดังมาก พวกเขาคุยเรื่องที่ไปเจอทั้งมกุฎราชกุมารและจักรพรรดิมา ท้ายที่สุดพวกเขาก็ทำสำเร็จและถึงขั้นสร้างจักรวรรดิขึ้นมาใหม่ได้ การเดินทางของพวกเขานั้นน่าตื่นเต้นมากเพียงแค่นึกถึงมัน แต่พวกเขาก็เผชิญกับความเป็นความตายมามากจนพูดตามตรงว่าพวกเขาไม่กลัวมันอีกต่อไปแล้ว พวกเขาอาจตายไปตั้งแต่หลายปีก่อนได้ด้วยซ้ำ แต่พวกเขาก็ยังอยู่ตรงนี้ หากสงครามเกิดขึ้นและพวกเขาต้องตาย นั่นก็ถือว่าไม่ได้เลวร้ายอะไรนัก เคลาส์ติดต่ออลิซและเรย์โนลด์ไปเรียบร้อยแล้ว ก่อนรุ่งสางพวกเขาก็ได้รับข่าวจากทั้งสองว่าจะมุ่งหน้าไปพบกันที่คฤหาสน์ตระกูลดอว์สัน เนื่องจากต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์กว่าจะไปถึงที่นั่น เกรย์จึงตัดสินใจว่าจะแวะไปดูอาการพี่ชายของอาร์ย่าและรักษาเขาก่อน แล้วค่อยเดินทางกลับตระกูลดอว์สัน เขาสังหรณ์ใจว่าพ่อของเขาคงรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้นในการประชุมไปแล้ว แต่เขาก็ยังต้องกลับไปแจ้งข่าวด้วยตัวเอง เคลาส์ไม่มีอะไรทำ และการกลับไปแฟชั่นของเขานั้นตัดทิ้งไปได้เลย ในเมื่อเป็นแบบนั้น เขาจึงขอติดสอยห้อยตามไปดูอาการพี่ชายของอาร์ย่าด้วย เขาเองก็อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตระกูลดอว์สันมากเหมือนกัน จึงไม่รังเกียจที่จะไปเยี่ยมเยียน ... สองสัปดาห์ต่อมา เกรย์และเคลาส์มาถึงเมืองเล็กๆ ที่สามพี่น้องจากเผ่าพันธุ์เขามีอาศัยอยู่กับอาร์ย่า เมื่อเกรย์มาถึง เขาก็ใช้เวลาไม่นานในการตามหาพวกนั้น เขาประหลาดใจมากที่เห็นว่าพวกเด็กๆ เติบโตขึ้นขนาดไหน อาร์ย่าอายุใกล้จะถึงเกณฑ์เข้าทดสอบแล้ว “อาจารย์ ท่านกลับมาแล้ว” อาร์ย่าวิ่งออกจากอาคารมากอดเกรย์ คิ้วของเคลาส์กระตุก เขามองเกรย์ด้วยสีหน้าแปลกประหลาด “ถ้าแกกล้าพูดออกมา ฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ”

React

Discussion