บทที่ 1016: 227: ผลการตรวจสอบ: ความสัมพันธ์พ่อลูกได้รับการยืนยันแล้ว! 3 “แม้ว่าอาจารย์ที่ปรึกษาจะไม่ทราบว่าเย่จ่าวมีความสำเร็จในโลกการแพทย์มากน้อยเพียงใด แต่ผู้คนที่มาหาเย่จ่าวล้วนเป็นบุคคลระดับแถวหน้าในวงการแพทย์ทั้งสิ้น จะเห็นได้ว่าสถานะของเย่จ่าวในโลกการแพทย์นั้นไม่ธรรมดาเลย” “หากไม่ถามให้ชัดเจน อาจารย์ที่ปรึกษาก็ไม่กล้าปล่อยให้เฉาเวยและผู้อาวุโสจางไปพบกับเย่จ่าวจริงๆ” “เฉาเวยยื่นนามบัตรให้อาจารย์ที่ปรึกษาทันที ‘อาจารย์ที่ปรึกษาเจี่ย ผมนามสกุลเฉาครับ! พวกเรามาพบคุณหนูเย่เพราะมีเรื่องสำคัญมากที่ต้องพูดด้วย โปรดอภัยให้พวกเราด้วย!’” “อาจารย์ที่ปรึกษามองดูนามบัตรของเฉาเวยแล้วอุทานออกมาด้วยความตกใจ ‘คุณเฉามาจากกลุ่มธุรกิจการเงินซุ่นซีอย่างนั้นหรือคะ!?’” กลุ่มธุรกิจการเงินซุ่นซีนั้นรั้งอันดับสองในประเทศจีนและอันดับเก้าของโลก “แม้ว่าอาจารย์ที่ปรึกษาจะมาจากคณะเคมี แต่เธอก็เคยได้ยินเรื่องกลุ่มธุรกิจการเงินซุ่นซีมาจากเหล่าศาสตราจารย์ในคณะบริหารธุรกิจมาบ้าง!” เฉาเวยพยักหน้า “อาจารย์ที่ปรึกษาจึงกล่าวต่อ ‘ถ้าอย่างนั้นโปรดรอที่นี่สักครู่ เดี๋ยวฉันจะไปถามเย่จ่าวดูว่าเธอเต็มใจจะพบพวกคุณหรือไม่!’” “‘ตกลงครับ ขอบคุณมาก!’ เฉาเวยกล่าวเสริม ‘รบกวนบอกคุณหนูเย่ด้วยว่าพวกเรามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องคุยกับเธอจริงๆ!’” อาจารย์ที่ปรึกษาพยักหน้า “เข้าใจแล้วค่ะ” วันนี้เย่จ่าวมีเรียนเต็มวัน เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน “จู่ๆ ก็มีคนมาตามหาเธอ ‘เทพเย่ครับ อาจารย์ที่ปรึกษากำลังตามหาคุณอยู่!’” เย่จ่าวถอดหูฟังไร้สายออก “อาจารย์ที่ปรึกษาเหรอ?” “‘ครับ’ นักเรียนคนนั้นตอบต่อ ‘อาจารย์รอคุณอยู่ที่ชั้นล่างครับ’” เย่จ่าวเดินลงมาที่ชั้นล่าง “เมื่ออาจารย์ที่ปรึกษาเห็นเย่จ่าว เธอก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้าไปหาทันที ‘นักศึกษาเย่จ่าว’” “เย่จ่าวยิ้มบางๆ ‘อาจารย์ที่ปรึกษา มีเรื่องอะไรจะพบหนูหรือเปล่าคะ?’” อาจารย์ที่ปรึกษายื่นนามบัตรของเฉาเวยให้เย่จ่าว “ครูไม่ได้มีธุระหรอกจ้ะ แต่คุณเฉาคนนี้กับผู้อาวุโสท่านหนึ่งกำลังมาหาเธอ” เย่จ่าวรับนามบัตรมาและขมวดคิ้วเล็กน้อย เฉาเวย จากกลุ่มธุรกิจการเงินซุ่นซี เธอรู้จักคนคนนี้ด้วยหรือ? “ครู่ต่อมา เย่จ่าวก็เงยหน้ามองอาจารย์ที่ปรึกษา ‘ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหนคะ?’” “อาจารย์ที่ปรึกษาตอบว่า ‘พวกเขาอยู่ในห้องทำงานของครูจ้ะ’” เย่จ่าวพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นหนูจะไปพบกับอาจารย์ค่ะ” “ตกลงจ้ะ” เย่จ่าวเดินตามอาจารย์ที่ปรึกษาไป “ประมาณเจ็ดถึงแปดนาทีต่อมา พวกเขาก็มาถึงห้องทำงาน” “เมื่อเห็นเย่จ่าวเดินเข้ามา เฉาเวยก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที ‘คุณหนูเย่!’” “เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย ‘ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคุณคือใคร?’” “‘ผมเฉาเวยครับ’ จากนั้นเฉาเวยก็แนะนำผู้อาวุโสจางที่อยู่ข้างๆ ‘ท่านนี้คือผู้อาวุโสจางจากกลุ่มธุรกิจการเงินซุ่นซีครับ’” “ผู้อาวุโสจางเงยหน้าขึ้นมองเย่จ่าว ดวงตาของเขาฉายแววประหลาดใจอย่างยิ่ง” “หากคนตรงหน้านี้คือหลานสาวของเย่หลางฮวาจริงๆ กลุ่มธุรกิจการเงินซุ่นซีก็มองเห็นความหวังแล้ว!” “แม้ว่าเด็กสาวคนนี้จะดูเหมือนอายุเพียง 18 หรือ 19 ปี แต่ออร่าอันทรงพลังของเธอก็ไม่อาจมองข้ามได้เลย” “ขนาดตัวเขาเองที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าเธอ เขาก็ยังรู้สึกว่าตนเองด้อยกว่า!” “ผู้อาวุโสจางรีบได้สติ ‘สวัสดีครับ คุณหนูเย่’” “สวัสดีค่ะ” เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย “ไม่ทราบว่าทั้งสองท่านมาหาหนูด้วยธุระอะไรคะ?” “เฉาเวยกล่าวว่า ‘ที่เรามาหาคุณในครั้งนี้ เพราะมีเรื่องจะคุยเกี่ยวกับคุณเย่ชู แม่ของคุณครับ’” “แม่ของหนูเหรอคะ?” เย่จ่าวขมวดคิ้วโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น “‘ใช่ครับ’ เฉาเวยกล่าวต่อ ‘แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เหมาะจะคุยกันเท่าไหร่ ทำไมเราไม่ลองหาที่เงียบๆ คุยกันดูล่ะครับ?’” “ได้ค่ะ” เย่จ่าวยื่นมือไปทัดผมข้างใบหู “ถ้าอย่างนั้นไปที่ร้านกาแฟข้างโรงเรียนไหมคะ?” “ได้เลยครับ” “เมื่อเห็นว่าเย่จ่าวจะออกไปข้างนอกกับเฉาเวยและคนอื่นๆ อาจารย์ที่ปรึกษาก็รู้สึกกังวลเล็กน้อยจึงเอ่ยว่า ‘นักศึกษาเย่จ่าว ให้ครูไปเป็นเพื่อนไหมจ๊ะ?’” “เย่จ่าวคือสุดยอดอัจฉริยะที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของโรงเรียนและของห้องเรียนเลยทีเดียว หากเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เขาคงไม่อาจแบกรับผิดชอบได้!” “เย่จ่าวหันกลับมามองอาจารย์ที่ปรึกษาแล้วกล่าวว่า ‘อาจารย์ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ หนูไม่เป็นไร’” “อาจารย์ที่ปรึกษาจึงกำชับว่า ‘ถ้าอย่างนั้นก็คอยติดต่อกันไว้นะ’” “ค่ะ” เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย เย่จ่าวเดินตามเฉาเวยและผู้อาวุโสจางไปที่ร้านกาแฟ “หลังจากนั่งลงแล้ว เฉาเวยก็เข้าเรื่องทันที ‘คุณหนูเย่ ผมขอไม่อ้อมค้อมนะครับ ผมมาที่นี่เพื่อคุยกับคุณเรื่องภูมิหลังของคุณเย่ชู แม่ของคุณครับ’” “ภูมิหลังของแม่หนู?” เย่จ่าวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จะยังมีเหตุผลอื่นซ่อนอยู่ในภูมิหลังของเย่ชูอีกอย่างนั้นหรือ? “เฉาเวยพยักหน้าและหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกมาส่งให้เย่จ่าว ‘คุณหนูเย่ นี่คือข้อมูลที่ผมพบในหยุนจิง โปรดลองอ่านดูเถอะครับ’” เย่จ่าวรับเอกสารมาแล้วก้มหน้าเปิดดูอย่างรวดเร็ว “แม้ว่าเธอจะอ่านเร็วมาก แต่นั่นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความเข้าใจในเนื้อหาเลย” คงเป็นการโกหกหากจะบอกว่าเธอไม่รู้สึกตกใจหลังจากได้อ่านเนื้อหาทั้งหมดในเอกสารนั้น “แม้ว่าเย่ชูจะดูไม่เหมือนคนในตระกูลเย่เลย แต่เธอก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเย่ชูจะไม่ใช่ลูกสาวของเย่ต้าไห่”