บทที่ 1037: 230: คนสารเลว ความดีความชั่วล้วนมีผลตอบแทน! (5) เสี่ยวปั้นเยว่ผูกพันกับสีมู่เหวินในฐานะพ่อมาก ทุกครั้งที่สีมู่เหวินกลับมากลางดึก ไม่ว่าเขาจะยุ่งแค่ไหน เขาก็จะเข้าไปโอบกอดเสี่ยวปั้นเยว่เสมอ บางทีแม้แต่ตัวเสี่ยวปั้นเยว่เองก็คงไม่คาดคิดว่า วันหนึ่ง พ่อที่รักเธอที่สุดจะกล้าลงมือกับเธอได้ลงคอ เธอยังเด็กมากเหลือเกิน ตอนนั้นเธออายุเพียงสามขวบเท่านั้น ทุกครั้งที่เย่หลางฮวาคิดถึงความทุกข์ทรมานที่เสี่ยวปั้นเยว่ต้องเผชิญตลอดหลายปีที่ผ่านมา เธอก็ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้อีกต่อไป “เหอะ...” เย่หลางฮวาแค่นหัวเราะเยาะเย้ย “เสียใจเหรอ? ถ้าคุณเสียใจจริง คุณคงไม่กล้าลงมือกับลูกสาวแท้ๆ ของตัวเองหรอก! สีมู่เหวิน คุณยังมีความเป็นคนอยู่ไหม?!” คิ้วของสีมู่เหวินกระตุก “หลางฮวา ผมไม่เข้าใจว่าคุณกำลังพูดเรื่องอะไร!” เย่หลางฮวาจ้องมองสีมู่เหวิน “ฉันขอถามคุณหน่อย ตอนที่เสี่ยวปั้นเยว่หายตัวไปเมื่อสามสิบหกปีก่อน คุณอยู่ที่ไหน?” สีมู่เหวินตอบกลับทันที “ตอนนั้นคุณพ่อไม่ค่อยสบาย ผมต้องไปดูงานต่างเมืองไม่กี่วันนั่นไง เรื่องนี้คุณก็รู้อยู่แล้วนี่!” เพียะ! เย่หลางฮวาหยิบปึกเอกสารออกมาแล้วโยนลงบนโต๊ะประชุมอย่างแรง “งั้นก็แหกตาดูซะว่าพวกนี้คืออะไร! ตอนนั้นคุณไปดูงานต่างเมืองจริงเหรอ? แล้วคุณพาเสี่ยวปั้นเยว่ไปดูงานด้วยงั้นเหรอ?” เย่หลางฮวาแผดเสียงคำรามออกมา “สีมู่เหวิน เสี่ยวปั้นเยว่เป็นลูกสาวในไส้ของคุณนะ! เลือดของคุณไหลเวียนอยู่ในตัวเธอ! คุณทำลงไปได้ยังไง! มโนธรรมของคุณถูกหมากินไปหมดแล้วใช่ไหม?” สีมู่เหวินหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้นมา มือของเขาเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเย่หลางฮวาจะสืบจนพบเรื่องพวกนี้ สามสิบหกปีมาแล้ว! ถ้าเย่หลางฮวาจะพบร่องรอย เธอควรจะพบตั้งนานแล้ว ไม่ใช่รอจนถึงป่านนี้! หรือว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญคอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลังเย่หลางฮวา? ถ้าไม่มีใครหนุนหลัง เธอไม่มีทางค้นพบความจริงนี้แน่! สีมู่เหวินพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะสงบสติอารมณ์ เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเงยหน้ามองเย่หลางฮวา “หลางฮวา ฟังผมนะ เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบนั้น! มีคนใส่ร้ายผม! เขาต้องการทำให้ความสัมพันธ์สามีภรรยาของเราแตกแยก! คุณอย่าไปหลงกลพวกมันนะ!” “จนป่านนี้แล้ว คุณยังจะแสร้งทำเป็นไขสืออีก! คุณทำแบบนี้ไม่รู้สึกผิดต่อเสี่ยวปั้นเยว่บ้างเลยหรือไง?” สีมู่เหวินรีบพูดต่อ “หลางฮวา ตอนนี้เราก็พบตัวเสี่ยวปั้นเยว่แล้ว เรื่องที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไปเถอะ! ต่อจากนี้ไปเราสามคนพ่อแม่ลูกจะกลับมาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ถ้าคุณไม่ชอบหยางเจียว หรือติดใจเรื่องของเธอ ผมสามารถหย่ากับหยางเจียวได้ทันที! เราจะย้ายออกไปพร้อมกับเสี่ยวปั้นเยว่! ใช่แล้ว! แต่งงานใหม่กันเถอะ! หลางฮวา เรามาแต่งงานใหม่กันนะ!” แต่งงานใหม่! แต่งงานใหม่เเดี๋ยวนี้เลย! เย่หลางฮวารักเขามากขนาดนั้น เธอจะต้องตกลงแต่งงานใหม่กับเขาแน่นอน! ทว่า หลังจากที่สีมู่เหวินพูดจบ ใบหน้าของเย่หลางฮวากลับไม่มีร่องรอยของความดีใจเลยแม้แต่นิดเดียว “แต่งงานใหม่เหรอ? สีมู่เหวิน คุณยังมีหน้ามาพูดคำนี้ออกมาได้ยังไง!” “ถือว่าทำเพื่อเสี่ยวปั้นเยว่เถอะนะ ได้ไหม? หลางฮวา แต่งงานใหม่กับผมเถอะ!” เย่หลางฮวาลุกขึ้นจากเก้าอี้ “คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอมีอีกชื่อหนึ่งว่า เจียงเหยียน?” เจียงเหยียน! เมื่อได้ยินชื่อนี้ คิ้วของสีมู่เหวินก็กระตุกทันที เย่หลางฮวารู้ชื่อนี้ได้อย่างไร หรือว่าเธอจะล่วงรู้ตัวตนที่แท้จริงของเจียงเหยียนแล้วด้วย? ก่อนที่สีมู่เหวินจะได้ทันคิดอะไรต่อ ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออก เจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบหลายนายเดินเรียงแถวเข้ามาข้างใน “ใครคือสีมู่เหวิน?” สีมู่เหวินตกตะลึงไปครู่หนึ่ง “ผ... ผมเองครับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ด้านหน้าโชว์บัตรประจำตัวตำรวจพร้อมกล่าวต่อ “เราคือเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสถานีถนนซวงเหอ เราสงสัยว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีละทิ้งบุคคลโดยเจตนาและพยายามฆ่า เชิญไปกับเราด้วยครับ!” สีมู่เหวินรีบละล่ำละลักอธิบาย “คุณตำรวจครับ พวกคุณต้องเข้าใจผิดแน่ๆ!” “จะเข้าใจผิดหรือไม่ ไปให้การที่โรงพักเถอะครับ! ไม่ต้องห่วง ตำรวจอย่างเราจะไม่ใส่ร้ายคนดี และจะไม่ปล่อยคนชั่วให้ลอยนวลแน่นอน!” ทันทีที่พูดจบ กุญแจมืออันเย็นเฉียบก็ถูกล็อกเข้าที่ข้อมือของสีมู่เหวิน สีมู่เหวินหันกลับไปมองเย่หลางฮวา “หลางฮวา! ผมบริสุทธิ์นะ! คุณต้องเชื่อผม! หลางฮวา... หลางฮวา คุณต้องเชื่อผมนะ...” เย่หลางฮวามองตามแผ่นหลังของสีมู่เหวินไปด้วยแววตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ บนใบหน้า เมื่อสามสิบหกปีที่แล้ว เธอเคยทำผิดพลาดไปครั้งหนึ่ง แต่ครั้งนี้ เธอจะไม่ยอมพลาดอีกเป็นอันขาด! ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ของตระกูลสี หยางเจียวกำลังรอเย่หลางฮวาอยู่ที่บ้าน ใครจะรู้ว่าเย่หลางฮวาไม่ได้ปรากฏตัว แต่คนที่มาถึงกลับกลายเป็นเจ้าหน้าที่จากศาลแทน การสูญเสียของอาณาจักรตระกูลสีนั้นรุนแรงมาก คฤหาสน์หลังนี้ถูกจำนองไว้กับศาลแล้ว และทางศาลได้แจ้งให้หยางเจียวและคนอื่นๆ ย้ายออกจากคฤหาสน์ภายในเจ็ดวัน! หยางเจียวตกใจสุดขีดและรีบติดต่อหาสีมู่เหวินทันที แต่คนที่รับโทรศัพท์กลับกลายเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตำรวจยื่นโทรศัพท์ให้สีมู่เหวินรับสาย ในสายนั้น สีมู่เหวินอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ และสั่งให้หยางเจียวเร่งหาทนายความมาช่วยเขาโดยด่วน