บทที่ 1200: 257: ขยะชิ้นหนึ่ง โจวเสวี่ยอินถูกโยนทิ้ง! ทายาทที่ชอบธรรมแห่งคอนซอร์เทียม! 2 ผู้แปล: 549690339 โจวเสวี่ยอินค้นหาบัญชีวีแชท (WeChat) ของทนายความคนนั้น รูปโปรไฟล์และชื่อวีแชทของเขายังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน 'ลูกเต๋าประณีตฝังถั่วแดง' รูปโปรไฟล์นั้นเป็นตัวการ์ตูนตัวโปรดของทนายความคนดังกล่าว เมื่อได้เห็นชื่อวีแชทของเขา โจวเสวี่ยอินก็ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เธอรู้ดีว่าทนายคนนี้ยังคงรักเธออยู่ ประโยคถัดไปของคำว่าลูกเต๋าประณีตคืออะไรล่ะ? 'รู้หรือไม่ว่าความคิดถึงนั้นหยั่งลึกถึงกระดูก' แล้วความคิดถึงที่ลึกซึ้งนี้มีไว้ให้ใครกัน? แน่นอนว่าต้องเป็นเธออยู่แล้ว! โจวเสวี่ยอินกดส่งคำขอเป็นเพื่อนไปทันที เธอคิดว่าทนายความคงจะตอบรับในอีกไม่ช้า ทว่า... หลังจากผ่านไปหลายนาที กลับยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จากทางทนายความเลย ติ๊ง! ในตอนนั้นเอง จู่ๆ โจวเสวี่ยอินก็ได้รับข้อความแจ้งเตือน ต้องเป็นทนายความแน่นอน! โจวเสวี่ยอินรีบเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดูทันที แต่มันกลับเป็นข้อความจากระบบ [ อีกฝ่ายปฏิเสธคำขอเป็นเพื่อนของคุณ ] ปฏิเสธ... ซือลู่ปฏิเสธมันจริงๆ อย่างนั้นหรือ ใบหน้าของโจวเสวี่ยอินปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยันขึ้นมา เย่จ่าว... เป็นเพราะเย่จ่าวทั้งหมด ต้องเป็นเย่จ่าวที่ฉวยโอกาสในช่วงเวลานี้แน่ๆ ทั้งหมดเป็นความผิดของเย่จ่าว! หากไม่ใช่เพราะเย่จ่าว เธอคงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้อย่างกะทันหัน ตอนนี้ แม้แต่คนที่รักเธอที่สุด ก็ยังถูกเย่จ่าวช่วงชิงไป ใบหน้าของโจวเสวี่ยอินเต็มไปด้วยความอาฆาตมาดร้าย แววตาของเธอราวกับต้องการจะจับใครสักคนกินเข้าไปทั้งตัว เธอทุบลงบนพวงมาลัยอย่างแรง "นังแพศยา! นังสารเลว! ทำไมแกไม่ตายๆ ไปซะ!" บรรยากาศภายในรถช่างน่าอึดอัดและกดดันอย่างยิ่ง เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดโจวเสวี่ยอินก็กลับมาถึงตระกูลโจวด้วยท่าทางเหม่อลอย ทันทีที่เธอก้าวเท้าเข้าไปในห้องโถง เพล้ง! แจกันใบหนึ่งถูกขว้างมาแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ต่อหน้าต่อตาโจวเสวี่ยอิน โจวเสวี่ยอินตกใจจนต้องก้าวถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เธอเงยหน้าขึ้นมองพ่อโจวที่ยืนอยู่ตรงหน้า "คุณพ่อคะ..." พ่อโจวพูดออกมาด้วยความโกรธจัดว่า "แกมันตัวอัปยศ! ยังจะมีหน้ากลับมาอีกเหรอ! ทำไมไม่ไปตายข้างนอกซะ!" ตัวอัปยศ! มันช่างน่าอับอายเหลือเกิน! "แล้วหนูล่ะ?" อารมณ์ของโจวเสวี่ยอินแย่มากอยู่แล้ว เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน นอกจากจะไม่ได้รับคำปลอบโยนจากพ่อโจวแล้ว เธอยังถูกดุด่าซ้ำเติมอีก "หลายปีมานี้! นอกจากด่าหนูแล้ว พ่อยังทำอะไรได้อย่างอื่นอีกไหม?" ทุกครั้งที่มีเรื่องเกิดขึ้น พ่อโจวมักจะดุด่าเธอในทันที ไม่เช่นนั้นเขาก็จะโทษว่าเธอไม่ได้เกิดมาเป็นลูกชาย เขาไม่คู่ควรที่จะเป็นพ่อเลยสักนิด! "ดูสิ่งที่แกทำสิ!" พ่อโจวโยนโทรศัพท์ไปตรงหน้าโจวเสวี่ยอิน โจวเสวี่ยอินก้มลงมองและเห็นรูปของตัวเองบนหน้าจอโทรศัพท์ รูม่านตาของเธอขยายกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ นั่นคือรูปที่เธอถูกโยนออกมาจากศูนย์อัญมณี DK มีรูปทั้งหมดห้าใบด้วยกัน หัวข้อข่าวสะดุดตาเป็นอย่างมาก: [ ข่าวด่วน! ลูกสาวตระกูลดังถูกโยนออกมาจากศูนย์อัญมณี DK! สาเหตุยังคงเป็นปริศนา! ] ยอดการเข้าชมข่าวนี้สูงมาก เพียงแค่สองชั่วโมงก็มีคนเข้าไปดูแล้วกว่าหนึ่งแสนคน และความคิดเห็นด้านล่างก็น่าสนใจยิ่งกว่า [ ได้ยินมาว่าลูกสาวคอนซอร์เทียมแห่งหนึ่งพยายามจะยั่วยวนนายน้อยห้าแห่ง DK แต่ไม่สำเร็จเลยถูกโยนออกมา! ] [ คอนซอร์เทียมไหนน่ะ? อ๋อ กลุ่มการเงินซุ่นสี่นี่เอง! ] [ กลุ่มการเงินซุ่นสี่เหรอ? ฉันว่าฉันรู้แล้วล่ะว่าเป็นใคร! ] [ ยั่วยวนเหรอ? ให้ตายสิ! ข่าวนี้น่าตกใจเกินไปแล้ว! แม้แต่นายน้อยห้าเธอก็ยังกล้ายั่วยวน! ] [ ไม่นึกเลยว่าลูกสาวตระกูลใหญ่จะทำเรื่องน่าอับอายแบบนี้ได้ลง ] [ ยั่วยวนเหรอ? มีหลักฐานไหม? หรือพวกนักเลงคีย์บอร์ดแค่พูดไปเรื่อย? ] [ ถ้าไม่ใช่การยั่วยวน แล้วเธอจะถูกโยนออกมาได้ยังไงล่ะ? ] [ ฉันอยู่ในเหตุการณ์นะ คนข้างบนพูดไม่ผิดหรอก! อีกอย่าง ลูกสาวตระกูลนี้แซ่โจว ชื่อย่อคือ ZXY ส่วนจะเป็นใครนั้น คงไม่ต้องบอกซ้ำแล้วมั้ง? ] [ รู้แล้วๆๆ! ก่อนหน้านี้คุณหนูคนนี้อ้างว่าเป็นสาวงามอันดับหนึ่งในวงการการเงิน แต่พอทายาทที่แท้จริงของคอนซอร์เทียมกลับมา เธอก็หมดความสำคัญทันที! สงสัยอยากจะเลื่อนสถานะตัวเองล่ะมั้ง ถึงได้ใช้วิธียั่วยวนแบบนี้ ] พ่อโจวเป็นคนที่รักศักดิ์ศรีและหน้าตาเป็นอย่างยิ่ง การที่ไม่มีลูกชาย ทำให้ครั้งหนึ่งเขาเคยไม่กล้าสู้หน้าใครในวงสังคม แต่ตอนนี้ โจวเสวี่ยอินกลับทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้ แล้วตระกูลโจวจะยังเชิดหน้าชูตาในวงสังคมต่อไปได้อย่างไรในอนาคต? โจวเสวี่ยอินเริ่มลนลาน เธอตกใจจริงๆ เธอไม่คิดเลยว่ารูปพวกนั้นจะถูกโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต และไม่คิดว่ามันจะกลายเป็นกระแสโด่งดังได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ "มันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ไม่ใช่อย่างนั้น!" โจวเสวี่ยอินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วทุ่มลงบนพื้นอย่างแรง "มันไม่ใช่อย่างนั้น! พ่อคะ ฟังหนูก่อน!" "แกคิดว่าพังโทรศัพท์แล้วเรื่องจะจบงั้นเหรอ?" พ่อโจวโกรธจนใบหน้าแดงก่ำ "ตอนนี้มีคนหัวเราะเยาะตระกูลโจวของเรากี่คนแล้ว? ยั่วยวนนายน้อยห้า! แถมยังถูกโยนออกมาเหมือนหมูเหมือนหมา! แกทำลายหน้าตาคนแก่อย่างฉันจนหมดสิ้นแล้ว!" ว่ากันว่ายิ่งอยู่สูงก็ยิ่งหนาว ดังนั้น หลายปีมานี้ พ่อโจวจึงระมัดระวังคำพูดและการกระทำมาโดยตลอด เพื่อไม่ให้คนภายนอกจับผิดได้ ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์ของโจวเสวี่ยอินก็ไม่เลว และเธอยังเป็นตัวอย่างที่ดีในหมู่สาวสังคมชั้นสูงอีกด้วย