**ตอนที่ 1765: 362: โด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ต ดร. ขยี้หน้าคาร่า 7** ระยะห่างระหว่างห้องทำงานของทั้งสองคนนั้นไม่ได้ไกลกันเลย เพียงแค่ก้าวเดินไม่กี่ก้าว เฉินเส้าชิงก็มาถึงหน้าห้องของเย่จ่าวแล้ว ผ่านแผ่นกระจกใสที่กั้นขวางอยู่ เขาสามารถมองเห็นร่างบางของเย่จ่าวที่กำลังก้มหน้าก้มตาจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์มือถือในมือของเธออย่างตั้งใจ แสงสว่างจากหน้าจอสะท้อนลงบนใบหน้าอันงดงามของเธอ ทำให้ดูราวกับภาพวาดที่เงียบสงบและลุ่มลึก เฉินเส้าชิงงอนิ้วมือเรียวยาวของเขาและเคาะลงบนบานประตูเบาๆ เป็นจังหวะ “เข้ามาสิ” เสียงใสๆ ของเย่จ่าวดังขึ้นมาจากด้านในห้อง นิ้วมือที่เรียวยาวและแข็งแรงของเฉินเส้าชิงกุมลูกบิดประตูไว้ก่อนจะออกแรงผลักเปิดประตูเข้าไปอย่างนุ่มนวล เขาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเคารพและเอ็นดู “ท่านผู้นำ” “อืม” เย่จ่าวละสายตาจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วหันกลับมามองเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยของเธอยังคงนิ่งสงบราวกับผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น “คุณโอเคไหม?” เฉินเส้าชิงสาวเท้าเดินเข้าไปหาเธออย่างมั่นคง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ปิดไม่มิด “ฉันไม่เป็นไร” เย่จ่าวส่ายหน้าเบาๆ มุมปากยกยิ้มจางๆ เพื่อยืนยันว่าเธอไม่ได้ได้รับผลกระทบจากเรื่องวุ่นวายภายนอกเลยแม้แต่น้อย เมื่อเห็นว่าเธอปกติดี เขาก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้เฉินเส้าชิงจะรู้อยู่เต็มอกว่าคนอย่างเย่จ่าวไม่มีทางปล่อยให้คำวิพากษ์วิจารณ์ไร้สาระบนโลกอินเทอร์เน็ตมาสั่นคลอนจิตใจได้ แต่ในฐานะคนรัก เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเธออยู่ดี “เดี๋ยวผมจะให้คนยกคอมพิวเตอร์ของผมมาที่นี่” เฉินเส้าชิงกล่าวขึ้น “จะยกคอมพิวเตอร์มาทำไมเหรอ?” เย่จ่าวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความฉงน “ผมจะมาทำงานเป็นเพื่อนคุณ” เฉินเส้าชิงกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สายตาของเขาแฝงไปด้วยความปกป้องอย่างเต็มเปี่ยม “เรื่องที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง คุณไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น” เย่จ่าวหัวเราะออกมาเบาๆ กับความช่างเอาอกเอาใจของเขา เธอพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย “ตกลงค่ะ” เพียงชั่วพริบตา ผู้ช่วยส่วนตัวก็รีบยกคอมพิวเตอร์ของเฉินเส้าชิงเข้ามาจัดวางในห้องทำงานเดียวกันนั้นทันที ภายในห้องทำงานที่กว้างขวางและเงียบสงบ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเงียบขรึมที่มีเพียงเสียงรัวแป้นพิมพ์อย่างสม่ำเสมอสลับกันไปมา เป็นจังหวะที่สอดประสานกันอย่างลงตัวระหว่างคนสองคนที่ตั้งใจทำงานอย่างจดจ่อในพื้นที่ส่วนตัวของกันและกัน เฉินเส้าชิงเงยหน้าขึ้นมองเย่จ่าวเป็นระยะๆ ทุกครั้งที่สายตาของเขาปะทะกับใบหน้าที่นิ่งสงบของเธอ เขารู้สึกได้ถึงความงามที่แฝงไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่และความมั่นคง เป็นความงดงามที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงและสงบลงได้ในเวลาเดียวกัน ในขณะนั้นเอง หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเฉินเส้าชิงก็มีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมา [ นายน้อยห้า! ผมเจอทุกอย่างแล้วครับ! [ วิดีโอ ][ วิดีโอ ][ วิดีโอ ][ วิดีโอ ] ] เฉินเส้าชิงคลิกเปิดวิดีโอเหล่านั้นดูทีละไฟล์ด้วยความใจเย็น ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมลงเมื่อได้เห็นหลักฐานที่รวบรวมมาได้ ก่อนจะส่งข้อความตอบกลับไปหาอีกฝ่ายสั้นๆ แต่ทรงพลัง: [ รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไงต่อไป? ] [ นายน้อยห้า โปรดวางใจได้เลยครับ! ] และแล้ว ในขณะที่เหล่าเกรียนคีย์บอร์ดและบรรดานักเลงคีย์บอร์ดบนโลกออนไลน์กำลังร่วมมือกันปั่นกระแส โจมตีและชี้นำฝูงชนที่ไม่รู้ความจริงให้รุมประณามเย่จ่าวอย่างสนุกปากอยู่นั้น ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ได้ทำการเผยแพร่วิดีโอชุดหนึ่งออกมาสู่สาธารณะทันที นี่คือวิดีโอชิ้นสุดท้ายที่ เฟิงซูจิง ได้บันทึกเอาไว้ด้วยตัวเองก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหมดลง ในคลิปวิดีโอนั้น หญิงชราผู้หนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้ากล้อง เธอแต่งกายด้วยชุดที่ดูสะอาดสะอ้านและเรียบร้อย ใบหน้าของเธอแม้จะดูซูบเซียวไปบ้างตามกาลเวลา แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความแน่วแน่และเศร้าหมองในคราเดียวกัน “ฉันชื่อเฟิงซูจิง เกิดในปี 1932... เฟิงฉีคือลูกสาวของฉัน และเฟิงอิงคือหลานสาวของฉัน ในอดีต ฉันเคยมีลูกสาวที่กตัญญูและหลานสาวที่น่ารักร่าเริง แต่แล้วในจุดหนึ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป... ลูกสาวของฉันไม่ได้เป็นเหมือนลูกสาวคนเดิมอีกต่อไป และหลานสาวของฉันก็ไม่ได้เป็นเหมือนหลานสาวที่ฉันเคยรู้จัก ฉันยอมรับว่าในฐานะแม่และย่า ฉันช่างล้มเหลวเหลือเกิน...” เสียงของหญิงชราสั่นเครือเล็กน้อยขณะที่เธอกล่าวคำสารภาพผิดนั้นออกมา “...เมื่อฉันได้รับรู้ว่าเฟิงฉีทรยศต่อประเทศชาติและแปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม ฉันถึงกับทำอะไรไม่ถูก ความรู้สึกในตอนนั้นมันเหมือนกับว่าท้องฟ้าทั้งแถบพังทลายลงมาทับร่าง เป็นเพราะฉันที่สอนสั่งลูกสาวไม่ดีพอ เธอจึงก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ไม่มีวันย้อนกลับ การที่เฟิงฉีต้องจบชีวิตลงบนดวงดาวอันห่างไกลนั้น ถือเป็นผลกรรมที่เธอควรได้รับแล้ว... แต่ทว่า ในตอนนั้นฉันยังไม่รู้เลยว่าการทรยศของเฟิงฉีเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของฝันร้ายเท่านั้น เพราะต่อมา หลานสาวของฉัน ซึ่งก็คือลูกสาวของเฟิงฉีเอง ก็ก้าวเข้าสู่เส้นทางสายนี้เช่นกัน...” “เฟิงอิงไปใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศนานหลายปี ก่อนหน้านั้นฉันไม่ได้เห็นหน้าเธอมานานหลายสิบปีแล้ว... แต่เมื่อครึ่งเดือนก่อน จู่ๆ เธอก็เดินทางกลับมายังประเทศจีน และให้คำมั่นสัญญาอย่างดิบดีกับฉันว่าเธอจะไม่มีวันจากไปไหนอีก จะอยู่ดูแลฉันที่นี่ตลอดไป ในตอนนั้นฉันมีความสุขมากจริงๆ ฉันแก่แล้ว และสิ่งที่คนแก่ต้องการมากที่สุดคือใครสักคนที่จะมาอยู่เคียงข้าง เฟิงอิงเป็นหลานสาวที่ฉันเลี้ยงดูมากับมือตั้งแต่ยังเล็ก แม้เราจะไม่ได้เจอกันนานนับทศวรรษ แต่สายใยความผูกพันระหว่างเรามันยังคงมีอยู่...” “หลังจากที่เฟิงอิงกลับมา ฉันได้มีช่วงเวลาที่มีความสุขมากจริงๆ จนถึงตอนนี้เมื่อได้คิดถึงมัน ฉันก็ยังรู้สึกอาลัยอาวรณ์เหลือเกิน... ทว่าสิ่งดีๆ ทั้งหมดกลับต้องสิ้นสุดลงในวันที่ 9 ตุลาคมที่ผ่านมา... เช้าวันนั้น ฉันก็ออกไปรดน้ำต้นไม้ในสวนตามปกติเหมือนทุกๆ วัน แต่เมื่อเดินกลับเข้ามาในบ้าน ฉันก็บังเอิญไปได้ยินเฟิงอิงกำลังคุยโทรศัพท์กับผู้หญิงที่ชื่อ ทีน่า โดยที่เธอไม่รู้ตัว และนี่คือบทสนทนาที่ฉันได้แอบบันทึกเอาไว้ในวันนั้น...” หญิงชราหันไปประจันหน้ากับกล้องอีกครั้ง ก่อนจะกดเปิดไฟล์เสียงที่เธอแอบบันทึกไว้ เสียงที่ลอดออกมาจากเครื่องบันทึกนั้นชัดเจนจนน่าตกใจ เป็นเสียงการสมคบคิดระหว่างเฟิงอิงและทีน่า ที่วางแผนจะขโมยทรัพยากรสำคัญของชาติไปมอบให้กับคนต่างชาติ หลังจากที่ไฟล์เสียงจบลง หญิงชราก็หันกลับมามองที่กล้องอีกครั้งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเด็ดเดี่ยว เธอเปิดฝากล่องไม้แกะสลักที่วางอยู่ตรงหน้าออก แล้วหยิบหยกชิ้นหนึ่งขึ้นมาชูให้เห็น “หยกชิ้นนี้คือ หยกเนื้อเกลี้ยง ที่พวกเขากำลังพูดถึงกัน หยกเนื้อเกลี้ยงชิ้นนี้เป็นหยกประจำตระกูลของครอบครัวเฟิงเรา ซึ่งตกทอดมาจากคุณปู่ทวดของฉันมานานกว่าร้อยปีแล้ว ทีน่าเป็นคนในแวดวงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของประเทศ C เธอได้สั่งให้เฟิงอิงกลับมาเพื่อขโมยหยกเนื้อเกลี้ยงชิ้นนี้ไปจากฉัน มันจะต้องมีเป้าหมายแอบแฝงที่ไม่อาจบอกใครได้ซ่อนอยู่แน่นอน! ดังนั้น ฉันจึงตัดสินใจที่จะส่งมอบหยกเนื้อเกลี้ยงชิ้นนี้ให้กับคุณเย่ หรือ ดร. YC เพื่อให้เธอเป็นผู้ดูแลรักษาแทน... ส่วนเรื่องของเฟิงอิงนั้น ในเมื่อเธอเป็นหลานสาวของฉัน ฉันไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบที่สอนสั่งลูกและหลานไม่ดีได้! โปรดวางใจเถอะ ฉันจะให้คำตอบและคำอธิบายแก่คุณเย่และประชาชนทุกคนอย่างแน่นอนด้วยชีวิตของฉันเอง” ภาพในวิดีโอจบลงด้วยใบหน้าอันเศร้าหมองทว่าเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญของหญิงชราที่ตัดสินใจทำสิ่งที่ถูกต้อง แม้จะต้องแลกด้วยความเจ็บปวดใจอย่างแสนสาหัสก็ตาม วิดีโอนี้เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่โยนลงไปกลางใจของชาวเน็ตทุกคนที่กำลังรุมทำร้ายเย่จ่าวอยู่ ความจริงทั้งหมดถูกเปิดเผยออกมาอย่างหมดเปลือกในคราวเดียว!