บทที่ 1742: 359: คุณหนูเย่ผู้ทรงพลัง! 4 จามิล่าส่ายหัวพลางเอ่ย “ไม่มีอะไรมากหรอก แค่แม่ของเฟิงฉีดื้อรั้นกว่าที่ฉันจินตนาการไว้เสียอีก!” “เธอก็แค่หญิงชราคนหนึ่ง รับมือยากขนาดนั้นเลยเชียวเหรอ?” ทีน่าขมวดคิ้วด้วยความสงสัย หลังจากพูดจบ ทีน่าก็ถามต่อว่า “เธอปฏิเสธที่จะกลับไปกับพวกเราอย่างนั้นเหรอ?” “ใช่” จามิล่าพยักหน้ายืนยัน “เพราะอะไรกัน?” ทีน่าถามซ้ำ จามิล่ากล่าวต่อไปว่า “ไม่ใช่แค่ปฏิเสธที่จะกลับไปกับเราเท่านั้นนะ แต่เธอยังปฏิเสธเงินบำนาญและไม่แม้แต่จะถามถึงเรื่องงานศพของเฟิงฉีเลยด้วยซ้ำ สรุปสั้นๆ ก็คือ เธอไม่ได้แสดงท่าทีเหมือนคนเป็นแม่ที่เพิ่งสูญเสียลูกสาวไปเลยสักนิด!” จามิล่าไม่เคยเห็นแม่คนไหนที่ยังคงความสงบเยือกเย็นได้ขนาดนี้มาก่อน เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทีน่าเองก็ถึงกับอึ้งไป ภายใต้สถานการณ์ปกติ เมื่อเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น สมาชิกในครอบครัวมักจะบ่นว่าเงินบำนาญนั้นไม่มากพอ เธอไม่เคยเห็นสมาชิกในครอบครัวคนไหนที่ปฏิเสธโอกาสที่จะไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในประเทศ C และยังปฏิเสธเงินบำนาญจำนวนมหาศาลเช่นนี้มาก่อนเลย อีกอย่างหนึ่ง... ถึงอย่างไรเฟิงฉีก็เป็นลูกสาวแท้ๆ ของหญิงชราคนนั้น แต่เธอกลับดูสงบนิ่งได้ถึงเพียงนี้! ในประเทศจีนไม่มีคำกล่าวที่ว่าคนตายนั้นสำคัญที่สุดหรอกหรือ? เธอไม่นึกถึงความสัมพันธ์ฉันแม่ลูกในอดีตเลยแม้แต่น้อยอย่างนั้นหรือ? หลังจากนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ทีน่าก็เอ่ยต่อ “โดยธรรมชาติแล้วคนจีนมักจะมีความโลภ แม่ของเฟิงฉีอาจจะบ่นว่าเงินนั้นน้อยเกินไปหรือเปล่า?” “ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ” จามิล่าส่ายหัว “เธอไม่เคยพูดถึงเรื่องจำนวนเงินบำนาญเลยตั้งแต่ต้นจนจบ อย่าว่าแต่จะเปิดซองจดหมายดูเลย ถ้ามันเป็นเรื่องของเงินจริงๆ เธอสามารถเรียกร้องเพิ่มได้ตรงๆ ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้” ทีน่าขมวดคิ้วแล้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นเราควรทำอย่างไรดี? ดร. คาร่าย้ำกับพวกเราหลายครั้งแล้วว่าเราต้องสืบหาเรื่องสมบัติชาติสมัยราชวงศ์ซ่งให้ได้ หากทริปนี้เราไม่ได้อะไรกลับไปเลย เราจะอธิบายอย่างไรเมื่อกลับไปถึง?” “ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน” จามิล่าจุดบุหรี่ขึ้นสูบ “เรื่องนี้มันยุ่งยากกว่าที่พวกเราคิดไว้มาก” ก่อนจะเดินทางมาที่นี่ จามิล่าได้วางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว ในทริปนี้ เธอตั้งใจจะพาหญิงชรากลับไปยังประเทศ C จากนั้นก็สร้างสุสานจำลองให้กับเฟิงฉี ในประเทศจีน สิ่งของที่ฝังร่วมกับผู้ตายถือว่ามีความสำคัญมาก เดิมทีเธอต้องการอาศัยความโหยหาที่หญิงชรามีต่อเฟิงฉี เพื่อเสนอให้นำสมบัติชาติสมัยราชวงศ์ซ่งออกมาใช้เป็นของกำนัลในสุสานของเฟิงฉี ใครจะไปรู้ว่าหญิงชราจะปฏิเสธเขาทันที! “ฉันมีความคิดดีๆ แล้ว” ทีน่าโพล่งขึ้นมาทันที “ความคิดอะไร?” จามิล่าถาม ทีน่ากล่าวต่อ “เราสามารถให้เฟิงอิงเป็นคนเกลี้ยกล่อมหหญิงชราแทนได้ เฟิงอิงเป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของหญิงชรา หลังจากที่ผ่านพ้นไปร้อยปี เฟิงอิงย่อมเป็นทายาทโดยชอบธรรมตามกฎหมาย นอกจากการมอบสิ่งเหล่านั้นให้กับเฟิงอิงแล้ว หญิงชราจะมอบให้ใครได้อีก?” เมื่อได้ยินเช่นนั้น จามิล่าก็หรี่ตาลง “ก็น่าลองดูนะ” เฟิงฉีเป็นเพียงคนเดียวที่ถูกขับออกจากประเทศจีน แต่เฟิงอิงไม่ได้ถูกขับออกไปด้วย ดังนั้นเธอยังคงเข้าออกประเทศจีนได้อย่างอิสระ ทีน่ากล่าวต่อว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะกลับไปที่จีนทันทีเพื่อพาตัวเฟิงอิงมาที่นี่” “ตกลง” จามิล่าพยักหน้า “ฉันจะหาทางเชิญกู่ซือออกมาให้ได้ แจ้งให้ฉันทราบด้วยเมื่อพวกเธอมาถึง” นอกเหนือจากเรื่องสมบัติชาติสมัยราชวงศ์ซ่งแล้ว พวกเขายังต้องเกลี้ยกล่อมกู่ซือให้สำเร็จในการมาเยือนจีนครั้งนี้ด้วย พวกเขาหวังว่าทุกอย่างทางฝั่งของกู่ซือจะราบรื่น และจะไม่ต้องพบกับอุปสรรคใดๆ อีก “รับทราบ” ... ณ ฐานของเซิน กู่ซือเป็นหนึ่งในลูกศิษย์ที่ศาสตราจารย์เฟิงภาคภูมิใจมากที่สุด ในอดีตเธอกับหลิวหยวนได้รับการขนานนามว่าเป็นคู่หูอัจฉริยะ ทั้งสองคนได้ทำการทดลองที่มีชื่อเสียงหลายอย่างภายใต้การดูแลของศาสตราจารย์เฟิง ก่อนหน้านี้ กู่ซือเองก็สนใจเรื่องของยูโรปามาก เธอเกือบจะติดตามศาสตราจารย์เฟิงไปยังประเทศ C แล้วด้วยซ้ำ โชคดีที่เธอหยุดตัวเองไว้ได้ทันท่วงทีที่ริมหน้าผา หากเธอติดตามศาสตราจารย์เฟิงไปยังประเทศ C จริงๆ คนที่ต้องตายในต่างแดนก็คงจะเป็นเธอ! กู่ซือรู้สึกหวาดกลัวทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เธอยังมีครอบครัวใหญ่ที่ต้องพึ่งพิงเธออยู่! “เจ้าหน้าที่กู่” ในขณะนั้นเอง เสียงของพนักงานช่วยงานก็ดังขึ้น “มีอะไรเหรอ?” กู่ซือหันกลับไปถาม พนักงานช่วยงานกล่าวต่อ “หัวหน้าฟางจากแผนก B กำลังตามหาคุณอยู่ครับ” แผนก B อย่างนั้นเหรอ? หัวหน้าฟาง? เธอสนิทกับคนคนนี้ด้วยอย่างนั้นเหรอ? กู่ซือลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับไปว่า “ตกลง ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ” พนักงานช่วยงานรับถุงมือยางที่กู่ซือยื่นส่งมาให้ เมื่อเธอเดินออกมานอกห้องแล็บ ก็เห็นหัวหน้าฟางยืนรอเธออยู่ด้านนอก หัวหน้าฟางปีนี้อายุ 35 ปี เขาเป็นชายหนุ่มที่ดูแก่กว่าวัย มีท่าทางซื่อๆ และจริงใจ เขาเป็นชาวปักกิ่งโดยกำเนิด หลังจากปรับสีหน้าให้เป็นปกติ กู่ซือก็เดินเข้าไปหา “หัวหน้าฟาง คุณตามหาฉันมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?” “เจ้าหน้าที่กู่” หัวหน้าฟางยิ้มและเงยหน้าขึ้นมอง “ทำไมหัวหน้าฟางถึงมาหาฉันล่ะคะ?” กู่ซือถามต่อ หัวหน้าฟางถือปึกเอกสารอยู่ในมือ “กู่ซือ ผมมีรายงานการวิเคราะห์อยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะดูยังไงมันก็ดูเหมือนจะมีอะไรไม่ถูกต้อง รบกวนคุณช่วยตรวจสอบให้ผมหน่อยได้ไหม?”