บทที่ 1788: ฉันต้องเอามันมาให้ได้! 5 “ทำไมผู้หญิงถึงอยากหย่าน่ะเหรอ? แน่นอนว่าก็เพราะชีวิตครอบครัวของเธอไม่มีความสุขยังไงล่ะ” “ตราบใดที่หวังฉยงกับสวี่จือจือพูดถึงข้อเสียของการแต่งงานต่อหน้าสวี่เชานานบ่อยๆ ประกอบกับประสบการณ์ความรักครั้งก่อนของสวี่เชานาน เธอจะต้องไม่คิดเรื่องแต่งงานอีกแน่นอน” เมื่อคิดได้ดังนี้ มุมปากของคุณแม่สวี่ก็ยกโค้งขึ้นด้วยความพึงพอใจ สวี่เสี่ยวพูดต่อ “แม่คะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หนูขอตัวขึ้นไปข้างบนก่อนนะ!” “ไปเถอะ” คุณแม่สวี่พยักหน้า ขณะที่เดินขึ้นบันไดวน สวี่เสี่ยวหันกลับไปมองแม่ของเธอ เธอรู้สึกเสมอว่าช่างทำเล็บคนนั้นดูแปลกๆ นิดหน่อย แต่เธอก็บอกไม่ได้ว่าแปลกตรงไหน “แม่คะ ถ้าทำเล็บเสร็จแล้วบอกหนูด้วยนะ” “ลูกจะทำอะไรล่ะ?” คุณแม่สวี่เอ่ยถาม “หนูก็อยากทำเล็บเหมือนกันค่ะ” สวี่เสี่ยวตอบ “อย่าเลยดีกว่า! ป้าของลูกเกลียดพวกเด็กผู้หญิงที่ทำเล็บที่สุด” สวี่เชานานอาจจะอยู่ในตำแหน่งผู้นำมานานเกินไป บางครั้งแม้แต่พี่สะใภ้ เธอก็ยังตำหนิอย่างไม่ไว้หน้า สวี่เสี่ยวเม้มปากและรู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก มันน่ารำคาญจริงๆ! เด็กสาววัย 20 ปีอยู่ในวัยที่รักสวยรักงาม แต่สวี่เชานานกลับไม่ยอมให้ทำ ราวกับว่าเธอกำลังเข้าสู่วัยทองอย่างนั้นแหละ ... อีกด้านหนึ่ง มหาวิทยาลัยปักกิ่ง เย่จ่าวเดินมาที่หอพัก หลี่เยว่เยว่กำลังนั่งแต่งหน้าอยู่หน้ากระจก เย่จ่าวยิ้มแล้วเอ่ยถาม “เยว่เยว่ เธอไปหัดแต่งหน้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?” ก่อนหน้านี้ หลี่เยว่เยว่ใช้เพียงแค่ครีมบำรุงผิวทั่วไปเท่านั้น เธอไม่มีแม้กระทั่งลิปสติกสักแท่งเดียว แต่ตอนนี้ บนโต๊ะเครื่องแป้งกลับมีทั้งรองพื้น แป้งพัฟ บลัชออน อายแชโดว์ ขนตาปลอม และอุปกรณ์อื่นๆ ครบครัน “ฉันเรียนมาจากบิวตี้บล็อกเกอร์น่ะ!” หลี่เยว่เยว่ตอบ “ฉันไม่นึกเลยว่าการแต่งหน้าจะสนุกขนาดนี้! จ่าวจ่าว มานั่งตรงนี้สิ เดี๋ยวฉันจะลองแต่งให้เธอด้วย” “ได้สิ” เย่จ่าวเดินไปนั่งลง ผิวของเย่จ่าวนั้นขาวเนียนมาก หากมองเข้าไปใกล้ๆ จะพบว่าแทบมองไม่เห็นรูขุมขนเลยแม้แต่นิดเดียว มันขาวนวลราวกับหยกชั้นดี ในอดีต ตอนที่หลี่เยว่เยว่ยังแต่งหน้าไม่เป็น เธอไม่ได้คิดอะไรมาก แต่ตอนนี้เมื่อเธอมองไปที่ใบหน้าของเย่จ่าว เธอทำได้เพียงรู้สึกว่ามันช่างน่าอัศจรรย์เหลือเกิน ด้วยพื้นฐานผิวที่ดีขนาดนี้ มันคงเป็นเรื่องง่ายมากที่เธอจะแต่งหน้าให้ เธอไม่ต้องกังวลเรื่องแป้งไม่ติดหน้าหรือแป้งตกร่องเลย มันคือผิวในฝันของช่างแต่งหน้าชัดๆ! หลี่เยว่เยว่ถอนหายใจ “ถ้าผิวของฉันดีได้สักครึ่งหนึ่งของเธอ ฉันคงพอใจตายแล้ว!” เย่จ่าวตอบกลับ “ผิวของเธอก็ดูดีออก” เครื่องหน้าของหลี่เยว่เยว่นั้นประณีต ดวงตากลมโต มันต่างจากสไตล์สาวทุ่งหญ้าที่ดูดิบเถื่อนในความคิดของเย่จ่าว เธอเป็นสาวสไตล์หวานแหววน่ารักมากกว่า “ดูดีที่ไหนกันเล่า!” หลี่เยว่เยว่ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “รูขุมขนของฉันนอกจากจะกว้างแล้ว ผิวยังแห้งอีกด้วย พอแต่งหน้าแล้วเครื่องสำอางก็ตกร่องไปหมด! ฉันพอกหน้าแทบทุกวัน แต่มันก็ยังเหมือนเดิม!” เย่จ่าวจึงแนะนำว่า “เธอจะพอกหน้าด้วยมาส์กเติมความชุ่มชื้นทุกวันไม่ได้หรอกนะ ทางที่ดีควรพอกแค่สัปดาห์ละสองครั้งก็พอ” “จริงเหรอ?” หลี่เยว่เยว่ถาม “แน่นอนสิ” เย่จ่าวพยักหน้าเล็กน้อย “อะไรที่มันมากเกินไป มันจะให้ผลตรงกันข้ามนะ” “อ๋อ เข้าใจแล้ว” หลี่เยว่เยว่หยิบครีมกันแดดขึ้นมาทาลงบนใบหน้าของเย่จ่าว “งั้นตั้งแต่นี้ไป ฉันจะพอกหน้าแค่สัปดาห์ละสองครั้งพอนะ” “ตกลงจ้ะ” พื้นฐานผิวของเย่จ่าวดีมากอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องใช้เบสหรือไพรเมอร์เลย เพียงแค่ทาครีมกันแดดทับอีกชั้นก็เพียงพอ หลี่เยว่เยว่หยิบขนตาปลอมขึ้นมาตามความเคยชินเพื่อจะติดให้เย่จ่าว ทว่าพอเธอเห็นขนตาของเย่จ่าว เธอก็ถึงกับอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก! ขนตาของเย่จ่าวหนาและงอนงามเหมือนพัดอันเล็กๆ ภายใต้ขนตาที่ดกหนานั้นมีดวงตาคู่หนึ่งที่ใสกระจ่างราวกับน้ำในทะเลสาบ มันเป็นประกายระยิบระยับและสามารถยั่วยวนจิตวิญญาณของคนได้โดยไม่ตั้งใจ แม้ว่าขนตาของหลี่เยว่เยว่จะไม่สั้น แต่เธอก็ยังต้องติดขนตาปลอมอยู่ดี แต่เย่จ่าวนี่มันคือ ‘ปีศาจขนตา’ ชัดๆ! ขนตาของเธอยาวจนน่าอิจฉาจริงๆ! การเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นนี่มันน่าโมโหจริงๆ ทำไมใครบางคนถึงได้สวยสมบูรณ์แบบขนาดนี้กันนะ? หลี่เยว่เยว่วางขนตาปลอมลง แล้วหยิบลิปสติกขึ้นมา โน้มตัวลงไปบรรจงทาให้เย่จ่าว ริมฝีปากของเย่จ่าวมีสีแดงระเรื่อเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว หลี่เยว่เยว่จึงเลือกสีแดงวินเทจ (Vintage Red) ให้เธอ สีแดงวินเทจเป็นสีที่ค่อนข้างเข้มข้น หากสีผิวหมองคล้ำสักนิดก็คงจะเอาไม่อยู่เลย แต่เมื่อมันถูกทาลงบนริมฝีปากของเย่จ่าว สีแดงนั้นกลับดูจืดชืดไปถนัดตาเมื่อเทียบกับเสน่ห์ของเธอ เย่จ่าวส่องกระจกดูตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “จริงด้วยเยว่เยว่ เรื่องที่เธอคุยกับพี่เวยเป็นยังไงบ้าง? มีความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ไหม?” “บอกตามตรงนะ มันไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่เลย!” หลี่เยว่เยว่ส่ายหน้า “ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?” เย่จ่าวถามต่อ “ฉันรู้สึกว่านิสัยของเขาดูจะไม่ค่อยเข้ากันน่ะ” หลี่เยว่เยว่เล่าต่อ “เขาจะส่งข้อความหาฉันวันละสามครั้ง ถามว่าตื่นหรือยังในตอนเช้า ถามว่ากินข้าวเที่ยงหรือยัง และถามว่าเข้านอนหรือยังตอนกลางคืน แถมยังชอบบอกฉันอีกว่าการที่ผู้หญิงนอนดึกมันไม่ดี เพราะจะทำให้เกิดริ้วรอย! พอฉันชวนเขาไปเล่นเกม King เขาก็บอกว่าเขาต้องเขียนวิทยานิพนธ์! เขายังบอกฉันอีกว่าอย่าติดเกมออนไลน์ เพราะมันจะส่งผลต่อไอคิวของลูกในอนาคต! พอฉันบอกว่าปวดท้อง เขาก็บอกให้ฉันดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ... ...”