บทที่ 2078: 431: กลับสู่โลก! 3 ผู้แปล: 549690339 ‘เสิ่น ฉิง ชิง หันไปมองเย่ จ้าว แล้วพูดต่อ ‘ท่านผู้นำ ท่านกับพี่ชายคงเหนื่อยจากการเดินทางอันยาวนาน มากับฉัน ทานอะไรก่อนแล้วค่อยพักผ่อนกันนะ?’ ” “ได้” เย่ จ้าว พยักหน้าเล็กน้อย เสิ่น ฉิง ชิง พาเขาทั้งสองคนออกจากฐาน “เมื่อคนงานของฐานเห็นเย่ จ้าว พวกเขาทั้งหมดทักทายอย่างสุภาพ ‘สวัสดี ท่านอาจารย์คนที่ห้า สวัสดีค่ะคุณเย่!’ ” “‘คุณเย่ ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว!’ ” “‘คุณเย่!’ ” “เย่ ฮัน เดินตามหลังมา รู้สึกตกใจเล็กน้อย เขาไม่คาดคิดว่าเย่ จ้าว จะได้รับความนิยมบนโลกขนาดนี้” “แต่เมื่อคิดดูแล้ว มันก็สมเหตุสมผล” “ไม่ว่าคนที่มีความสามารถโดดเด่นจะไปอยู่ที่ไหน สภาพแวดล้อมจะเลวร้ายเพียงใด เธอก็ยังคงเปล่งประกายได้เสมอ” “เย่ จ้าว ทักทายผู้คนไปพร้อมกับแนะนำเย่ ฮัน ให้ทุกคนรู้จัก ‘นี่คือน้องชายของฉัน เย่ ฮัน’” “‘สวัสดี น้องชายเย่’” “สวัสดีทุกท่านครับ” “เย่ ฮัน เอนตัวพิงเย่ จ้าว แล้วกระซิบเสียงเบา ‘พี่คะ พวกเขาดูอบอุ่นจังเลย!’ ” “จั่ว กง ยิ้มแล้วแซว ‘คุณเย่ ไม่ทราบว่าน้องชายเย่มีแฟนหรือยังคะ ถ้ายังไม่มี ฉันจะแนะนำให้!’ ” เย่ จ้าว ยิ้มเล็กน้อย “ต้องไปถามเขาดูสิ” จั่ว กง มองไปที่เย่ ฮัน “เย่ ฮัน หน้าแดงเล็กน้อย ‘ขอบคุณสำหรับความตั้งใจที่ดีครับ แต่ตอนนี้ผมยังไม่ต้องการคิดเรื่องส่วนตัวครับ’” “จั่ว กง พยักหน้า “แน่นอน แน่นอน สร้างธุรกิจก่อนแล้วค่อยสร้างครอบครัว! เมื่อคุณอยากหาแฟน ก็กลับมาหาฉันอีกนะ!” ” “ครับ” เย่ ฮัน พยักหน้า “ในไม่ช้า พวกเขาก็มาถึงโรงอาหารของฐาน” “แม้จะเรียกว่าโรงอาหาร แต่มันก็ไม่ใช่ข้าวหม้อใหญ่แบบดั้งเดิม โรงอาหารของฐานตระกูลเสิ่นได้รวบรวมอาหารจีนและตะวันตกหลากหลายชนิด และยังมีเชฟระดับห้าดาวอีกด้วย” “เนื่องจากได้รับข้อความจากเย่ จ้าว ล่วงหน้า เสิ่น ฉิง ชิง จึงได้จัดเตรียมอาหารไว้แล้ว” “ขนมหวานครึ่งหนึ่งบนโต๊ะ และอาหารที่เย่ จ้าว ชอบทานครึ่งหนึ่ง” “เย่ จ้าว ไม่ได้ทานขนมหวานมาหนึ่งเดือนแล้ว เมื่อเห็นขนมหวานบนโต๊ะ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายทันที เขานั่งลงทันที หยิบขนมหวานชิ้นหนึ่ง แล้วพูดขณะที่กำลังทาน “เย่ ฮัน กินเร็วๆ ด้วยนะ!” ” เย่ ฮัน ยังคงไม่คุ้นเคยกับอาหารบนโลก เขาหยิบน้ำสารอาหารจากกระเป๋าอย่างเงียบๆ “ผมจะดื่มอันนี้ครับ” “‘จริงๆ แล้วอาหารอร่อยกว่าน้ำสารอาหารเยอะเลย’ เย่ จ้าว หยิบขาห่านย่างชิ้นหนึ่ง แล้ววางลงในชามของเย่ ฮัน “ถ้าไม่เชื่อ ลองขาห่านอันนี้ดูสิ” ” เย่ ฮัน ส่ายหน้า หน้าตาแสดงความรังเกียจ เมื่อเห็นว่าเขาไม่ยอมกินขาห่าน เย่ จ้าว พูดต่อ “งั้นดื่มอะไรหน่อยไหม มีเครื่องดื่มนมเปรี้ยวหลากหลายชนิด ทั้งนม ชาผลไม้ และน้ำผลไม้คั้นสด คุณอยากลองไหม?” ” เย่ ฮัน ยังคงส่ายหน้า “ระหว่างทานอาหาร เย่ จ้าว ก็นึกขึ้นได้ทันที แล้วมองไปที่เสิ่น ฉิง ชิง “เสิ่น ฉิง ชิง” ” “‘อืม?’ เสิ่น ฉิง ชิง เงยหน้ามองเธอ” “เย่ จ้าว พูดต่อ “ไปเอาเป้ใบเล็กบนยานอวกาศมาให้หน่อย” ” “ได้” เสิ่น ฉิง ชิง พยักหน้าและลุกขึ้นไปเอาของ เย่ จ้าว ทานอาหารต่อ “เธอทานขนมหวานก่อน ดื่มเครื่องดื่ม แล้วก็ทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย เห็นแบบนั้น เย่ ฮัน ก็อดสงสัยไม่ได้ อาหารนี่อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ?” “‘พี่คะ’ เย่ ฮัน อดไม่ได้ที่จะพูด” “‘หืม?’ เย่ จ้าว หันไปมองเขา “อยากทานด้วยไหม?” ” “‘ไม่ ไม่ ไม่!’ เย่ ฮัน โบกมือปฏิเสธซ้ำๆ “แค่อยากบอกให้พี่ทานช้าๆ นะคะ อย่าสำลัก!” ” “‘ไม่ต้องห่วง’ เย่ จ้าว กล่าว” “ไม่นาน เสิ่น ฉิง ชิง ก็เดินมาพร้อมกับกระเป๋า เขาเงยหน้ามองเย่ จ้าว แล้วพูด “ในกระเป๋ามีอะไรน่ะ หนักเชียว!” ” “‘เดี๋ยวก็รู้’ เย่ จ้าว ยื่นมือไปรับกระเป๋า” “เย่ จ้าว รูดซิปออก ทันใดนั้น ลูกบอลกลมๆ สีขาวฟูฟ่องก็ปรากฏขึ้น” มันดูเหมือนของเล่นตุ๊กตาขนปุยมาก “เย่ จ้าว ตบมันเบาๆ “เจ้าหมาน้อย ลุกขึ้น!” ” “วินาทีต่อมา ‘ของเล่นตุ๊กตาขนปุย’ ก็กระโดดออกมาจากเป้ มันถูตาด้วยปีกของมันแล้วมองไปที่เย่ จ้าว “พี่จ้าว เราถึงที่นี่แล้วเหรอ?” ” “ใช่” เย่ จ้าว พยักหน้าเล็กน้อย “‘จริงเหรอ!?’ อี้ หลิง ถามอย่างตื่นเต้น” “จริง” “อี้ หลิง กระพือปีกเล็กๆ ของมันแล้วบินขึ้นไปบนอากาศ เธอเหลือบมองไปรอบๆ แล้วสุดท้ายก็บินไปอยู่หน้าเสิ่น ฉิง ชิง เธอถามอย่างสงสัย “คุณเป็นใครคะ?” ” “โดยไม่รอให้เสิ่น ฉิง ชิง ตอบ อี้ หลิง ก็หันไปมองเย่ จ้าว “พี่จ้าว จ้าว เขาเป็นครอบครัวของหนูที่โลกเหรอ?” ” เย่ จ้าว พยักหน้าเล็กน้อย “เสิ่น ฉิง ชิง พูดต่อ “ผมคือแฟนของเย่ จ้าว เสิ่น ฉิง ชิง ครับ” ” “เย่ จ้าว มองไปที่เสิ่น ฉิง ชิง แล้วพูดต่อ “เขาเป็นนกชนิดหนึ่งในกาแล็กซี S ประเทศฉางเยว่ ชุดต่อสู้ที่เขาอาศัยอยู่ก็คือ อี้ หลิง แห่งชุดต่อสู้ เรียกเขาว่า อี้ หลิง ก็ได้” ” “‘อืม’ เสิ่น ฉิง ชิง พยักหน้าเล็กน้อย” “‘แฟนคืออะไร?’ จิตวิญญาณของชุดต่อสู้กระพือปีกเล็กๆ แล้วพูดต่อ “โอ้! เข้าใจแล้ว! แฟนคือคนที่อยากมีลูกด้วยกันในอนาคต!” ”