“บทที่ 2084: 432: ความลับถูกเปิดเผย เจน ไห่เฟิง ยังมีชีวิตอยู่! 4” ผู้แปล: 549690339 “เมื่อได้ยินดังนั้น เสี่ยวไป๋ไป๋ก็พูดอย่างตื่นเต้น “เยี่ยมไปเลย เยี่ยมไปเลย! หนูรู้ว่าคุณย่ารักหนูที่สุด!” ” คุณย่าเจนลูบหัวเสี่ยวไป๋ไป๋ “รีบกลับไปชาร์จแบตนะ! แบตของเธอใกล้จะหมดแล้ว” “ค่ะ ค่ะ!” เสี่ยวไป๋ไป๋พยักหน้า “คุณย่าคะ หนูจะไปชาร์จแบตเดี๋ยวนี้ค่ะ!” ” คุณหญิงเจนมองดูลิตเติ้ลไวท์เดินจากไป “เมื่อร่างของลิตเติ้ลไวท์ลับตาไป คุณหญิงเจนก็ลุกขึ้นและเดินไปที่ห้องน้ำ” เจน เส่าชิง เดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงหลัก “เขาใส่ชุดยาวสีขาวเรียบ ๆ ติดกระดุมแบบผูกปม ขณะที่เขาเดินท่ามกลางฝูงชนผู้คนหลากหลาย เขาก็ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ ท่าทีของเขาดูสูงส่งอย่างยิ่ง” “หัวหน้า” เจน เส่าชิง เดินไปหาเย่ จาว ยื่นลิปสติกให้เย่ จาว “นี่” เย่ จาว ตกตะลึง “ทำไมคุณถึงให้สิ่งนี้กับฉัน” “เธอไม่ค่อยแต่งหน้า นอกเหนือจากโอกาสที่เป็นทางการมาก ๆ เธอก็แทบไม่ได้แต่งหน้าเลยตลอดเวลา” “เจน เส่าชิง กล่าวต่อ “ผมซื้อเสื้อเชิ้ตสีขาวมา” ” “เสื้อเชิ้ตสีขาว?” เย่ จาว ยังคงไม่เข้าใจในทันที เสื้อเชิ้ตสีขาวเกี่ยวอะไรกับลิปสติก? เจน เส่าชิง ค่อย ๆ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และนำภาพหน้าจอประวัติการแชทของเขาให้เย่ จาว ดู “ซ่ง จื่ออี้: พี่ห้า ผมเจอแฟนแล้ว” เจน เส่าชิง: ยินดีด้วย ซ่ง จื่ออี้: [ รูปภาพ jpg. ] “ในภาพ เป็นภาพเซลฟี่ของชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว แต่ไม่ได้เห็นใบหน้าของเขา เห็นเพียงช่วงใต้ไหปลาร้า” ต่อมาเป็นประวัติการแชทด้วยเสียง เย่ จัว ค่อนข้างงง “คุณอยากให้ผมดูอะไร” นี่มันไม่ใช่การบันทึกบทสนทนาที่ปกติธรรมดาเลยเหรอ? “เจน เส่าชิง กล่าวต่อ “ดูที่กระดูกไหปลาร้าด้านขวาของเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาสิ” ” เย่ จัว หรี่ตาลงและมองดูอย่างตั้งใจ “อีกครู่ต่อมา เขาก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ “ตรงนี้มีรอยประทับอยู่ใช่ไหม? คุณอยากจะซื้อเสื้อตัวเดียวกันหรือเปล่า?” ” “เจน เส่าชิง กล่าวต่อ “นั่นคือรอยลิปสติก มันเป็นของแฟนเขาน่ะ” ” “ขณะที่เขาพูดจบ ริมฝีปากบางของเจน เส่าชิง ก็ขยับเล็กน้อย “ผมก็อยากได้แบบนั้นเหมือนกัน” ” “ได้เลย ฉันจะทำให้คุณสมหวัง” เย่ จัว หยิบลิปสติกขึ้นมาและพูดต่อ “ครั้งที่แล้วฉันซื้อชุดสูทให้คุณตอนไปช้อปปิ้ง ฉันยังไม่มีโอกาสให้คุณเลยตอนนั้น คุณอยากจะลองเปลี่ยนตอนนี้ไหม?” ” “ริมฝีปากของเจน เส่าชิง ยกขึ้นเล็กน้อย “ในเมื่อคุณอยากให้ผมเปลี่ยนขนาดนั้น ผมก็จะเปลี่ยนแบบไม่เต็มใจก็แล้วกัน” ” “ตามผมมา” เจน เส่าชิง รีบเดินตามเย่ จัว ไปทันที “ไม่นานพวกเขาก็ถึงห้องนอน” เย่ จัว เปิดประตูห้องลองเสื้อ และหยิบชุดสูทออกมาจากตู้เสื้อผ้า “นี่เป็นรุ่นระดับไฮเอนด์จากแบรนด์ HK ตอนที่เย่ จัว เห็นครั้งแรก เขาคิดว่าเป็นเจน เส่าชิง เขาจึงซื้อมันกลับมา” “คุณเข้าไปเปลี่ยนข้างในนะ ผมจะรอคุณอยู่ในห้อง” “โอเค” เจน เส่าชิง พยักหน้าเล็กน้อย “เย่ จัว เดินออกมาและปิดประตูห้องลองเสื้อ ไม่นานเจน เส่าชิง ก็เหลืออยู่คนเดียวในห้องลองเสื้อ” เจน เส่าชิง หยิบเสื้อผ้าของเขาขึ้นมาและค่อย ๆ เปลี่ยน เย่ จัว นั่งลงบนโซฟาและเล่นโทรศัพท์ “ประมาณห้านาทีต่อมา ประตูห้องลองเสื้อก็ถูกเปิดออก” เย่ จัว เงยหน้าขึ้นมอง “เมื่อเขาเห็นดังนั้น เขาก็ตกตะลึงเล็กน้อย” “บางทีเขาอาจจะคุ้นเคยกับการเห็นคน ๆ นี้ในชุดลำลองและชุดยาว แต่ตอนนี้ที่เจน เส่าชิง เปลี่ยนมาใส่ชุดสูท มันให้ความรู้สึกที่น่าทึ่งแก่ผู้คน” สัดส่วนรูปร่างของเขายอดเยี่ยมมาก “เขาสูง 1.93 เมตร และขาที่ยาวเรียวของเขาก็ถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงสูทสีดำ ทำให้เขาดูสำรวมอย่างยิ่ง การมองขึ้นมาจากขานี้ จะเห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวสั่งทำพิเศษที่พอดีตัว สีขาวเป็นสีที่ดูเหนือจริงมาก เป็นเรื่องยากมากที่ใครสักคนจะควบคุมสีขาวได้ดีขนาดนี้ แต่เขาก็ทำได้” “ถ้าเจน เส่าชิง เคยเป็นคุณชายผู้สูงส่งและสง่างามจากยุคสาธารณรัฐจีน สมัยนี้เจน เส่าชิง ก็คือ CEO ผู้เย็นชา สำรวม และครอบงำ! ” เขาแทบจะเป็นเจ้านายเลยทีเดียว “เจน เส่าชิง ไม่ค่อยได้ใส่ชุดสูทและไม่คุ้นเคยกับมัน “หัวหน้าครับ เป็นอย่างไรบ้าง?” ” “ดีมาก” เย่ จัว กล่าวต่อ “ผมจะถ่ายรูปให้คุณ” ” “ประทับมันก่อนสิ” น้ำเสียงของเจน เส่าชิง เนิบนาบ ประทับ? เย่ จัว ตกตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบสนอง เขารับลิปสติกและกระจกมา และค่อย ๆ ทาลิปสติก มันเป็นสีแดงแบบเรโทรที่บริสุทธิ์มาก “สีแดงแบบนี้เลือกยากมาก ถ้าผิวคล้ำหน่อย สีแดงก็จะทำให้ผิวดูหมองลง” “อย่างไรก็ตาม ผิวของเย่ จาว ขาวราวกับหิมะ คิ้วและดวงตาของเธอราวกับภาพวาด และไม่สามารถเทียบกับสีแดงอันงดงามนี้ได้” สีแดงอันงดงามนี้ราวกับถูกสร้างมาเพื่อเธอ “หลังจากทาลิปสติกเสร็จ เย่ จาว ก็ชื่นชมตัวเองในกระจก เขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “ทำไมฉันถึงดูดีขนาดนี้!” ” “เสร็จแล้วหรือยัง?” เจน เส่าชิง เดินเข้ามาถาม “เสร็จแล้ว” เย่ จาว เก็บกระจกบานเล็กกลับเข้ากระเป๋า กระจกเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันของเย่ จาว เขาต้องพกติดตัวไว้ตลอดเวลาเพื่อให้สามารถชื่นชมความงามของตัวเองได้ทุกเมื่อ