บทที่ 344: 108: พี่ต้าซือผู้ชาญฉลาด เราเลิกกันเถอะ ภรรยาประธานบริหาร เชาเนส! 4 ไป๋เวยยิ้มพลางเอ่ยว่า “ไม่ลำบากเลยค่ะ ฉันแค่มาช่วยวุ่นๆ นิดหน่อย อาหารบนโต๊ะนี้ฉันเป็นคนทำเองทั้งหมดเลยนะคะ” เย่เซินเพียงแต่จ้องมองไปที่ไป๋เวย หากทุกอย่างที่เธอทำคือการแสดงละคร ผู้หญิงคนนี้ก็น่ากลัวเกินไปแล้ว เธอทำแบบนั้นได้อย่างไร? ไป๋เวยเอื้อมมือมาแตะใบหน้าตัวเอง “เย่เซิน ทำไมคุณมองฉันแบบนั้นล่ะคะ? มีอะไรติดหน้าฉันหรือเปล่า?” “เปล่าครับ” เย่เซินพยายามเบือนหน้าหนีแล้วพูดว่า “ทานข้าวกันเถอะ คุณกับพี่วุ่นวายกันมาทั้งเช้าแล้ว” “ค่ะ” ไป๋เวยพยักหน้า ระหว่างมื้ออาหาร เย่เซินคีบน่องไก่ชิ้นแรกให้เย่จาวตามปกติ เมื่อเย่เซินกำลังจะคีบน่องไก่ชิ้นที่สอง ไป๋เวยคิดว่าเขาจะคีบมันให้เธอ แต่เย่เซินกลับคีบมันส่งให้เย่ซูโดยตรง ไป๋เวยขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น มีน่องไก่เหลืออยู่แท้ๆ แต่เขากลับไม่คีบให้แฟนตัวเอง แต่มอบให้คนนอกสองคนเนี่ยนะ? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ส่วนสองแม่ลูกนั่นก็ช่างหน้าหนาเหลือเกิน อาศัยอยู่ในบ้านคนอื่นแท้ๆ แต่กลับมีหน้ามานั่งกินน่องไก่อย่างสบายใจ แถมยังกินได้อย่างหน้าตาเฉยอีกด้วย ไป๋เวยพลันรู้สึกสะอิดสะเอียนเหมือนกินแมลงวันเข้าไป คอยดูเถอะ! เมื่อไหร่ที่เธอแต่งงานเข้าตระกูลเย่ เธอจะไล่สองแม่ลูกนี่ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในตอนนั้นเอง เย่เซินก็คีบปีกไก่ชิ้นหนึ่งใส่ลงในถ้วยของไป๋เวย “ขอบคุณค่ะ” ไป๋เวยเงยหน้าขึ้นมองเย่เซิน “รีบทานเถอะครับ” หลังจากทานเสร็จ เย่เซินก็ขับรถไปส่งไป๋เวย ภายในรถ ไป๋เวยเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวลว่า “เย่เซิน ฉันรู้สึกว่าพี่สาวกับหลานสาวของคุณไม่ค่อยชอบฉันเลยค่ะ” “คุณคิดมากไปแล้วล่ะ พวกเขาไม่ได้ไม่ชอบคุณหรอก” เย่เซินกล่าว “จริงเหรอคะ?” “ครับ” เย่เซินพยักหน้า เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเย่เซินดูปกติ ไป๋เวยก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ไม่นานนัก รถก็มาจอดที่หน้าทางเข้าหมู่บ้านของไป๋เวย “ถึงแล้วค่ะ” ไป๋เวยเปิดประตูลงจากรถ เย่เซินหันมามองเธอ “พอดีช่วงบ่ายผมไม่มีธุระอะไร งั้นผมขอขึ้นไปดื่มน้ำชาที่บ้านคุณหน่อยได้ไหม?” ไป๋เวยรีบเอ่ยปฏิเสธ “รูมเมทของฉันอยู่ที่บ้านค่ะ เราตกลงกันไว้ว่าจะไม่พาคนต่างเพศเข้าบ้าน! เอาไว้คราวหน้าดีไหมคะ?” “ได้ครับ” เย่เซินพยักหน้า ไป๋เวยไม่ทันสังเกตเห็นประกายตาแปลกๆ ที่พาดผ่านดวงตาของเย่เซินเลยแม้แต่น้อย “ถ้าอย่างนั้นคุณขับรถดีๆ นะคะ ถึงบ้านแล้วติดต่อมาด้วยนะ” ไป๋เวยกล่าว “ครับ” เย่เซินปิดประตูรถแล้วขับออกไป ไป๋เวยรอจนกระทั่งรถของเย่เซินลับสายตาไป เธอจึงหันหลังและเดินไปอีกทางหนึ่ง เธอไม่รู้เลยว่าหลังจากที่เธอเดินจากไป รถที่ดูเหมือนจะหายไปจากสายตาแล้วนั้นกลับเลี้ยววนกลับมาในเวลานี้ เย่เซินนั่งอยู่ที่เบาะคนขับ นิ้วมือของเขากำพวงมาลัยไว้แน่นจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาวซีดเพราะแรงบีบ ใช่แล้ว เย่จาวพูดถูก ไป๋เวยไม่ได้อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้เลย แม้แต่ที่อยู่ยังเป็นเรื่องโกหก แล้วจะมีอะไรที่เป็นเรื่องจริงอีกบ้าง? เย่เซินบอกไม่ถูกว่าเขารู้สึกอย่างไรในตอนนี้ เขาเดินเครื่องยนต์และกลับรถออกไป ไม่นานหลังจากนั้น รถมาจอดที่หน้าอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง ห้องเรียนเต้นของไป๋เวยตั้งอยู่ในอาคารเรียนแห่งนี้ เย่เซินเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของอาคาร “ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าที่นี่มีครูสอนเต้นที่ชื่อไป๋เวยไหมครับ?” พนักงานบริการลูกค้าตอบว่า “รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวจะเช็คให้ค่ะ” ผ่านไปประมาณสามนาที พนักงานคนเดิมก็กล่าวต่อว่า “คุณผู้ชายคะ ที่นี่ไม่มีครูสอนเต้นที่ชื่อไป๋เวยเลยค่ะ” “โอเคครับ ผมเข้าใจแล้ว” เย่เซินพยักหน้า หลังจากเดินออกมาจากอาคารสำนักงาน เย่เซินก็มีสีหน้าที่ยากจะอธิบาย เขาขับรถตรงกลับบ้านทันที ที่บ้านตระกูลเย่ เย่ซูกำลังทำความสะอาดห้องนั่งเล่นอยู่ เมื่อเห็นเย่เซินกลับมา เย่ซูก็เงยหน้าขึ้นมองเขา “กลับมาแล้วเหรอ” “ครับ” เย่เซินพยักหน้า เย่ซูกล่าวต่อว่า “เย่เซิน พี่ว่าไป๋เวยไม่ใช่เด็กดีเท่าไหร่นะ” เดิมทีเย่ซูเตรียมสร้อยข้อมือไว้ให้ไป๋เวย แต่หลังจากที่ได้ใช้เวลาช่วงเช้าด้วยกัน เธอก็ล้มเลิกความคิดที่จะมอบสร้อยข้อมือนั้นให้ทันที เย่เซินถอนหายใจ “พี่ครับ ผมอาจจะมองคนผิดไปจริงๆ! แล้วจั๋วจั๋วอยู่ไหนล่ะครับ?” “อยู่ในห้องน่ะ” เย่เซินเดินไปที่ห้องของเย่จาวแล้วเคาะประตู “ประตูไม่ได้ล็อคค่ะ” เสียงของเย่จาวดังมาจากด้านใน เย่เซินผลักประตูเข้าไป เย่จาวนั่งอยู่ที่ริมหน้าต่าง ตรงหน้าของเธอมีกองชิ้นส่วนที่ถูกถอดแยกออกมาวางอยู่เต็มไปหมด “หลานรัก” “คะ?” เย่จาวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “เป็นยังไงบ้างคะคุณอา ตรวจสอบเรื่องที่หนูบอกหรือยัง?” เย่เซินพยักหน้า “อาเริ่มสงสัยแล้วว่าไป๋เวยคือใครกันแน่ เป็นไปได้ไหมว่าแม้แต่ชื่อของเธอก็เป็นของปลอม!” ที่อยู่ก็ปลอม อาชีพก็ปลอม ไป๋เวยทำให้เย่เซินผิดหวังจริงๆ! “ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้นะคะ” เย่จาวเอ่ย เย่เซินกล่าวต่อ “หลานรัก ช่วยอาตรวจสอบหน่อยได้ไหม! อารู้ว่าหลานต้องมีความสามารถนี้แน่นอน” เย่เซินรู้มาตลอดว่าเย่จาวมีความสามารถพิเศษด้านคอมพิวเตอร์อย่างมาก!