บทที่ 362: 112: ความลับในความลับ, งานประชุมเทคโนโลยี, ถึงเวลาตบหน้า! 1 เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนเกลียดหลินเซ่อเข้ากระดูกดำ “เกิดเป็นคนเหมือนกัน ทุกคนควรจะเท่าเทียมกัน แต่หลินเซ่อมักจะทำตัวสูงส่งจองหองอยู่เสมอ” เขาเมินเฉยต่อเธอ เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนถึงกับมองเห็นความรังเกียจที่ฉาบอยู่ในแววตาของหลินเซ่อ สายตาที่เขามองเธอเหมือนกับกำลังมองกองขยะกองหนึ่ง “ทว่าทุกครั้ง เธอต้องฝืนปั้นหน้าประจบเอาใจหลินเซ่อเหมือนกับตัวตลก” เพราะอะไรกัน? แม่แท้ๆ ของหลินเซ่อก็แค่เมียน้อยไร้ยางอาย เขามีสิทธิ์อะไรถึงได้เป็นคุณชายของตระกูลหลิน! เธอเกิดมาในครอบครัวที่มั่งคั่งและมีสายเลือดสูงส่ง หลินเซ่อมีสิทธิ์อะไรมาทำให้เธอต้องลำบาก? “ถ้าไม่ใช่เพราะเย่ซูแย่งหลินจินเฉิงไปจากเฟิ่งเชียนหัวในตอนนั้น ตอนนี้เธอก็คงจะเป็นลูกสาวที่ถูกต้องตามกฎหมายของตระกูลหลินไปแล้ว จะมีเรื่องอะไรให้ต้องมาข้องเกี่ยวกับหลินเซ่ออีกล่ะ?” หลินเซ่อมันก็แค่ไอ้ลูกเมียน้อยไร้ยางอาย! ไอ้สารเลวที่ขโมยทุกอย่างที่เป็นของเธอไป! “เสี่ยนเสี่ยน มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้จ๊ะ?” คุณย่าหลินเดินเข้ามาจากข้างนอกโดยมีป้าจางคอยพยุง เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนหันกลับมาพร้อมรอยยิ้ม ความโหดเหี้ยมในดวงตาเลือนหายไปในทันที ราวกับว่าคนเมื่อครู่นี้ไม่ใช่เธอ “คุณย่าคะ หนูแค่กำลังทักทายพี่อาเซ่อน่ะค่ะ! แต่ดูเหมือนพี่อาเซ่อจะมองไม่เห็นหนู...” เมื่อพูดจบ เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนก็ก้มหน้าลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหงาหงอย เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของคุณย่าหลินก็ฉายแววไม่พอใจออกมา หลินเซ่อเด็กคนนี้ช่างไม่รู้จักกาลเทศะมากขึ้นทุกที ทั้งที่เขาก็รู้ดีว่าเธอเอ็นดูเฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนมาก และปฏิบัติกับเฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนเหมือนหลานสาวแท้ๆ ไปแล้ว เธอยังวางแผนจะให้เฟิ่งเชียนหัวส่งเฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนแต่งเข้าตระกูลหลิน แต่เขากลับแสดงความไม่พอใจต่อเฟิ่งเชียนหัวและลูกสาวของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่เธอทำไปทั้งหมดนี้ก็เพื่อใครกัน? ก็เพื่อตัวเขาเองทั้งนั้น! ปีนี้เธอก็แก่มากแล้ว จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ เธอไม่อยากให้หลินจินเฉิงและลูกชายของเขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในอีกร้อยปีข้างหน้า สุขภาพของหลินจินเฉิงก็ไม่ค่อยดี ส่วนหลินเซ่อก็ยังเป็นเด็ก ที่บ้านไม่มีผู้หญิงคอยดูแลเลย เธอเป็นห่วงจริงๆ! น่าเสียดายที่สองพ่อลูกคู่นี้ต่างก็ใจดำพอกัน ไม่สำนึกในความหวังดีก็ไม่เป็นไร แต่นี่ยังจะมาแสดงอารมณ์เสียใส่อีก เมื่อคิดได้ดังนั้น คุณย่าหลินก็ถอนหายใจยาวก่อนจะกล่าวต่อว่า “เสี่ยนเสี่ยน อย่าโกรธไปเลยนะจ๊ะ เดี๋ยวถ้าเจ้าเด็กนั่นกลับมา ย่าจะสั่งสอนเขาให้หนักเลย!” เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนเงยหน้าขึ้นและพูดอย่างรู้ความว่า “คุณย่าคะ หนูไม่โทษพี่อาเซ่อหรอกค่ะ ได้โปรดอย่าตำหนิเขาเลยนะคะ!” คุณย่าหลินกล่าวอย่างปลาบปลื้มว่า “เสี่ยนเสี่ยนยังคงเป็นเด็กที่รู้ความที่สุดเสมอ” ป้าจางยิ้มและพูดเสริมว่า “คุณท่านคะ ท่านช่างมีบุญจริงๆ ค่ะ ถึงเสี่ยนเสี่ยนจะไม่ใช่หลานสาวแท้ๆ แต่เธอก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าหลานสาวในไส้ของคนอื่นเลยนะคะ! จะมีหลานสาวบ้านไหนกตัญญูได้เท่านี้อีก?” เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนกตัญญูมาก! เธอมาหาคุณย่าหลินแทบทุกวันเพื่อพูดคุยเป็นเพื่อน ถ้าเป็นคนอื่น จะสามารถทำได้อย่างที่เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนทำหรือเปล่า? คุณย่าหลินเห็นด้วยกับคำพูดของป้าจาง เธอยิ้มกว้างจนตาปิด ใบหน้าเต็มไปด้วยความเมตตา “ใช่ๆๆ! เป็นวาสนาของฉันจริงๆ ที่มีหลานสาวดีๆ อย่างเสี่ยนเสี่ยน” เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนยิ้มพลางกล่าวว่า “คุณย่าคะ อย่าพูดแบบนั้นเลยค่ะ เป็นวาสนาของหนูต่างหากที่มีคุณย่าที่ดีแบบท่าน!” คุณย่าหลินยิ่งมีความสุขมากขึ้นไปอีกหลังจากถูกเอาใจ ขณะที่ยิ้ม รอยยิ้มของเฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนก็จางลงอีกครั้ง เธอพูดด้วยน้ำเสียงกังวลว่า “คุณย่าคะ ท่านคิดว่าหนูทำอะไรไม่ดีพอหรือเปล่าคะ พี่อาเซ่อถึงได้ไม่ชอบหนู?” คุณย่าหลินกอดเฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนด้วยความปวดใจ “ไม่หรอกๆ เสี่ยนเสี่ยนจ๊ะ หนูเป็นเด็กดีมาก เป็นเจ้าอาเซ่อนั่นแหละที่ไม่รู้จักของดี!” “เสี่ยนเสี่ยน ลูกกำลังแอบพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับอาเซ่อให้คุณย่าหลินฟังอีกแล้วใช่ไหม?” เฟิ่งเชียนหัวเดินเข้ามาจากประตู “แม่คะ หนูเปล่านะ!” เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนเงยหน้าขึ้นมองเฟิ่งเชียนหัว ใบหน้าของเฟิ่งเชียนหัวดูเคร่งขรึม “เสี่ยนเสี่ยน แม่บอกลูกกี่ครั้งแล้ว? ลูกกับอาเซ่อโตมาด้วยกัน ถึงจะไม่ใช่พี่น้องร่วมสายเลือด แต่มิตรภาพนี้ก็ไม่มีอะไรมาแทนที่ได้! บอกมาสิ ทำไมลูกถึงไม่เรียนรู้สิ่งดีๆ? ไปหัดนินทาลับหลังตั้งแต่เมื่อไหร่? รีบขอโทษคุณย่าหลินเดี๋ยวนี้เลย!” เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนขอโทษคุณย่าหลินด้วยท่าทางที่น่าสงสาร สองแม่ลูกประสานเสียงกันจนคุณย่าหลินรู้สึกปวดใจ “เชียนหัว! ครั้งนี้เธอเข้าใจเสี่ยนเสี่ยนผิดจริงๆ นะ! เสี่ยนเสี่ยนเป็นเด็กดี เธอไม่แอบพูดจาสอดเสียดลับหลังหรอก!” ไม่เพียงแต่เฟิ่งเสี่ยนเสี่ยนจะไม่นินทาว่าร้าย เธอยังบอกไม่ให้ย่าตำหนิหลินเซ่อด้วยซ้ำ เฟิ่งเชียนหัวกล่าวว่า “คุณป้าหลินคะ ฉันเห็นอาเซ่อมาตั้งแต่เด็ก ฉันรู้จักนิสัยเขาดีที่สุด เขาไม่มีทางทำเรื่องอย่างการรังแกเด็กผู้หญิงหรอกค่ะ! เพราะฉะนั้น มันต้องเป็นความผิดของเสี่ยนเสี่ยนก่อนแน่ๆ! เสี่ยนเสี่ยนน่ะ ฉันตามใจจนเสียคนหมดแล้ว!”