บทที่ 763: 170: ตบหน้าฉาดใหญ่ อันดับหนึ่งที่คู่ควร! 4 ทุกคนตาบอดกันหมดแล้วหรือ? เจิ้งจื่อข่ายยิ้มพลางกล่าวว่า "โบราณว่าไว้ 'คำคนนั้นน่ากลัวนัก'" เมื่อเห็นเจิ้งจื่อข่ายเป็นเช่นนี้ หวังจื่อซูได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ เธอรู้สึกว่าเจิ้งจื่อข่ายต้องโดนของเข้าแน่ๆ ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่เชื่อมั่นในตัวเย่จั๋วอย่างไม่ลืมหูลืมตาขนาดนี้ หลังจากจ้าวถงขึ้นไปบนเวที เพียงชั่วพริบตา ก็เหลือเพียงแค่อันดับหนึ่งเท่านั้นที่ยังไม่ได้ขึ้นไป เมื่อเห็นว่าตัวเองกำลังจะได้ขึ้นไปรับรางวัล ฝ่ามือของเฟิ่งเซียนเซียนก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อ เธอแอบท่องสปีชขอบคุณอยู่ในใจอย่างเงียบๆ ผู้ที่มาร่วมงานในวันนี้ล้วนเป็นผู้ทรงอิทธิพลในวงการวรรณกรรม แม้แต่หลี่เจิ้นเทียนก็ยังมาร่วมงานด้วย เธอต้องกล่าวสุนทรพจน์ให้ดีที่สุด เพื่อให้ทุกคนต้องทึ่งในตัวเธอ หลิวไฉอี้ยิ้มแล้วเอ่ยว่า "เซียนเซียน ไม่ต้องตื่นเต้นนะ ทำตัวตามสบาย" เฟิ่งเซียนเซียนหันไปมองหลิวไฉอี้แล้วตอบว่า "ค่ะ" บนเวที ประธานกรรมการสอบปรับไมโครโฟนให้เข้าที่ เขายิ้มแล้วกล่าวว่า "ช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอยมาถึงแล้ว! ผมเชื่อว่าทุกคนที่นี่ต่างก็ตั้งตารออันดับหนึ่งของวันนี้เหมือนกับผม! ผมขอประกาศว่า ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งในการประเมินครั้งนี้ และยังเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกในรอบ 15 ปีของวงการวรรณกรรมที่ได้รับคะแนนเต็มในการสอบประเมิน! เธอคือใครกัน?" เมื่อมาถึงจุดนี้ ประธานกรรมการแกล้งทิ้งช่วงให้ลุ้น เขาหันมองไปรอบๆ เวที ทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ลังเล เมื่อเห็นประธานกรรมการมองมาทางเธอ เฟิ่งเซียนเซียนก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของเธอเต้นรัวเร็ว ตึกตัก ตึกตัก — เฟิ่งเซียนเซียนพยายามอย่างหนักเพื่อให้ตัวเองสงบลง ก็แค่อันดับหนึ่งไม่ใช่หรือไง? เธอต้องสุขุมเข้าไว้ ใจเย็นๆ เธอจะเสียกิริยาไม่ได้เด็ดขาด อันดับหนึ่งในวันนี้เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ในอนาคต เธอจะสร้างปาฏิหาริย์ในวงการวรรณกรรมให้มากกว่านี้อีก! เมื่อเห็นว่าประธานกรรมการกำลังจะประกาศชื่ออันดับหนึ่ง ทุกคนต่างก็กลั้นหายใจและจ้องมองไปที่เขา ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของทุกคน ประธานกรรมการประกาศต่อไปว่า "ต่อไป ขอเรียนเชิญผู้ชนะรางวัลชนะเลิศจากการสอบประเมิน เย่จั๋ว ขึ้นมาบนเวทีครับ!" เย่จั๋ว? กลับกลายเป็นเย่จั๋วไปได้ยังไง! ทันทีที่คำนี้หลุดออกมา ทั้งห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ทุกคนต่างหันมองหน้ากันและเห็นความสงสัยในดวงตาของกันและกัน พวกเขาคิดว่าตัวเองคงหูฝาดไปแน่ๆ จนกระทั่งเย่จั๋วเดินออกมาจากที่นั่งผู้ชม ฝูงชนถึงเพิ่งจะได้สติกลับมา พวกเขาไม่ได้หูฝาด อันดับหนึ่งคือเย่จั๋วคนนั้นจริงๆ! เย่จั๋วจะเป็นอันดับหนึ่งได้ยังไง? เมื่อมองดูเย่จั๋วที่กำลังเดินตรงไปที่เวที ใบหน้าของเฟิ่งเซียนเซียนก็ถอดสี เธอเตรียมพร้อมที่จะขึ้นไปรับรางวัลอยู่แล้ว แต่ผลลัพธ์สุดท้ายกลับกลายเป็นเย่จั๋ว อันดับหนึ่งคือเย่จั๋วอย่างนั้นเหรอ? เย่จั๋วมีสิทธิ์อะไร? หล่อนมีสิทธิ์อะไรถึงได้อันดับหนึ่งไปครอง? อันดับหนึ่งควรจะเป็นของเธอต่างหาก เธอไม่เคยคาดฝันเลยว่าอันดับหนึ่งจะเป็นเย่จั๋วไปได้! แล้วเธอล่ะ? เธอได้อันดับที่เท่าไหร่? เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่ติดแม้แต่สิบอันดับแรกใช่ไหม? ไม่ใช่แค่เฟิ่งเซียนเซียนเท่านั้นที่ตกตะลึง แม้แต่คุณย่าหลินและหลิวไฉอี้ต่างก็ยืนอึ้ง สีหน้าของทั้งสองคนในเวลานี้ดูน่าสนใจยิ่งกว่าใครเพื่อน คุณย่าหลินมองไปที่เย่จั๋วด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เย่จั๋วได้อันดับหนึ่งงั้นหรือ? แล้วเฟิ่งเซียนเซียนล่ะ? "แล้วเย่จั๋วได้อันดับหนึ่งมาได้ยังไงกัน?" หลิวไฉอี้ขมวดคิ้วแน่น เธอคิดมาตลอดว่าอันดับหนึ่งต้องเป็นเฟิ่งเซียนเซียน เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าเฟิ่งเซียนเซียนจะไม่ติดแม้แต่สิบอันดับแรกเสียด้วยซ้ำ นี่มันไม่ปกติเลยสักนิด มันผิดปกติมากเกินไป "เฟิ่งเซียนเซียนมีความสามารถมาก และด้วยคำตอบที่เธอเขียนลงไป เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะไม่ติดสิบอันดับแรก?" หลิวไฉอี้เต็มไปด้วยความสงสัย ในขณะนั้นเอง เย่จั๋วก็ได้เดินขึ้นไปบนเวทีแล้ว ประธานกรรมการมองไปที่ผู้ชมและกล่าวว่า "ผมเชื่อว่าทุกคนอาจจะยังไม่คุ้นเคยกับคุณหนูเย่ท่านนี้สักเท่าไหร่นัก ตอนนี้ขอให้ผมได้แนะนำเธอให้ทุกคนรู้จักครับ คุณหนูเย่ท่านนี้คือศิษย์ปิดสำนักของปรมาจารย์อวี่ที่เพิ่งรับเข้าเมื่อช่วงปลายปีที่แล้ว เย่จั๋วครับ" หลังจากพูดจบ ประธานกรรมการก็ส่งไมโครโฟนให้เย่จั๋วแล้วเอ่ยว่า "คุณหนูเย่ เชิญคุณแนะนำตัวเองต่อทุกคนเลยครับ" "เย่จั๋ว 'เย่' จากคำว่ามู่เย่ (ใบไม้) 'จั๋ว' ที่แปลว่าโชติช่วงชัชวาล" เย่จั๋วกล่าวสั้นๆ กระชับได้ใจความ เป็นการแนะนำตัวที่เรียบง่าย แต่กลับแฝงไปด้วยกลิ่นอายความทรงอำนาจที่ไม่อาจมองข้ามได้ ประธานกรรมการถามต่อไปว่า "คุณหนูเย่ ผมขอถามหน่อยได้ไหมครับว่า คุณทำได้อย่างไรถึงส่งกระดาษคำตอบก่อนเวลาถึงสองชั่วโมง แต่ยังคงทำคะแนนได้เต็ม?" เย่จั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย "การได้คะแนนเต็มมันยากขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" มัน... ยากขนาดนั้นเลยเหรอ? พวกคุณได้ยินที่หล่อนพูดไหม? ประธานกรรมการกล่าวว่า "คุณหนูเย่ คุณอาจจะยังไม่ทราบ แต่ข้อสอบในปีนี้เป็นชุดที่ยากที่สุดในรอบสิบห้าปีที่ผ่านมาเลยนะครับ" "อ้อ" เย่จั๋วตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ อ้อ? ข้อสอบที่ยากที่สุดในรอบ 15 ปี กลับได้รับคำตอบสั้นๆ เพียงคำเดียวจากเย่จั๋วเนี่ยนะ? ทุกคนในกลุ่มผู้ชมต่างมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ หลิวไฉอี้ทนเห็นใบหน้าที่แสนโอหังของเย่จั๋วต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว "เห็นได้ชัดว่าหล่อนไม่มีความสามารถที่แท้จริงเลยสักนิด แต่กลับมายืนบนแท่นรับรางวัลเนี่ยนะ" หล่อนต้องโกงแน่ๆ! เธอจะต้องกระชากหน้ากากที่แท้จริงของเย่จั๋วออกมาต่อหน้าทุกคนให้ได้! เมื่อคิดได้ดังนั้น หลิวไฉอี้ก็ลุกขึ้นยืนทันที "ประธานหลี่คะ ฉันคิดว่าการสอบประเมินครั้งนี้ไม่ยุติธรรมค่ะ"