Chapter 534 - หอกมังกร “ฆ่ามนุษย์นั่นซะ!” เหล่ามังกรผลัดกันใช้กรงเล็บหวังจะปลิดชีพซูผิง แต่เขาก็ไม่ได้ยืนเฉยให้พวกมันทำร้ายอยู่ฝ่ายเดียว ทุกครั้งที่ถูกโจมตี เขาจะโต้กลับด้วยสุดกำลังที่มี! เขายังคงรักษาจิตวิญญาณอันไม่ยอมแพ้เอาไว้ ต่อให้ตนเองจะอ่อนแอกว่ามาก และต่อให้การโจมตีของเขาแทบจะไม่สร้างความเสียหายให้กับมังกรเลือดม่วงเหล่านั้นเลยก็ตาม เขาก็ยังคงตอบโต้กลับไปอย่างสุดฝีมือ! ในความเป็นจริง มังกรเฒ่าอาจจะเมินเฉยต่อการโจมตีของซูผิงได้ แต่มังกรเลือดม่วงตัวอื่นๆ นั้นทำไม่ได้ ซูผิงเป็นคนที่มีความสามารถในการสังหารมังกรระดับชะตาที่อ่อนแอกว่าได้ การโจมตีของเขาไม่ใช่ว่าไร้ผล มังกรเลือดม่วงเหล่านั้นกำลังรู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส! “ไอ้สวะ!” “ทำไมแกถึงยังคืนชีพกลับมาได้เรื่อยๆ? ทำไม!” “ตาย! ไปตายซะ!!” มังกรเลือดม่วงยังคงระดมโจมตีต่อไป ในตอนแรกการโจมตีของพวกมันเป็นเพียงวิธีระบายความโกรธแค้น แต่ทว่าพวกมันก็เริ่มเสียสติไปทีละน้อยในเมื่อซูผิงยังคงคืนชีพและสร้างบาดแผลให้พวกมันได้ บาดแผลเล็กน้อยเริ่มลุกลามกลายเป็นแผลฉกรรจ์ ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น การที่เขากลับมาคืนชีพอย่างต่อเนื่องได้พรากความหวังของเหล่ามังกรไปจนหมดสิ้น! เขาก็เป็นแค่มนุษย์ตัวจ้อย แต่กลับกลายเป็นบ่อเกิดแห่งความสิ้นหวังของพวกมังกร! มังกรเลือดม่วงบางตัวตัดสินใจว่าพวกมันทนต่อไปไม่ไหวแล้ว พวกมันต้องการผนึกซูผิงเพื่อไม่ให้เขาคืนชีพกลับมาได้อีก พวกมันจะแช่แข็งซูผิงไว้ชั่วนิรันดร์จนกว่าเขาจะตายไปเองตามอายุขัย ถึงตอนนั้นเขาก็จะไม่มีวันคืนชีพได้อีก! ข้อเสนอนั้นได้รับการยอมรับ เหล่ามังกรเลือดม่วงคิดว่าการคืนชีพของซูผิงน่าจะมีขีดจำกัด พวกมันต่างอ่อนล้าทั้งกายและใจหลังจากต่อสู้มาเป็นเวลานาน ท้ายที่สุดแล้วพวกมันต้องใช้พลังมหาศาลในทุกครั้งที่ลงมือโจมตี ยกตัวอย่างเช่น คนธรรมดาต้องออกแรงชกอย่างหนักหน่วงเพื่อสังหารเหยื่อ คนผู้นั้นย่อมเหงื่อตกและเหนื่อยหอบหลังจากชกไปหลายร้อยหมัด แต่เหยื่อกลับโต้ตอบได้ทุกครั้ง ไม่เพียงแต่จะเหนื่อยล้า ความเจ็บปวดก็ยังคงตามมา “ผนึกมันซะ!” “เนรเทศมันไปที่ซากปรักหักพังมังกรชั่วร้าย!!” หลังจากได้รับอนุมัติจากมังกรเฒ่าระดับดารา เหล่ามังกรเลือดม่วงก็ร่วมมือกันแช่แข็งมิติรอบตัวซูผิง จากนั้นก็สร้างโซ่ตรวนจำนวนมากเพื่อกักขังเขาไว้ข้างใน พลังที่ผสานรวมกันของมังกรเลือดม่วงระดับชะตาสูงสุดทั้งแปดตัวทำให้ซูผิงถูกตรึงไว้จนขยับไม่ได้โดยสิ้นเชิง สนามพลังยังคงทำงานอยู่เบื้องหลังซูผิง ร่างที่ปรากฏอยู่ภายในสนามพลังนั้นเลือนรางแต่ก็น่าเกรงขาม มังกรเฒ่าตัวนั้นสังเกตเห็นสนามพลังของซูผิงและพบว่ามันแปลกประหลาดนัก แต่มันก็คิดว่าซูผิงเป็นเพียงมนุษย์กระจอกตัวหนึ่ง จึงตัดสินใจละเลยมันไป ในขณะที่ร่างกายของซูผิงขยับไม่ได้ เขาก็ยังสามารถใช้ความคิดได้ มังกรเลือดม่วงเหล่านี้ตัดสินใจผนึกเขาในที่สุด ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาเคยกังวล เขาพยายามดิ้นรนแต่ก็ไม่สามารถกลับมาเป็นอิสระได้ ดูเหมือนมันจะได้ผลแค่กับร่างกาย แต่ไม่ได้ผลกับพลังดาราข้างในตัวเรา ซูผิงสังเกตเห็นจุดนั้น บางทีอาจเป็นเพราะเขาไม่ได้อ่อนแอกว่ามังกรเลือดม่วงระดับชะตามากนัก ดังนั้นพวกมันจึงทำได้เพียงขัดขวางไม่ให้เขาเคลื่อนไหวร่างกายเท่านั้น ซูผิงพลันเกิดความคิดขึ้นมา ปัง! พลังดาราทั้งหมดภายในแกนเซลล์เริ่มระเบิดออกมา แรงปะทะของพลังนั้นรุนแรงยิ่งกว่าที่เขาเคยเจอมาตลอดชีวิต แต่กระนั้น พลังที่โกลาหลและควบคุมไม่ได้ก็พุ่งพล่านไปทั่ว และตัวเขาเองก็เป็นคนแรกที่ถูกทำลาย ปัง! ร่างของซูผิงสลายไปพร้อมกับวิญญาณของเขา ช่างเป็นการฆ่าตัวตายที่เด็ดเดี่ยวนัก... คืนชีพ! ซูผิงกลับมาอีกครั้งและเป็นอิสระในที่สุด นั่นหมายความว่าเหล่ามังกรเลือดม่วงจะต้องผนึกเขาใหม่อีกรอบ พวกมังกรต่างตกตะลึง ก่อนจะบันดาลโทสะขึ้นมา การฆ่าตัวตายเพื่อหลบหนีเป็นสิ่งที่พวกมันไม่อาจยอมรับได้! ขณะที่เขากำลังจ้องมองพวกมัน ซูผิงก็กลับมายืนอยู่หน้าต้นกำเนิดมังกรอีกครั้ง มังกรเฒ่าตระหนักได้ว่ามังกรเลือดม่วงทั้งแปดตัวไม่สามารถหยุดซูผิงได้เพียงลำพัง มังกรเฒ่าจึงรวบรวมพลังและผนึกทั้งมิติและเวลาเอาไว้ นั่นหมายความว่าจิตของซูผิงจะไม่สามารถทำงานได้อีกต่อไป และเขาจะไม่สามารถฆ่าตัวตายได้อีก ซูผิงถูกตรึงอยู่กับที่ในเวลาต่อมา “ไปเอาหอกมังกรมา เราต้องทำลายพลังดาราของมัน!” มังกรเฒ่าประกาศ เหล่ามังกรเลือดม่วงต่างก่นด่าตัวเองที่ไม่นึกถึงเรื่องนี้แต่แรก เมื่อพลังของซูผิงหมดลง พวกมันก็จะทำอะไรกับเขาก็ได้ตามใจชอบ ซูผิงจะต้องร้องขอความตาย พวกมันจะมีอิสระที่จะทรมานเขาอย่างไรก็ได้ตามต้องการ! ฟึ่บ! มังกรเลือดม่วงตัวหนึ่งบินออกไปทันที ไม่นานนัก มันก็กลับมาพร้อมกับหอกสีแดงฉานสามเล่มที่กำลังส่องประกายเจิดจ้า หอกเหล่านั้นดูเหมือนไม่ได้ทำจากโลหะ แต่ทำจาก... เขี้ยวที่ขัดเงา! “หอกมังกร! มาจบเรื่องนี้กันเถอะ!” เหล่ามังกรเลือดม่วงคำราม โดยไม่ลังเล มังกรตัวนั้นใช้หอกเล่มหนึ่งแทงทะลุร่างซูผิงและตรึงเขาไว้กับพื้นหน้าทะเลสาบ หอกสีแดงฉานนั้นค่อนข้างหนา หากจะตรึงมังกรสักตัวคงต้องใช้ถึงสามเล่ม แต่เมื่อพิจารณาจากขนาดตัวของซูผิงที่เล็กจ้อย เพียงเล่มเดียวก็น่าจะเพียงพอ หลังจากซูผิงถูกเสียบทะลุ มังกรเฒ่าก็หยุดการแช่แข็งมิติและเวลา เพราะการคงสภาพนั้นไว้ต้องใช้พลังงานมหาศาลเกินไป ซูผิงกลับมามีสติอีกครั้งในวินาทีที่มังกรเฒ่าหยุดมือ ความรู้สึกแรกที่เขาได้รับคือความเจ็บปวด เจ็บแปลบที่หน้าอก ซูผิงเห็นว่าเขาถูกแทงทะลุ เขาไม่สามารถขยับตัวได้เลยขณะถูกตรึงไว้กับพื้น ที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือเขาสัมผัสพลังดาราของตัวเองไม่ได้เลยแม้แต่น้อย! “นี่มันอะไรกัน!” ซูผิงคำรามด้วยความเจ็บปวด การได้เห็นซูผิงดิ้นรนสร้างความบันเทิงให้เหล่ามังกรเลือดม่วง ตัวที่ยังถือหอกอีกสองเล่มเยาะเย้ยซูผิง “ไม่ว่าแกจะทรงพลังแค่ไหน แต่ตอนนี้แกก็ทำอะไรไม่ได้แล้วในเมื่อถูกหอกตรึงไว้แบบนั้น!” “เราใช้บทลงโทษนี้กับมังกรที่บาปหนาที่สุดเท่านั้น แกเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสมเพชตัวแรกในประวัติศาสตร์ของเราที่ได้รับเกียรตินี้!” “ดื่มด่ำกับความรู้สึกนี้ซะ ถือว่าเป็นเกียรติสำหรับแก!” เหล่ามังกรเลือดม่วงมองซูผิงด้วยสายตาเหยียดหยามและรู้สึกพึงพอใจ พวกมันไม่เคยคิดเลยว่าจะถูกสถานการณ์บีบบังคับโดยสิ่งมีชีวิตที่น่าสมเพชเช่นนี้ ช่างน่าอับอายนัก มังกรเฒ่าจ้องเขม็งไปที่ซูผิง อยากจะฉีกกระชากเขาเป็นชิ้นๆ อันที่จริงนั่นไม่ใช่แค่ความปรารถนา มังกรเฒ่าเคยทำแบบนั้นไปแล้ว แต่การฉีกเขาเป็นชิ้นๆ ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ซูผิงพยายามมองหาเศษเสี้ยวของพลังดาราแต่ก็ล้มเหลว ด้วยจิตใจที่หนักอึ้ง เขาพยายามเรียกสุนัขมังกรทมิฬออกมาแต่เขากลับไม่มีพลังดารามากพอที่จะทำเช่นนั้น เขารู้สึกไม่ต่างจากคนธรรมดา ซูผิงกัดฟันอดทนต่อความเจ็บปวดพลางพูดกับเหล่ามังกรเลือดม่วง “นี่หรือคือสิ่งที่พวกแกโอ้อวดว่ามีเกียรติ? ใช้เล่ห์เหลี่ยมสกปรกเพื่อกักขังคู่ต่อสู้ที่พวกแกเอาชนะไม่ได้ ไม่รู้สึกอับอายบ้างหรือไง?” “ไอ้หนู อย่าพยายามยั่วยุพวกเราอีกเลย” “วิธีที่น่าสมเพชขนาดนี้ แกคิดจริงๆ เหรอว่าพวกเราจะหลงกล? ฉันจะดูแลแกให้ดีจนแกต้องร้องขอความตายเลยล่ะ!” เหล่ามังกรเลือดม่วงตกหลุมพรางคำยั่วยุของซูผิงเข้าจนได้ ถึงกระนั้นซูผิงก็ได้ชี้ให้เห็นข้อเท็จจริงอันโหดร้าย เหล่ามังกรเลือดม่วงจึงเลือกที่จะเมินเฉยต่อคำยั่วยุนั้น เพราะจะไม่มีมังกรตัวไหนรู้เรื่องความอัปยศของวันนี้หากพวกมันไม่พูดออกไปเอง เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างในใจขณะที่กำลังครุ่นคิดหาวิธี เขาอยากจะหันไปมองแต่ก็ทำไม่ได้ในสภาพเช่นนี้ ผิวน้ำในทะเลสาบกระเพื่อม ต้นกำเนิดมังกรจำนวนมหาศาลกำลังไหลทะลักไปทางมังกรเพลิง! ซูผิงรับรู้ได้ว่ามังกรเพลิงกำลังจะกลับมาแล้ว! ความปั่นป่วนบนทะเลสาบดึงดูดความสนใจของเหล่ามังกรเช่นกัน พวกมันคลุ้มคลั่งด้วยความโกรธอีกครั้ง “หยุดนะ!” “อ๊าก!! ไอ้สิ่งสกปรก หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!” “แกกำลังพยายามทำอะไรกับต้นกำเนิดมังกรพวกนั้น!” เหล่ามังกรเลือดม่วงที่โกรธจัดต้องการให้มังกรเพลิงออกไปจากทะเลสาบ แต่ทว่าพวกมันกลับหาตำแหน่งของมันไม่พบ มังกรเพลิงอยู่ที่ก้นบึ้งของทะเลสาบขณะที่กำลังสร้างร่างของมันขึ้นใหม่ ความผันผวนของมิติในตอนที่เหล่ามังกรเลือดม่วงลงมือโจมตีทำให้มังกรเพลิงไหวตัวทัน มันจึงเคลื่อนย้ายหนีไปแล้ว “ไสหัวไปซะ!!” เหล่ามังกรเลือดม่วงกำลังจะเสียสติ แต่ในครั้งนี้ ไม่ว่าพวกมันจะโกรธและกระวนกระวายแค่ไหน พวกมันก็ไม่กล้าโจมตีลงไป พวกมันอาจทำลายต้นกำเนิดมังกรได้หากโจมตีลึกลงไปเกินไป และหากความเสียหายรุนแรงจนเกินไป ก็จะไม่มีต้นกำเนิดมังกรเหลืออยู่อีก นั่นหมายความว่าเผ่าพันธุ์มังกรเลือดม่วงจะถึงคราวสูญสิ้นไปพร้อมกับการหมดสิ้นของต้นกำเนิดมังกร! มังกรเฒ่าจ้องมองผืนน้ำที่กำลังปั่นป่วนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม กระแสน้ำวนปรากฏขึ้นบนผิวน้ำ มังกรเพลิงอยู่ตรงกลางของกระแสน้ำวนนั้น และต้นกำเนิดมังกรก็กำลังหลั่งไหลเข้าหาตัวมัน มังกรเฒ่าคิดจะใช้การแช่แข็งเวลา แต่ธรรมชาติอันเป็นเอกลักษณ์ของต้นกำเนิดมังกรทำให้มันไม่สามารถถูกหยุดด้วยเวลาได้ ต้นกำเนิดมังกรยังคงเคลื่อนที่เข้าหามังกรเพลิง มังกรเฒ่าจะสามารถหยุดการไหลของต้นกำเนิดมังกรได้ก็ต่อเมื่อมันสังหารมังกรเพลิงได้สำเร็จเท่านั้น ถึงอย่างนั้น มังกรเฒ่าก็ยังต้องระมัดระวัง เพราะมังกรเพลิงอยู่ภายในต้นกำเนิดมังกรเหล่านั้น “ไปลงนรกซะ!” มังกรเฒ่าลงมือโจมตีทันทีที่สบโอกาส มันตวัดใบมีดแห่งกาลเวลา ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับดาราจะไม่สามารถมองเห็นการมาถึงของใบมีดเล่มนั้นได้ มังกรเพลิงจะต้องไม่รู้ตัวอย่างแน่นอน! มังกรเฒ่าใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ ใบมีดนั้นมีพลังเพียงพอที่จะสังหารมังกรเพลิงเท่านั้น และไม่คมจนเกินไปเพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างความเสียหายแก่ต้นกำเนิดมังกร ปัง! ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามังกรเพลิงตายลงแล้ว ซูผิงรีบชุบชีวิตมังกรเพลิงกลับมาด้วยความโกรธแค้น มังกรเพลิงถูกฟื้นฟูให้กลับมาอยู่ในสภาพก่อนตาย ร่างใหม่ถูกสร้างขึ้นและมันแตกต่างจากเดิม เกล็ดสีม่วงเข้มซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของมังกรเลือดม่วงได้ถูกผสมผสานไปกับเกล็ดสีแดงเข้มเดิมของมัน มังกรเพลิงเรียกสติกลับมาได้อย่างสมบูรณ์หลังจากการคืนชีพ มันยังรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่สัญชาตญาณดิบบอกให้มันกินสิ่งที่แสนโอชะนั่นเข้าไป จากนั้นมังกรเพลิงก็มองเห็นว่าซูผิงถูกตรึงอยู่กับพื้นอย่างไร สัตว์เลี้ยงมังกรตัวนั้นบันดาลโทสะขึ้นมาทันที