Chapter 1977
1965 / 2257
7 min read
Chapter 1977 - -extremely excited
Published Apr 3, 2026, 07:24 PM
**บทที่ 1977: ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น**
“คุณสวี่ซือหาน! สบายดีไหมครับ? ผมเป็นแฟนคลับตัวยงของคุณเลย ผมชื่อเจี่ยฉางชิงครับ...” เหล่าชายหนุ่มในห้องต่างพุ่งทะยานเข้าไปหน้าจอราวกับฝูงผึ้งแตกรัง พลางพรั่งพรูความในใจต่อสวี่ซือหานอย่างไม่ลดละ
เมื่อเห็นภาพความโกลาหลที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชม สวี่ซือหานก็แย้มยิ้มอย่างอ่อนโยนดุจวสันตพรรณเบ่งบาน “สวัสดีค่ะทุกคน ฉันสวี่ซือหานนะคะ! ตอนนี้ฉันยังอยู่ในห้องอัดเสียงอยู่เลย วันนี้มีคิวอัดเสียงประสานสำหรับอัลบั้มใหม่พอดี ก็เลยขอปลีกตัวจากงานมาพบปะพูดคุยกับทุกคนครู่หนึ่งค่ะ!”
“นี่... นี่มันเป็นวิดีโอสัมภาษณ์ที่อัดไว้ล่วงหน้าหรือเปล่า?” ยูพ่านหู่ยืนตะลึงพรึงเพริด หัวใจคุกรุ่นด้วยความริษยาและไม่ยินยอม เขาไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าไป๋เว่ยเทาไปมีเส้นสายมาจากไหนถึงได้เชิญสวี่ซือหานมาได้ ในอดีตเขาเคยใช้ชื่อเสียงของตระกูลยูเชิญเธอ แต่ไม่เพียงจะล้มเหลวไม่เป็นท่า เขายังถูกปฏิเสธกลับมาอย่างไร้เยื่อใย เหตุการณ์นั้นยังคงเป็นหนามยอกอกเขามาจนถึงทุกวันนี้
เดิมทีหลินอี้ไม่ได้อนุญาตให้ไป๋เว่ยเทาป่าวประกาศว่าเขาเป็นคนเชิญเธอมา ไป๋เว่ยเทาจึงทำได้เพียงตอบอ้อมแอ้มแบ่งรับแบ่งสู้ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ไม่มีใครเชื่อน้ำหน้าเขา—นักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งจะไปรู้จักมักจี่กับดาราสาวพราวเสน่ห์ระดับแถวหน้าอย่างสวี่ซือหานได้อย่างไร?
“นั่นสิ ไป๋เว่ยเทา นี่เป็นวิดีโอที่อัดไว้หรือเปล่า?” เมื่อได้ยินคำทักท้วงของยูพ่านหู่ นักศึกษาคนอื่นเริ่มเกิดความเคลือบแคลงสงสัยขึ้นมาทันที
“นายน้อยยูพ่านหู่ สบายดีนะคะ? เราได้พบกันอีกแล้วนะ” สวี่ซือหานที่ได้ยินคำถามของยูพ่านหู่ผ่านหน้าจอส่งยิ้มบางๆ ให้พลางเอ่ยทักทาย
ยูพ่านหู่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าสวี่ซือหานจะจำเขาได้ แถมยังเป็นฝ่ายทักทายก่อนต่อหน้าผู้คนมากมาย ความอับอายแล่นริ้วขึ้นมาบนใบหน้าจนเขาทำตัวไม่ถูก “ฮ่าๆ... ผมก็แค่ล้อเล่นน่ะครับ...”
ต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น ยูพ่านหู่ย่อมไม่กล้าเอ่ยถึงเรื่องที่เขาเคยพยายามเข้าหาเธอด้วยจุดประสงค์แอบแฝง เขาจึงได้แต่หัวเราะกลบเกลื่อนและรีบเปลี่ยนประเด็นไปทันที
ทว่า ณ วินาทีนี้ ข้อสงสัยเรื่องวิดีโอที่อัดไว้ล่วงหน้าได้มลายหายไปสิ้น เพราะวิดีโอที่ไหนจะสามารถโต้ตอบกับผู้คนได้สดๆ แถมยังเอ่ยชื่อยูพ่านหู่ออกมาได้อย่างแม่นยำเช่นนี้
“สวี่ซือหาน ผมรักคุณจริงๆ นะครับ!”
“คุณสวี่ซือหาน ขอลายเซ็นให้พวกเราหน่อยได้ไหมครับ!”
“เพลงในอัลบั้มใหม่มีเพลงอะไรบ้างครับ พอจะสปอยล์ให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม?”
“สวี่ซือหาน พรุ่งนี้คุณจะมาจริงๆ ใช่ไหมครับ? คุณจะไปร่วมงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่กับพวกเราจริงๆ หรือเปล่า?”
เมื่อความจริงปรากฏชัดว่าสตรีในจอคือตัวจริงเสียงจริง อารมณ์ของทุกคนก็ปะทุขึ้นถึงขีดสุด ความตื่นเต้นแผ่ซ่านไปทั่วห้องพัก คำถามมากมายพุ่งเข้าใส่ดาราสาวราวกับห่าฝนจนเธอแทบจะตั้งตัวไม่ติด
“ทุกคนคะ ช่วยเงียบลงสักครู่ได้ไหม? ฉันเข้าใจความรู้สึกของทุกคนดีค่ะ แต่ตอนนี้เวลาของฉันมีจำกัดมาก กว่าจะขออนุญาตผู้จัดการปลีกตัวมาพบทุกคนได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เพราะฉะนั้น ช่วยฟังฉันหน่อยได้ไหมคะ?” เสียงอันนุ่มนวลทว่ามีพลังของสวี่ซือหานดังขึ้นอีกครั้ง ห้องพักที่เคยอื้ออึงพลันเงียบสงัดลงในบัดดล
ทุกคนต่างปิดปากสนิทเมื่อได้ยินว่าเธอเจียดเวลาอันมีค่าจากการทำงานที่รัดตัวเพื่อมาพบพวกเขา
“อย่างที่ทุกคนทราบ ฉันได้รับคำไหว้วานจากเพื่อนคนหนึ่งให้มาร่วมงานเลี้ยงน้องใหม่พร้อมกับพวกคุณทุกคน แต่เนื่องจากตารางงานที่อัดแน่น อย่างเร็วที่สุดฉันจะไปถึงเมืองตงไห่ได้ก็คือช่วงบ่ายของวันพรุ่งนี้ ดังนั้นเวลาฝึกซ้อมของเราจึงมีน้อยมาก!” สวี่ซือหานกล่าวต่อด้วยสีหน้าจริงจัง “และถ้าเราต้องการจะคว้าอันดับหนึ่งมาครอง ลำพังแค่ชื่อเสียงของฉันมันไม่เพียงพอหรอกค่ะ เราต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกคนด้วย มิฉะนั้น ต่อให้ฉันจะยืนอยู่บนเวที แต่ถ้าเราประสานงานกันไม่ดี คะแนนก็คงไม่ออกมาสูงอย่างที่หวัง จริงไหมคะ?”
ทุกคนพยักหน้าเห็นพ้องด้วยความศรัทธา
“ดังนั้น ฉันจะบอกชื่อเพลงที่ฉันเตรียมไว้ให้ทุกคนก่อน รบกวนทุกคนช่วยฝึกซ้อมในส่วนของการร้องประสานเสียงไปพลางๆ นะคะ พอฉันไปถึงในวันพรุ่งนี้ เราจะได้ซ้อมร่วมกันอีกเพียงไม่กี่ครั้งก็พร้อมขึ้นเวทีแล้ว ทุกคนมีความมั่นใจที่จะคว้าที่หนึ่งไปพร้อมกับฉันไหมคะ?” สวี่ซือหานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปลุกใจ
“มีครับ!” ชายหนุ่มทุกคนต่างแผดคำรามตอบรับอย่างพร้อมเพรียง ในฐานะแฟนคลับ หรือแม้แต่คนทั่วไป ใครเล่าจะกล้าปฏิเสธคำชวนของสาวงามระดับล่มเมืองเช่นนี้ ทันทีที่สิ้นเสียงของเธอ ทุกคนต่างตบปากรับคำอย่างไม่ลังเล
“ดีมากค่ะ ในเมื่อทุกคนมั่นใจขนาดนี้ ก็ต้องพยายามให้เต็มที่นะ ถ้าฉันคว้าที่หนึ่งมาไม่ได้ ฉันคงอายเขาแย่เลย!” สวี่ซือหานเอ่ยกลั้วหัวเราะ
“ไม่ต้องห่วงครับ พวกเราจะสู้ยิบตาเลย!” เจี่ยฉางชิงเป็นคนแรกที่ตะโกนก้องแสดงความมุ่งมั่น
“พวกเราด้วย!” นักศึกษาคนอื่นๆ ต่างส่งเสียงขานรับอย่างไม่ยอมน้อยหน้า
“ตกลงค่ะ เพลงที่ฉันเตรียมไว้ให้ทุกคนมีชื่อว่า ‘เรื่องราวแห่งเยาว์วัย’ (Story of Youth) เป็นหนึ่งในผลงานที่ฉันทั้งแต่งเนื้อร้องและทำนองเองจนทำให้ฉันมีชื่อเสียงขึ้นมา ในเพลงนี้จะมีท่อนร้องประสานและท่อนบรรยายอยู่มาก และภาพรวมของเพลงจะถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบของละครเวทีสั้นๆ ฉันเชื่อว่าคนที่เคยดูมิวสิกวิดีโอเพลงนี้คงรู้ดีว่าเราถ่ายทำกันในมหาวิทยาลัย สิ่งที่พวกเราจะทำก็คือการยกเอาภาพบรรยากาศในมิวสิกวิดีโอนั้นกลับมาโลดแล่นบนเวทีอีกครั้งค่ะ!”
เพลง ‘เรื่องราวแห่งเยาว์วัย’ เป็นไปอย่างที่สวี่ซือหานกล่าวไว้ มิวสิกวิดีโอนั้นบอกเล่าเรื่องราวชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยที่แสนงดงาม ทั้งความรัก มิตรภาพ และความกดดันก่อนสอบ เนื้อหาของเพลงคือภาพสะท้อนของชีวิตนักศึกษาที่สมบูรณ์แบบ หากนำมาแสดงในงานต้อนรับน้องใหม่ การจะคว้าตราตั้งรางวัลย่อมไม่ใช่เรื่องยาก!
ด้วยอิทธิพลของซุปเปอร์สตาร์เจ้าของเพลง ผสานกับการร่วมแรงร่วมใจของเพื่อนนักศึกษา มันจะต้องกลายเป็นโชว์ที่สร้างความสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนแน่นอน
“สิ่งที่ต้องทำต่อจากนี้คือทำความคุ้นเคยกับตัวเพลง และคัดเลือกตัวแสดงแทนสำหรับบทสมทบในมิวสิกวิดีโอ ส่วนรายละเอียดที่เหลือเราค่อยมาซ้อมใหญ่ตอนที่ฉันไปถึงพรุ่งนี้ค่ะ” สวี่ซือหานกำชับ
“ไม่มีปัญหาครับ วางใจได้เลยคุณสวี่ซือหาน ผมไป๋เว่ยเทาในฐานะหัวหน้าห้อง จะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จลุล่วงแน่นอน!” ไป๋เว่ยเทาตบหน้าอกตัวเองด้วยความตื่นเต้นจนเนื้อเต้น เขารู้ดีว่าที่สวี่ซือหานยื่นมือมาช่วยเพราะเห็นแก่หน้าของหลินอี้ แต่ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นเช่นไร การได้ร่วมงานกับเธอก็ทำเอาเขาหัวใจพองโตจนแทบระเบิด
ยิ่งไปกว่านั้น ไอดอลในดวงใจของเหอเหม่ยเยว่ก็คือสวี่ซือหาน ก่อนหน้านี้จางตัวพานพยายามเชิญรุ่นน้องของสวี่ซือหานมาเพื่อเอาใจเธอ เพราะเธอชอบเฉิงอวี่อวี่อยู่บ้าง ทว่าเมื่อสวี่ซือหานตัวจริงมาปรากฏตัวเช่นนี้ มีหรือที่เหอเหม่ยเยว่จะไม่ปลาบปลื้มจนหาที่สุดมิได้
“ตกลงค่ะไป๋เว่ยเทา ฉันฝากเรื่องการซ้อมของทุกคนไว้กับคุณด้วยนะ เอาละ... พรุ่งนี้เจอกันนะคะทุกคน ฉันต้องไปทำงานต่อแล้ว สู้ๆ นะคะ!” สวี่ซือหานทิ้งท้ายพร้อมรอยยิ้ม
“ครับ! พวกเราจะทำให้ดีที่สุด!” เสียงประสานของไป๋เว่ยเทาและเหล่านักศึกษาดังกระหึ่มไปทั่วห้อง
ทางด้านยูพ่านหู่และพวกพ้องอีกสองคนกลับตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เดิมทีพวกเขาคิดจะหาเรื่องกลั่นแกล้งหรือขัดแข้งขัดขาหลินอี้ แต่เมื่อเห็นแผนการดำเนินไปอย่างราบรื่นและยิ่งใหญ่เช่นนี้ ความริษยากลับกลายเป็นความพ่ายแพ้ พวกเขาจึงทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับชะตากรรมและเดินคอตกออกจากห้องไปราวกับสุนัขที่หางจุกตูด...
หลังจากสัญญาณภาพถูกตัดไป นักศึกษาแพทย์ทุกคนต่างอยู่ในอาการฮึกเหิมเปี่ยมไปด้วยพลัง ทุกคนต่างเรียกร้องให้เริ่มซ้อมในทันที ไป๋เว่ยเทาจัดการดาวน์โหลดมิวสิกวิดีโอเพลง ‘เรื่องราวแห่งเยาว์วัย’ มาเปิดให้ทุกคนดู พร้อมกับเริ่มคัดเลือกตัวละครสมทบและตัวประกอบจากเพื่อนในคลาสอย่างขะมักเขม้น
“ลูกพี่หลิน พี่อยากแสดงบทไหนครับ?” ไป๋เว่ยเทาหันมาถามหลินอี้ด้วยความเคารพเป็นอันดับแรก ในฐานะที่หลินอี้คือผู้อยู่เบื้องหลังการเชิญเทพธิดามาโปรด ย่อมสมควรเป็นผู้เลือกบทบาทที่ต้องการก่อนใครเพื่อน!
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.