บทที่ 3157 ความท้าทายของโหนดธรรมชาติ ลีโอเนลผ่อนลมหายใจออกมาอย่างเชื่องช้า หลังของเขาเหยียดตรงและเข่าทั้งสองข้างล็อกแน่น กล้ามเนื้อของเขาเกร็งตัวและสายตาเริ่มฉายแววคมกล้า เขาไม่ได้เพิกเฉยต่อความหนักอึ้งนั้น และไม่ได้พยายามสะบัดมันทิ้ง คราวนี้น้องชายเข้าใจถึงความสำคัญของมันแล้ว มันอาจทำให้ฝีเท้าของเขาช้าลง แต่มันก็จะทำให้หมัดของเขาหนักขึ้นด้วยเช่นกัน เมื่อใดที่เขาเหวี่ยงหมัดออกไป ศัตรูจะต้องได้รับรู้ถึงน้ำหนักของทุกสิ่งที่เขาแบกรับไว้ ฝ่ามือของเขาบีบเข้าหากันจนหอกในมือนั้นแตกละเอียด 'เจ้าต่อสู้เพื่อตัวเอง ส่วนข้าต่อสู้เพื่อทุกคน' มงกุฎเหนือศีรษะของลีโอเนลวูบไหวอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับวงแหวนที่ล้อมรอบข้อมือของเขา เขาก้าวเท้าเดินหน้าต่อไป สนามรบรูปเคารพ (Idol Battlefield) ด่านแรกถือเป็นจุดตรวจประเภทหนึ่ง มีเพียงผู้ที่ผ่านมันไปได้เท่านั้นที่จะเข้าสู่ความท้าทายที่แท้จริงของสนามรบแห่งนี้ ป่าลิงแห่งนี้คือบททดสอบที่ว่านั้น แม้พวกมันจะมีพลังหอก (Spear Force) และพลังธนู (Bow Force) ในระดับธรรมะ (Dharma) แต่พลังเหล่านั้นกลับกลวงเปล่า และคุณสมบัติทางกายภาพโดยรวมของพวกมันก็มีจำกัด สำหรับผู้ที่ไม่สามารถสร้างอาวุธขึ้นมาเองได้ ที่นี่คงเป็นความท้าทายไม่น้อยเพราะจะมีช่องทางในการโจมตีที่จำกัด แต่สำหรับลีโอเนล พลังอื่นๆ ของเขานั้นไม่มีขีดจำกัดเลย ดังนั้นการใช้พลังดาวสีเลือด (Scarlet Star Force) เพื่อหลอมหอกขึ้นมาเหมือนที่เคยทำในอดีตจึงเป็นเรื่องง่ายมาก แต่... ในตอนนี้เขากลับเพียงแค่เดินไปอย่างเงียบเชียบ เฝ้าสังเกตป่าราวกับว่าเขาไม่ได้รีบร้อนอะไรเลย ด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาได้สังหารลิงเหล่านั้นไปหมดสิ้นแล้ว ป่าทั้งป่าถูกเคลียร์จนสะอาดสะอ้าน และไม่มีต้นไม้ต้นไหนได้รับความเสียหายเลยแม้แต่ต้นเดียว นอกจากต้นที่ลิงตัวหนึ่งยิงธนูใส่ การเดินไปจนสุดป่าจะนำเขาไปสู่ทางออก และนั่นคือสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ เพียงแต่แปลกนักที่เขาเคลื่อนที่ช้าเหลือเกิน เอาเถอะ ไม่มีเหตุผลที่ต้องรีบร้อน ปกติแล้วเวลาไม่ใช่ปัจจัยสำคัญนักในสนามรบรูปเคารพ จุดหมายปลายทางของทุกคน หากพวกเขาไปได้ไกลพอ ก็คือที่เดียวกันนั่นแหละ ถึงกระนั้น เหตุผลที่แท้จริงที่ลีโอเนลค่อยๆ เดินไม่ใช่แค่เพื่อพักผ่อน เขาหยุดกะทันหันที่ต้นไม้ต้นหนึ่งแล้วเอื้อมมือไปหยิบใบไม้ขึ้นมา เขาแทบจะลูบไล้มันแผ่วเบา สายตาของเขาไหวระริกอยู่นานก่อนจะก้าวเดินต่อ เขาทำเช่นนี้อยู่หลายครั้งราวกับกำลังมองหาหรือวิเคราะห์บางสิ่งบางอย่าง 'น่าสนใจ...' สนามรบรูปเคารพทำให้เขานึกถึงโหนดธรรมชาติ (Innate Node) ของตนเองมาก ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่ลีโอเนลให้ความสนใจกับมัน เขาเคยเห็นบางสิ่งที่น่าสนใจในข้อมูลที่ปู่ของเขาทิ้งไว้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ ตามข้อมูลนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างในสนามรบรูปเคารพแห่งนี้ดำเนินไปตามกฎพื้นฐานของโลก ซึ่งเป็นกฎพื้นฐานเดียวกันกับที่รวมตัวกันเพื่อสร้างพลังอาวุธ (Weapon Forces) นั่นหมายความว่าสนามรบรูปเคารพอาจเต็มไปด้วยอันตรายอย่างยิ่งยวด แต่ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นสถานที่ที่ง่ายที่สุดในการสัมผัส รับรู้ และพัฒนาพลังอาวุธของตนเอง ในตอนนี้ พลังหอกและพลังธนูของเขาได้ก้าวไปถึงขีดสุดของสถานะรังสรรค์ (Creation State) แล้ว แต่... การจะก้าวข้ามไปนั้นมีความซับซ้อนสำหรับเขาอยู่เล็กน้อยด้วยเหตุผลประการหนึ่ง... นั่นคือโหนดธรรมชาติของเขา เช่นเดียวกับที่เอล'ริออนเคยกล่าวไว้ หากพวกพลูโตต้องการ พวกเขาสามารถมอบโหนดธรรมชาติให้เขาสักสิบโหนดก็ได้ เหตุผลที่พวกเขาไม่ทำเช่นนั้น ลีโอเนลไม่เข้าใจในตอนนั้น แต่หลังจากนั้นเขาก็คาดเดาไปต่างๆ นานามากมาย ในตอนนี้ที่เขาใกล้จะบรรลุถึงขอบเขตธรรมะ (Dharma Realms) เขาสามารถสัมผัสถึงมันได้ชัดเจนยิ่งขึ้น โหนดธรรมชาติทำงานโดยการเชื่อมโยงกับอัตตา (Existence) เพื่อทำให้การสำแดงและสร้างพลังบางอย่างง่ายขึ้นมาก แต่การก่อตัวของธรรมะ ในระดับหนึ่ง และโดยเฉพาะธรรมะที่แท้จริง หมายถึงการแกะสลักเส้นทางของตนเองไปข้างหน้า เจ้าจะพึ่งพาอัตตาและสร้างเส้นทางของตัวเองไปพร้อมๆ กันได้อย่างไร? ด้วยความแตกต่างนี้ แม้ใครบางคนจะเกิดมาพร้อมกับโหนดธรรมชาติ การก้าวไปถึงระดับนี้ก็มักจะยากกว่าคนอื่นเล็กน้อย หากเจ้าเพิ่มมันเข้าไปหลังจากที่เกิดมาแล้ว มันยิ่งยากเข้าไปใหญ่ อย่างไรก็ตาม ลีโอเนลเป็นกรณีพิเศษ โหนดธรรมชาติของเขาเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน และมันมอบอำนาจพิเศษในการตัดสินใจเหนือชุดกฎเกณฑ์เฉพาะบางอย่างให้แก่เขา แต่นั่นก็เป็นเพียงคำพูดสวยหรูที่บอกว่าอัตตาได้มอบอิสระให้เขาใช้อำนาจเหนือพลังหอกและพลังธนูในหลายๆ ทาง และด้วยเหตุนั้น... เขาจึงซวยในรูปแบบที่ไม่เหมือนใครด้วยเช่นกัน มันจะยิ่งยากสำหรับเขามากกว่าคนอื่นๆ ที่มีโหนดธรรมชาติในการทำเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะสร้างมันขึ้นมาเองก็ตาม ลีโอเนลไม่ได้กังวลเรื่องนี้เป็นพิเศษมาก่อน เขาคิดว่าเขายังมีเวลา อันที่จริง เขาได้บีบบังคับให้พลังราชันย์ (King Force) กลายเป็นธรรมะแทนที่จะเป็นรูปเคารพ เพื่อที่เขาจะได้ค่อยๆ ยกดับพลังทั้งหมดของเขาให้ถึงระดับธรรมะที่เหมาะสม แล้วจึงหลอมรวมพวกมันทั้งหมดเข้าด้วยกันเพื่อสร้างรูปเคารพขั้นสูงสุด แต่ทว่าตอนนี้... เขากำลังถูกบีบด้วยเวลา และเขารู้สึกว่าตนเองพัฒนาได้ไม่รวดเร็วพอ และนี่คือเหตุผลที่สองที่เขาเข้ามาในสนามรบรูปเคารพ เขามาที่นี่ไม่ใช่แค่เพื่อทำลายแผนการของนางปีศาจ แต่เพื่อหาโอกาสในการพัฒนาอย่างรวดเร็ว... และทุกอย่างที่นี่คือโอกาสในรูปแบบนั้นอย่างแท้จริง พลังงานเป็นสิ่งที่เขาสามารถสะสมได้เสมอ หากเขาทุ่มสุดตัว เขาก็แค่สร้างศัตรูเพิ่มเพื่อรวบรวมพลังที่จำเป็นในการไปสู่มิติที่เก้า เขามีความเข้าใจที่จำเป็นทั้งหมดอยู่แล้ว แต่หากเขาไม่สามารถสร้างรูปเคารพของตนเองได้ เขาก็ไม่มีวันเอาชนะนางปีศาจได้ไม่ว่ามิติของเขาจะสูงส่งเพียงใด 'ที่นี่คือขุมทรัพย์จริงๆ... สนามรบรูปเคารพนี้สมบูรณ์แบบสำหรับข้า กุญแจสู่รูปเคารพของข้าคือการสร้างและการทำลายล้าง แต่นั่นหมายความว่าหากข้าต้องการให้พลังอาวุธของข้าก้าวสู่ขอบเขตธรรมะ พวกมันจะต้องได้รับคุณลักษณะเหล่านั้นด้วยตัวของมันเองเสียก่อน...' 'โลกเช่นนี้ ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยส่วนประกอบพื้นฐานเดียวกับที่ใช้สร้างพลังอาวุธ คือสิ่งที่ข้าต้องการศึกษาอย่างแท้จริง...' 'และถ้าข้าบวกความรู้เกี่ยวกับโซนย่อยของมิติ (Sub-Dimensional Zones) เข้าไปอีกละก็...' ออร่าของลีโอเนลเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างแนบเนียนในขณะที่เขาเดินทอดน่องไปตามป่าอย่างเชื่องช้า