บทที่ 941 การแสดงพลัง แม้จะเห็นเย่ซวนปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมา แต่เจ้ามังกรน้ำก็ไม่ได้หวั่นเกรงแม้แต่น้อย เพราะสัตว์อสูรสายฟ้าเคยก่อเรื่องในลักษณะเดียวกันนี้มาก่อนเพื่ออวดเบ่งพลังของมัน การแสดงออกถึงพลังที่ฉาบฉวยเช่นนี้มีไว้เพื่อข่มขวัญผู้คนเท่านั้น มันจะไม่หลงกลเด็ดขาด "หึๆ มีแค่นี้หรือ?" "ถ้าเจ้าทำได้ดีที่สุดเพียงเท่านี้ ก็ไม่มีความจำเป็นที่เราจะต้องสู้กันต่อ" เมื่อเห็นว่าเย่ซวนไม่ได้เลือกที่จะไล่ล่าจู่โจมต่อ เจ้ามังกรน้ำก็เชื่อว่าการคาดเดาของมันถูกต้อง จึงมองเย่ซวนด้วยสายตาเย้ยหยัน ในเมื่อเจ้าหมอนี่ก็แค่พวกดีแต่ปาก มันจึงไม่อยากเสียเวลากับการต่อสู้นี้และต้องการจะจบเรื่องให้เร็วที่สุด ท้ายที่สุดแล้ว นกกระจิบเก้าหางยังคงรอเขาอยู่ หลังจากกล่าวจบ เจ้ามังกรน้ำก็บินขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงหมื่นเมตรในทันที ทันใดนั้น เสียงคำรามของมังกรที่ดังกังวานและชัดเจนก็ดังสะท้อนออกมา "โฮก..." อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่เปี่ยมไปด้วยพลังเร้นลับถูกปลดปล่อยออกมา จนกลั่นตัวเป็นรอยฝ่ามือขนาดมหึมาที่พุ่งตรงไปยังเย่ซวน หมายจะตบให้เขาดับสิ้นไปจากโลกนี้ เมื่อเห็นดังนั้น เย่ซวนเพียงแค่ยิ้มแล้วกล่าวว่า "ถ้าเจ้าอยากเล่นต่อ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า" เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของเจ้ามังกรน้ำก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที นี่มันหมายความว่าอย่างไร? ทำไมเจ้าหมอนี่ยังคงทำท่าทางอวดดีและเย่อหยิ่งอยู่อีก? เจ้ามังกรน้ำสับสนเป็นอย่างมาก แต่ไม่นานก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเย่ซวนจู่ๆ ก็แบฝ่ามือออก พร้อมปลดปล่อยออร่าแห่งการทำลายล้างออกมา อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่รังสีสีทองลอยละล่องอยู่บนท้องฟ้าทีละตัว และทุกคนสามารถได้ยินเสียงคำรามของมังกรดังแว่วออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า "นี่... นี่มัน..." ในวินาทีนี้น เจ้ามังกรน้ำประหม่าจนพูดไม่ออก มันมองดูมังกรศักดิ์สิทธิ์ที่กลั่นตัวจากอักขระบนท้องฟ้าด้วยใบหน้าที่มึนงง ความรู้สึกหวาดกลัวก่อตัวขึ้นโดยสัญชาตญาณ จนมันยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ นี่คือการโจมตีที่สั่นคลอนทั้งสายเลือดและจิตวิญญาณของมัน! "เป็นไปไม่ได้! นี่ไม่ใช่เรื่องจริง!" "ทำไมเจ้าถึงมีอักขระศักดิ์สิทธิ์ของบรรพบุรุษข้าอยู่ในร่างได้?" ในวินาทีนี้น เจ้ามังกรน้ำตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก มันคำรามถามเสียงดัง มังกรศักดิ์สิทธิ์อันสูงส่งบนท้องฟ้าทำให้ร่างกายของมันสั่นเทาไปทั้งตัว เย่ซวนจ้องมองเจ้ามังกรน้ำด้วยสายตาเย็นชาแล้วกล่าวว่า "หึๆ เจ้าก็แค่สัตว์อสูรเลือดผสม จะบังอาจเรียกมังกรศักดิ์สิทธิ์ว่าเป็นบรรพบุรุษของเจ้าได้อย่างไร? เจ้าเพ้อเจ้อไปหรือเปล่า?" คำพูดของเย่ซวนสั่นคลอนหัวใจของเจ้ามังกรน้ำอย่างรุนแรง ในขณะนี้ แม้แต่ตัวมันเองก็ยังเริ่มกังขาในตัวเอง เป็นเวลาหลายปีนับไม่ถ้วนที่มันเชื่อว่าตนเป็นทายาทของมังกรศักดิ์สิทธิ์ แต่ในความเป็นจริง สายเลือดมังกรในร่างของมันนั้นแทบจะเจือจางไปหมดแล้ว นี่คือเหตุผลที่สัตว์อสูรสายฟ้าเรียกมันว่าสัตว์อสูรเลือดผสม ดังนั้น เมื่อเห็นเย่ซวนปลดปล่อยอักขระศักดิ์สิทธิ์ของมังกรออกมา หัวใจของมันจึงปั่นป่วนจนสิ้นดี "ไม่ นี่ต้องไม่ใช่เรื่องจริง!" ครู่ต่อมา เจ้ามังกรน้ำก็สติแตกและตะโกนอย่างคลุ้มคลั่ง "ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าข้าคือทายาทของมังกรศักดิ์สิทธิ์ ใครก็ตามที่บังอาจตั้งคำถามจะต้องตาย!" ดวงตาของมันแดงก่ำก่อนจะพุ่งเข้าจู่โจมเย่ซวนอย่างโหดเหี้ยมโดยไม่ลังเล อย่างไรก็ตาม เพียงไม่กี่อึดใจ แสงสีทองก็วาบขึ้น และเจ้ามังกรน้ำก็ถูกกักขังไว้ในกรงขนาดใหญ่ที่เปล่งประกายสีทอง ขณะที่เมฆฝนฟ้าคะนองเริ่มก่อตัวบนท้องฟ้า และสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ก็ฟาดฟันลงมา "เจ้าได้สัมผัสถึงความกลัวที่แท้จริงแล้วหรือยัง?" เมื่อได้ยินคำพูดของเย่ซวน เจ้ามังกรน้ำก็ดึงสติกลับมา เมื่อรู้ว่าตัวเองติดกับ ความหวาดกลัวก็เริ่มกัดกินหัวใจของมัน พลังของมนุษย์ผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน ยิ่งไปกว่านั้น การโจมตีที่เขาปล่อยออกมายังแฝงไปด้วยพลังเร้นลับที่มันไม่อาจต้านทานได้ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่มันได้เผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ มันเงยหน้ามองกลุ่มเมฆฝนฟ้าคะนองที่หมุนวนอยู่บนท้องฟ้า สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์สีม่วงแลบแปลบปลาบอยู่ตลอดเวลา บรรยากาศรอบด้านช่างอึดอัดและกดดันจนแทบหายใจไม่ออก "นี่มันท่าอะไรกัน?" สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ในวินาทีนี้น กฎเกณฑ์แห่งวิถีสวรรค์ดูเหมือนจะพิโรธ และท่าไม้ตายที่น่าสยดสยองก็กำลังก่อตัวขึ้น "เฮือก..." แม้แต่นกกระจิบเก้าหางยังอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก หัวใจของนางเต้นระรัว นี่มันน่าตกใจเกินไป นางไม่เคยเห็นสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่น่าหวาดหวั่นขนาดนี้มาก่อน "พลังศักดิ์สิทธิ์นี้รุนแรงเกินไป หากข้าเป็นเป้าหมาย ข้าคงไม่อาจทนรับมันได้แม้แต่เสี้ยววินาที" นกกระจิบเก้าหางรู้สึกเสมอว่าตนเองเป็นอัจฉริยะในหมู่คนรุ่นเดียวกัน แต่เมื่อเห็นการแสดงของเย่ซวน นางก็รู้ทันทีว่านางไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย ในอีกด้านหนึ่ง เจ้ามังกรน้ำที่เคยหยิ่งผยองบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกเมื่อเห็นสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ไร้ขีดจำกัดบนท้องฟ้า เปรี้ยง! เย่ซวนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่หมุนวนอยู่บนฟ้าก็ฟาดลงมาใส่เจ้ามังกรน้ำทันที แผดเผามันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครู่ต่อมา เสียงคำรามโหยหวนก็ดังระเบิดออกไป ทำให้พระราชวังโบราณทั้งหลังสั่นสะเทือน "สวรรค์!" ในเวลานี้ สัตว์อสูรสายฟ้าจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าตะลึงงันโดยไม่กะพริบตา ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าลูกพี่ของเขานั้นทรงพลังเพียงใด! ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ กฎสายฟ้าของเย่ซวนกลับแข็งแกร่งกว่าของเขาเองเสียอีก นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย แล้วใครกันแน่ที่เป็นสัตว์อสูรสายฟ้าในดินแดนแห่งนี้?