Chapter 1091: การย้ายต้นไม้อายุขัยหมื่นปี เหล่าหญิงสาวเหม่อลอยหลังจากได้ยินคำพูดของหลี่ชีเย่ ชีวิตนิรันดร์นั้นไกลเกินเอื้อมสำหรับพวกนาง เนื่องจากพวกนางยังเยาว์วัยและไม่เคยรู้สึกกดดันเรื่องความแก่ชรา แต่สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรที่มีพลังเลือดอันเบาบาง โดยเฉพาะผู้ที่ไร้เทียมทาน ชีวิตนิรันดร์ได้กลายเป็นเป้าหมายเดียวในการแสวงหาของพวกเขา หลี่ชีเย่ละสายตาออกแล้วกล่าวว่า “เอาล่ะ ข้าต้องการช่วยต้นไม้อายุขัยหมื่นปีต้นนี้” หลี่ซวงเหยียนมองดูต้นไม้ที่หักโค่นแล้วถามขึ้นว่า “มันยังรักษาได้หรือ?” “หากปราศจากน้ำวิเศษแห่งอายุขัยชั้นเลิศ มันย่อมเป็นเรื่องยากลำบากอย่างยิ่งและต้องใช้หนทางที่ท้าทายสวรรค์มากมาย” หลี่ชีเย่แสยะยิ้ม “แต่เมื่อมีน้ำนี่ ทุกอย่างก็จะง่ายดาย” ไม่จำเป็นต้องมีคำสั่งจากหลี่ชีเย่ เหล่าหญิงสาวได้ฝังร่างชายชราลงในซากปรักหักพังและสร้างป้ายหลุมศพไร้นามให้เขา พวกนางไม่รู้ชื่อหรือที่มาของเขา อย่างไรก็ตาม หลังจากตั้งป้ายหลุมศพเสร็จ หลี่ชีเย่ได้สลักคำสองสามคำลงบนนั้นด้วยตัวเอง — จ้าวแห่งโลกจักรกล “จ้าวแห่งโลกจักรกล...” เหมยซูเหยาพึมพำ “ตัวตนเช่นนี้คืออะไรกัน?” แม้ว่านางจะมีความรู้กว้างขวางเพียงใด แต่นางไม่เคยได้ยินชื่อเรียกเช่นนี้มาก่อน “ตัวตนที่เคยครอบครองทุกสรรพสิ่ง” หลี่ชีเย่กล่าวเพียงแค่นี้ โดยไม่ต้องการลงรายละเอียดเกี่ยวกับที่มาของชายชราผู้นั้น เมื่อกลับมาที่แท่นบูชา หลี่ชีเย่เปิดวังชะตาของเขา ทุ่งเล่นแร่แปรธาตุและผืนดินศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้น ในเวลานี้ ดอกโบตั๋นบาดแผลอมตะ, โสมบรรพกาล, เถาวัลย์หยาง... พืชอมตะทั้งหมดเหล่านี้กระโดดลงมาทีละต้น “อืม...” เถาวัลย์หยางสูดกลิ่นแล้วมองดูต้นไม้เก่าแก่ที่หักโค่นด้วยความตกตะลึง “นี่เป็นต้นไม้อมตะชนิดใดกัน? ทำไมถึงได้น่าอัศจรรย์เช่นนี้?” “เป็นประเภทอายุยืนอย่างไม่ต้องสงสัย” โสมบรรพกาลวนเวียนอยู่รอบต้นไม้แล้วประกาศคำตัดสินของมัน “ต้นไม้อายุขัยหมื่นปี” หลี่ชีเย่ตอบ “ข้าต้องการช่วยให้มันรอดพ้นจากความตาย จึงต้องการความช่วยเหลือจากพวกเจ้า” ไก่เล่นแร่แปรธาตุตะโกนด้วยความไม่เชื่อ “คุณพระช่วย! นี่คือบรรพบุรุษของหญ้าวิเศษและยาสมุนไพ้อมตะทั้งปวง มีเพียงหญ้าอายุวัฒนะเท่านั้นที่เหนือกว่ามัน” “บ้าจริง! การพบสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการร่ำรวยในพริบตา” เถาวัลย์วิญญาณสวรรค์จุติก็มีน้ำลายสอด้วยความโลภเช่นกัน ไป๋เจี้ยนเจินถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นสมุนไพ้อมตะมากมายเหล่านี้ นี่เป็นเรื่องเหลือเชื่อเกินไปสำหรับนาง แม้เพียงแค่ได้ครอบครองหญ้าอมตะสักต้นก็ถือเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์สำหรับตระกูลจักรพรรดิแล้ว แต่หลี่ชีเย่กลับมีมากมายถึงเพียงนี้ นี่มันเพียงพอที่จะทำให้คนทั้งโลกอิจฉาจนตาแดงก่ำ เหมยซูเหยาเพียงถอนหายใจเบาๆ นางจะไม่ประหลาดใจอีกต่อไปแล้วไม่ว่าหลี่ชีเย่จะมีสิ่งใดในครอบครองก็ตาม “เอาล่ะ เลิกคุยได้แล้ว เริ่มกันเถอะ” หลี่ชีเย่สั่ง “มันเป็นไปไม่ได้ มันกำลังหมดสิ้นพลังชีวิตเนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัส ผู้ที่ทำร้ายมันคือระดับจักรพรรดิหรืออาจจะเป็นตัวสวรรค์เอง นี่เป็นสิ่งที่รักษาไม่ได้ หากเป็นยาสมุนไพ้อมตะชนิดอื่น มันคงตายไปนานแล้ว ที่มันยังอยู่ได้ถึงตอนนี้ก็เพราะมันคือต้นไม้อายุขัยหมื่นปี” ดอกโบตั๋นบาดแผลอมตะวินิจฉัยต้นไม้อย่างระมัดระวังและประเมินสถานการณ์ หลี่ชีเย่หยิบน้ำวิเศษแห่งอายุขัยชั้นเลิศออกมาแล้วกล่าวว่า “ด้วยสิ่งนี้ ทุกอย่างจะกลายเป็นเรื่องง่าย” “ว้าว น้ำวิเศษแห่งอายุขัยชั้นเลิศ สิ่งที่มีอยู่แค่ในตำนาน!” น้ำลายของเหล่าสมุนไพ้อมตะหยดลงบนพื้นเมื่อได้เห็นสิ่งนี้ หลี่ชีเย่อัญเชิญหม้อปรุงยาสวรรค์หมื่นปี หม้อใบนั้นกลายเป็นของเหลวไหลซึมลงสู่พื้นดิน จากนั้นเขาจึงสั่งว่า “โบตั๋น ตรวจสอบบาดแผลของมัน โสมบรรพกาล เติมพลังให้มัน เถาวัลย์วิญญาณ ประคองมันไว้ให้ข้าเพื่อป้องกันการบาดเจ็บเพิ่ม ไก่เล่นแร่แปรธาตุ ไปพรวนดินและเปิดรากของมันซะ...” เมื่อได้รับคำสั่ง สมุนไพ้อมตะต่างรีบปฏิบัติหน้าที่อย่างกระตือรือร้นโดยไม่รอช้า เหล่าหญิงสาวไม่มีความเชี่ยวชาญด้านการเล่นแร่แปรธาตุจึงไม่อาจช่วยเหลือได้และทำได้เพียงเฝ้ามองอยู่ข้างสนาม อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าพวกนางก็พบสิ่งที่ทำเช่นกัน การรักษาต้นไม้อายุขัยหมื่นปีไม่ใช่สิ่งที่ทำเสร็จได้ในวันสองวัน ดังนั้นหญิงสาวผู้ว่างงานจึงตัดสินใจจัดการทำความสะอาดโลกใบนี้ พวกนางทุกคนต่างเป็นยอดฝีมือผู้ทรงพลังที่สามารถเคลื่อนย้ายแผ่นดินและทะเลได้ เรื่องเช่นนี้จึงเป็นเพียงแค่การยืดเส้นยืดสายสำหรับพวกนางเท่านั้น ในขณะเดียวกัน เพื่อช่วยต้นไม้ต้นนี้ หลี่ชีเย่ได้ใช้หนทางที่ท้าทายสวรรค์มากมาย รวมถึงการใช้ไอเทมศักดิ์สิทธิ์อย่างยาทาสมานสวรรค์ เขาต้องการก้าวไปอีกขั้นด้วยการย้ายต้นไม้นี้เข้าไปไว้ในทุ่งเล่นแร่แปรธาตุ กระบวนการทั้งหมดนั้นยากลำบากอย่างยิ่ง มันถือเป็นการทดสอบวิถีแห่งการเล่นแร่แปรธาตุของเขา หากใครมีเพียงสมุนไพ้อมตะแต่ไม่มีความเชี่ยวชาญในวิถีเล่นแร่แปรธาตุที่เพียงพอ พวกเขาก็ไม่มีทางช่วยต้นไม้นี้ไว้ได้ นับประสาอะไรกับการปลูกมันใหม่ ในโลกที่สาบสูญแห่งนี้ ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์แตกสลาย ทำให้แนวคิดเรื่องเวลาเลือนหายไป ทุกสิ่งดูเหมือนหยุดนิ่ง ในสถานที่นี้มีเพียงเงาร่างอันวุ่นวายของกลุ่มหลี่ชีเย่และเหล่าหญิงสาว ในที่สุด ภายใต้วิธีการอันยิ่งใหญ่ของหลี่ชีเย่และความช่วยเหลือจากกลุ่มโสมบรรพกาล พวกเขาก็ประสบความสำเร็จในการรักษาและปลูกต้นไม้อายุขัยหมื่นปีได้สำเร็จ “พวกเราทำได้แล้ว...” เหล่าสมุนไพ้อมตะตะโกนอย่างตื่นเต้นหลังจากเห็นต้นไม้ถูกย้ายเข้าไปในทุ่งเล่นแร่แปรธาตุได้สำเร็จ พวกมันลืมความเหนื่อยล้าไปในทันทีขณะจ้องมองใบไม้สีเขียวสามใบที่ค่อยๆ ยืดขยายออกมาจากต้นไม้และถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนหน้านี้ ใบไม้เหล่านี้เหี่ยวเฉาและดูเหมือนจะร่วงหล่นลงมาทุกเมื่อ แต่ในตอนนี้พลังชีวิตของมันได้รับการฟื้นฟูแล้ว “เสร็จสิ้นเสียที” หลี่ชีเย่ก็รู้สึกโล่งใจเช่นกัน นี่เป็นโครงการที่ยิ่งใหญ่มาก เขาสามารถรับประกันได้เลยว่าไม่มีใครในประวัติศาสตร์ที่เคยทำสำเร็จในการรักษาต้นไม้อายุขัยหมื่นปีมาก่อน! “เอาล่ะ พวกเจ้าทุกคนทำงานหนักมามากแล้ว แบ่งรากโสมนี้กันไปเถอะ” หลี่ชีเย่หยิบรากโสมฟีนิกซ์ห้าอมตะออกมา ซึ่งเป็นรากสุดท้ายพอดี ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมอบน้ำวิเศษแห่งอายุขัยชั้นเลิศให้อีกคนละหนึ่งหยด “ว้าว บอสของเรายังคงใจกว้างที่สุด พวกเราอยากลองไอเทมนี้มานานแสนนานแล้ว” เหล่าสมุนไพ้อมตะต่างส่งเสียงเชียร์ พวกมันทุกคนมีส่วนร่วมอย่างมากในการช่วยต้นไม้ไว้ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่หลี่ชีเย่จะให้รางวัลแก่พวกมัน ในตอนแรก พวกมันค่อนข้างไม่เต็มใจที่จะติดตามหลี่ชีเย่ แต่จากวันนี้ไป พวกมันคงกระตือรือร้นที่จะติดตามเขาอย่างแน่นอน หากพวกมันยังอยู่ที่เดิม พวกมันคงไม่มีวันได้ลองลิ้มชิมรสไอเทมระดับสูงสุดเช่นนี้ พวกมันยอมจ่ายราคาแพงเพื่อรักษาต้นไม้ต้นนี้ แต่ด้วยรากโสมและน้ำวิเศษ พวกมันก็มีสารอาหารเพียงพอที่จะช่วยให้พวกมันทะลวงระดับได้อีกในอนาคต ในท้ายที่สุด หลี่ชีเย่เรียกวังชะตากลับคืนและถอนหายใจยาวขณะนั่งอยู่บนแท่นสูง ในขณะนี้เหล่าหญิงสาวไม่ได้อยู่ที่นี่ เขารู้ว่าพวกนางกำลังวุ่นอยู่กับธุระของตนเอง แต่เขาไม่ได้ใส่ใจมากนักเนื่องจากสมาธิทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับต้นไม้ เขาเพลิดเพลินกับช่วงเวลาพักผ่อนนี้เพราะกระบวนการรักษาต้นไม้นั้นเหนื่อยยากยิ่งกว่าการต่อสู้ครั้งใหญ่เสียอีก หลี่ชีเย่ลุกขึ้นและเดินออกไปข้างนอก ก่อนที่เขาจะออกจากซากปรักหักพัง เหล่าหญิงสาวก็กลับมาพอดี “พวกเราจัดการเสร็จแล้วเหมือนกัน” หลังจากเห็นหลี่ชีเย่ เฉินเป่าเจียวก็ไม่อาจซ่อนความตื่นเต้นของนางไว้ได้ “จัดการขุดทุกอย่างออกมาหมดแล้วหรือ?” หลี่ชีเย่ยิ้มเช่นกันเมื่อเห็นสภาพที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเหนื่อยล้าของเหล่าหญิงสาว “ท่านลองไปดูสิ” นางจูงมือเขาออกไปข้างนอกอย่างกระตือรือร้น คนอื่นๆ ต่างก็ยิ้มออกมาด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจปิดบังได้ขณะเดินตามทั้งสองคนไป หลังจากออกจากซากปรักหักพัง ภาพตรงหน้าก็น่าตกตะลึงอย่างแท้จริงไม่ว่าใครจะเป็นผู้รับชมก็ตาม มีซากศพโลหะยักษ์นับไม่ถ้วนยืนตระหง่านอยู่บนผืนทรายสีทองสุดลูกหูลูกตา ซากศพเหล่านี้มีรูปร่างและขนาดแตกต่างกันไป บางร่างถือดาบศักดิ์สิทธิ์ ในขณะที่บางร่างถือค้อนเหล็ก นอกจากนี้ยังพบหอกอีกด้วย... มนุษย์เหล็กแต่ละตนดูแข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งขณะยืนรวมกลุ่มกัน มันคือกองทัพเหล็กกล้าอันยิ่งใหญ่! แม้ว่าพวกมันจะเป็นเพียงซากศพที่ไร้ซึ่งออร่ากดทับสวรรค์ แต่ผู้พบเห็นก็ยังคงตกตะลึงและพูดไม่ออกด้วยจำนวนอันมหาศาลของพวกมัน “เหลือเชื่อจริงๆ ยุคนั้นช่างน่าทึ่งเพียงใดกัน?” หลี่ชีเย่แสดงความคิดเห็นด้วยความซาบซึ้งใจหลังจากเห็นภาพนี้ “พวกเราขุดซากศพโลหะทั้งหมดออกจากทรายและซ่อมแซมพวกมันจนถึงระดับหนึ่งแล้ว พี่เหมยได้ประกอบพวกมันเข้าด้วยกันสองสามตัวก่อนจะนำมาไว้ที่นี่” เฉินเป่าเจียวพูดอย่างตื่นเต้น “ข้าเพียงแค่จำลองรูปแบบของพวกมันขึ้นมาใหม่โดยมีการซ่อมแซมเล็กน้อยเท่านั้น สิ่งนี้เป็นไปได้เพราะจำนวนซากศพที่มีอยู่มากมายมหาศาล อย่างไรก็ตาม มีบางส่วนที่เกินความสามารถในการซ่อมแซมของข้า เช่น บาดแผลบนศีรษะของพวกมัน ส่วนนั้นซับซ้อนเกินไป” เหมยซูเหยามีกระดูกอมตะโดยกำเนิด จึงมีความได้เปรียบที่คนอื่นไม่มี อย่างไรก็ตาม นางยังต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะเข้าใจโครงสร้างบางส่วนของมนุษย์เหล็กเหล่านี้ โชคดีที่มีวัสดุอยู่ในผืนทรายสีทองตรงนี้ ทำให้นางสามารถซ่อมแซมพวกมันได้หลายตัว ลองจินตนาการดูสิ หญิงงามที่สุดในโลกจักรพรรดิมนุษย์กำลังทำงานหนักเยี่ยงช่างเครื่อง — นี่เป็นฉากที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อย่างน่าเหลือเชื่อ “ข้าเห็นแล้วล่ะ” หลี่ชีเย่มองดูนางแล้วเผยรอยยิ้มจางๆ “อย่าคิดอะไรแปลกๆ นะ ข้าแค่สงสัยว่าพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทใดกันแน่” เหมยซูเหยาอดไม่ได้ที่จะหน้าแดง ตั้งแต่เด็ก นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ทำงานใช้แรงงาน!