Chapter 3302: Bet “เอาล่ะ บททดสอบที่สามนี้เรียบง่ายมาก” ผู้คุมบททดสอบนี้คือจางเยว่ เขากล่าวว่า “พวกเจ้าแค่ต้องทำความเข้าใจกับกระดูกเต๋า หากพวกมันแสดงปฏิกิริยาใดๆ ออกมา ก็รับไปสิบแต้ม แต่ถ้าพวกเจ้าสามารถกระตุ้นการทำงานของมันได้ ก็เอาไปเลยยี่สิบแต้ม” “จำกัดแค่หนึ่งชิ้นงั้นหรือ? แล้วถ้าพวกเรากระตุ้นกระดูกได้สองชิ้นหรือมากกว่านั้นล่ะ?” อัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์คนหนึ่งถามขึ้นด้วยความมั่นใจ “หากเจ้าสามารถกระตุ้นได้สองชิ้น นอกจากรางวัลเป็นวิชาเกียรติยศหนึ่งวิชาจากบททดสอบแล้ว เจ้ายังจะได้รับวิชาเกียรติยศที่สกัดออกมาจากกระดูกชิ้นนั้น หรือวิชาที่มีระดับเทียบเท่ากันเพิ่มไปอีก” จางเยว่กล่าว หลายคนตื่นเต้นจนนั่งไม่ติด โดยเฉพาะพวกที่มาทดสอบเป็นครั้งแรก “ข้าต้องกระตุ้นให้ได้สองชิ้น!” ศิษย์ผู้มีพรสวรรค์คนหนึ่งกล่าวอย่างตื่นเต้น ผู้ฝึกตนคนไหนบ้างล่ะที่จะไม่อยากได้วิชาเกียรติยศเพิ่ม ยิ่งเป็นวิชาระดับสูงด้วยแล้วยิ่งน่าปรารถนา ทว่าสำนัก Divine Black นั้นเข้มงวดมากเกี่ยวกับการมอบวิชาเกียรติยศ ศิษย์ทั่วไปจึงไม่มีโอกาสได้เข้าถึงวิชาระดับสูงเหล่านั้น ดังนั้น การได้รับรางวัลที่มีศักยภาพที่นี่จึงเป็นผลประโยชน์มหาศาลสำหรับพวกเขาหลายคน “แค่กระตุ้นกระดูกเต๋าได้หนึ่งชิ้นก็ถือว่ายืดอกได้อย่างภาคภูมิแล้ว” ศิษย์รุ่นพี่คนหนึ่งสาดน้ำเย็นใส่พวกที่กำลังทะเยอทะยาน “คิดจะเอาสองชิ้นงั้นรึ? ในบรรดาศิษย์รุ่นที่สาม มีเพียงน้อยคนนักที่จะทำได้” เหล่าศิษย์ที่กำลังตื่นเต้นพากันชะงักงัน เปลวไฟแห่งความฮึกเหิมมอดดับลงในทันที “แล้วรางวัลสำหรับการสกัดวิชาเกียรติยศออกมาจากพวกมันอย่างสมบูรณ์ล่ะคืออะไร?” จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น ผู้คนหันกลับไปมองและพบว่าผู้พูดนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลี่ฉีเย่ “สกัดออกมาอย่างสมบูรณ์? เจ้าคิดว่าตัวเองมีวังชะตาติดตัวมาแต่เกิดหรือไง? พวกที่มีพรสวรรค์ระดับสามัญธรรมดาคิดจะสกัดวิชาเกียรติยศเนี่ยนะ ฮ่าๆ!” หลายคนเริ่มหัวเราะเยาะเขา “มีเพียงผู้ฝึกตนระดับศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ทำเช่นนั้นได้” ศิษย์รุ่นพี่คนหนึ่งกล่าวอย่างเย็นชา “ดังนั้นในสำนักของเรา มีเพียงเจ้าสำนักเท่านั้นที่สามารถสกัดพวกมันออกมาได้ ส่วนเจ้า? เลิกฝันกลางวันไปเสียเถอะ” ความเกลียดชังที่มีต่อหลี่ฉีเย่เพิ่มพูนขึ้นถึงขีดสุดในเวลานี้ พวกเขาจึงฉวยโอกาสนี้รุมโจมตีเขา “หึ แค่เลือกกระดูกเต๋าที่เหมาะสมกับตัวเองก็เป็นทางเลือกที่ฉลาดที่สุดแล้ว แทนที่จะมานั่งฝันหวาน” หวงหนิงกล่าวอย่างเย็นชา “ไม่แน่หรอก บางทีบุตรแห่งปาฏิหาริย์อาจจะสร้างเรื่องประหลาดใจอีกครั้งก็ได้? เผื่อว่าเขาจะสามารถสกัดวิชาเกียรติยศจากกระดูกสิบชิ้นได้อะไรทำนองนั้น” อีกคนเสริมอย่างประชดประชัน “อืม มีจำกัดเวลาไหมนะ? หลังจากผ่านไปสักหนึ่งหรือสิบล้านปี บางทีอาจจะได้ก็ได้นะ” อีกคนหนึ่งร่วมวงด้วย หลี่ฉีเย่เมินเฉยต่อพวกเขา เขายิ้มพลางลูบคางขณะจ้องมองจางเยว่ “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? รางวัลสำหรับการสกัดกระดูกสิบชิ้นคืออะไร?” จางเยว่จ้องมองเขาอย่างระแวดระวังและรู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มนั้น “เจ้าสำนักและคนอื่นๆ จะเป็นผู้ตัดสินเอง นั่นก็ต่อเมื่อเจ้าทำได้จริงน่ะนะ” “กระดูกเต๋าสิบชิ้นงั้นรึ?” จ้านหู่กล่าว “แค่เจ้ากระตุ้นได้สักชิ้นก็นับว่าน่าทึ่งแล้ว ส่วนการสกัดออกมาน่ะเหรอ มันเป็นปาฏิหาริย์ที่ไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก” “เขากระตุ้นไม่ได้แม้แต่ชิ้นเดียวหรอก! ถ้าเขาทำได้ ข้าจะกินกระดูกชิ้นนั้นเข้าไปทั้งชิ้นเลย” อีกคนแสดงความกังขาออกมาพร้อมกับแค่นเสียง “ข้าด้วย ถ้าปาฏิหาริย์เช่นนั้นเกิดขึ้น ข้าจะยอมกินโคลนเลยเอ้า” ปีศาจตนหนึ่งหัวเราะ ต่างจากฝูงชนที่ขี้ระแวง เฉียนเยว่ไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงเอียงคอครุ่นคิดขณะจ้องมองหลี่ฉีเย่ คำพูดถากถางเหล่านั้นมีเหตุผลรองรับด้วยพลังปัจจุบันของหลี่ฉีเย่ อันที่จริงแล้วมีเพียงเจ้าสำนักเท่านั้นที่ทำเรื่องเช่นนี้ได้ในตอนนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสและเหล่าราชาต่างก็มองว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่มีความสามารถนี้ คือการสร้างเต๋าอันยิ่งใหญ่และสกัดวิชาเกียรติยศที่สมบูรณ์แบบออกมา รวมถึงเหล่านักรบในตำนานด้วย หลี่ฉีเย่ไม่มีสิ่งใดที่เป็นไปตามเงื่อนไขนั้นเลย ทั้งพรสวรรค์และระดับการฝึกตน “ไม่มีอะไรยากตรงไหนเลย” เขากล่าวอย่างไม่ใส่ใจ “ข้าเข้าใจแล้ว” จ้านหู่รู้สึกขัดหูขัดตากับท่าทีของเขาเหลือเกิน หมอนี่ดูเหมือนจะกุมทุกอย่างไว้ในกำมือเสมอและมันชวนให้หงุดหงิดยิ่งนัก เขาแค่นเสียง “หึ ไม่ต้องถึงสิบหรอก ถ้าเจ้าทำได้สักชิ้น ข้าไม่รู้หรอกว่าสำนักจะให้รางวัลเจ้าอย่างไร แต่ข้าจะยอมให้เจ้าเลือกสมบัติชิ้นไหนของข้าไปก็ได้!” “สมบัติของเจ้ามันก็แค่ขยะ แต่ก็นะ เอาเถอะ ข้าพอจะใจดีสักครั้งก็ได้” หลี่ฉีเย่ยิ้มให้เขา “แล้วถ้าเจ้าทำไม่ได้ล่ะ? ข้าจะใจดีกับเจ้าหน่อยแล้วกัน เจ้าแค่ต้องลงไปคลานสี่ขาแล้วเห่าเหมือนหมาก็พอ” จ้านหู่จ้องเขม็งด้วยแววตาดุดัน “นั่นเป็นความคิดที่ไม่เลวเลย ข้าขอลงเดิมพันด้วยสมบัติของข้าชิ้นหนึ่งเหมือนกัน” หลายคนขานรับ “ข้าด้วย จำไว้ให้ดีถ้าเจ้าทำไม่ได้ เจ้าต้องเห่า! เจ้ากล้ารับคำท้าไหม?!” สถานการณ์เริ่มโกลาหลขึ้นมาทันที เหล่าศัตรูของหลี่ฉีเย่พบวิธีระบายความโกรธแค้นที่มีต่อเขาแล้ว เพียงแค่ได้เห็นเขาทำให้ตัวเองต้องขายหน้าก็นับว่าเพียงพอแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นพวกเขาก็ทำอะไรเขาไม่ได้เลย “ข้าจะเดิมพันด้วยสมบัติที่ดีที่สุดของข้า เจ้าจะเอาอย่างไร รับหรือไม่รับ?” พวกเขาเริ่มหยิบสมบัติออกมา พวกเขาไม่เชื่อเลยว่าเขาจะทำภารกิจนี้สำเร็จ ในสำนักไม่มีใครทำได้นอกจากเจ้าสำนัก แม้แต่เจ้าสำนักเขตหรือกงเฉียนเยว่ก็ทำไม่ได้ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขามั่นใจมากว่าจะชนะ หากเขาต้องเห่าเหมือนสุนัขต่อหน้าเฉียนเยว่ เขาจะไม่มีวันกล้าสู้หน้าเธอได้อีกเลย “ว้าว ขยะเยอะจัง” หลี่ฉีเย่อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา “ได้ ตกลง ข้าจะใจกว้างเป็นพิเศษคราวนี้ รับคำท้า” “หึ เราจะรอดูตอนเจ้าเห่า” พวกเขาแค่นเสียงพร้อมที่จะฉลองความพ่ายแพ้ของเขา พวกเขานึกภาพออกเลยว่าเขาจะต้องเห่าเหมือนสุนัขเพราะความพ่ายแพ้ของเขานั้นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ “ไม่เสียเวลาแล้ว เริ่มกันเลย เลือกกระดูกเต๋าที่เหมาะสมกับตัวเองเสียทุกคน” จางเยว่และเหล่าผู้อาวุโสไม่ได้ขัดขวางการพนันขันต่อ และดูเหมือนจะเห็นดีเห็นชอบด้วยซ้ำ เหล่าศิษย์เริ่มวุ่นวายกับการค้นหากระดูกเต๋าที่เหมาะสม “ข้าเลือกชิ้นนี้” ศิษย์คนหนึ่งหยิบกระดูกเต๋าที่กำลังลุกโชนขึ้นมาแล้วกล่าวว่า “ระดับเหลืองขั้นต้น บางทีข้าอาจจะกระตุ้นมันได้ อีกอย่างความสามารถธาตุไฟก็น่าจะเข้ากันได้พอดี” “ชิ้นนี้สำหรับข้า ระดับเหลืองขั้นต้นเหมือนกัน” ศิษย์อีกคนหนึ่งเลือกหินที่ดูง่ายกว่า สำหรับบางคน การเลือกกระดูกที่สอดคล้องกับความสามารถปัจจุบันของตนนั้นปลอดภัยกว่า ซึ่งน่าจะทำให้ทำความเข้าใจได้ง่ายขึ้น “ชิ้นนี้ ระดับดำขั้นสูง” ในทางกลับกัน เหล่าคนที่มีพรสวรรค์และทรงพลังต่างเลือกกระดูกเต๋าที่ดีกว่า เพราะพวกเขามีความทะเยอทะยานและต้องการวิชาเกียรติยศระดับสูง “เริ่มได้” จางเยว่และเหล่าผู้อาวุโสเริ่มเดินตรวจตรา คนที่มีกระดูกในมือต่างนั่งลงต่อหน้ามันแล้วเปิดวังชะตาของตนเอง “ซื้ด...” สัญลักษณ์ทั้งสี่ปรากฏขึ้น เสาแห่งชีวิตตั้งตระหง่านในแนวตั้ง อักขระบนพื้นผิวเริ่มเคลื่อนไหว พวกมันรวมตัวกันก่อตัวเป็นหนวดเต๋าเส้นเล็กๆ ที่เคลื่อนเข้าหากระดูก อักขระเหล่านั้นแตะลงบนกระดูกและพันรอบมันเพื่อทำการสำรวจ