บทที่ 1163 - การฟาดฟันของอิมมิเนนท์ หลังจากที่ทั้งสามปรากฏตัวขึ้น เคเคสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอารมณ์ของราชสีห์ทองคำเปลี่ยนจากความสิ้นหวังกลายเป็นความปิติยินดี! “พวกเขาเป็นใคร?” นางอดไม่ได้ที่จะถาม ราชสีห์ทองคำฉีกยิ้มกว้าง “พี่วานร พี่พยัคฆ์ และพี่หญิงชิงชิงไงล่ะ! ข้าเคยบอกเจ้าเกี่ยวกับพวกเขาแล้วก่อนหน้านี้! พวกเขามาถึงแล้ว!” “อา!” เคเคอุทานเบาๆ พร้อมกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ นางเคยได้ยินจากราชสีห์ทองคำว่าพี่วานรและคนอื่นๆ อยู่ในหุบเขาพันปีศาจแห่งทวีปกลาง ไม่นึกเลยว่าพวกเขาจะข้ามผ่านดินแดนอันกว้างใหญ่มาถึงที่นี่ได้! อย่างไรก็ตาม สีหน้ากังวลก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเคเคในเวลาต่อมา “พวกเขามีกันแค่สามคน และทุกคนอยู่ในขอบเขตคืนความว่างเปล่า... เฮ้อ ถ้าพวกเขาเข้ามาช่วยเราคงต้องตกอยู่ในอันตรายแน่” นางถอนหายใจแผ่วเบา “ฮ่าๆ!” ราชสีห์ทองคำสลัดความหดหู่ใจก่อนหน้าทิ้งไปจนหมดสิ้น เขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจพลางตะโกนขึ้นว่า “ไม่ต้องกลัว! ตราบใดที่พวกเราพี่น้องร่วมมือกัน เราสามารถไปได้ทุกที่ในโลก! เมืองเชียนเทียนเพียงแค่นี้จะทำอะไรพวกเราได้!” บนกำแพงเมืองมีผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมอยู่เพียงสามคน สองในนั้นกำลังควบคุมกระจกเปิดเผยปีศาจทั้งสิบ และยังมีผู้ฝึกตนขอบเขตคืนความว่างเปล่าอีกหลายสิบคน ทุกคนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเมื่อเห็นวานรและอีกสองคน “เจ้าสัตว์เดรัจฉานพวกนี้มาจากไหนกัน? ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงถึงกล้าบุกมาหาพวกเราถึงที่นี่งั้นรึ!” ผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมเอ่ยอย่างเย็นชา เหตุผลที่ต้องมีกระจกเปิดเผยปีศาจและค่ายกลขัดเกลาปีศาจในเมืองเชียนเทียน ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ปีศาจร้ายแทรกซึมเข้ามาในเมือง เป็นเวลานานมากแล้วที่ไม่มีปีศาจร้ายตัวไหนกล้าบุกรุกเมืองเชียนเทียน นับประสาอะไรกับการมาอาละวาดในงานประลองวิถีแห่งภูมิภาคเหนือเช่นวันนี้! ผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมบนกำแพงเมืองไม่ได้เห็นปีศาจร้ายระดับกลางทั้งสามตัวที่มีพลังเทียบเท่ากับขอบเขตคืนความว่างเปล่าอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย “ข้ามาจากหุบเขาพันปีศาจแห่งทวีปกลาง!” วานรไม่เกรงกลัวต่อผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมแม้แต่น้อย เขาฉีกยิ้ม “พวกเจ้ากล้าดียังไงมารังแกน้องชายข้า? เดี๋ยวข้าจะแสดงให้เห็นว่าข้าทำอะไรได้บ้าง!” “ตายซะ เจ้าสัตว์เดรัจฉาน!” ผู้ฝึกตนขอบเขตคืนความว่างเปล่าหลายคนตะโกนพร้อมกับโจมตีเข้ามา ตูม! เท้าของวานรกระแทกลงบนพื้นอย่างหนัก จนทำให้กำแพงเมืองสั่นสะเทือน รอยร้าวปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขาก่อนจะขยายออกไปทุกทิศทุกทาง! ฝูงชนต่างตื่นตะลึง! นั่นมันพลังมหาศาลขนาดไหนกัน? ดง! เขาทุบลงบนหน้าอกซ้ายของตนเองจนเกิดเสียงทึบดังสนั่น หัวใจของผู้ฝึกตนหลายคนเต้นกระตุก! วานรพุ่งทะยานเข้าไปในฝูงชน ผู้ฝึกตนขอบเขตคืนความว่างเปล่าบางคนหลบไม่พ้นจึงถูกกระแทกจนกลายเป็นหมอกเลือดและสิ้นใจทันที! พื้นที่ว่างเปล่าปรากฏขึ้นเบื้องหลังวานร! ในบรรดาทั้งเจ็ดคน นอกจากซูจื่อม่อและไนท์สปิริตแล้ว วานรคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด ย้อนกลับไปในเมืองหมื่นปรากฏการณ์ วานรสามารถต่อสู้กับยอดฝีมือเผ่าพันธุ์รากษสและเทพได้ด้วยพลังเต็มกำลังของเขา! สายเลือดของเขาน่าตกใจและร่างกายก็แข็งแกร่งอย่างยิ่ง อาวุธธรรมของผู้ฝึกตนขอบเขตคืนความว่างเปล่าหลายชิ้นไม่สามารถเจาะผ่านผิวหนังของเขาได้เลย วานรไม่ได้ใช้เคล็ดวิชาใดๆ เพียงแค่พุ่งตรงไปข้างหน้า ทว่าไม่มีผู้ฝึกตนขอบเขตคืนความว่างเปล่าคนใดบนกำแพงเมืองสามารถหยุดเขาได้! “วานรปีศาจ อย่าได้ลำพองใจไปนักเลย คอยดูข้าสยบเจ้าเอง!” ผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมสองคนยังคงควบคุมกระจกเปิดเผยปีศาจเพื่อคงค่ายกลขัดเกลาปีศาจเอาไว้ ส่วนผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมคนที่เหลือตะโกนก้องแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาชูมือขึ้นเล็กน้อยและแสงสีเงินก็วูบผ่าน ฉัวะ! ในพริบตา แสงสีเงินนั้นก็ตกลงบนร่างของวานรและพันธนาการรอบกายของเขา พร้อมกับรัดแน่นจนเปล่งแสงสว่างเจิดจ้า! เชือกสยบปีศาจ! ในโลกแห่งการฝึกตน มีเคล็ดลับและอาวุธธรรมมากมายที่สร้างขึ้นเพื่อจัดการกับปีศาจโดยเฉพาะ กระจกเปิดเผยปีศาจก็เป็นหนึ่งในนั้น เชือกสยบปีศาจก็เป็นอาวุธธรรมในลักษณะเดียวกัน “หืม?” วานรหรี่ตาลงขณะที่พลังเลือดลมไหลเวียนและกล้ามเนื้อขยายตัว เขาต้องการจะทำลายเชือกสยบปีศาจให้หลุดออกไป เชือกสยบปีศาจส่องแสงสีเงินเจิดจ้าและกลับรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม! “หึหึ วานรปีศาจ ยิ่งเจ้าดิ้นรน เชือกสยบปีศาจก็จะยิ่งรัดแน่นขึ้น!” ผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมมีสีหน้าเย่อหยิ่งพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “หากเจ้าคุกเข่าลง อ้อนวอนขอชีวิต และทำพันธสัญญาเลือดกับข้าเดี๋ยวนี้ ข้าจะอนุญาตให้เจ้ามาเป็นสัตว์วิญญาณของข้าและบำเพ็ญเพียรไปพร้อมกับข้า!” เขามั่นใจมาก เชือกสยบปีศาจเป็นอาวุธธรรมระดับสูงสุดของขอบเขตลักษณะธรรม ด้วยความแข็งแกร่งของวานรปีศาจขอบเขตคืนความว่างเปล่าตัวนี้ ไม่มีทางที่มันจะทำลายพันธนาการนี้ได้! ฟึ่บ! ฟึ่บ! วานรจะไปฟังคำเพ้อเจ้อของเขาได้อย่างไร? เขาเร่งพลังเลือดลมอย่างต่อเนื่องและร่างกายก็ขยายใหญ่ขึ้นภายใต้การพันธนาการของเชือกสยบปีศาจ! เอี๊ยด! เอี๊ยด! กระทั่งมีเสียงดังออกมาจากเชือกสยบปีศาจ อย่างไรก็ตาม อย่างที่ชายผู้นั้นกล่าว ยิ่งเขาดิ้นรน เชือกสยบปีศาจก็ยิ่งรัดแน่นขึ้น—มันถึงขั้นฝังลึกเข้าไปในเนื้อของเขา! “หึ มาดูกันว่าเจ้าจะทนได้นานแค่ไหน วานรปีศาจ!” ผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมแสยะยิ้ม ดวงตาของวานรแดงก่ำ กลิ่นคาวเลือดเริ่มระเหยออกมาจากร่างกายของเขา! วานรจะน่ากลัวที่สุดในยามที่เขากำลังคลุ้มคลั่ง ซึ่งเป็นช่วงที่พลังต่อสู้ของเขาจะพุ่งไปถึงขีดจำกัด! วิ้ง! วิ้ง! ด้วยพลังมหาศาลจากการดิ้นรนของวานร เชือกสยบปีศาจได้ทิ้งรอยแผลเลือดไว้บนร่างกายของเขา เลือดสดไหลซึมออกมาจากบาดแผล ดูเหมือนว่าเลือดนั้นจะมีพลังที่รุนแรงมากจนทำให้เชือกสยบปีศาจแปดเปื้อน แสงสีเงินบนเชือกสยบปีศาจกระพริบถี่ๆ และหม่นแสงลงอย่างรวดเร็ว! “หืม?” สีหน้าของผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมเปลี่ยนไปทันที “โฮก!” ในตอนนั้นเอง วานรก็อ้าปากค้างและเงยหน้าขึ้น ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว พลังเลือดลมในร่างกายพุ่งทะลักออกมาขณะที่เขาใช้กำลังมหาศาลกระชากเชือกสยบปีศาจจนขาดสะบั้นด้วยเสียงดังปัง! เชือกสยบปีศาจถูกแปดเปื้อนด้วยเลือดปีศาจจนสูญเสียพลังธรรมไป มันถูกวานรฉีกกระชากจนขาดวิ่นและกระจัดกระจายลงบนพื้น “เจ้าสัตว์เดรัจฉาน...” เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ชายผู้นั้นก็ตกตะลึงจนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย เมื่อถูกดวงตาแดงก่ำของวานรจ้องมอง เขาก็รู้สึกหนังศีรษะชาหนึบและขนลุกไปทั้งตัว! ฟิ้ว! โดยไม่รอช้า ชายผู้นั้นเรียกกระบี่บินออกมาและเปลี่ยนร่างเป็นลำแสงเย็นเยียบพุ่งเข้าใส่หว่างคิ้วของวานร “ไสหัวไป!” มือใหญ่ของวานรตบลงบนกระบองอิมมิเนนท์ กระบองทองคำดีดตัวขึ้นจากไหล่ของเขาและขยายตัวอย่างต่อเนื่องพร้อมกับแสงสีทองที่สว่างจ้า ปะทะเข้ากับกระบี่บินที่พุ่งเข้ามา! เพล้ง! เสียงอันแหลมคมดังกังวานขึ้นเมื่อกระบี่บินปะทะกับอิมมิเนนท์ เพียงชะงักไปครู่หนึ่ง รอยร้าวก็ปรากฏขึ้นบนตัวกระบี่! รูม่านตาของผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมหดเกร็ง! กระบองทองคำกำลังขยายใหญ่ขึ้นและเข้ามาใกล้ในสายตาของเขาเรื่อยๆ! “ฉัวะ!” อิมมิเนนท์ยืดขยายยาวออกไปและทุบร่างของผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมจนแหลกละเอียด—ทั้งเนื้อหนังและวิญญาณถูกทำลายจนสิ้นซาก! สีหน้าของผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมอีกสองคนที่กำลังควบคุมกระจกเปิดเผยปีศาจเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตูม! วานรร่อนลงบนกำแพงเมืองแล้วทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ข้ามหัวของผู้ฝึกตนขอบเขตคืนความว่างเปล่าหลายคนไปจนถึงเหนือศีรษะของผู้คุมกฎทั้งสอง กลิ่นอายปีศาจของเขารุนแรงดั่งพายุและดวงตาสีเลือดนั้นก็น่าสะพรึงกลัว! “แตกซะ!” เขาคำรามและเหวี่ยงกระบองทองคำยักษ์ใส่กระจกเปิดเผยปีศาจทั้งสิบด้วยประกายแสงสีทอง! กลิ่นอายและพลังนั้นรุนแรงเกินไป! มันช่างทำลายล้างอย่างแท้จริง! ภายใต้รัศมีของกระบอง ผู้คุมกฎขอบเขตลักษณะธรรมทั้งสองไม่กล้ารับแรงกระแทกโดยตรงจึงรีบถอยหนี! ตูม! อิมมิเนนท์ฟาดลงมาอย่างหนักหน่วงด้วยตัวกระบองสีทอง กระจกโบราณทั้งสิบถูกทำลายลงด้วยการฟาดฟันเพียงครั้งเดียวของอิมมิเนนท์! ลำแสงที่เดิมทีครอบคลุมร่างของเหนียนฉีก็สลายไปในทันที วิญญาณของเหนียนฉีได้รับการฟื้นฟูจนกระปรี้กระเปร่า ปรากฏการณ์สายเลือดของนางที่กำลังจะเลือนหายกลับก่อตัวขึ้นอีกครั้งและสู้รบไปทุกทิศทุกทาง!