Chapter 242: ช่างจู้จี้จุกจิกจริง ๆ หลินหยวนเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นข้อความสองฉบับที่ลิสเทนส่งมา ลิสเทน: “ท่านอาจารย์ หากในอนาคตท่านมีอสูรพรรณไม้ระดับบรอนซ์/อีปิคตัวไหน ท่านช่วยให้โอกาสผมได้แลกเปลี่ยนก่อนได้ไหมครับ? ผมจะไม่ทำให้ท่านเสียประโยชน์อย่างแน่นอน” ลิสเทน: “ท่านอาจารย์ ผมส่งเงินตราวิญญาณกลางวันกลางคืนขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรไปที่ที่อยู่เดิมของท่านอีกแล้วนะครับ แหะ ๆ” หลินหยวนรู้สึกทันทีว่าลิสเทนควรหยุดเอาอกเอาใจเขาได้แล้ว หรือว่าเหล่าผู้สร้างสรรค์ทุกคนจะถูกปฏิบัติแบบนี้กันหมด? นี่เป็นครั้งแรกที่หลินหยวนได้รับสินบนจากคนอื่น อย่างไรก็ตาม เงินตราวิญญาณกลางวันกลางคืนขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรนี้ดูจะเป็นการประจบสอพลอเสียมากกว่าจะเป็นสินบน หลินหยวนตอบกลับลิสเทน ผู้อาวุโสแห่งหุบเขาลึก หลิน: “อสูรพรรณไม้สายโจมตีตระกูลสุนัขมีทั้งหมด 13 สกุล 36 ชนิด รวมถึงสุนัข หมาป่า หมาใน สุนัขจิ้งจอก และอื่น ๆ อีกมากมาย ขอบเขตของมันกว้างมาก” หลังจากส่งคำตอบให้ลิสเทน หลินหยวนเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังออนไลน์อยู่และดูเหมือนจะรอคำตอบของเขา ไม่ถึงสามวินาทีหลังจากส่งไป ลิสเทนก็ตอบกลับมา ลิสเทน: “ว้าว สุดยอดไปเลยครับ! ท่านหมายความว่าผมสามารถเลือกชนิดของอสูรตระกูลสุนัขได้ใช่ไหมครับ?” ผู้อาวุโสแห่งหุบเขาลึก หลิน: “ใช่” ในเมื่อลิสเทนให้ความสะดวกแก่เขา เขาก็ให้ความสะดวกกลับไปเช่นกัน ซึ่งเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเงินตราวิญญาณกลางวันกลางคืนขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรที่ลิสเทนส่งมาให้เลย อย่างไรก็ตาม หลินหยวนคงไม่ปฏิเสธเงินตราวิญญาณกลางวันกลางคืนเหล่านั้น ราคาของเงินตราวิญญาณกลางวันกลางคืนขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรมีมูลค่าสูงสุดไม่เกิน 5,000,000 เหรียญเรเดียนซ์ แต่ถ้าหากคำนวณโอกาสที่หลินหยวนมอบให้ลิสเทนรวมเข้าไปด้วย มูลค่าของมันก็แทบจะประเมินค่าไม่ได้เลยทีเดียว หลังจากหลินหยวนตอบกลับไปว่า ‘ใช่’ เขาก็เฝ้าดูลิสเทนส่งสัญลักษณ์ 'สรรเสริญพายุ' มาให้เป็นโหล ๆ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าผู้ซื้อที่ชื่อลิสเทนคนนี้แอบไปกินน้ำผึ้งมาหนึ่งกิโลกรัมหรืออย่างไร ท้ายที่สุด ลิสเทนเลือกอสูรตระกูลสุนัขจิ้งจอกสายแปลกที่เน้นการโจมตีทางจิต อสูรจิ้งจอกเช่นนี้ไม่ได้หายากนัก แต่มันมีทิศทางการวิวัฒนาการได้หลายทาง เมื่ออสูรจิ้งจอกชนิดนี้วิวัฒนาการไปสู่ระดับบรอนซ์ มันไม่จำเป็นต้องวิวัฒนาการไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งโดยเฉพาะ แต่ไม่ว่ามันจะวิวัฒนาการอย่างไร มันก็สามารถบรรลุความต้องการที่ลิสเทนเสนอไว้ได้เสมอ ในเวลาเดียวกัน หลินหยวนอดคิดไม่ได้ว่า หากเขาไม่ยอมให้ความสะดวกแก่ลิสเทน การที่ลิสเทนจะหาอสูรจิ้งจอกระดับบรอนซ์/อีปิคที่เข้ากับรูนพลังจิตได้นั้น แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย หลังจากลิสเทนสรุปชนิดของอสูรได้แล้ว หลินหยวนก็ซื้อจิ้งจอกมายา (Illusory Fox) ระดับอีลิทจากศาลาสิ่งมีชีวิตหายาก จิ้งจอกมายาเป็นอสูรระดับอีลิทมาตั้งแต่เกิด ไม่มีตัวไหนที่เป็นระดับปกติ หลังจากได้จิ้งจอกมายาระดับอีลิทมา หลินหยวนก็นำมันไปวิวัฒนาการในพื้นที่มิติล็อควิญญาณ เมื่อมันวิวัฒนาการเป็นระดับบรอนซ์/อีปิค ชื่อของมันก็ได้เปลี่ยนไปเป็น จิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวด (Pain Illusory Fox) ภายใต้ข้อมูลที่แท้จริง ความสามารถของจิ้งจอกมายาอยู่ที่การครอบงำประสาทสัมผัสทั้งห้า ในขณะที่จิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดจะวิวัฒนาการไปสู่การครอบงำความรู้สึกเจ็บปวด เมื่อจิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดปลดปล่อยความสามารถใส่เป้าหมาย มันสามารถทำให้เป้าหมายตกอยู่ในสภาวะเจ็บปวดได้ และความเจ็บปวดนั้นจะส่งผลต่อร่างกายและจิตใจขึ้นอยู่กับความสามารถ นับเป็นวิธีการโจมตีที่ทรงพลังอย่างยิ่ง เมื่อจิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดระดับบรอนซ์/อีปิคตัวนี้เลื่อนระดับเป็นบรอนซ์ หลินหยวนได้เลือก 'ความเปราะบางทางจิต' (Mind Vulnerability) ในบรรดาทักษะพิเศษทั้งสาม ทักษะพิเศษนี้ช่วยให้มันใช้ 'ความเจ็บปวดที่ลึกล้ำ' (Deepened Pain) ใส่จิตใจของเป้าหมายขณะปลดปล่อยความสามารถได้ นับเป็นทักษะพิเศษที่ช่วยเพิ่มความสามารถในการโจมตีของจิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดได้อย่างมหาศาล ความเปราะบางทางจิตยังเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในบรรดาทักษะพิเศษทั้งสามอีกด้วย หลินหยวนยังคงรักษาเจตนารมณ์เดิมของเขาไว้เสมอ เขาจึงปล่อยให้จิ้งจอกมายาเลื่อนระดับจนถึงอีลิท/อีปิค ก่อนที่จะไปถึงระดับบรอนซ์ เมื่อยกระดับจิ้งจอกมายาไปสู่ระดับอีปิคในขณะที่เป็นระดับอีลิท จะทำให้มีทางเลือกในทักษะพิเศษมากขึ้น แม้จะไม่มีใครรู้ถึงความทุ่มเทของหลินหยวน แต่อย่างน้อยเขาก็มีจิตสำนึกที่บริสุทธิ์ ในเมื่อเขาประกาศไปแล้วว่าลูกค้าสามารถเลือกชนิดของอสูรระดับบรอนซ์/อีปิคเองได้เพื่อแลกเปลี่ยนกับไอเทมใน 'ร้านค้าอสูรซื้อไม่ขาดทุน' ของเขา เขาก็ไม่มีเจตนาที่จะให้ร้านค้าของตนทำตัวต่ำต้อย หากเขาคิดจะทำตัวให้เป็นที่จับตามอง เขาก็ต้องทำไปให้สุดทาง หลินหยวนส่งไปรษณีย์จิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดระดับบรอนซ์/อีปิคนี้ไปให้ลิสเทน หลังจากที่ลิสเทนได้รับมันแล้ว ข่าวในร้านค้าของหลินหยวนเรื่องการแลกเปลี่ยนอสูรระดับบรอนซ์/อีปิคใด ๆ กับไอเทมชิ้นหนึ่งก็ได้รับการยืนยันว่าเสร็จสมบูรณ์โดยสตาร์เว็บ ก่อนหน้านี้ ผู้เชี่ยวชาญหลายคนยังไม่มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนกับหลินหยวน จึงอยู่ในสถานะรอดูท่าที ตอนนี้เมื่อพวกเขาเห็นว่าร้านค้าเล็ก ๆ ของหลินหยวนทำรายการซื้อขายได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึงกับความสามารถของร้านค้านี้โดยลับ ผู้เชี่ยวชาญและสมาชิกจากตระกูลร่ำรวยเหล่านี้รีบติดตามร้านค้า 'ซื้อไม่ขาดทุน' ของหลินหยวนทันที หากกลุ่มพ่อค้าธรรมดาเคยรอคอยหยาดน้ำค้างเงินและปลาทองดูดวิญญาณระดับอีลิทมาก่อน ในตอนนี้ สมาชิกตระกูลร่ำรวยและผู้เชี่ยวชาญระดับราชาขึ้นไปต่างก็กำลังทำเช่นเดียวกัน หลายคนถึงกับเริ่มสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับร้านค้าของเขาอย่างเงียบเชียบ แต่ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามอย่างไร ก็ทำได้เพียงรู้ว่าเจ้าของร้านเป็นเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งเท่านั้น เมื่อตอนที่หลินหยวนกลายเป็นศิษย์ของจักรพรรดินีจันทรา นางได้ปิดผนึกข่าวสารอื่น ๆ ไว้ทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถตรวจสอบข้อมูลของเขาได้ หลินหยวนไม่คาดคิดว่าหลังจากลิสเทนได้รับจิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดระดับบรอนซ์/อีปิคแล้ว เขาจะส่งไอเทมประเภทแหล่งกำเนิดอีกชิ้นกลับมาให้ตน แม้ว่าไอเทมประเภทแหล่งกำเนิดชิ้นนั้นจะดูแปลกตา แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความจริงใจของลิสเทนได้ในระดับหนึ่ง แม้ลิสเทนจะพยายามเอาอกเอาใจเขา แต่คนที่ไม่จริงใจคงไม่ทำอะไรเช่นนี้ ในทางหนึ่ง ราคาที่ลิสเทนจ่ายเพื่อซื้อจิ้งจอกมายาแห่งความเจ็บปวดระดับบรอนซ์/อีปิคตัวนี้ถือว่าสูงกว่าที่ทีมผู้เชี่ยวชาญระดับราชาของราชาวิหคสายฟ้าจ่ายเพื่อซื้อแมลงปอเส้นเลือดเพลิงระดับบรอนซ์/อีปิคตัวนั้นเสียอีก ราคาที่เขาจ่ายไปนั้นเทียบเท่ากับเงินตราวิญญาณกลางวันกลางคืนระดับทองขนาดสองลูกบาศก์เมตร ซึ่งมีมูลค่าถึง 10,000,000 เหรียญเรเดียนซ์ หลินหยวนเริ่มมีความประทับใจต่อลูกค้าที่ชื่อลิสเทนคนนี้มากขึ้น เขาเป็นคนปากหวาน หากวันใดที่หลินหยวนต้องการวัตถุดิบทางวิญญาณอื่นที่หาซื้อไม่ได้ บางทีเขาอาจจะแลกเปลี่ยนกับลิสเทนก็ได้ หลินหยวนกำลังจะเข้านอนเมื่อจู่ ๆ ก็ได้รับสายจากจางเสี่ยวไป่ เขารับสายแล้วได้ยินจางเสี่ยวไป่ถามอย่างตื่นเต้นว่า “หลินหยวน นายเคยฝันแบบนี้บ้างไหม?” หลินหยวนคุ้นเคยกับวิธีพูดของจางเสี่ยวไป่มานานแล้วจึงถามไปว่า “ฝันแบบไหนล่ะ?” “ในฝันน่ะ ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ ฉันหยิกตัวเองแรง ๆ แล้วรู้สึกเจ็บมาก จากนั้นฉันก็ตื่น เลยลุกไปเข้าห้องน้ำ แต่กลับรู้สึกเหมือนกำลังตกจากเรือลงไปในแม่น้ำ พอหลังจากนั้นถึงได้ตื่นขึ้นมาจริง ๆ” หลินหยวนแทบจะสำลักน้ำลายตัวเอง นี่จางเสี่ยวไป่โทรหาเขาตอนกลางดึกเพื่อมาเล่าเรื่องนี้เนี่ยนะ! จางเสี่ยวไป่พูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้ยังไงในฐานะผู้ใหญ่! ในตอนนั้นเอง จางเสี่ยวไป่ก็หัวเราะออกมากะทันหัน ทำให้หลินหยวนไปไม่เป็น ทันใดนั้น หลินหยวนก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของจางเสี่ยวไป่พร้อมกับเสียง 'โอ๊ย' และเสียงอ้อนวอนขอความเมตตา แต่เสียงร้องของจางเสี่ยวไป่ก็ยังไม่จบลง หลินหยวนพอนึกภาพออกว่าซินอิงใช้ 'หัตถ์อมตะ' และ 'จังหวะสังหาร' เพื่อใช้ 'เก็บเกี่ยวความมืด' กับจางเสี่ยวไป่อย่างไร จากนั้นซินอิงก็หยิบโทรศัพท์ของจางเสี่ยวไป่ขึ้นมา “หลินหยวน ไม่ต้องสนใจเขาหรอก เขาดูห้องไลฟ์สดในสตาร์เว็บตอนกลางดึกแล้วก็กลายเป็นแบบนี้ นี่เป็นสายที่ 17 แล้วที่เขาโทรหา” หลินหยวนรู้สึกเหมือนโลกกำลังจะแตก หลินหยวนคุยกับซินอิงอยู่สองสามนาทีแล้วเตรียมจะวางสาย ในตอนนั้นเอง ซินอิงก็ถามขึ้นมาทันทีว่า “หลินหยวน นายตัดสินใจแล้วจริง ๆ ใช่ไหมว่าจะใช้ตัวตนของ ‘แบล็ก’ เข้าแข่งขันในงาน 'ร้อยอันดับเรเดียนซ์' ปีนี้?” เมื่อได้ยินดังนั้น เขาก็ฉีกยิ้มจนเห็นฟันสีขาวและตอบอย่างหนักแน่นว่า “ใช่แล้ว ฉันจะเข้าสตาร์เว็บเดี๋ยวนี้แล้วลงทะเบียนด้วยผลงานพิเศษจากหอคอยดาราเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันร้อยอันดับเรเดียนซ์ในปีนี้”