บทที่ 247: วาฬเกาะ เมื่อหลินหยวนวางสาย เหวินอวี่ก็คอยสังเกตสีหน้าของเขาอยู่ตลอด พอเห็นเขาเก็บโทรศัพท์ เธอก็นำชาปราณที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ มาวางให้แล้วกล่าวว่า “คุณชาย ดูเหมือนว่าคุณจะอารมณ์ดีขึ้นมากหลังจากวางสายนะคะ” หลินหยวนหัวเราะร่าพลางตอบว่า “ในที่สุดผมก็สบายใจกับเรื่องที่กังวลอยู่เสียที” นอกจากเรื่องการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดในใจเขาก็คือคุณน้าจางและคุณลุงหลี่ ส่วนเรื่องของฉู่ฉือนั้น เมื่อจันทร์เยือกเย็นมาถึงเมืองเรดบัดแล้ว เขาก็ไม่ได้กังวลอะไรเกี่ยวกับเธออีก ในช่วงนี้ หลินหยวนสัมผัสได้เลยว่าฉู่ฉือนั้นตั้งใจเรียนและฝึกฝนหนักเพียงใดในตอนที่เขาโทรหาเธอ นอกจากจะรู้สึกภูมิใจแล้ว เขาก็ยังรู้สึกปวดใจอยู่บ้างเหมือนกัน แต่ที่ยิ่งไปกว่านั้น เขากลับรู้สึกโทษตัวเอง ราวกับว่าเขาเป็นคนชักนำน้องสาวที่แสนดีให้เดินเข้าสู่เส้นทางที่ผิดเสียอย่างนั้น ถึงแม้หลินหยวนจะไม่เคยสนใจข่าวคราวของตัวเองบนเน็ตเวิร์กแห่งดวงดาว แต่เขากลับใส่ใจข่าวของฉู่ฉือเป็นพิเศษ ไม่นานมานี้ ฉู่ฉือเริ่มลงแข่งในหอคอยแห่งดวงดาว พรสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวรวมถึงวัวเหล็กออบซิเดียนสายพันธุ์แฟนตาซีระดับบรอนซ์ของเธอนั้น ดึงดูดความสนใจของผู้คนได้อย่างง่ายดาย นักเขียนคอลัมน์หลายคนบนเน็ตเวิร์กแห่งดวงดาวถึงกับเขียนบทความเกี่ยวกับเธอเลยทีเดียว ทุกอย่างก็ดูปกติดี แต่ฉู่ฉือกลับมีฉายาที่ทรงพลังและดุดันอย่างเหลือเชื่อบนเน็ตเวิร์กแห่งดวงดาว นั่นคือ ‘อัศวินวัวเหล็ก’ ฉายานี้อาจจะดูเท่ถ้าเป็นผู้ชาย แต่นี่เป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง ชื่อแบบนี้มันดูจะเกินไปหน่อยจริงๆ เมื่อช่วงก่อนหน้านี้ ตอนที่ฉู่ฉือโทรหาหลินหยวน เธอได้พูดถึงความต้องการที่จะหากิจกรรมยามว่างทำนอกเวลาเรียน หลินหยวนเองก็สนับสนุนเธออย่างเต็มที่เพราะถือเป็นเรื่องที่ดี ทว่าพอเขารู้ว่าเธออยากเรียนต่อยมวย เขาก็รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลาย หลังจากที่หลินหยวนใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการเกลี้ยกล่อม ในที่สุดเธอก็เปลี่ยนใจจากการเรียนชกมวยมาเป็นการเรียนฟันดาบแทน หลินหยวนได้แต่กุมขมับ เขาเลี้ยงน้องสาวมาผิดทาง หรือว่าเธอเป็นแบบนี้มาตั้งแต่แรกจนเขาฉุดรั้งไว้ไม่อยู่กันแน่? หากย้อนเวลากลับไปได้ หลินหยวนจะไม่มีวันปล่อยให้ฉู่ฉือทำพันธสัญญาคู่หูกับวัวเหล็กออบซิเดียนเด็ดขาด แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็อุ่นใจขึ้นที่เห็นเธอไปเรียนฟันดาบ เพราะไม่ว่าจะเป็นด้านไหนของการเรียนฟันดาบก็ยังดูดีกว่าการที่จางเสี่ยวไป๋ไปเรียนทำหน้าตาประหลาดๆ นั่นแน่นอน หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ในปีหน้าเขาอาจจะพิจารณาให้ฉู่ฉือทำพันธสัญญากับภูตตัวที่สาม แม้เขาจะมีแนวคิดเกี่ยวกับภูตตัวที่สามของเธออยู่บ้าง แต่ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม เขาคงต้องเพิ่มเกณฑ์การเลือกใหม่เข้าไปด้วย นอกจากความแข็งแกร่งแล้ว ภูตตัวที่สามของเธอจำเป็นต้องมีภาพลักษณ์ที่ดูดีด้วย หากความป่าเถื่อนของวัวเหล็กออบซิเดียนเต็ม 10,000 คะแนน ภูตตัวที่สามของฉู่ฉือก็ต้องลดคะแนนความป่าเถื่อนนั่นให้เหลือศูนย์ หลินหยวนกดโทรหาเกาเฟิง และเกาเฟิงก็รับสายหลังจากเสียงรอสายใกล้จะจบลง หลินหยวนได้ยินเพียงเสียงแหบพร่าของเกาเฟิงจากปลายสาย ราวกับว่าเพิ่งตื่นนอนและยังมึนงงอยู่ แถมน้ำเสียงของเขายังดูไม่สู้ดีนัก “ใครน่ะ? ฉันกำลังนอนอยู่ ไว้ตื่นแล้วค่อยโทรมาใหม่” หลินหยวนเลิกคิ้วขึ้น เขารู้สึกว่าเกาเฟิงคงจะตื่นผิดฝั่งผิดฝาจริงๆ “นายไม่อยากได้ภูตพืชสายสนับสนุนระดับบรอนซ์/เอปิกแล้วงั้นเหรอ?” ทันทีที่หลินหยวนพูดจบ เขาก็รีบถือโทรศัพท์ออกห่างจากหูสิบเซนติเมตร เพราะได้ยินเสียงเกาเฟิงตะโกนกลับมาสุดเสียงว่า “พี่ครับ! ในที่สุด! ผมรอสายจากพี่อยู่! อาห์!” หลินหยวนรู้สึกว่าเจ้าเกาเฟิงนี่ก็มีพรสวรรค์ในการเปลี่ยนสีหน้ายิ่งกว่างิ้วเสฉวนเสียอีก “ก่อนหน้านี้บอกว่าอยากได้ภูตพืชสายสนับสนุนที่มีความสามารถในการโจมตี นายมีเจาะจงตัวไหนในใจหรือเปล่า?” เกาเฟิงหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง อันที่จริงพอได้ยินหลินหยวนพูดถึงภูตระดับบรอนซ์/เอปิก เกาเฟิงก็ตื่นเต็มตาในทันที พอได้ยินเช่นนั้น หัวใจของเกาเฟิงก็เต้นรัวและดวงตาหดวูบ ในฐานะสมาชิกหลักของตระกูลเกาที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองเฟิงอู้ หนึ่งใน 32 เมืองใหญ่ของสมาพันธ์กระจ่างสวรรค์ เกาเฟิงย่อมไม่ได้หูหนวกตาบอด คำถามของหลินหยวนเปรียบเสมือนการแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถเลือกภูตพืชสายสนับสนุนที่มีความสามารถในการโจมตีตัวไหนก็ได้ ความหมายในคำพูดของเขานั้นชัดเจนอยู่ในตัว คนที่มีเพียงระดับปรมาจารย์สร้างสรรค์ขั้น 4 หนุนหลังเท่านั้นถึงจะกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ เป็นเรื่องยากสำหรับปรมาจารย์สร้างสรรค์ขั้น 4 ที่จะบ่มเพาะภูตระดับบรอนซ์/เอปิก แต่คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของหลินหยวนนั้นดูง่ายดายราวกับถามว่ากินข้าวหรือยังอย่างนั้นแหละ แม้แต่ความมั่งคั่งของตระกูลเกาในเมืองเฟิงอู้ เขายังไม่มีความมั่นใจพอที่จะพูดคำแบบนี้เลย เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายของเกาเฟิงกำลังบอกเขาว่า นี่คือเวลาที่จะต้องผูกมิตรกับคนทรงอิทธิพล อย่างไรก็ตาม เขากลับรู้สึกกระดากอายเล็กน้อยและพูดตะกุกตะกักว่า “พี่ครับ ผมขอเปลี่ยนจากภูตพืชสายสนับสนุนที่มีความสามารถโจมตี เป็นความสามารถสนับสนุนโดยตรงได้ไหมครับ? แบบที่ช่วยมนุษย์ฟื้นฟูพลังวิญญาณได้น่ะครับ” เกาเฟิงพูดอย่างระมัดระวัง เห็นได้ชัดว่าเขากลัวหลินหยวนจะไม่พอใจที่เขาเปลี่ยนใจกะทันหัน ในการแลกเปลี่ยนภูตระดับบรอนซ์/เอปิก การเปลี่ยนชนิดของภูตโดยไม่ได้รับอนุญาตหลังจากตกลงกันแล้วเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีนัก หลินหยวนรู้สึกประหลาดใจ เกาเฟิงไปเจออะไรมาในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมากันแน่? อะไรที่ทำให้เขาเปลี่ยนเป้าหมายจากภูตสายโจมตีมาเป็นสายสนับสนุนได้? การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มันกะทันหันเกินไป! แนวทางการเลือกภูตของหลินหยวนมักจะเอนเอียงไปทางสายรักษาและสายสนับสนุนซึ่งแทบไม่มีวิธีโจมตี อย่างไรก็ตาม เขามักจะเลือกเน้นไปที่การโจมตีเสมอในตอนที่เสริมพลังให้ภูตของเขา ในขณะเดียวกัน เขาก็พัฒนาด้านการควบคุม การป้องกัน และการรักษาอย่างรอบด้าน เพื่อไม่ให้ตัวเองมีจุดอ่อนใดๆ ในเวลาเพียงไม่กี่วัน การเปลี่ยนใจของเกาเฟิงนั้นเร็วยิ่งกว่าคนแก่เคล็ดขัดยอกเสียอีก! แต่ถึงอย่างนั้น หลินหยวนก็ไม่ได้คิดอะไรกับการเปลี่ยนใจของเขา จึงตอบกลับไปว่า “แล้วในบรรดาภูตพืชสายสนับสนุนที่ฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ นายมีตัวไหนที่เล็งไว้เป็นพิเศษไหม?” ดวงตาของเกาเฟิงเป็นประกาย คำพูดของหลินหยวนเปรียบเสมือนการมอบความหวังให้เขา “พี่ครับ พี่พอจะมี ‘ดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณ’ ระดับบรอนซ์/เอปิกไหมครับ?” เมื่อได้ยินชื่อ ‘ดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณ’ หลินหยวนก็ตอบว่า “ดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณระดับบรอนซ์/เอปิกไม่ใช่ของถูกๆ ราคาของระดับบรอนซ์/ธรรมดาก็เทียบเท่ากับภูตระดับโกลด์แล้ว อีกอย่าง ดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณต้องการความบริสุทธิ์ของพลังงานวิญญาณสูงมากในการวิวัฒนาการ ซึ่งแม้แต่ปรมาจารย์สร้างสรรค์ขั้น 4 ระดับสูงสุดยังทำได้ยาก มีโอกาสล้มเหลวอยู่บ้าง ดังนั้นนายก็น่าจะเข้าใจราคานะ” เกาเฟิงหัวเราะคิกคักแล้วตอบว่า “พี่ครับ ไม่ต้องห่วง ผม เกาเฟิง ไม่เคยขาดเงิน แต่ผมขอ ‘ดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณ’ ระดับบรอนซ์/เอปิก สักสามต้นได้ไหมครับ?” ได้ยินดังนั้น หลินหยวนถึงกับเดาะลิ้น ไอ้หนุ่มเอ๊ย ดูวิธีที่นายพูดสิ! ดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณระดับบรอนซ์/เอปิกสามต้นนั้นหายากกว่าแมลงปอเส้นเลือดเพลิงระดับบรอนซ์/เอปิกสามตัวที่ตื่นพลังสายเลือดบรรพกาลซิลูเรียนซึ่งเคยแลกเปลี่ยนกับราชาพญาปักษีสายฟ้าเสียอีก ดังนั้นมันย่อมต้องมีราคาแพงกว่าเป็นธรรมดา หลินหยวนกำลังคิดว่าจะแลกเปลี่ยนเป็นไอเทมต้นกำเนิดอย่างน้อยสิบชิ้น โดยต้องมีไอเทมต้นกำเนิดที่เป็นที่ต้องการสูงและมีเงื่อนไขการทำพันธสัญญาที่ง่ายสองชิ้น ก่อนที่เขาจะตัดสินใจแลกเปลี่ยนกับเกาเฟิง เมื่อเกาเฟิงสังเกตเห็นว่าหลินหยวนเงียบไปนาน เขาจึงถามอย่างระมัดระวังว่า “งั้น... ผมขอแลกกับ ‘วาฬเกาะ’ ตัวหนึ่งได้ไหมครับ?” เมื่อได้ยินคำว่า ‘วาฬเกาะ’ หลินหยวนก็ตอบอย่างหนักแน่นว่า “ตกลง!” หลินหยวนไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะมีใครยอมแลกเปลี่ยนด้วย ‘วาฬเกาะ’ แม้ว่าจะเป็นการแลกกับดอกลิลลี่น้ำพุวิญญาณระดับบรอนซ์/เอปิกถึงสามต้นก็ตาม ในแง่หนึ่ง มูลค่าของวาฬเกาะนั้นไม่ได้น้อยไปกว่าภูตระดับบรอนซ์/ตำนานที่ยังไม่เคยปรากฏในตลาดเลยด้วยซ้ำ