บทที่ 298: เครือข่ายสายสัมพันธ์ของหลินหยวน เมื่อร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' ของหลินหยวนปล่อยข่าวออกมาว่าพวกเขาสามารถแลกเปลี่ยนเฟยระดับทองแดง/มหากาพย์ เป็นไอเทมประเภทแหล่งกำเนิดหรือโลหะระดับทองคำได้ นั่นเป็นการพิสูจน์แล้วว่าต้องมีผู้สร้างสรรค์ระดับ 4 ขั้นสูงสุดอยู่เบื้องหลังร้านนี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีความมั่นใจที่จะทำเช่นนั้นแน่ ผู้สร้างสรรค์ระดับ 4 สองคนที่เข้ามาในกลุ่มแฟนคลับของร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' เป็นเพียงผู้สร้างสรรค์ระดับ 4 ขั้นต้นเท่านั้น หลังจากเลื่อนระดับเป็นผู้สร้างสรรค์ระดับ 4 ก็จะมีแบ่งย่อยออกเป็นสี่ขั้น คือ ขั้นต้น, ขั้นกลาง, ขั้นสูง และขั้นสูงสุด ความแตกต่างระหว่างแต่ละขั้นนั้นห่างกันราวกับอยู่คนละฟากฟ้า ดังนั้น ผู้สร้างสรรค์ระดับ 3 รวมถึงระดับ 4 ขั้นต้นและขั้นกลางจำนวนมาก จึงต้องการโอกาสที่จะได้ติดต่อกับเจ้าของร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' แห่งนี้ ผู้สร้างสรรค์เหล่านี้ได้ใช้เปลวเพลิงประหลาดสิบชนิดเพื่อแลกกับไข่มุกดอกไม้ผ้าไหม เพียงเพื่อต้องการโอกาสในการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้สร้างสรรค์ระดับ 4 ขั้นสูงสุดของร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' อย่างไรก็ตาม หลินหยวนไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้เลย และมันก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขาด้วย ในขณะที่หลินหยวนไม่ใส่ใจ กลุ่มแฟนคลับของร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' กลับกลายเป็นสถานที่ที่ผู้สร้างสรรค์ระดับ 3 และระดับ 4 ขั้นต้นถึงขั้นกลางต่างพยายามแทบตายเพื่อหาทางเข้าไปให้ได้ เครือข่ายของร้านเขากำลังค่อยๆ ขยายตัว แม้ว่าตอนนี้มันจะเป็นเพียงต้นแบบ แต่มันก็มีเค้าโครงที่ใหญ่โตจนไม่อาจจินตนาการได้ ที่สำคัญที่สุด แม้ว่าเครือข่ายต้นแบบนี้จะใหญ่โต แต่สมาชิกภายในกลับมีจำนวนไม่มากนัก หากจะเปรียบแต่ละคนในเครือข่ายเป็นห่วงโซ่ทรัพยากร เครือข่ายของร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' ของหลินหยวนก็คงเป็นใยไหมที่ถักทอขึ้นจากห่วงโซ่ทรัพยากรชั้นยอด ยิ่งไปกว่านั้น เครือข่ายต้นแบบนี้ที่ค่อยๆ ขยายตัวออกไป ก็เป็นเพราะผู้ที่ต้องการเข้าร่วมไม่สามารถซื้อสินค้าจากร้าน 'ซื้อโดยไม่ขาดทุน' ของหลินหยวนได้ พวกเขาจึงไม่มีหนทางที่จะเข้ากลุ่มแฟนคลับได้นั่นเอง เมื่อหลินหยวนกำลังจะออกจาก Star Web เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ลิสเทน ซึ่งเคยกระตือรือร้นมาก กลับดูเหมือนจะไม่ได้พูดอะไรอีกเลย ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เวลาที่หลินหยวนส่องดูในกลุ่มแฟนคลับเป็นครั้งคราว เขาก็ไม่พบลิสเทน และไม่รู้ด้วยว่าเขากำลังยุ่งอยู่กับอะไร แต่เขาก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจมากนัก ไม่นานนัก เกาเฟิงก็มาถึงสถานที่นัดพบกับหลินหยวนและพบตัวเขา เมื่อหลินหยวนได้รับสายจากเกาเฟิง เขาก็รู้ว่าเกาเฟิงมาถึงแล้ว จึงสวมเสื้อคลุมตัวนอกก่อนจะออกจากบ้านพัก จากนั้นเขาก็เห็นเกาเฟิงทำตัวเหมือนคนซื่อ มองไปรอบๆ บริเวณบ้านพักพร้อมกับถือกล่องขนาดใหญ่ หลินหยวนตะโกนเรียกและโบกมือให้เกาเฟิง เมื่อเห็นหลินหยวน ดวงตาของเกาเฟิงก็เป็นประกายและทักทายเขา เขายื่นกล่องในมือให้หลินหยวนแล้วกล่าวว่า "พี่ชาย นี่คือของดีเมืองลมหมอก เป็นขนมหวานเนื้อนุ่มสูตรพิเศษทั้งหมดเลย มีทั้งเค้กขิงดอกชบา ขนมเปี๊ยะพุทรา และขนมแป้งถั่วไส้ปู เหมาะกับช่วงฤดูกาลนี้มากเลยครับ" หลินหยวนรับมาแล้วพบว่ากล่องนี้ไม่เบาเลย กล่องขนมมีน้ำหนักอย่างน้อย 7.5 กิโลกรัม ในเมืองลมหมอกมีร้านเก่าแก่เพียงร้านเดียวที่ผลิตขนมหวานเนื้อนุ่มสูตรพิเศษนี้ เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเกาเฟิงไปปล้นร้านนั้นมาหรือเปล่าถึงได้เยอะขนาดนี้ หลินหยวนจำได้ว่าแม่แห่งกระแสนองเลือดเคยได้ยินเรื่องขนมหวานเนื้อนุ่มจากร้านเก่าแก่ชื่อดังเมื่อไม่กี่วันก่อน และพูดถึงมันอยู่บ่อยๆ ขนมหวานเหล่านี้ไม่เพียงแต่มีจำนวนจำกัดเท่านั้น แต่ยังต้องมาซื้อด้วยตัวเองอีกด้วย เห็นได้ชัดว่าต่อให้แม่แห่งกระแสนองเลือดจะเป็นคนตะกละแค่ไหน ตราบใดที่ยังไม่อิ่มจนล้นท้อง มันคงไม่มีทางไปต่อแถวซื้อขนมถึงที่เมืองลมหมอกแน่นอน หลังจากเกาเฟิงมาถึง ความตะกละของแม่แห่งกระแสนองเลือดก็ได้รับการเติมเต็ม หลินหยวนเก็บกล่องขนมไว้ในกล่องเก็บของเฟยระดับเพชรรูปกระดุมอำพัน แล้วกล่าวว่า "นายอุตส่าห์เอาของดีเมืองลมหมอกมาฝาก เพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะเลี้ยงมื้ออาหารนายเป็นการขอบคุณนะ" เมื่อได้ยินดังนั้น เกาเฟิงก็ยิ้มกว้างและวางมือบนไหล่หลินหยวนอย่างเป็นกันเองเหมือนพี่น้อง ทั้งสองเดินไปยังสาขาของศาลาอาหารวิญญาณที่อยู่ไม่ไกล ขณะเดินพวกเขาก็พูดคุยและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน เต็มไปด้วยความสดใสของวัยเยาว์ หลังจากที่เกาเฟิงได้รู้จักกับหลินหยวน เขารู้สึกว่าหลินหยวนมีดีพอที่จะเป็นเพื่อนกับเขาได้ เขาก็มีความคิดที่จะผูกมิตรกับเขาเช่นกัน ในการซื้อขายที่ผ่านมา เกาเฟิงยังรู้สึกว่าหลินหยวนเป็นคนที่รอบคอบและละเอียดถี่ถ้วนมาก หลังจากได้ปฏิสัมพันธ์กัน เกาเฟิงยังรู้สึกว่านิสัยใจคอของพวกเขานั้นเข้ากันได้ดีมาก แม้จะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่เกาเฟิงก็ยกให้หลินหยวนเป็นหนึ่งในเพื่อนที่ดีไม่กี่คนที่เขายอมรับ หลินหยวนไม่ได้ชวนแม่แห่งกระแสนองเลือดให้มาร่วมโต๊ะอาหารที่ศาลาอาหารวิญญาณด้วย เหตุผลนั้นง่ายมาก เพราะตอนนี้แม่แห่งกระแสนองเลือดไม่ได้อยู่ที่บ้านพัก ตั้งแต่ที่แม่แห่งกระแสนองเลือดเข้าร่วมกลุ่มนักชิม มันก็ได้รู้จักกับเพื่อนออนไลน์มากมาย ช่วงนี้แม่แห่งกระแสนองเลือดมัวแต่ยุ่งกับการตระเวนชิมอาหารอร่อยกับเพื่อนออนไลน์ในละแวกนั้นและเข้าร่วมคลับอาหารอยู่ทุกวัน หลินหยวนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกจนใจเล็กน้อย หากพวกคนที่ออนไลน์ที่ไปคลับอาหารกับแม่แห่งกระแสนองเลือดรู้ว่าคนที่นั่งทานอาหารอยู่ด้วยนั้นแท้จริงแล้วเป็นเฟยระดับจอมราชันย์/ตำนานขั้นที่ 2 พวกเขาคงเป็นลมเพราะความตกใจเป็นแน่ หลินหยวนมีแมงมุมคริสตัลสีแดงที่แม่แห่งกระแสนองเลือดสร้างขึ้นอยู่ ตราบใดที่เขาบดมัน แม่แห่งกระแสนองเลือดจะรับรู้ได้และรีบมาหาทันที ในขณะเดียวกัน แมงมุมคริสตัลนี้ยังบรรจุพลังทั้งหมดและการปกป้องของแม่แห่งกระแสนองเลือดเอาไว้ด้วย เมื่อถึงศาลาอาหารวิญญาณ หลินหยวนก็จองห้องส่วนตัวทันทีและยื่นเมนูให้เกาเฟิง ไม่นานทั้งสองก็สั่งอาหารชุดใหญ่เต็มโต๊ะ หลังจากนั้น หลินหยวนเห็นเกาเฟิงทำท่าเหมือนมีอะไรจะพูดแต่ก็ไม่กล้าพูด เขาจึงรู้ทันทีว่าเกาเฟิงต้องการจะเห็นไม้เอล์มเขียวเนื้อหยกที่เขาเคยพูดถึงทางโทรศัพท์ก่อนหน้านี้ หลินหยวนเข้าใจเป็นอย่างดีและเรียกไม้เอล์มเขียวเนื้อหยกออกมา เขามีไม้เอล์มเขียวรูปสี่เหลี่ยมหนาห้าเซนติเมตรน้ำหนักถึง 250 กิโลกรัมอยู่ในมือ มันมีความอุ่นและงดงามอย่างเหลือเชื่อ เมื่อหลินหยวนเรียกไม้เอล์มเขียวเนื้อหยกนี้ออกมา เกาเฟิงก็รู้สึกราวกับว่ามีหยกสีน้ำเงินเข้มที่สวยงามปรากฏอยู่ตรงหน้า มันส่งกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์ของไม้เอล์มเขียวและมีลวดลายไม้เป็นเส้นสายสวยงาม เกาเฟิงรู้ได้ทันทีว่านี่คือไม้เอล์มเขียวเนื้อหยก ซึ่งทำให้เขาตกใจมาก การจะหยั่งถึงตัวตนของหลินหยวนนั้นเริ่มยากขึ้นเรื่อยๆ เสียแล้ว