บทที่ 537 การต่อสู้กับตรีศูลทองคำอีกครั้ง “ผู้พิทักษ์แต่ละตนมีระดับความแข็งแกร่งแตกต่างกันหรือไม่?” โจวเหวินรู้สึกว่าเซราฟิมหกปีกที่เขาเห็นนั้นดูอ่อนแอกว่าตนที่เขาเคยพบในรังมดเล็กน้อย “ต่างสายพันธุ์ย่อมมีพลังที่แตกต่างกันเป็นธรรมดา ทำไมหรือ? เจ้าสนใจเรื่องผู้พิทักษ์งั้นรึ? ตราบใดที่เจ้าอ้อนวอนข้า ข้าก็สามารถช่วยเจ้าทำสัญญาพันธะกับผู้พิทักษ์ที่ทรงพลังได้นะ” จอมจักรพรรดิเอ่ยตอบ “ขอบพระคุณในความเมตตาครับ” โจวเหวินนึกถึงชะตากรรมของจอห์นจึงไม่กล้าให้จอมจักรพรรดิยื่นมือเข้ามาช่วย มนุษย์ไม่สามารถก้าวข้ามไปสู่ระดับตำนานด้วยตนเองได้จริงๆ หรือ? โจวเหวินไม่ปักใจเชื่อคำพูดของจอมจักรพรรดิ แต่เขาก็ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีใครสามารถเลเวลอัพไปสู่ระดับตำนานได้ด้วยตัวเอง หลังจากกลับมาที่วิทยาลัย โจวเหวินก็เริ่มกลับไปฟาร์มมังกรคบเพลิงอีกครั้ง การมีสกิลเซียนเหินเวหาในระดับตำนานช่วยเพิ่มความเร็วให้เขาอย่างมหาศาล แม้ค่าสถานะความเร็วของเขาจะอยู่ที่ 40 แต่ด้วยการเสริมพลังจากเซียนเหินเวหา ความเร็วของเขาก็เหนือกว่าปีกมังกรที่ก่อตัวจากผู้พิทักษ์หกปีกในยามที่เขาใช้เซียนเหินเวหาอย่างสุดกำลัง ทว่าพลังที่ระเบิดออกมานั้นสามารถคงอยู่ได้เพียงช่วงสั้นๆ เท่านั้น มันไม่สามารถรักษาความเร็วระดับนั้นได้ตลอดไป ไม่ใช่เพราะพลังงานแก่นแท้ไม่เพียงพอ แต่เป็นเพราะร่างกายของเขาไม่อาจแบกรับภาระอันหนักอึ้งนี้ได้ ภาระจากการใช้สกิลระดับเทพนั้นเกินกำลังที่ผู้เชี่ยวชาญระดับมหากาพย์จะรับไหว หลังจากฟาร์มมังกรคบเพลิงซ้ำไปซ้ำมา โจวเหวินก็พบว่าเขาเริ่มรับมือได้ง่ายขึ้น โอกาสในการปัดป้องหรือหลบหลีกอาณาเขตคบเพลิงทิพย์ของมันสูงขึ้นมาก ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่ได้ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่เหมือนแต่ก่อน เขาสามารถยืนหยัดต่อสู้ได้นานกว่าสามชั่วโมงหรือถึงสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ หากไม่ใช่เพราะเขารู้สึกอ่อนล้าเสียก่อน เขาก็คงยื้อได้นานกว่านั้น ปัญหาในตอนนี้คือความอึดของร่างกายมังกรคบเพลิงนั้นเหนือความคาดหมายของโจวเหวินไปไกล ดาบโบราณของทารกปีศาจแทงทะลุร่างมันไปหลายครั้ง แต่กลับทิ้งไว้เพียงบาดแผลเล็กน้อยที่ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต มังกรคบเพลิงมีความสามารถในการฟื้นฟูตนเองที่ทรงพลัง บาดแผลบนร่างกายของมันสมานตัวได้ในระหว่างการต่อสู้ บาดแผลเหล่านั้นจึงไม่มีผลต่อมันมากนัก โจวเหวินพยายามใช้ฝ่ามือมังกรพิษเพื่อจัดการกับมังกรคบเพลิง แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ดีนัก แม้เขาจะฝากรอยฝ่ามือพิษไว้ได้ แต่มันก็เลือนหายไปในเวลาไม่นาน พิษไม่สามารถแพร่กระจายเข้าสู่ร่างกายของมังกรคบเพลิงได้เลย ข้าจะฆ่ามังกรคบเพลิงได้อย่างไร? ในที่สุดเขาก็สามารถต้านทานอาณาเขตคบเพลิงทิพย์ของมันได้แล้ว แต่เขากลับสังหารมันไม่ได้ เขาจำเป็นต้องคิดหาหนทางอื่น หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่มีความสามารถใดที่เพียงพอจะปลิดชีพมังกรคบเพลิงได้เลย อาจจะยังมีความหวังหากทารกปีศาจเลเวลอัพขึ้นไปอีกขั้น แต่เธอกลับไม่กินไม่ดื่ม แล้วเขาจะช่วยให้เธอเลเวลอัพได้อย่างไร? ช่วงที่ผ่านมาโจวเหวินหาของมากมายมาให้ทารกปีศาจ แต่เธอก็ไม่ยอมกินอะไรเลย โจวเหวินกลัวเหลือเกินว่าเธอจะอดตาย ถ้าพึ่งพาไม่ได้แม้แต่ทารกปีศาจ เขาก็ทำได้เพียงรอผลไม้จากต้นคนตายและอสูรทรราช โจวเหวินมองไปยังอสูรทรราช มันยังคงอยู่ในระหว่างการวิวัฒนาการโดยไม่รู้เลยว่าจะเสร็จสิ้นเมื่อไหร่ เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล ในทางกลับกัน ผลไม้จากต้นคนตายนั้นเติบโตขึ้นทุกวัน แต่รูปลักษณ์ของมันกลับทำให้โจวเหวินรู้สึกว่ามันดูเหมือนระเบิดมือสีดำเทา มันน่าจะใกล้สุกงอมเต็มที ข้าสงสัยเหลือเกินว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงประเภทไหน หากมันมีพลังทำลายชีวิตและคำสาป ข้าอาจจะใช้มันจัดการกับมังกรคบเพลิงได้ แม้โจวเหวินจะคิดเช่นนั้น แต่เขาก็ไม่ได้ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่สัตว์เลี้ยงตัวนี้เพียงอย่างเดียว แทนที่จะมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิโจวหลู่ โจวเหวินกลับเลือกไปที่วิหารงานโลหะ ที่นั่นมีตรีศูลทองคำอยู่ ตรีศูลทองคำนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตระดับตำนานอย่างแน่นอน ไข่สัตว์เลี้ยงที่ดรอปออกมาน่าจะเป็นอาวุธ แม้ดาบจอมทัพจะทรงพลังมาก แต่ถึงอย่างไรมันก็ยังอยู่ในระดับมหากาพย์ มันต้องพึ่งพาพลังของ 'ผู้ชนะนิรันดร์' ถึงจะสร้างบาดแผลให้มังกรคบเพลิงได้ มิเช่นนั้นดาบก็คงไม่อาจฉีกกระชากหนังของมังกรคบเพลิงได้เลย โจวเหวินรู้สึกว่าเขาต้องหาวิธีครอบครองอาวุธระดับตำนานให้ได้ หากมีอาวุธระดับตำนาน โอกาสที่จะฆ่ามังกรคบเพลิงก็น่าจะสูงขึ้นมาก ดังนั้นเขาจึงเล็งเป้าไปที่ตรีศูลทองคำ ตรีศูลทองคำเคยสังหารร่างแยกสีเลือดของเขาไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่โจวเหวินรู้สึกว่ามันต้องมีช่องโหว่ให้ทำลายได้ ในเมื่อตอนนี้เขายังไม่มีทางเลือกอื่น ในระหว่างที่รอผลไม้จากต้นคนตายและอสูรทรราชวิวัฒนาการ เขาจึงขบคิดหาวิธีพิชิตตรีศูลทองคำ เขามาถึงวิหารอีกครั้ง ทันทีที่ประตูเปิดออก เขาก็เห็นตรีศูลทองคำปักคาอยู่ในเตาหลอม เปลวเพลิงสีทองลุกโชนเผาไหม้ร่างกายของมัน แต่กลับไม่ทำให้มันสะทกสะท้านแต่อย่างใด ทันทีที่โจวเหวินเหลือบไปมอง แสงสีทองก็ฉายวาบออกมาจากตรีศูล ราวกับจะกลืนกินวิหารงานโลหะทั้งหลัง คราวก่อนร่างแยกสีเลือดถูกสังหารทันทีในพริบตา มันไม่มีโอกาสแม้แต่จะหลบหลีก ทว่าในครั้งนี้ โจวเหวินได้อัญเชิญมังกรผู้พิทักษ์หกปีกที่ผ่านการเสริมพลังออกมาและสั่งให้มันปกป้องเขา มังกรผู้พิทักษ์หกปีกใช้สกิล 'ชำระล้างศักดิ์สิทธิ์' ร่างกายของมันกลายเป็นสีขาวนวลราวกับหยกพร้อมกางปีกมังกรทั้งหกข้างออกมา เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ลุกท่วมตัวขณะที่มันพ่นลมหายใจมังกรออกมาเพื่อต้านแสงสีทองเบื้องหน้าโจวเหวิน ตู้ม! แรงปะทะอันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งวิหาร โจวเหวินเห็นตรีศูลทองคำพุ่งออกมาจากเตาหลอมจากทางด้านหลังของมังกรหกปีก มันเปลี่ยนร่างเป็นลำแสงสีทองพุ่งเข้าใส่มังกรผู้พิทักษ์ โชคดีที่ความเร็วของมันไม่ได้สูงนัก ทว่ามันกลับแผ่รังสีแห่งอำนาจที่กดขี่ข่มเหง ปีกมังกรทั้งหกที่ด้านหลังของมังกรหกปีกเปลี่ยนเป็นคมมีดและฟาดฟันเข้าใส่ตรีศูลทองคำที่พุ่งลงมาจากเบื้องบน เสียงแคร็กดังกึกก้องเมื่อปีกมังกรปะทะเข้ากับตรีศูลทองคำ ปีกมังกรหลายข้างถึงกับแตกหักจากการปะทะนี้ พลังทำลายล้างที่น่าตื่นตะลึงจริงๆ! โจวเหวินไม่ได้ตื่นตระหนกแต่กลับรู้สึกยินดี เพราะมีเพียงพลังทำลายล้างที่รุนแรงเช่นนี้เท่านั้นที่เขาจะใช้ปลิดชีพมังกรคบเพลิงได้ ภายใต้คำสั่งของโจวเหวิน มังกรผู้พิทักษ์หกปีกได้เข้าปะทะกับตรีศูลทองคำ แต่มันไม่ได้ปะทะตรงๆ ความเร็วของตรีศูลยังไม่เท่ามังกรผู้พิทักษ์ แม้การโจมตีของมันจะดูน่าเกรงขาม แต่หากไม่ปะทะกันตรงๆ มันก็ไม่สามารถทำอะไรมังกรผู้พิทักษ์หกปีกได้ เคร้ง! มังกรผู้พิทักษ์หกปีกสบโอกาสจึงตวัดกรงเล็บคู่หน้าเข้าใส่ตรีศูลทองคำ กระแทกมันร่วงลงจากฟ้าและกดทับไว้กับพื้น ตรีศูลทองคำระเบิดแสงสีทองออกมา มันดิ้นรนหวังจะหนี แต่ถูกมังกรหกปีกกดเอาไว้แน่นไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดรอดไปได้ แม้พลังทำลายล้างของมันจะสูงส่ง แต่พละกำลังกลับไม่ได้เหนือกว่ามังกรหกปีก ในทันทีนั้นสัตว์ระดับตำนานทั้งสองตัวก็เข้าสู่ภาวะชะงักงัน ตัวหนึ่งระเบิดแสงสีทอง ส่วนอีกตัวพ่นเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ส่งผลให้วิหารสั่นสะเทือนไม่หยุดหย่อน ร่างแยกสีเลือดเฝ้ามองการต่อสู้อยู่ภายนอกวิหาร แม้มังกรหกปีกจะถือความได้เปรียบอยู่เล็กน้อย แต่มันก็ยังไม่สามารถจัดการตรีศูลได้ โจวเหวินขบฟันแน่นก่อนจะสั่งให้ร่างแยกสีเลือดพุ่งตัวเข้าไปพร้อมกับดาบจอมทัพ เขาตวัดดาบจอมทัพเข้าใส่ตรีศูลทองคำ วินาทีที่เขาก้าวเข้าสู่ตัววิหาร ลวดลายเทพบนเกราะหนักของร่างแยกสีเลือดก็สั่นไหวและแตกสลายในเวลาไม่กี่อึดใจ โชคดีที่ร่างแยกสีเลือดพุ่งไปถึงหน้าตรีศูลทองคำเรียบร้อยแล้ว ดาบจอมทัพฟาดฟันลงมาพร้อมลำแสงกระบี่อันทรงพลัง เคร้ง! เสียงสนั่นหวั่นไหวดังขึ้น รอยร้าวเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนตัวของตรีศูลทองคำเป็นที่เรียบร้อย