บทที่ 515 กำเนิดของเกม "คุณชายเหวิน พวกเรากำลังจะไปที่ป่าเบิร์ชแดงบนภูเขาเมฆขาวเพื่อล่าสัตว์ประหลาดระดับตำนาน คุณสนใจจะร่วมทางไปกับเราไหมครับ?" อันเซิงเอ่ยถามขณะขับรถ "ล่าสัตว์ประหลาดระดับตำนานงั้นเหรอ?" โจวเหวินประหลาดใจเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินว่ามีคนออกล่าสัตว์ประหลาดระดับตำนานด้วย อันเซิงกล่าวต่อ "ใช่ครับ มีสัตว์ประหลาดระดับตำนานตัวประหลาดอยู่ในป่าเบิร์ชแดง พวกเราเฝ้าสำรวจมันมาหลายปีแล้ว และได้เตรียมการพื้นฐานไว้เกือบหมดแล้ว ครั้งนี้เราค่อนข้างมั่นใจมาก ในเมื่อคุณกำลังจะไปภูเขาเมฆขาวอยู่แล้ว ทำไมไม่ลองมาด้วยกันล่ะครับ ถือว่าไปหาประสบการณ์ก็แล้วกัน" "ผมไม่มีปัญหา" โจวเหวินไว้ใจอันเซิงมาก ท้ายที่สุดแล้ว การล่าสัตว์ประหลาดระดับตำนานในโลกความเป็นจริงย่อมอันตรายกว่า ดังนั้นพวกเขาต้องมีการเตรียมตัวมาอย่างดีเยี่ยม พวกเขาไม่มีทางเอาชีวิตไปเสี่ยงอย่างไร้เหตุผลแน่นอน อีกอย่าง ครั้งนี้แม้แต่อันเทียนจั่วก็ยังลงมือด้วยตัวเอง ดังนั้นไม่น่าจะมีปัญหาอะไร อย่างไรก็ตาม โจวเหวินไม่ได้ต้องการจะข้องแวะกับอันเทียนจั่วมากนัก เขารู้สึกว่าเขาและอันเทียนจั่วไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน อันเซิงพูดต่อ "ผมยังไม่รู้เลยว่าสัตว์ประหลาดระดับตำนานในป่าเบิร์ชแดงตัวนั้นชื่ออะไร พวกเราเลยตั้งชื่อให้มันว่า 'จดหมายรัก' ครับ น่าสนใจทีเดียว ผู้ดูแลบอกว่าถ้าครั้งนี้มีไข่สัตว์เลี้ยงดรอปออกมา มันจะเป็นของผม บางทีในอนาคตผมอาจจะมีสัตว์เลี้ยงระดับตำนานกับเขาสักตัวก็ได้" "จดหมายรัก? ชื่อแบบนั้นมันมาจากไหนกัน?" โจวเหวินรู้สึกทึ่งเล็กน้อย "มันมีที่มาครับ ตำนานเล่าว่าเปลือกของต้นเบิร์ชแดงนั้นบางและลอกออกได้ง่าย อีกทั้งยังสวยงามมาก บางคนจึงใช้เปลือกของต้นเบิร์ชแดงเขียนจดหมายรักถึงคนรักของตน แม้ว่าสัตว์มิติในป่าเบิร์ชแดงจะไม่ได้มีรูปร่างเหมือนหนังสือ แต่ทักษะที่มันใช้กลับเกี่ยวข้องกับตัวอักษร มันรับมือค่อนข้างยากครับ ไม่รู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมามีสัตว์เลี้ยงกี่ตัวที่ต้องตายในป่าเบิร์ชแดงเพียงเพื่อจะทำความเข้าใจทักษะต่างๆ ของมัน..." อันเซิงอธิบายความสามารถของสัตว์ประหลาดระดับตำนานตัวนั้นอยู่พักใหญ่ก่อนจะพูดว่า "ถึงอย่างนั้น ต่อให้เรารู้ความสามารถของมันแล้ว การจะฆ่าสัตว์ประหลาดระดับตำนานโดยไม่มีพลังระดับเดียวกันก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ดังนั้นครั้งนี้ผู้ดูแลจึงต้องลงมือด้วยตัวเอง ไม่อย่างนั้นผมคงรับมือคนเดียวไม่ไหว ถ้าคุณไปด้วย ผมจะรู้สึกอุ่นใจขึ้นมากครับ นับเป็นเรื่องดีที่ยอดฝีมือจากลั่วหยางทั้งสองคนจะมาช่วยผมจัดการกับสัตว์มิติตัวนี้" โจวเหวินไม่ต้องการจะไปมีเรื่องราวดีๆ อะไรกับอันเทียนจั่วเลย แต่เขาก็ไม่สามารถพูดอะไรที่เสียมารยาทออกไปได้ ทำได้เพียงแค่นิ่งเงียบ "ถนนบนภูเขามันอันตราย ขับรถให้ดี" อันเทียนจั่วซึ่งนั่งหลับตาอยู่เบาะหลังเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ครับ" อันเซิงตอบรับ เขาไม่กล้าพูดอะไรต่ออีกเลย ทำได้เพียงส่งสายตาให้โจวเหวินแวบหนึ่งก่อนจะจดจ่อกับการขับรถ โจวเหวินไม่มีอารมณ์จะสนทนาต่อ ขณะที่เขากำลังจะหลับตาพักผ่อน จู่ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เมื่อเห็นว่าเป็นหวงจี้ที่โทรมา โจวเหวินจึงกดรับสาย "โจวเหวิน เกมของเราเสร็จแล้ว!" เสียงที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นของหวงจี้ดังขึ้น แม้แต่อันเซิงและอันเทียนจั่วก็ยังได้ยิน หลังจากได้ลองเล่นเวอร์ชันทดลองเมื่อครั้งก่อน โจวเหวินไม่ได้คาดหวังกับเกมของหวงจี้มากนัก แต่เขาก็ยังแสร้งทำเป็นสนใจแล้วตอบว่า "เยี่ยมไปเลย ส่งมาให้ผมบ้างสิ ผมอดใจรอไม่ไหวที่จะลองเล่นแล้ว" "ได้แน่นอน ผมเพิ่งอัปโหลดขึ้นเน็ตเพื่อเปิดทดสอบช่วงโคลสเบตาไป ไปโหลดที่เว็บไซต์นี้มาเล่นเลยนะ แล้วหลังจากเล่นเสร็จอย่าลืมให้คำแนะนำผมด้วยล่ะ" หวงจี้รีบส่งที่อยู่เว็บไซต์ให้โจวเหวินทันที โจวเหวินเปิดหน้าเว็บขึ้นมาและพบว่าเป็นเว็บไซต์เกมที่มีทั้งเกมโคลสเบตาและโอเพนเบตามากมาย เกมของพวกเขาชื่อว่า "มิติ (Dimension)" และโจวเหวินก็เห็นเกมของพวกเขาอยู่ในอันดับต้นๆ ไม่ใช่เพราะหวงจี้ใช้เงินเปย์เพื่อดันอันดับหรอก แต่เป็นเพราะเขาเพิ่งอัปโหลดมันขึ้นไปต่างหาก มันเลยปรากฏอยู่ที่ด้านบนสุด โจวเหวินรีบดาวน์โหลดเกมทันที โชคดีที่นี่ไม่ใช่เขตมิติ ไม่อย่างนั้นสัญญาณอาจจะไม่ดี แต่เพราะพวกเขาเพิ่งจะมาถึงชานเมือง สัญญาณอินเทอร์เน็ตจึงค่อนข้างเสถียร ไม่นานนักโจวเหวินก็ดาวน์โหลดเสร็จและเริ่มเปิดเกม เขาพบว่าแม้หน้าตาอินเทอร์เฟซล็อกอินจะดูเรียบง่ายแต่มันกลับดูดีไม่น้อย หลังจากเข้าสู่เกม โจวเหวินเลือก 'ด่านด่านประตูเสือ' ซึ่งเป็นตัวเลือกเดียวที่มี เมื่อเข้าไปในเกม เขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ เขาเคยคิดว่าเกมที่หวงจี้สร้างคงเป็นเกมเดินข้าง 2D ทั่วไป แต่ตอนนี้มันต่างจากเวอร์ชันทดลองที่เขาเคยเล่นอย่างสิ้นเชิง แม้จะเป็นเกมเดินข้าง 2D แต่ทั้ง NPC และรายละเอียดของฉากกลับพัฒนาขึ้นอย่างมาก ตัวละครมีให้เลือกแค่ชายกับหญิง หลังจากเลือกตัวละครชาย ก็ไม่มีหน้าต่างเลือกทักษะเหมือนก่อนหน้า แต่เป็นการเข้าสู่หน้าสอนการเล่นแทน ส่วนสอนเล่นอธิบายถึงการควบคุมและการใช้ทักษะ นอกเหนือจากปุ่มทิศทางแล้ว ในเกมยังมีอีกห้าปุ่ม ซึ่งสามารถผสมผสานปุ่มทิศทางกับปุ่มทั้งห้าเพื่อใช้ทักษะที่แตกต่างกันได้ เกมนี้มีทั้งหมดสิบห้าทักษะ หลังจากจดจำวิธีการออกท่าโจมตี เขาก็สามารถใช้ทักษะที่ต้องการได้อย่างอิสระ 'ทำออกมาได้ดีทีเดียว!' โจวเหวินรู้สึกประหลาดใจอย่างน่ายินดี เขาลองควบคุมดูพบว่าการเคลื่อนไหวนั้นลื่นไหลอย่างน่าประหลาด มันคล้ายกับเกมต่อสู้ยอดนิยมในสมัยก่อน การควบคุมและการตอบสนองของเกมมอบประสบการณ์ที่ดีมาก เมื่อเข้าสู่ตัวเกม ด่านประตูเสือถูกเปลี่ยนเป็นสไตล์ภาพวาดหมึกจีนขาวดำ เหล่าทหารมารก็ถูกออกแบบมาในสไตล์เดียวกัน มันทำให้รู้สึกอินไปกับเกมได้อย่างประหลาด โจวเหวินควบคุมตัวละครในเกมไปจัดการกับทหารมารในด่านประตูเสือ และพบว่าเทคนิคและการโจมตีต่างๆ ของพวกทหารมารนั้นคล้ายคลึงกับของจริงมาก พวกมันปราดเปรียวและรับมือยากกว่าเวอร์ชันอัลฟ่ามาก 'นี่มัน... ไม่เลวเลยจริงๆ...' โจวเหวินเล่นไปได้สักพักก็เริ่มรู้สึกประหลาดใจมากขึ้นเรื่อยๆ นี่มันเหนือกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก แม้ว่าการเล่นเกมอาจไม่ได้หมายความว่าจะสามารถสังหารทหารมารในโลกความจริงได้ แต่มันทำให้ผู้เล่นคุ้นเคยกับวิถีการโจมตีต่างๆ ของพวกมันได้ดี พวกเขาสามารถเรียนรู้วิธีรับมือเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพวกมันจริงๆ สำหรับมือใหม่ที่ยังไม่เคยเข้าด่านประตูเสือ เกมนี้ถือว่ามีประโยชน์มาก ดีกว่าการนั่งเรียนรู้จากวิดีโอเสียอีก โจวเหวินตะลุยเกมไปเรื่อยๆ และจัดการกับทหารมารไปได้จำนวนมาก การควบคุมไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาเลย เขาใช้เวลาทำความเข้าใจเพียงครู่เดียวก็สามารถใช้ทักษะต่างๆ ได้อย่างคล่องแคล่ว การสังหารทหารมารกลายเป็นเรื่องง่ายดาย ไม่นาน โจวเหวินก็พบกับมินิบอสอย่าง 'ขุนพลมาร' หลังจากผ่านการต่อสู้อันดุเดือดกับขุนพลมาร เขาก็พบว่าเกมนี้ทำออกมาได้ดีมาก พฤติกรรมและทักษะของขุนพลมารถูกคัดลอกมาได้อย่างยอดเยี่ยม แทบไม่ต่างจากขุนพลมารตัวจริงเลย โจวเหวินเล่นเกมตลอดการเดินทาง ด้านหลังเขา อันเทียนจั่วที่นั่งหลับตาพักผ่อนมาตลอด เมื่อได้ยินเสียงโจวเหวินเล่นเกมก็อดไม่ได้ที่จะลืมตาขึ้นแล้วขมวดคิ้ว อันเทียนจั่วดูจะไม่ชอบใจที่โจวเหวินเอาแต่เล่นเกมทั้งวัน ในสายตาของเขา สิ่งนี้ถือเป็นความหมกมุ่นอย่างหนึ่ง อันเซิงเป็นคนที่ฉลาดมาก เมื่อเขาเห็นอันเทียนจั่วขมวดคิ้วผ่านกระจกมองหลัง เขาก็รู้ทันทีว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี จึงรีบกล่าวขึ้นว่า "คุณชายเหวิน ผมได้ยินมาว่าคุณกับเพื่อนร่วมชั้นช่วยกันสร้างเกมที่เอาไว้สอนผู้คนเกี่ยวกับความสามารถต่างๆ ของสัตว์มิติ นี่คือเกมนั้นใช่ไหมครับ?" "ใช่ครับ เพิ่งสร้างเสร็จเลย นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ลองเล่นเวอร์ชันโคลสเบตา ปัจจุบันมีแค่ดันเจี้ยนด่านประตูเสือ ในเกมจะมีทหารมารและขุนพลมารเป็นมอนสเตอร์ ผู้เล่นสามารถเรียนรู้พฤติกรรมและทักษะต่างๆ ผ่านการเล่นเกมได้ การเรียนรู้วิธีรับมือในเกมอาจมีประโยชน์ในโลกความเป็นจริง แต่ยังไงเสียเกมก็คือเกมครับ สุดท้ายคนเรายังต้องฝึกฝนการผสมผสานทักษะต่างๆ ในการต่อสู้จริงด้วยอยู่ดี" โจวเหวินอธิบาย "นั่นยอดเยี่ยมมากครับ ท่านผู้ดูแลครับ ทำไมท่านไม่ลองเล่นเกมที่คุณชายเหวินกับพวกเขาสร้างดูสักหน่อยล่ะครับ? ถ้ามันทำได้จริง มันจะเป็นประโยชน์อย่างมากในการทำความเข้าใจสัตว์มิติ เผลอๆ อาจจะนำไปเผยแพร่ได้ด้วยนะครับ" อันเซิงเสนอ "เกมก็เป็นแค่เกมวันยังค่ำ ถ้ามีเวลาไปเล่นเกม สู้เอาเวลาไปนั่งดูวิดีโอเกี่ยวกับการต่อสู้พวกนั้นไม่ดีกว่าหรือไง" อันเทียนจั่วหลับตาลงอีกครั้งและพักผ่อนต่อ