ตอนที่ 1204 – กฎแห่งชีวิต “ศิษย์พี่ใหญ่ไฮดรากอน?” เมื่อเหล่าผู้ฝึกตนคนอื่นๆ ได้ยินคำพูดของชายหนุ่มผมดำ พวกเขาทั้งหมดต่างเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกเขาเห็นชายผมขาวคนหนึ่งกำลังบินตรงมาทางพวกเขา แม้ว่าเขาจะดูเหมือนไม่ได้บินเร็วเท่าไรนัก แต่การเคลื่อนไหวของเขากลับสร้างเสียงหวีดหวิวจากการเสียดสีกับอากาศ ซึ่งบ่งบอกว่าไม่มีใครสามารถคาดเดาความเร็วที่แท้จริงของเขาได้เลย เพียงไม่กี่ชั่วพริบตา ชายผมขาวก็บินจากขอบฟ้าอันไกลโพ้นมาถึงตรงหน้า เขาตกลงมาเหมือนลำแสงและลงจอดบนโขดหินสีดำก้อนใหญ่จนมันแตกออกเป็นสองเสี่ยง เศษหินกระจัดกระจายไปทั่วอากาศ! เพียงแค่แรงกดดันจากออร่าของเขาก็ทำให้ทุกคนถึงกับตกตะลึง หลังจากชายหนุ่มผมขาวผู้นี้ยืนหยัดขึ้น เขาก็มองไปยังหลินหมิง สายลมพัดกรรโชกอยู่รอบตัวเขา เสื้อผ้าของเขาโบกสะบัดไปตามลม และเส้นผมของเขาเต้นระบำอยู่เบื้องหลัง นัยน์ตาของเขาเป็นสีเทาเหล็กอ่อน และที่แปลกประหลาดคือรูม่านตาของเขามีลักษณะเป็นรอยกรีดแนวตั้ง เหมือนกับงูไม่มีผิดเพี้ยน มีงูยักษ์สีแดงตัวหนึ่งขดตัวอยู่รอบไหล่ของเขา งูตัวใหญ่นี้มีเขาโผล่ออกมาจากหัว และลำตัวอันหนาเตอะของมันบิดไปมาอยู่รอบตัวชายหนุ่มผมขาว หัวงูวางนิ่งอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มผมขาวและมันกำลังจ้องเขม็งไปที่หลินหมิงพร้อมกับเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคม เมื่อเหล่าศิษย์จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่เห็นงูมีเขานั่น พวกเขาทั้งหมดต่างดีใจเป็นล้นพ้น “ศิษย์พี่ใหญ่ไฮดรากอนจริงๆ ด้วย!” “ฮ่า! ศิษย์พี่ใหญ่ไฮดรากอนคือยอดฝีมือที่ติดอันดับท็อป 10 ของโลกเจินอู่ผู้ยิ่งใหญ่! พวกเราได้รับความช่วยเหลือแล้ว!” “หึ พวกเจ้านี่ไม่รู้อะไรเลย พลังของศิษย์พี่ใหญ่ไฮดรากอนไม่ได้อยู่อันดับสิบหรอก เขาจัดอยู่ในอันดับที่เจ็ดหรือหกได้เลยด้วยซ้ำ เพียงแต่ศิษย์พี่ใหญ่ไฮดรากอนไม่ชอบอวดฝีมือก็เท่านั้น” การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของไฮดรากอนเรียกเสียงชื่นชมจากศิษย์ทุกคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ แต่เห็นได้ชัดว่าไฮดรากอนไม่ชอบเสียงสรรเสริญเยินยอเช่นนี้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเหลือบมองศิษย์เหล่านั้นจนพวกเขาทั้งหมดเงียบเสียงลงทันที จากนั้นเหล่าศิษย์จึงเปลี่ยนไปพูดถึงความผิดของหลินหมิงแทน “ศิษย์พี่ใหญ่ไฮดรากอน ท่านต้องช่วยพวกเราที่เป็นศิษย์น้องด้วยนะ! เจ้าหมอนี่ที่ใช้ทวนไม่เพียงแต่ต้องการขับไล่พวกเราออกจากพื้นที่ล่าสัตว์ที่พวกเราอุตส่าห์แย่งชิงมาอย่างยากลำบาก แต่มันยังลงมือทำร้ายพวกเราอีก!” “ใช่แล้ว ในช่วงสองวันนี้ คนผู้นี้สังหารศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ไปหลายคน ยิ่งไปกว่านั้นมันยังแข็งแกร่งมากจนพวกเราทำได้เพียงยอมให้มันรังแก จะหนีก็ยังหนีไม่ได้! มันไม่เห็นหัวเกียรติยศของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของพวกเราเลย!” “มันอวดดีเกินไปแล้ว! มันไม่เห็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของพวกเราอยู่ในสายตาเลย!” ในขณะที่คนเหล่านี้กำลังพูดคุย มีลำแสงอีกหลายสายตกลงมาจากท้องฟ้าเมื่อมีผู้ฝึกตนอีกกลุ่มมาถึง พวกเขาคือผู้ฝึกตนหกคนที่หลินหมิงสังหารไปตอนที่เพิ่งมาถึงสันเขาปิดผนึกปีศาจ เมื่อศัตรูมาพบกัน ความแค้นก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง เมื่อชายหนุ่มผิวเข้มเห็นหลินหมิง เขาก็หัวเราะอย่างโหดเหี้ยมแล้วกล่าวว่า “เจ้าเด็กน้อย พวกเราใช้เวลาหนึ่งวันครึ่งในการตามหาเจ้า และในที่สุดเจ้าก็อยู่ที่นี่! ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าต้องอยู่ในสันเขาปิดผนึกปีศาจ! เจ้ามันอวดดีเกินตัวไปมาก ฮ่าฮ่าฮ่า! ทีนี้มาดูกันซิว่าเจ้าจะยังอวดดีได้อีกแค่ไหน เจ้าบังอาจกล่าวว่าศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่มีหน้าที่มามอบคะแนนคุณงามความดีให้เจ้า ดูท่าเจ้าคงอยากตายจริงๆ! นับจากนี้ไป ทุกครั้งที่เจ้าก้าวเท้าออกจากเมือง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของพวกเราจะตามล่าเจ้าจนกว่าเจ้าจะมีคะแนนคุณงามความดีเป็นศูนย์!” “หึหึ พี่ใหญ่พูดถูกแล้ว เจ้าเด็กน้อย ถ้าเจ้ารู้จักประมาณตน ก็รีบคุกเข่าลงแล้วอ้อนวอนขอชีวิตซะ พวกเราอาจจะตัดสินใจยกโทษให้เจ้าหลังจากฆ่าเจ้าสักสองสามรอบ” สมุนของชายหนุ่มผิวเข้มกล่าวเสริม แต่คำพูดของพวกเขากลับทำให้ไฮดรากอนรู้สึกรังเกียจ เขามองดูทั้งสองคนอย่างเย็นชาจนทำให้พวกมันเงียบกริบ ชายหนุ่มผิวเข้มและสมุนของเขาหัวเราะแห้งๆ สองครั้งแล้วไม่กล้าพูดอะไรอีก ไฮดรากอนหันไปมองหลินหมิง จากนั้นกล่าวอย่างช้าๆ และเย็นชาว่า “เจ้าพูดว่า… เจ้าปรารถนาให้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ตามหาเจ้า และยังบอกว่าศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของข้ามีหน้าที่มามอบคะแนนคุณงามความดีให้เจ้า… งั้นรึ?” แม้คำพูดของไฮดรากอนจะเชื่องช้า แต่มันกลับแฝงไว้ด้วยแรงกดดันอันมหาศาล หากผู้ฝึกตนที่มีระดับพลังต่ำกว่านี้ได้ยินคำถามของเขา พวกเขาคงยากที่จะต้านทานแรงกดดันนี้ไว้ได้ หลินหมิงยิ้มบางๆ “เจ้ามาเพราะเรื่องนี้งั้นรึ? เอาล่ะ เจ้าพูดถูก ข้าพูดแบบนั้นจริงๆ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของพวกเจ้ามันก็แค่พวกอันธพาลที่คอยยึดครองพื้นที่ล่าสัตว์ที่ดีที่สุด ในสันเขาปิดผนึกปีศาจแห่งนี้ สถานที่ล่าสัตว์ชั้นดีล้วนถูกพวกเจ้าครอบครองไปหมด คนอื่นทำได้เพียงแบ่งเศษที่เหลือไปเท่านั้น หากใครเข้าใกล้พวกเจ้าก็จะถูกข่มขู่หรือถึงขั้นถูกสังหาร มีแต่พวกเจ้าที่ฆ่าคนอื่น แต่คนอื่นฆ่าพวกเจ้าไม่ได้ โลกนี้จะมีเหตุผลแบบนั้นได้อย่างไร? ในเมื่อมีคนงี่เง่าบังอาจมาโจมตีข้าและบอกว่าอยากจะฆ่าข้าจนกว่าคะแนนคุณงามความดีจะเหลือศูนย์ ข้าก็จะทำแบบเดียวกัน ข้าจะยืนอยู่ตรงนี้และรอพวกเจ้า ถ้าพวกเจ้ามาคนหนึ่งข้าก็จะฆ่าคนหนึ่ง ถ้ามาสองคนข้าก็จะฆ่าสองคน” หลินหมิงไม่หวาดหวั่นต่อแรงกดดันจากออร่าของไฮดรากอน อันที่จริงเขาแทบไม่รู้สึกถึงมันด้วยซ้ำ ไฮดรากอนยังคงเงียบ นัยน์ตาของเขาหรี่ลง แต่แสงที่พุ่งออกมาจากดวงตานั้นเปี่ยมไปด้วยเจตนาสังหารอันไร้ที่สิ้นสุด “ข้าไม่สนใจว่าเหตุผลคืออะไร และข้าก็ไม่สนใจด้วยว่าศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของข้าจะทำตัวอย่างไร พวกเขาก็คือพวกเขา ส่วนข้าก็คือข้า หากเจ้าเพียงแค่สังหารศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของข้าไป ข้าก็คงไม่สนหรอกว่าเจ้าเป็นใคร แต่ในเมื่อเจ้าบังอาจดูแคลนดินแดนศักดิ์สิทธิ์เจินอู่ของข้า จุดจบของเจ้ามีเพียงความตายเท่านั้น!” เมื่อไฮดรากอนพูดจบ กระบี่เล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา กระบี่เล่มนี้ปรากฏออกมาอย่างกะทันหันจนไม่มีใครเห็นว่ามันมาได้อย่างไร ราวกับว่ากระบี่เล่มนี้อยู่ในมือของเขามาตั้งแต่ต้นแล้ว กระบี่เล่มนี้คือวิญญาณศาสตรา ใบกระบี่เป็นสีแดงฉาน สีแดงเข้มข้นราวกับเลือด มันบางราวกับปีกของจักจั่นและกว้างไม่ถึงหนึ่งนิ้ว มันดูอ่อนช้อยราวกับว่ามันสามารถโค้งงอได้เองตามธรรมชาติ เหมือนกับเข็มขัดหยกเลือด หลินหมิงมองกระบี่เล่มนี้ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ยิ่งอาวุธแปลกประหลาดเท่าไร ก็ยิ่งรับมือได้ยากขึ้นเท่านั้น เพราะคนเรามักไม่คุ้นเคยกับวิธีรับมือกับมัน สำหรับไฮดรากอนตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นอาวุธของเขาหรือเจ้างูมีเขาที่พันอยู่รอบตัว ทุกอย่างเกี่ยวกับเขาดูแปลกประหลาดไปหมด หากไฮดรากอนพบกับคู่ต่อสู้ที่สูสีหรือเก่งกว่าเล็กน้อย คนผู้นั้นอาจรู้สึกกังวลเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเขา หากไม่ระวังก็อาจพ่ายแพ้ให้กับความสามารถอันแปลกประหลาดของไฮดรากอนได้ หลินหมิงควงทวนโลหิตอัคนี เขาขยับข้อมือแล้วด้ามทวนก็สั่นสะเทือนขึ้นมาทันที พร้อมกับส่งเสียงฮัมเบาๆ สีหน้าของไฮดรากอนยังคงเรียบเฉย ในขณะนั้นเอง งูตัวใหญ่ที่พันอยู่รอบไหล่ของเขาก็เปล่งแสงสีแดงเจิดจ้าออกมา ทันทีที่แสงสีแดงอันรุนแรงวาบขึ้น ภาพที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น ร่างของงูตัวใหญ่ดูเหมือนจะหลอมละลายลงไป และหลอมรวมเข้ากับร่างของไฮดรากอนทั้งหมด หลินหมิงเบิกตากว้าง นี่คืออะไร? นี่คือความสามารถของสัตว์พันธสัญญาอย่างนั้นหรือ? ในเวลานี้ไฮดรากอนเริ่มเคลื่อนไหว การเคลื่อนไหวของเขาไร้เสียงแต่ความเร็วนั้นน่าทึ่งมาก เพียงชั่วพริบตาเขาก็มาถึงตรงหน้าหลินหมิงแล้วกระบี่อ่อนในมือก็แทงตรงมาที่เขา! การเคลื่อนไหวของไฮดรากอนเร็วเกินไป มันเหมือนกับการสะบัดเชือก เชือกจะหย่อนในตอนแรก แต่เมื่อพุ่งไปข้างหน้า การสะบัดในจังหวะสุดท้ายจะเร็วกว่าความเร็วเริ่มต้นเมื่อมันกระทบศัตรู อาวุธประเภทนี้ดูเหมือนแส้มากกว่ากระบี่! วูบ! ด้วยเสียงเบาๆ กระบี่อ่อนสีแดงก็พุ่งยืดออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ปลายกระบี่เปรียบเสมือนลิ้นของงูพิษที่แทงตรงไปที่ศีรษะของหลินหมิง ในขณะที่กระบี่อ่อนเข้าใกล้ หลินหมิงรู้สึกได้ว่าเลือดในกายของเขากำลังเดือดพล่าน ราวกับว่าพลังโลหิตภายในร่างกำลังถูกดึงดูดด้วยพลังแปลกประหลาดบางอย่างที่เตรียมจะทะลักออกมาจากร่างกาย! “กฎแห่งโลหิต?” หลินหมิงเบิกตากว้าง เขาโคจรลมปราณแท้และอาศัยเทคนิคการปรับแต่งร่างกายอันทรงพลังเพื่อกดพลังโลหิตที่ปั่นป่วนภายในร่างกายเอาไว้ ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวกลายเป็นภาพติดตาในขณะที่เขากระโดดถอยหลัง ฉัวะ! แสงกระบี่พุ่งผ่านไหล่ของหลินหมิงขึ้นไปบนท้องฟ้า แม้ว่ามันจะไม่ได้แทงโดนหลินหมิง แต่ก็ยังทำให้พลังโลหิตในร่างกายของเขาปั่นป่วน สัมผัสของหลินหมิงติดตามแสงกระบี่สีแดงสดที่พุ่งผ่านหลังเขาไป เขาเห็นแสงกระบี่บินผ่านท้องฟ้าไปใกล้กับสัตว์ฝันร้ายที่กำลังบินอยู่ แม้ว่าแสงกระบี่จะอยู่ห่างจากสัตว์ฝันร้ายนั้นหลายร้อยฟุต แต่สิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็คือทันทีที่แสงกระบี่นั้นผ่านไป สัตว์ฝันร้ายตัวนั้นก็สั่นสะท้านและร่างกายทั้งหมดของมันก็ระเบิดออกเหมือนถุงเลือดที่แตกกระจาย! ชิ้นเนื้อที่แหลกเหลวปลิวว่อนไปทั่วทิศทาง ก่อให้เกิดฝนเลือด! เพียงชั่วพริบตา สัตว์ฝันร้ายที่บินอยู่นั้นก็เหลือเพียงเศษเนื้อและเลือด ยิ่งไปกว่านั้น มันยังไม่ได้ถูกแสงกระบี่ของไฮดรากอนสัมผัสด้วยซ้ำ พลังโลหิตของมันเพียงแค่ถูกกระตุ้นโดยแสงกระบี่นั้นเท่านั้น นี่คือหนึ่งในขอบเขตแห่งกฎแห่งโลหิต มันสามารถกระตุ้นพลังโลหิตภายในร่างของคู่ต่อสู้และทำให้พลังเหล่านั้นระเบิดออกมาได้ มันยังสามารถดึงเอาแก่นแท้ของเลือดและเนื้อทั้งหมดออกจากคู่ต่อสู้จนทำให้ร่างกายระเบิดออกได้อีกด้วย ตราบใดที่แสงกระบี่นี้เข้าใกล้ใคร จุดจบของผู้นั้นก็จะย่อมเป็นเช่นนี้! หลินหมิงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ วิธีการต่อสู้ของไฮดรากอนผู้นี้โหดเหี้ยมและเจ้าเล่ห์เกินไป หากผู้ฝึกตนทั่วไปคิดว่าตนหลบแสงกระบี่ของไฮดรากอนพ้น พวกเขาก็คงตายไปแล้ว! แม้แต่หลินหมิงก็ยังได้รับผลกระทบเล็กน้อย เขาดูดซับไขกระดูกมังกรและเลือดหงส์มาแล้ว พลังโลหิตในร่างกายจึงมีความเสถียรและแข็งแกร่งมาก แต่ในทางกลับกัน พลังโลหิตในร่างของเขาก็มีอานุภาพมากกว่าผู้ฝึกตนทั่วไปมาก หากเลือดของเขาถูกดึงดูดด้วยกฎแห่งโลหิต พลังที่จะระเบิดออกมาก็จะยิ่งมหาศาลกว่าเดิม “หืม? ผู้ฝึกตนสายปรับแต่งร่างกาย!” ไฮดรากอนมีความไวต่อพลังโลหิตเป็นพิเศษ เขาสามารถมองออกว่าหลินหมิงเป็นผู้ฝึกตนสายปรับแต่งร่างกาย และความสำเร็จของเขาในด้านนั้นก็สูงมาก “กฎแห่งโลหิตงั้นหรือ?” หลินหมิงถามไฮดรากอนด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและประหลาดใจ เขาสนใจความสามารถในการต่อสู้และกลยุทธ์ของไฮดรากอนมาก อันที่จริง หนึ่งในเหตุผลที่หลินหมิงเข้าร่วมงานชุมนุมผู้ฝึกตนอันดับหนึ่งแห่งอาณาจักรเทพก็เพื่อสัมผัสกับเวทีที่กว้างใหญ่กว่าเดิม เขาต้องการสัมผัสกับยอดอัจฉริยะทุกคนทั่วทั้งอาณาจักรเทพ อัจฉริยะเหล่านี้ย่อมมีความสามารถและกลยุทธ์ที่หลากหลายไม่รู้จบ และความเข้าใจในกฎของพวกเขาเองก็จะแปลกประหลาดแตกต่างกันไป ยิ่งหลินหมิงได้สัมผัสมากเท่าไร วิสัยทัศน์ของเขาก็จะยิ่งกว้างไกลขึ้นเท่านั้น คนเหล่านี้อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินหมิง แต่เทคนิคการต่อสู้ของพวกเขาจะช่วยเพิ่มความเข้าใจในการต่อสู้ให้กับเขา หากเขาต้องพบเจอกับศัตรูที่มีลักษณะคล้ายกันในอนาคต เขาจะได้ไม่เพลี่ยงพล้ำเพราะเทคนิคแปลกๆ ของคู่ต่อสู้ ใบหน้าของไฮดรากอนไร้ความรู้สึก เขากล่าวอย่างเงียบๆ ว่า “นี่ไม่ใช่กฎแห่งโลหิต แต่เป็น… กฎแห่งชีวิต!” ก่อนที่เสียงของเขาจะสิ้นสุด ไฮดรากอนก็พุ่งตัวออกไปอีกครั้ง กระบี่บางๆ ที่ดูแปลกตานั้นพุ่งแทงมาที่หลินหมิงอีกรอบ หลินหมิงเลิกคิ้วขึ้นและถอยหลังอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เขาเกือบจะหลบพ้นแสงกระบี่ของไฮดรากอน ภาพแปลกประหลาดอีกอย่างก็เกิดขึ้น ร่างกายของไฮดรากอนยืดหยุ่นจนดูเหมือนไม่มีกระดูกแม้แต่ชิ้นเดียวในร่างกาย เขายืดแขนออกเหมือนก้อนแป้ง ยืดออกไปหลายร้อยฟุตในขณะที่มือของเขาพุ่งไล่ตามหลินหมิงมา! กระบี่เล่มนั้นแทงตรงมาที่หน้าอกของหลินหมิง! นี่มัน… นัยน์ตาของหลินหมิงหดวูบ ร่างกายของคนเราจะเปลี่ยนแปลงได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ? หลินหมิงนำทวนโลหิตอัคนีออกมาและแทงออกไปเพื่อหวังจะสกัดกั้นกระบี่เอาไว้ ทว่าในจังหวะที่อาวุธกำลังจะปะทะกัน กระบี่อ่อนเล่มนั้นกลับเลื้อยขึ้นไปตามด้ามทวนโลหิตอัคนี พันรอบมันครั้งแล้วครั้งเล่า และแทงทะลุตรงมาที่หน้าอกของหลินหมิงอย่างนุ่มนวล!