บทที่ 304 แต่งตั้งอนุภรรยาหรือ? เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ ท่านลอร์ดเซียงวัยกลางคนก็หัวเราะร่าออกมาเสียงดัง "ท่านแม่ทัพเฟิง ท่านจะโกรธเกรี้ยวไปทำไมกัน? ท่านต้องเข้าใจนะว่านี่เป็นเรื่องมงคลที่ใครหลายคนต่างพากันอิจฉา ถึงอย่างไรแคว้นชิงกัลล็อปก็เป็นแคว้นอันดับหก การได้ผูกสัมพันธ์ทางเครือญาติกับพวกเขาถือเป็นโชคลาภที่คนอื่นไม่มีทางได้รับตลอดทั้งชีวิต" "ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ที่ริเริ่มเรื่องนี้ก็คือองค์รัชทายาทแห่งแคว้นชิงกัลล็อปด้วยพระองค์เอง พระองค์จะทรงเป็นกษัตริย์ในอนาคตของแคว้นชิงกัลล็อป การได้เป็นอนุภรรยาของพระองค์ถือเป็นเกียรติยศสูงสุดและเป็นโชคลาภอันยิ่งใหญ่ของท่านแล้ว" "ไร้สาระสิ้นดี! ไข่มุกอันล้ำค่าของเฟิงเซียวจะต้องไปเป็นแค่อนุภรรยาอย่างนั้นรึ? เกียรติยศและโชคลาภงั้นหรือ? ในเมื่อมันเป็นเรื่องดีขนาดนั้น ทำไมท่านไม่ส่งลูกสาวของท่านไปเสียเองล่ะ!" เฟิงเซียวเดือดดาลจนถึงขีดสุด เมื่อเขาอ้าปากพูดจึงระเบิดความเกรี้ยวกราดออกมาอย่างไม่ยั้ง ท่านลอร์ดเซียงซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าจึงรับเคราะห์ไปเต็มๆ น้ำลายกระเด็นใส่ใบหน้าของเขาจนเปลี่ยนสี จากสีน้ำเงินกลายเป็นสีแดงในทันที ท่านลอร์ดเซียงแตะใบหน้าแล้วเช็ดถูคราบน้ำลายเหล่านั้นออก พลางสบถพึมพำในลำคอ เจ้าเฟิงเซียวคนนี้มันเป็นคนโง่เง่าที่ดื้อรั้นและไร้มารยาทโดยแท้! แม้หัวใจจะเดือดพล่านไปด้วยความโกรธ แต่เขาก็ยังจดจำภารกิจของตนได้จึงได้แต่โต้กลับไปว่า "การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องของครอบครัวท่าน แต่มันคือความสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น ท่านก็รู้ว่าแคว้นชิงกัลล็อปเป็นแคว้นอันดับหก ความแข็งแกร่งทางทหารและอานุภาพของพวกเขานั้นไม่ควรดูแคลน แม้แต่แคว้นซันกลอรี่รวมกันสิบแคว้นก็ยังเทียบไม่ได้ หากการหมั้นหมายนี้เกิดความผิดพลาด ท่านก็รู้ดีว่าแคว้นซันกลอรี่ของเราคงไม่อาจแบกรับผลที่ตามมาได้ และด้วยเหตุนี้ แผ่นดินทั้งหมดของเราอาจต้องล่มสลาย" "นั่นก็ยังไม่ใช่เหตุผลที่จะเอาการแต่งงานของลูกสาวข้าไปใช้เป็นเบี้ยหมากล่ะ! แถมยังต้องไปเป็นเพียงอนุภรรยาอีก? ยิ่งไปกว่านั้น ข้าได้ให้สัญญาไว้แล้วว่านางมีสิทธิ์เลือกเส้นทางชีวิตคู่ของนางเอง ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้ามาก้าวก่าย!" เมื่อเห็นว่าไม่สามารถพูดจาให้เขาเข้าใจเหตุผลได้ ท่านลอร์ดเซียงจึงทำได้เพียงหยุดอยู่แค่นั้น เขารู้สึกเหมือนกำลังสีซอให้ควายฟัง ไม่มีอะไรเข้าหัวอีกฝ่ายเลย "ในเมื่อลูกสาวของท่านไม่อยู่ที่นี่ ก็จงรับราชโองการนี้แทนตัวนางเสีย" เมื่อกล่าวจบ เขาก็คี่ม้วนราชโองการออกและเตรียมจะอ่านมัน ใครจะไปคิดว่าการกระทำนี้จะยิ่งกระตุ้นความโกรธของเฟิงเซียวให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก เขาคว้าคอเสื้อของท่านลอร์ดเซียงแล้วยกตัวอีกฝ่ายขึ้นมาทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง "เฟิงเซียว! ท่านกำลังทำอะไร? ปล่อยข้าลงเดี๋ยวนี้!" พละกำลังของเขาเทียบไม่ได้กับเฟิงเซียวเลย ตอนนี้เมื่อถูกยกขึ้นด้วยคอเสื้อ เขาก็เริ่มหายใจไม่ออกและได้แต่เตะขาไปมากลางอากาศ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำขณะที่เขาสะบัดมือดิ้นรนอย่างหมดหนทาง "ข้าได้บอกไปแล้วว่าพวกเราจะไม่ยอมรับเรื่องนี้ ท่านยังมีความหน้าด้านที่จะมาเซ้าซี้ให้ข้ายอมรับอยู่อีกรึ?" เฟิงเซียวตะคอกเสียงดังลั่น ก่อนจะจับคอเสื้อท่านลอร์ดเซียงแล้วเหวี่ยงออกไปนอกประตูจวน "ไสหัวกลับไปที่ที่แกจากมาเสีย! หากแกกล้ากลับมาอีก ข้าจะหักขาทั้งสองข้างของแกทิ้งซะ!" ทันทีที่เขากล่าวจบ ประตูบานใหญ่ก็ถูกปิดลงเสียงดังปัง ทิ้งให้กลุ่มคนที่ตกตะลึงยืนนิ่งสนิทอยู่ที่เดิม "เฟิงเซียว! เจ้า... เจ้ามันคนโง่เขลาไร้มารยาท! ข้า... ข้าจะฟ้องร้องเรื่องนี้ต่อองค์เหนือหัวอย่างแน่นอน!" ด้วยสภาพที่น่าสมเพชและเสื้อผ้าที่ยับเยินจากการถูกโยนลงพื้น ท่านลอร์ดเซียงจ้องมองประตูจวนตระกูลเฟิงด้วยสายตาอาฆาต ขณะที่ลุกขึ้นยืน เขาก็พ่นคำด่าทอออกมาพลางปัดฝุ่นและจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ก่อนจะเดินกะโผลกกะเผลกกลับไปยังพระราชวังด้วยความขุ่นเคือง คนบางกลุ่มที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดต่างรู้สึกตกใจจนแทบไม่เชื่อสายตา เฟิงเซียวคิดจะก่อกบฏต่อสวรรค์หรือไร? เขาถึงขั้นกล้าโยนท่านลอร์ดเซียงออกมาแบบนั้น? นี่หมายความว่าเขามีเจตนาที่จะต่อต้านราชโองการอย่างนั้นหรือ? อันที่จริง พวกเขาคิดว่าการได้เป็นมิตรที่ดีกับแคว้นชิงกัลล็อปนั้นเป็นเรื่องที่วิเศษมาก อย่างไรเสียที่นั่นก็ไม่ใช่แคว้นธรรมดา ต่อให้เป็นเพียงอนุภรรยา สถานะและอำนาจที่ได้รับก็ย่อมแตกต่างออกไป พวกเขาเพียงแต่ไม่เข้าใจว่า ในเมื่อองค์รัชทายาททรงสามารถเลือกสตรีคนใดก็ได้ที่พระองค์ต้องการ เหตุใดจึงต้องเจาะจงระบุชื่อของเฟิงชิงเกอด้วย?