บทที่ 1308: มิตรหรือศัตรู? ผู้แปล: สตูดิโอ Nyoi-Bo บรรณาธิการ: สตูดิโอ Nyoi-Bo ช้างเห็นนกบินเข้ามาหา จึงหันงวงออกไปเพื่อปัดมัน แต่เจ้านกก็ว่องไวด้วยกรงเล็บ มันตะครุบงวงได้พอดี จากนั้น ด้วยการสะบัดอย่างรวดเร็ว ช้างก็ถูกดึงขึ้นสู่ท้องทะเล ช้างพยายามต่อสู้อย่างสุดกำลัง ไม่อยากจะตามมันไป แต่การต่อต้านของมันก็ไร้ผล มันถูกดึงต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งแรงโน้มถ่วงกลับด้าน และมันก็ร่วงลงสู่ผืนน้ำสีคราม ฮันเซนต้องการจะหยุดมัน ช้างตัวนั้นเป็นเหยื่อของเขา และฮันเซนก็ทุ่มเทความพยายามไปไม่น้อยในการพยายามเอาชนะมันแบบตัวต่อตัว แต่โชคร้ายสำหรับเขา เจ้านกนั้นเร็วเกินไป และฮันเซนก็สายเกินกว่าจะหยุดการตะครุบของมันได้ เจ้านกหายลับไปใต้น้ำทะเล พร้อมกับลากช้างไปด้วย น่าแปลก ที่ครั้งนี้ฮันเซนสังเกตเห็นบางอย่าง เขาเห็นเจ้านกแปลงร่างเป็นปลาทันทีที่มันดำลงสู่น้ำ “อะไรกันเนี่ย—? เจ้านั่นเหมือนกับนกแดงไม่มีผิด มันแปลงเป็นปลาได้เมื่อลงน้ำเหรอ?” ฮันเซนขมวดคิ้ว ขณะที่ความคิดและทฤษฎีอีกสองสามอย่างผุดขึ้นในหัวของเขา อาจเป็นเพราะช้างเกิดในบริเวณนี้ ฮันเซนจึงสังเกตว่ามันไม่ได้ถูกลากลงไปสังหาร ในน้ำ เจ้านกปลาปล่อยให้มันอยู่ตามลำพัง และว่ายไปทางยอดเขาที่โผล่พ้นน้ำ แต่ก่อนที่มันจะไปถึงที่นั่น ปลาก็อ้าปากที่เต็มไปด้วยฟัน กัดเข้าที่ช้างอย่างแรง จากนั้นก็กลืนกินมันเข้าไป ช้างมีเลือดไหลอย่างไม่ขาดสายจากการถูกกัด แต่โดยรวมแล้วบาดแผลก็ไม่รุนแรงนัก จากนั้น ปลาก็อ้าปากอีกครั้ง และเกือบจะประหลาดใจที่ช้างผู้แข็งแกร่งเริ่มดิ้นรนต่อสู้กับคลื่นของทะเลที่ปั่นป่วน ฮันเซนไม่คาดคิดว่าทั้งคู่จะต่อสู้กันในลักษณะเช่นนี้ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ช้างก็เสียเปรียบ มันอาจจะว่ายน้ำได้ แต่ก็ไม่ชำนาญนัก และไม่ว่ามันจะแข็งแกร่งแค่ไหน มันก็คงอยู่ได้ไม่นานในน้ำที่ปั่นป่วนนี้ ขณะที่ฮันเซนคิดว่าเรื่องนี้กำลังจะจบลง เสียงหอนก็ดังมาจากที่ไหนสักแห่งบนภูเขา มีเต่าสีขาวขนาดเท่าครก ว่ายเข้ามาหาทั้งสองที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด ฮันเซนเพ่งมองดูสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น และสังเกตว่าจริงๆ แล้วมีเต่าถึงหกตัว พวกมันทั้งหมดมาเพื่อช่วยเหลือช้าง พวกมันล้วนเป็นสุดยอดสิ่งมีชีวิตเช่นกัน พวกมันยังไม่ได้ปลดล็อคยีนที่สิบ แต่กระดองของพวกมันแข็งแกร่ง เมื่อใดก็ตามที่นกปลาพยายามจิก พวกมันจะดึงหัวและแขนขาเข้าไปในกระดอง ซึ่งคุณสมบัติการป้องกันของมันดูเหมือนจะเพียงพอที่จะปกป้องพวกมันได้ นกปลาก็ได้รับบาดแผลจากการถูกเต่ากวนเล็กน้อย ท่ามกลางเสียงอึกทึกที่กำลังดำเนินอยู่ ด้วยความช่วยเหลือที่ได้รับ ช้างก็สามารถกลับมาควบคุมตัวเองได้อีกครั้งและพยายามว่ายน้ำต่อไปยังความปลอดภัยของภูเขา ปลามองด้วยความโกรธกับการเข้ามาแทรกแซงและข้อเท็จจริงที่ว่าช้างกำลังจะหนีไป ดังนั้น มันจึงแปลงร่างเป็นนกอีกครั้ง และคาบเต่าสองตัวด้วยจะงอยปาก จากนั้นก็เหวี่ยงพวกมันขึ้นสู่ท้องฟ้า ฮันเซนได้ยินเสียง 'แคชช่า' สองครั้ง บ่งบอกว่าการตกของพวกมันไม่น่าอภิรมย์นัก เมื่อมองดู เขาเห็นว่ากระดองของเต่าเคราะห์ร้ายทั้งสองตัวแตกละเอียด เต่าอีกสี่ตัวคิดว่าควรจะรีบหนีไปเสีย และพวกมันก็ทำเช่นนั้น พวกมันกลับไปที่ภูเขาด้วยความเร่งรีบเหมือนตอนที่ออกมา เจ้านกไม่พอใจที่ปล่อยให้พวกมันและการล่วงละเมิดของพวกมันลอยนวลไปเช่นนี้ มันจึงพยายามไล่ตามพวกมันไป เต่าพวกนั้นตัวเล็ก อย่างไรก็ตาม แม้ว่านกปลาจะพยายามเพียงใด การวนเวียนอยู่เหนือภูเขา มันก็มองไม่เห็นพวกมัน ดังนั้น มันจึงหันไปหาเป้าหมายอื่น มันกำลังจะพุ่งเข้าหาฮันเซน ฮันเซนรู้ว่ามันไม่ใช่ศัตรูที่จะประมาทหรือมองข้ามได้ ดังนั้นเขาจึงเปิดยีนทั้งสิบไว้เพื่อเตรียมรับการโจมตีที่กำลังจะมา โลตัส เอ็มเพรส ก็เตรียมพร้อมสู้เช่นกัน ขณะที่ราชาปลาเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางกลับสู่ทะเลเบื้องบน แต่แล้ว สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดก็เกิดขึ้น ขณะที่ฮันเซนพร้อมจะปล่อยการโจมตีระลอกใหญ่เข้าใส่เจ้านกที่กำลังเข้ามา แต่มันกลับหยุดชะงักก่อนถึงตัวเขา และทิ้งเต่าตายสองตัวลงบนพื้นเบื้องหน้าเขา เจ้านกร้องเสียงแหลมสั้นๆ และกลับลงสู่ทะเลอย่างไม่เคลื่อนไหว มันปรากฏตัวเหมือนที่เคยเป็นมา ตอนที่มันคอยติดตามฮันเซนและสหายของเขาในการเดินทาง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทุกคนตกตะลึง พวกเขาตกใจที่ได้เห็นนกปลานำเหยื่อสองตัวที่ฆ่าได้มาให้ฮันเซน โดยเฉพาะโลตัส เอ็มเพรส นั้นสับสนมาก “บางทีข้าอาจจะคิดผิด บางทีนั่นอาจจะไม่ใช่ซีโกสต์ก็ได้” โลตัสขมวดคิ้ว หลังจากพยายามอธิบายเท่าที่ทำได้ ฮันเซนได้แต่มองไปที่นกแดง และคิดกับตัวเองว่า “พวกมันทั้งคู่สามารถแปลงร่างระหว่างนกกับปลาได้ บางทีพวกมันอาจจะเกี่ยวข้องกัน? บางทีเจ้านกปลาตัวใหญ่อาจจะอยากดูแลเจ้านกปลาแดงตัวเล็กๆ ก็ได้” เขาจะไม่ปล่อยให้เต่าพวกนี้สูญเปล่า สิ่งต่อไปที่ฮันเซนทำคือเก็บพวกมันขึ้นมา หลังจากถอดกระดองออก เขาก็ได้รับ Life Geno Essences มาอีกสองอัน จากนั้น เขาก็ทำความสะอาดเนื้อและควักไส้พวกมัน แล้วเตรียมเป็นอาหาร หากเนื้อของพวกมันกินได้ นั่นจะพิสูจน์ได้ว่าพวกมันเป็นสุดยอดสิ่งมีชีวิตรุ่นที่สอง ซีโกสต์ยังคงติดตามฮันเซนและพรรคพวกของเขาต่อไปหลังจากนั้น แต่ก็ไม่ได้โจมตี ภายใต้การปกป้องของมัน ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาตอนนี้สันนิษฐานว่าเป็นเช่นนั้น พวกเขาเดินทางถึงเกาะได้อย่างปลอดภัยและไม่มีเหตุการณ์อื่นใดเกิดขึ้น “ทำไมซีโกสต์ถึงปกป้องพวกเรานะ ข้าสงสัย?” โลตัส เอ็มเพรส ถามฮันเซน นางคิดว่าเขาอาจจะมีคำตอบ แต่ความจริงก็คือ เขาไม่มี และเมื่อไม่แน่ใจว่าซีโกสต์กำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงไม่สามารถตอบได้ ดังนั้น แทนที่จะตอบ เขาจึงตัดสินใจถามไป๋อี๋ซานบางอย่าง เมื่อเขากลายเป็นผู้เหนือกว่า เขาถูกส่งไปยังที่พักพิงที่ถูกทอดทิ้งใกล้กับทะเลอันไร้ที่สิ้นสุด เส้นทางที่พวกเขาเดินทางผ่านเป็นทางลัดที่เขาคิดค้นและพัฒนาขึ้นเอง ไป๋อี๋ซานเล่าให้ฮันเซนฟังเกี่ยวกับคัมภีร์ช้างและการวิจัยที่เขากำลังดำเนินการอยู่ จากนั้นก็ถามฮันเซนว่าเขาฝึกฝนอะไรมา “ศาสตราจารย์ ท่านจะละทิ้งการวิจัยของท่านไม่ได้ มีบางสิ่งที่จับต้องได้จริงๆ อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ การวิจัยของท่านมีความหมาย สำหรับสิ่งที่ข้าได้เรียนรู้มา มันคือทักษะของตระกูลซวี อย่างไรก็ตาม มันไม่เหมาะสำหรับทุกคนที่จะเรียนรู้ หากการวิจัยและพัฒนาศิลปะไฮเปอร์จีนอมแนวใหม่ของท่านประสบความสำเร็จ มันจะเป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติ ข้ารู้ดีว่าจะเป็นเช่นนั้น อย่าเลิกรานะ” ฮันเซนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและให้ความมั่นใจ