บทที่ 1646 มนุษย์ในตู้ผลึก ห้องนี้ดูเหมือนห้องควบคุมหลักของพวกผลึกไม่มีผิดเพี้ยน ภายในมีเครื่องจักรผลึกหลายเครื่องที่กำลังทำงานอยู่ ฮั่นเซินคาดการณ์ไว้อยู่แล้วว่าจะต้องเจอภาพเช่นนี้ เขาจึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจนัก แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือห้องนี้มีคนอยู่ ฮั่นเซินมองเห็นคนคนหนึ่งข้างในนั้น ฮั่นเซินไม่รู้ว่าคนผู้นี้เป็นหรือตาย เพราะเขายืนอยู่ในตู้ที่ทำจากผลึก ภายในตู้เต็มไปด้วยของเหลวที่โอบล้อมและประคองร่างของชายผู้นั้นไว้ ชายคนนั้นมีผมสั้นสีดำและสวมชุดเกราะผลึกอยู่บนร่าง มันดูคล้ายกับชุดที่ฮั่นเซินเคยยึดมาจากทีน่า นอกเหนือจากนั้น ไม่มีสิ่งใดโดดเด่นเกี่ยวกับชายผู้นี้เลย ในทุกแง่มุม เขาดูลเหมือนมนุษย์ทั่วไป ไม่มีลักษณะทางกายภาพที่ผิดปกติซึ่งจะบ่งบอกได้ว่าเขาเป็นสิ่งมีชีวิตหรือเผ่าพันธุ์วิญญาณ “เขามนุษย์งั้นหรือ?” ฮั่นเซินไม่แน่ใจนัก เขาใช้รัศมีตงเสวียนสแกนไปยังตู้ผลึก แต่น่าแปลกที่สัมผัสของเขาไม่สามารถทะลุผ่านพื้นผิวของตู้เข้าไปได้ เขาไม่อาจตรวจวัดพลังของชายผู้นี้เพื่อยืนยันได้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ทว่าในขณะที่ฮั่นเซินเดินเข้าไปใกล้ตู้ เขากลับได้ยินเสียงหนึ่งพูดขึ้นว่า “เครื่องจักรเกิดข้อผิดพลาด ไม่สามารถประกอบพิธีบัพติศมาแห่งพระเจ้าให้เสร็จสิ้นได้ โปรดรอสักครู่หรือถอยกลับไป” ฮั่นเซินกวาดสายตามองไปรอบๆ โดยไม่รู้ว่าเสียงนั้นมาจากที่ใด แต่เขามั่นใจได้ว่ามันเป็นเสียงของปัญญาประดิษฐ์ (AI) ไม่ใช่เสียงของสิ่งมีชีวิต ถึงอย่างนั้น ฮั่นเซินก็เลือกที่จะยังไม่ไปไหน สถานที่แห่งนี้ทำให้เขาประหลาดใจ และการรอคอยอาจเป็นโอกาสให้เขาทำความเข้าใจกับที่นี่มากขึ้น ต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นที่นี่จนทำให้เครื่องจักรผลึกพังเสียหาย “ถ้าข้าคาดเดาไม่ผิด ตู้ผลึกนี้คืออุปกรณ์ที่ใช้สำหรับพิธีบัพติศมาแห่งพระเจ้า” ฮั่นเซินเดินสำรวจไปรอบห้องพลางครุ่นคิด หลังจากตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เบนความสนใจกลับมาที่ตู้ผลึกอีกครั้ง ฮั่นเซินรู้สึกสับสน เขาไม่แน่ใจว่าชายในตู้คือคนที่มาเข้ารับพิธีบัพติศมา หรือเป็นผู้คุมห้องนี้กันแน่ “เกิดอะไรขึ้นที่นี่? ทำไมที่นี่ถึงพัง? เขาเป็นหรือตาย?” ฮั่นเซินมีคำถามมากมายในหัว ห้องนี้ไม่ได้ดูเสียหาย และไม่มีสิ่งใดพิเศษนอกจากชายในตู้ “การเชื่อมต่อกับห้องควบคุมเสร็จสมบูรณ์ คุณต้องการเปิดประตูหรือไม่?” สัญลักษณ์ด้วงบนมือของฮั่นเซินเริ่มเปล่งแสง แล้วเสียงของ AI ก็ดังขึ้นอีกครั้ง “เปิด” ฮั่นเซินรู้สึกยินดี เขาแน่ใจแล้วว่าที่นี่เป็นของพวกผลึก “ดูเหมือนว่าเขตรักษาการณ์จะมีการเชื่อมต่อกับพวกผลึก ข้าแค่ไม่รู้ว่าพวกเขาค้นพบเขตรักษาการณ์เหมือนที่มนุษย์ค้นพบ หรือว่าพวกเขาเป็นคนสร้างมันขึ้นมาจริงๆ กันแน่” ฮั่นเซินมองแสงจากสัญลักษณ์ด้วงด้วยความครุ่นคิด ผนังผลึกแยกออกอย่างเงียบเชียบ ฮั่นเซินมองออกไปข้างนอกและต้องประหลาดใจ เพราะมีสิ่งก่อสร้างของพวกผลึกมากมายอยู่นอกผนังนั้น ทว่าหลายแห่งพังทลายจนกลายเป็นซากปรักหักพัง สถานที่แห่งนี้แตกสลายและชำรุดทรุดโทรมไปหมด ฮั่นเซินสั่งให้ด้วงนำทางเขาเดินไปรอบๆ เนื่องจากไม่มีเครื่องจักรหรืออาคารใดที่ยังคงสมบูรณ์ โครงสร้างทั้งหมดที่นั่นมีขนาดใหญ่และคล้ายคลึงกับสิ่งที่พบได้ในเมืองต้องห้าม ยิ่งฮั่นเซินเดินลึกเข้าไปในสถานที่นั้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งได้เห็นร่องรอยของการทำลายล้างมากขึ้นเท่านั้น ในที่สุดฮั่นเซินก็มาถึงซากปรักหักพังแห่งหนึ่งที่อยู่ในสภาพดีกว่าที่อื่น เมื่อฮั่นเซินเดินมาถึงขอบของอาคาร เขามองออกไปข้างนอกและพบกับสิ่งที่แปลกประหลาดมาก เบื้องนอกนั้นมีท้องฟ้าอยู่ การเห็นท้องฟ้าไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะเขตรักษาการณ์ก็มีท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าของเขตรักษาการณ์แตกต่างจากท้องฟ้าของดาวเคราะห์ทั่วไป ในอวกาศมีดาวเคราะห์มากมาย แต่ไม่มีใครรู้ว่าเหนือท้องฟ้าในเขตรักษาการณ์นั้นมีอะไร ฮั่นเซินยืนอยู่ที่เดิมมองออกไปในอวกาศ มันดูเหมือนอวกาศที่เขาสามารถมองเห็นได้จากดาวเคราะห์ดวงใดก็ได้ในพันธมิตร แต่ดวงดาวที่เขาเห็นจากตรงนั้นดูเหมือนจะอยู่ใกล้กว่าปกติ ทำให้เขารู้สึกถูกกดดันอย่างบอกไม่ถูก ฮั่นเซินบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อมองดูอาคารของพวกผลึกจากด้านบน เขาพบว่าสถานที่แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นบนอุกกาบาตและกำลังลอยเคว้งอยู่ในอวกาศ ฮั่นเซินไม่รู้ว่าเขายังอยู่ในพื้นที่ของพันธมิตรหรือไม่ เพราะไม่มีกลุ่มดาวใดที่เขาคุ้นเคยเลย ฮั่นเซินเรียกด้วงออกมา หลังจากเข้าไปข้างใน เขานำแผนที่ดาราจักรออกมา เขาแค่ต้องการลองดูว่ามันใช้ได้หรือไม่ และปรากฏว่ามันใช้งานได้ แผนที่แสดงตำแหน่งของเขาโดยไม่มีปัญหา ฮั่นเซินอยู่ในระบบดาราจักรที่เรียกว่าระบบยาชวน (Ya Chuan System) ซึ่งมีพื้นที่เจ็ดถึงแปดแห่งที่ถูกพันธมิตรยึดครองไปแล้ว ฮั่นเซินระบุตำแหน่งที่เขาอยู่ได้แม่นยำ มันเป็นพื้นที่อวกาศอันรกร้างที่พันธมิตรยังไม่ได้ครอบครอง แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็รู้แล้วว่าเขากลับมาอยู่ในพื้นที่ของพันธมิตร การจะกลับไปสู่เขตที่คุ้นเคยจากจุดที่เขาอยู่นั้นต้องใช้เวลานานมาก ซึ่งการต้องเดินทางกลับเป็นเรื่องน่ารำคาญ ฮั่นเซินจึงตัดสินใจอยู่บนอุกกาบาตต่อไป ด้วงสแกนอุกกาบาต และฮั่นเซินก็ทราบว่าอุกกาบาตนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของดาวเคราะห์ที่แตกสลาย สิ่งก่อสร้างของพวกผลึกเคยเป็นส่วนหนึ่งของห้องควบคุมขนาดใหญ่ และนี่คือทั้งหมดที่หลงเหลืออยู่ ฮั่นเซินไม่สามารถเรียนรู้อะไรได้อีกท่ามกลางซากปรักหักพังเหล่านั้น เขาจึงกลับไปที่ห้องและตรวจสอบชายในตู้ผลึกอีกครั้ง ชุดเกราะที่ชายผู้นั้นสวมใส่อยู่คือเกราะยีน (Geno Armor) ซึ่งหมายความว่าเขาไม่ได้อยู่ในสิบอันดับแรกของบุตรแห่งพระเจ้า เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเข้ารับพิธีบัพติศมา “ถ้าเช่นนั้น เขาเป็นใคร? เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่เคยควบคุมสถานที่แห่งนี้ หรือว่าเขาเป็นผู้บุกรุกกันแน่?” ฮั่นเซินจ้องมองชายคนนั้น ฮั่นเซินไม่รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือไม่ จึงไม่กล้าเปิดตู้ผลึกออก การจะครอบครองเกราะยีนได้ คุณต้องมีพลังมหาศาล ฮั่นเซินไม่มีความมั่นใจเลย เขาไม่ได้อยู่ในเขตรักษาการณ์ที่ห้า และไม่สามารถใช้พลังจากเกราะยีนของตัวเองได้เต็มที่ ฮั่นเซินมีชุดเกราะผลึกอยู่ชุดหนึ่ง แต่ร่างกายของเขาไม่อาจดึงพลังออกมาใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ขณะที่ฮั่นเซินกำลังครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรดี เขาก็ได้ยินเสียง 'แก๊ก' บางอย่างแตกหัก แล้วเขาก็เห็นตู้ผลึกเปิดออก ตู้ผลึกที่มีความสูงเท่ากับต้นไม้เริ่มเปิดออกทางส่วนบน เมื่อตู้เปิดออก ของเหลวไม่ได้กระเด็นออกมาอย่างที่ฮั่นเซินคาดไว้ แต่มันกลับลอยค้างอยู่ในอากาศ ภายในตู้ที่เปิดออกนั้น ฮั่นเซินมองชายผู้นั้นด้วยความระมัดระวัง ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะออกไปจากที่นี่ดีหรือไม่ ชายคนนั้นก็ลืมตาขึ้น ดวงตาสีดำคู่หนึ่งจ้องมองมาที่ฮั่นเซิน ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว