บทที่ 3099 เปิดโปงคำลวงของตนเอง ผู้คนนับหมื่นนับพันใน “นครศักดิ์สิทธิ์เทียมฟ้า” ต่างตกอยู่ในความหวาดกลัว ผลลัพธ์ของการต่อสู้แห่งศตวรรษยังคงเป็นปริศนา ผู้คนเคยคิดว่านครศักดิ์สิทธิ์นั้นไร้พ่าย แต่ในวันนี้ นครศักดิ์สิทธิ์บนพื้นพิภพกลับกลายเป็นเพียงซากปรักหักพัง พวกเขาเพิ่งตระหนักว่าเมืองแห่งนี้เป็นเพียงเขตแดนลวงตาของไมเคิลเท่านั้น ตูม! ตูม! ตูม! ที่เส้นขอบฟ้า เสียงกัมปนาทใกล้เข้ามาเรื่อยๆ มันดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นตามลำดับ มังกรเพลิงกวาดผ่านที่ราบแห่งนครศักดิ์สิทธิ์ ไล่ล่าทูตสวรรค์ปีกหักตัวหนึ่ง มันดูเหมือนลูกปืนใหญ่ที่พุ่งเข้าหาซากปรักหักพังของนครศักดิ์สิทธิ์! ทั้งสองต่อสู้กันตั้งแต่นครศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงภูเขาอันไกลโพ้น จากนั้นก็โบยบินไปยังมหาสมุทร พวกเขาต่อสู้กันอย่างดุเดือดตั้งแต่นะเลเมดิเตอร์เรเนียนลัดเลาะตามขุนเขาและลำน้ำกลับมายังนครศักดิ์สิทธิ์ ในอดีตผู้คนเคยมองไมเคิลราวกับเทพเจ้าที่จุติลงมาจากสรวงสวรรค์ เขาเคยระบายโทสะเยี่ยงเทพเจ้าออกมา ทว่าในเวลานี้ ไมเคิลกลับดูไม่ต่างจากมนุษย์ปุถุชนที่ถูกฟาดฟันและบีบให้ถอยร่นกลับมายังซากปรักหักพังของนครศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล รอยเลือด รอยไหม้ และรอยบุบสลาย เมื่อมังกรเพลิงร่อนลงสู่ครศักดิ์สิทธิ์ มันก็คืนสู่ร่างเดิม—ร่างปีศาจที่ถักทอขึ้นจากเปลวเพลิงสองชนิด เขายืนอยู่บนสะพานยาวและแผ่ซ่านกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวของราชาปีศาจแห่งการทำลายล้าง กลิ่นอายของเขาข่มขวัญเหล่าทูตสวรรค์และนครศักดิ์สิทธิ์ที่เคยรุ่งโรจน์จนหมดสิ้น “ไมเคิล!” รามิเอลพบเขาอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังและรีบเข้าไปประคองเขาขึ้นมา ไมเคิลสะบัดรามิเอลออก เขาหงายฝ่ามือขึ้นและสลายเศษซากปรักหักพังที่วุ่นวายให้กลายเป็นจล ถนนสายที่หนึ่งถูกทำลายพินาศ โม่ฟานยืนอยู่บนสะพานยาวใกล้ทางเข้าเมือง ไมเคิลตั้งหลักได้อีกครั้งและจ้องมองโม่ฟานด้วยความโกรธแค้น เหล่าเงาศักดิ์สิทธิ์และผู้พิพากษาเทวะต่างถอยห่างออกไป แม้แต่มังกรแสงยังสัมผัสได้ถึงโทสะของไมเคิล พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะเข้าใกล้ จิตวิญญาณทูตสวรรค์เพลิงสิบหกปีกปรากฏขึ้นเบื้องหลังไมเคิล แม้ว่าปีกสี่คู่จะหักสะบั้นไปแล้ว แต่เขายังคงครอบครองจิตวิญญาณเทวะของทูตสวรรค์สิบหกปีกอยู่ จิตวิญญาณของทูตสวรรค์เพลิงก่อตัวเป็นภูเขาสวรรค์สีทองอร่ามที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ เดิมทีภูเขานั้นอยู่ข้างหลังไมเคิล แต่มันกลับร่วงหล่นลงมายังจุดที่โม่ฟานยืนอยู่ ภูเขาสวรรค์ที่ก่อตัวขึ้นจากทูตสวรรค์เพลิงสิบหกปีกร่วงหล่นลงใส่โม่ฟานจากเบื้องบนอย่างกะทันหัน เมื่อครู่ก่อนยังไม่มีสิ่งใดอยู่เหนือศีรษะเขา แต่ในพริบตาต่อมา ภูเขาสวรรค์อันศักดิ์สิทธิ์ก็กดทับลงมา ภูเขาสวรรค์กดทับลงบนไหล่ของโม่ฟานอย่างรุนแรง แม้ว่าเขาจะมีกลิ่นอายปีศาจที่แข็งแกร่งเพียงใด แต่ความหนักอึ้งของภูเขาสวรรค์ก็บีบบังคับให้เขาต้องคุกเข่าลง! สะพานยาวยังคงไม่ระคายเคือง แผ่นดินไม่แตกสลาย ผู้คนบางส่วนมองไม่เห็นภูเขาสวรรค์อันยิ่งใหญ่นี้ ทว่าโม่ฟานกลับดูตึงเครียดและร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว เขาดูเหมือนแอตลาสที่ถูกสาปให้แบกท้องฟ้าไว้ เขาไม่อาจปล่อยมือได้ หากเขาทำเช่นนั้น ภูเขาสวรรค์จะบดขยี้เขาจนกลายเป็นผุยผง ไมเคิลยังคงเพิ่มแรงกดดันของภูเขาสวรรค์ต่อไป เขาต้องการบดขยี้โม่ฟานให้ตายคามือ! “นี่คือเทวานุภาพที่ได้รับจากพระบิดาแห่งสรวงสวรรค์ มนุษย์ปุถุชนจะไม่รู้สึกถึงแรงกดดันใดๆ ภายใต้ภูเขาแห่งนี้ ภูเขานี้จะทำหน้าที่ลงทัณฑ์และสยบผู้ที่มีจิตใจชั่วร้ายและเต็มไปด้วยบาปหนาเช่นเจ้าเท่านั้น!” ไมเคิลแผ่ซ่านกลิ่นอายของผู้ที่อยู่เหนือกว่าขณะชี้ไปที่โม่ฟานซึ่งกำลังคุกเข่าอยู่ ไมเคิลคือบุตรของพระบิดาแห่งสรวงสวรรค์ เขาคือผู้นำสาส์นจากผู้สร้างอารยธรรมเวทมนตร์ ไม่มีทางที่ปีศาจหรือพวกนอกรีตคนใดจะมาเทียบเคียงเขาได้! ภูเขาสวรรค์คือบทลงทัณฑ์สำหรับคนอย่างโม่ฟาน ผู้ที่ใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายเพื่อต่อต้านนครศักดิ์สิทธิ์ … “น่าขันนัก! เหตุใดข้าต้องถูกสยบชั่วนิรันดร์เพียงเพราะพลังของข้าไม่ได้รับมาจากเวทมนตร์สายหลัก? เจ้าใช้จุดกำเนิดของเวทมนตร์เพื่อสยบผู้ที่มุ่งมั่นแสวงหาเวทมนตร์สูงสุดและความลี้ลับของมัน นี่หรือคือสิ่งที่เจ้าเรียกว่าการพิพากษาของพระบิดาแห่งเวทมนตร์?” โม่ฟานสัมผัสได้ว่าเวทมนตร์ของเขาถูกสะกดไว้ โม่ฟานบำเพ็ญเพียรเวทมนตร์สายหลัก ตั้งแต่เขาตื่นขึ้นมา เขาก็ครอบครองฝุ่นดาราและบุตรดารา จิตวิญญาณของเขาแข็งแกร่งขึ้นเพราะระบบดาราเวทมนตร์ที่หลากหลาย ไมเคิลใช้จุดกำเนิดของเวทมนตร์เพื่อร่ายภูเขาสวรรค์ จอมเวททุกคนในโลกจะถูกบดขยี้หากพวกเขายืนอยู่ใต้ภูเขาสวรรค์แห่งนี้ พวกนอกรีตที่แท้จริงจะถูกสยบโดยจุดกำเนิดของเวทมนตร์ได้อย่างไร ในเมื่อพลังของพวกเขาไม่ได้มีต้นกำเนิดมาจากระบบเวทมนตร์นั้นเลยสักนิด?! “เวทมนตร์ทำให้เจ้าเป็นอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้ แต่เจ้ากลับหันหลังให้จุดกำเนิดของเวทมนตร์ พ่อแม่ให้ชีวิตเจ้ามา แต่เจ้ากลับพรากชีวิตพวกเขาไป เจ้าจะไม่เรียกสิ่งนี้ว่าเป็นตัวตนที่ชั่วร้ายและนอกรีตได้อย่างไร?!” ไมเคิลตวาด นครศักดิ์สิทธิ์ปกป้องอารยธรรมเวทมนตร์ของมนุษย์ หากไม่มีกฎเกณฑ์และจารีตแห่งเวทมนตร์ที่นครศักดิ์สิทธิ์กำหนดขึ้น ผู้คนก็คงยังใช้ชีวิตอยู่ในยุคหิน พวกเขาจะยังคงเป็นเหมือนลิงและลงเอยด้วยการเป็นอาหารของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังกว่า! “ไมเคิล ความคาดหวังของเจ้ามันจำกัดมุมมองของเจ้าต่อโลกและขอบเขตพลัง” โม่ฟานกล่าว “เจ้าจะบอกว่าข้ามีขอบเขตพลังที่ต่ำต้อยอย่างนั้นรึ? ฮ่าฮ่าฮ่า! ถ้าอย่างนั้นก็ลุกขึ้นและสลัดภูเขาสวรรค์ออกไปให้ได้สิ โลกกำลังจับตาดูเจ้าอยู่ ให้ผู้คนได้เห็นว่าพลังปีศาจของเจ้านั้นก้าวข้ามเวทมนตร์สายหลักไปแล้วหรือไม่!” ไมเคิลระเบิดเสียงหัวเราะ ธาตุปีศาจของโม่ฟานจะสามารถหลุดพ้นจากระบบเวทมนตร์สายหลักได้จริงๆ หรือ? โม่ฟานไม่เชื่อเช่นนั้น ธาตุปีศาจของเขาเพียงแค่ช่วยให้พลังของเขาไปถึงขอบเขตที่แน่นอนเท่านั้น เขายังไม่หลุดพ้นจากขอบเขตของเวทมนตร์ทั้งหมดโดยสิ้นเชิง โม่ฟานไม่เคยหลุดพ้นจากพลังนั้นตั้งแต่เริ่มต้น ไมเคิลตระหนักดีถึงเรื่องนี้ ดังนั้นไมเคิลจึงใช้จิตวิญญาณทูตสวรรค์ของเขาสำแดงจุดกำเนิดของเวทมนตร์เพื่อสะกดจิตวิญญาณของโม่ฟาน ภูเขาสวรรค์นั้นเป็นเพียงภูเขาที่ว่างเปล่า แรงกดดันจากจุดกำเนิดของเวทมนตร์นั้นเปรียบได้กับเลขคณิตที่ซับซ้อน เลขคณิตที่ลึกซึ้งจะไม่มีทางเกิดขึ้นได้เลยหากจารีตพื้นฐานของการบวกและการลบถูกตัดออกไป ไมเคิลสร้างภูเขาสวรรค์โดยการทำลายกฎการเชื่อมต่อระหว่างฝุ่นดาราและบุตรดารา ผลลัพธ์ที่ได้คือ ทั้งวงโคจรดาราและรูปแบบดาราพื้นฐาน หรือแม้แต่กลุ่มดาราและวังดาราที่ลึกซึ้งก็จะไม่สามารถทำงานได้ มีเพียงเหล่าทูตสวรรค์เท่านั้นที่สามารถใช้จิตวิญญาณของตนสยบกฎเกณฑ์เวทมนตร์ทั้งหมดได้ บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมไมเคิลถึงคิดว่าตนเองเสมอภาคกับพระเจ้าเสมอมา ผู้คนที่ย่างก้าวเข้าสู่เส้นทางสายเวทมนตร์ต้องปฏิบัติตามจารีตแห่งจุดกำเนิดเวทมนตร์ ซึ่งฝุ่นดาราจะเชื่อมต่อกับบุตรดาราเสมอ นี่หมายความว่าไมเคิลได้บรรลุถึงขอบเขตของทูตสวรรค์เพลิงสิบหกปีกและเชี่ยวชาญรหัสต้นกำเนิดของเวทมนตร์ จอมเวทในโลกนี้ไม่มีทางเอาชนะเขาได้! ไมเคิลประณามโม่ฟานว่าเป็นพวกนอกรีต ทว่าผู้คนที่อยู่ในลำดับขั้นทูตสวรรค์ต่างตระหนักดีว่า แม้ว่าโม่ฟานจะบำเพ็ญเพียรเวทมนตร์สายหลัก เขาก็ยังคงถูกสยบภายใต้ภูเขาสวรรค์อยู่ดี พลังของเขาไม่เคยออกนอกลู่นอกทางไปจากกฎเกณฑ์เลย วินาทีที่ไมเคิลใช้พลังนี้กับโม่ฟาน มันเท่ากับเป็นการบอกโลกใบนี้ว่าโม่ฟานไม่ใช่พวกนอกรีตโดยเนื้อแท้ และเขาประหารโม่ฟานเพียงเพราะเขาต้องการจะทำเช่นนั้นเท่านั้น! รามิเอลขมวดคิ้ว ไมเคิลไม่ควรใช้พลังนั้นเลย เขากำลังเปิดโปงคำลวงของตัวเอง อีกไม่นาน โลกจะได้รับรู้ว่าไมเคิลได้ประหารจอมเวทผู้ที่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์แห่งจุดกำเนิดเวทมนตร์ นครศักดิ์สิทธิ์ทำผิดพลาดมาตั้งแต่ต้นและทำให้มันแย่ลงเรื่อยๆ สิ่งนี้จะทำให้เกียรติภูมิของนครศักดิ์สิทธิ์มัวหมอง