บทที่ 1213: 257: ตบหน้าฉาดใหญ่ เธอคือเป้าหมายที่ทุกคนคาดหวัง จ้าวเสวี่ยอินถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก! 1 ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้หานเหล่าซานต้องรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งเพียงใด ท้ายที่สุดแล้ว เขานั่นแหละที่เป็นคนฆ่าลูกชายของตัวเองกับมือ! หากเขาไม่เลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวเย่จั๋ว หานตงเหลียงก็คงไม่ต้องมาตายเช่นนี้ ช่างน่าเสียดายนัก ทว่าตอนนี้มันสายเกินกว่าจะมานั่งนึกเสียใจแล้ว! ในโลกใบนี้มีทุกสิ่งทุกอย่าง ยกเว้นยารักษาโรคเสียใจภายหลัง จ้าวเสวี่ยอินมองไปที่หานเหล่าซาน ดวงตาของเธอเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี ในเมื่อตอนนี้หานตงเหลียงตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต หานเหล่าซานยังจะกล้าเลือกเย่จั๋วอยู่อีกหรือ? แน่นอนว่าไม่! ไม่เพียงแต่เย่จั๋วจะหมดสิทธิ์ลงชิงตำแหน่งประธานเท่านั้น แต่หล่อนจะต้องถูกส่งเข้าคุกด้วย! ในอนาคต จะไม่มีใครหน้าไหนมาแย่งชิงสิ่งที่เป็นของเธอไปได้อีก! นี่แหละคือผลกรรมของเย่จั๋ว! หลังจากเฝ้ารอมาเนิ่นนาน ในที่สุดเย่จั๋วก็ได้รับผลกรรมเสียที แววตาของผู้ชนะและคำเย้ยหยันในดวงตาของจ้าวเสวี่ยอินแทบจะเอ่อล้นออกมา ครู่ต่อมา จ้าวเสวี่ยอินเหลือบมองหานเหล่าซานที่นั่งร้องไห้ฟูมฟายอยู่บนพื้นด้วยความเวทนา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้อง เวลา 11.00 น. การประชุมเพื่อเลือกตั้งประธานบริษัทเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ หานเหล่าซานเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง แม้เขาจะพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อปกปิดอารมณ์ของตนเอง แต่ดวงตาของเขากลับแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด เพียงแค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขาเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เมื่อจ้าวเสวี่ยอินเห็นหานเหล่าซานเดินเข้ามา เธอจึงหรี่ตาลงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าหานตงเหลียงจะยังไม่ตาย เพราะถ้าหากหานตงเหลียงตายไปแล้ว หานเหล่าซานย่อมไม่มีทางมาร่วมงานเลือกตั้งนี้ได้อย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม ถึงแม้หานตงเหลียงจะโชคดีรอดตายมาได้ แต่เขาก็คงเหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายเท่านั้น มิเช่นนั้น หานเหล่าซานคงไม่ดูหดหู่และสิ้นหวังถึงเพียงนี้ ดูท่าว่าชีวิตของหานตงเหลียงคงต้องฝากไว้กับยาอังกงเนี่ยหวงหว่านเพื่อยื้อลมหายใจต่อไปเสียแล้ว ครู่ต่อมา จ้าวเสวี่ยอินก็ละสายตากลับมา ในขณะนั้น หานเหล่าซานเดินไปนั่งที่ตำแหน่งของตนเองและเริ่มหารือกับผู้ถือหุ้นบางส่วน หลังจากปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง ผู้อาวุโสจางก็ลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวว่า "ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้ว ผมขอประกาศเริ่มการเลือกตั้งประธานครั้งที่สาม ณ บัดนี้! การลงคะแนนครั้งนี้เกี่ยวข้องกับอนาคตของซุ่นซีไฟแนนเชียลกรุ๊ป ผมหวังว่าผู้ถือหุ้นทุกท่านจะพิจารณาอย่างรอบคอบ!" ทันทีที่เขากล่าวจบ ห้องประชุมก็ตกอยู่ในความเงียบงันที่น่าประหลาด "ลำดับต่อไป ขอเชิญประธานเย่และคุณหนูจ้าวกล่าวสุนทรพจน์" เย่จั๋วและจ้าวเสวี่ยอินนั่งประจันหน้ากัน หลังจากที่ทั้งสองคนกล่าวทักทายและแสดงวิสัยทัศน์ตามธรรมเนียมเสร็จสิ้น เหล่าผู้ถือหุ้นก็เริ่มลงคะแนนเสียง "ผมสนับสนุนประธานเย่" "ฉันสนับสนุนคุณหนูจ้าว" "..." ไม่กี่นาทีต่อมา บนหน้าจอขนาดใหญ่ก็ปรากฏผลคะแนนของทั้งสองคน เย่จั๋วได้รับ 16 คะแนน ส่วนจ้าวเสวี่ยอินก็ได้รับ 16 คะแนนเช่นกัน ในขณะนี้ คะแนนของทั้งสองคนเสมอกันอย่างสูสี หากต้องการตัดสินผู้ชนะ ทุกอย่างจึงขึ้นอยู่กับคะแนนเสียงชี้ขาดในมือของหานเหล่าซาน เมื่อหานเหล่าซานลงคะแนนให้ใคร บรรดาผู้ถือหุ้นที่อยู่เบื้องหลังเขาก็จะลงคะแนนตามหานเหล่าซานไปด้วย ชั่วพริบตา ทุกสายตาในห้องประชุมต่างจับจ้องไปที่หานเหล่าซานเป็นจุดเดียว บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ หานเหล่าซานจะเลือกใคร? จ้าวเสวี่ยอิน? หรือจะเป็นเย่จั๋ว? ใครกันแน่ที่จะได้นั่งบนเก้าอี้ผู้นำอันดับหนึ่งแห่งนี้! ท่ามกลางสายตาที่รอคอยการตัดสินใจ หานเหล่าซานกลับยังคงนิ่งเฉย ไม่ขยับเขยื้อน ใครก็ตามที่มีสายตาเฉียบแหลมย่อมมองออกว่าเขากำลังลังเล ผู้คนใต้เวทีต่างเริ่มกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา โดยไม่อาจคาดเดาเจตนาของหานเหล่าซานได้ ผู้อาวุโสจางหันไปมองหานเหล่าซานแล้วถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "เหล่าหาน เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? พวกเราไม่ได้ตกลงกันไว้แล้วหรือว่าจะโหวตให้เย่จั๋ว?" หานเหล่าซานเม้มริมฝีปากแน่น แต่สุดท้ายก็ไม่ได้กล่าวคำใดออกมา จ้าวเสวี่ยอินมองผู้อาวุโสจางด้วยสายตาเย้ยหยัน ก่อนจะกล่าวออกมาอย่างใจเย็น "ผู้อาวุโสจาง คุณไม่จำเป็นต้องตัดสินใจแทนอาหานหรอกค่ะ ฉันเชื่อว่าอาหานจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุด!" เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ จ้าวเสวี่ยอินก็หันไปสบตาหานเหล่าซาน "อาหาน ฉันพูดถูกไหมคะ?" หานเหล่าซานยังคงเงียบขรึม เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้อาวุโสจางจึงหันไปมองจ้าวเสวี่ยอินด้วยความสงสัย เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาได้ตกลงกับหานเหล่าซานไว้อย่างชัดเจนตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน และหานเหล่าซานก็ยืนยันหนักแน่นว่าจะนำเหล่าผู้ถือหุ้นโหวตให้เย่จั๋ว แต่ทว่าตอนนี้... หานเหล่าซานกลับกำลังลังเล! เขากำลังลังเลเรื่องอะไรกันแน่? ผู้อาวุโสจางขมวดคิ้วแน่นด้วยความกังวลใจเป็นอย่างมาก แม้หานเหล่าซานจะไม่ได้ตอบคำถามของจ้าวเสวี่ยอิน แต่เธอก็ไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอรู้ดีว่าหานเหล่าซาน 'ต้อง' เลือกเธอเท่านั้น นอกจากเสียว่า... หานเหล่าซานอยากจะยืนดูหานตงเหลียงตายไปต่อหน้าต่อตา! แต่หานเหล่าซานจะทนเห็นลูกชายตายได้จริงหรือ? หานตงเหลียงคือบุตรชายเพียงคนเดียวของเขานะ! แววตาของจ้าวเสวี่ยอินเต็มไปด้วยความมั่นใจอย่างถึงที่สุด ในขณะนั้นเอง หานเหล่าซานก็ลุกขึ้นยืนและหันไปมองจ้าวเสวี่ยอิน จ้าวเสวี่ยอินคลี่ยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ อย่างน้อยหานเหล่าซานก็ยังมีสายตาที่กว้างไกล หลังจากนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง หานเหล่าซานก็ค่อยๆ อ้าปากและกล่าวออกมาทีละคำอย่างชัดเจนว่า "ผมสนับสนุนประธานเย่!" สนับสนุนเย่จั๋วอย่างนั้นหรือ? จ้าวเสวี่ยอินที่กำลังจะลุกขึ้นจากที่นั่งเพื่อรับชัยชนะถึงกับหน้าถอดสี หูฝาดไปแน่ๆ ต้องเป็นอาการหูฝาดไปเองแน่ๆ หานเหล่าซานจะไปสนับสนุนเย่จั๋วได้อย่างไร!