บทที่ 313: 105: เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของไป๋เวย เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่อี้อี้ก็เงยหน้าขึ้นมองไป๋เวย "เธอเชื่อมั่นขนาดนั้นเลยเหรอ?" ไป๋เวยยืดอกขึ้น "เพราะฉันมีต้นทุนที่จะทำแบบนั้นไงคะ" ไป๋เวยมีความมั่นใจในตัวเองมาก ด้วยรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและรูปร่างที่ดีของเธอ เห็นได้ชัดว่าเย่เซินได้ลุ่มหลงในเสน่ห์ของเธอเข้าให้แล้ว เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบัน มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่เขาจะสารภาพรักเท่านั้น หลี่อี้อี้ยิ้มแล้วพูดต่อ "หลังจากที่เธอรวยแล้ว ห้ามลืมพี่นะ" "แน่นอนค่ะ" ไป๋เวยกอดแขนหลี่อี้อี้ "พี่อี้อี้ ทุกอย่างที่ฉันมีตอนนี้พี่เป็นคนมอบให้ แน่นอนว่าฉันลืมพี่ไม่ลงหรอกค่ะ!" ถูกต้องแล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่ไป๋เวยพบกับเย่เซิน ทุกอย่างล้วนเป็นกับดัก มันเป็นกับดักที่หลี่อี้อี้เป็นคนวางแผนไว้เองทั้งหมด หลี่อี้อี้ไม่เต็มใจที่จะถูกเย่เซินทอดทิ้ง เธอกับเย่เซินอยู่ด้วยกันมานานถึงสามปีเต็ม ทำไมเย่เซินถึงทิ้งเธอ? เธอเคยเป็นถึงเถ้าแก่เนี้ยของบริษัท เซิ่งตง เอ็กซ์เพรส! ในเมื่อเย่เซินทำให้เธอต้องทนทุกข์! เธอก็จะไม่ยอมปล่อยให้เย่เซินได้เสวยสุขอยู่ฝ่ายเดียว หลังจากใช้ชีวิตร่วมกับเย่เซินมาสามปี หลี่อี้อี้รู้นิสัยการใช้ชีวิตของเขาเป็นอย่างดี เธอรู้ว่าเขาชอบอะไรและไม่ชอบอะไร ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอที่จะทำให้เขามารักใครสักคนที่เธอเลือกมา ในตอนนั้นเอง หลี่อี้อี้ก็นึกถึงน้องสาวของเธอที่ชื่อไป๋เวย ไป๋เวยเป็นคนสวยและมีบุคลิกที่อ่อนหวาน ดูจากภายนอกเหมือนเป็นเด็กสาวเรียบร้อยที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างดี ไม่มีผู้ชายคนไหนต้านทานผู้หญิงแบบนี้ได้ ดังนั้น หลี่อี้อี้จึงไปหาไป๋เวยและวางแผนทุกอย่างด้วยตัวเอง ชื่อของไป๋เวยไม่ใช่ไป๋เวยมาตั้งแต่แรก ชื่อจริงของเธอคือหลี่หลานเสียง ส่วนไป๋เวยเป็นชื่อที่เธอเปลี่ยนในภายหลัง เธอและหลี่อี้อี้มาจากบ้านเกิดเดียวกัน และไป๋เวยก็ไม่ได้เป็นครูสอนเต้นจริงๆ งานที่แท้จริงของเธอคือ 'พริ้นเซส' (โฮสเตส) ประจำร้าน KTV แถวนั้น ด้วยรูปร่างหน้าตาที่สะสวย เธอจึงเป็นที่นิยมมากใน KTV และมีหนุ่มๆ มากมายที่มาหาเพราะเธอ แต่สุดท้าย พริ้นเซสก็เป็นเพียงแค่พริ้นเซส หลังจากที่คนเหล่านั้นมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับเธอ พวกเขาก็ทิ้งเธอไปคนแล้วคนเล่า แม้ว่าคนเหล่านั้นจะใจป้ำ และเงินที่ได้ในคืนเดียวอาจเท่ากับเงินเดือนครึ่งเดือนของคนทั่วไป แต่อาชีพนี้ก็เหมือนกับการ 'กินข้าววัยสาว' เมื่อเธอเริ่มแก่ตัวลง ทุกอย่างก็จะไม่มีอะไรเหลือ หลายปีที่ผ่านมา ไป๋เวยคุ้นชินกับการใช้ชีวิตที่หรูหราฟุ่มเฟือย ดังคำกล่าวที่ว่า จากความประหยัดไปสู่ความหรูหรานั้นง่าย แต่จากความหรูหรากลับไปสู่ความประหยัดนั้นยากยิ่งนัก หากเธอสูญเสียแหล่งรายได้ไป เธอจะอยู่ได้อย่างไร? ปีนี้ไป๋เวยอายุ 30 ปีแล้ว เธอไม่ได้ดูสดใสและน่ารักเหมือนเด็กสาวอายุ 18 หรือ 19 อีกต่อไป และรายได้ต่อเดือนของเธอก็ลดลงไปมากกว่าครึ่งจากที่เคยได้ ไป๋เวยสัมผัสได้ถึงวิกฤต เธอรู้ว่าเธอต้องหาที่พึ่งระยะยาว นั่นคือการแต่งงานกับคนรวย อย่างไรก็ตาม ในฐานะพริ้นเซส มันยากเกินไปที่เธอจะแต่งงานกับเศรษฐีท่ามกลางแขกที่เคยมาเที่ยวเหล่านั้น เพราะคนรวยพวกนั้นดูถูกอาชีพนี้! และไม่มีผู้ชายคนไหนยอมรับได้หรอกว่าผู้หญิงของเขามีอดีตที่น่ารังเกียจเช่นนี้ พวกเขาแค่อยากจะเล่นสนุกกับเธอเท่านั้น แต่ถ้าไม่นับแขกเหล่านั้น... ไป๋เวยก็ไม่รู้จักคนรวยคนอื่นเลย นอกจากที่ KTV เธอก็ไม่มีทางอื่นที่จะได้พบกับคนรวย ท้ายที่สุดแล้ว สังคมของเธอก็มีอยู่แค่นั้น มีผู้ชายธรรมดาๆ มาตามจีบเธออยู่บ้าง แต่เธอไม่สนใจคนธรรมดาเหล่านั้นเลยสักนิด คนธรรมดาจะซื้อกระเป๋า LV, Gucci, Chanel ให้เธอได้เหรอ? คนธรรมดาจะทำให้เธอได้ใช้ชีวิตเป็นคุณนายผู้ร่ำรวยที่ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องได้เหรอ? เมื่อหลี่อี้อี้มาหาถึงบ้าน ไป๋เวยก็รู้ทันทีว่าโอกาสของเธอมาถึงแล้ว! เธอจะต้องจับคนรวยอย่างเย่เซินให้ได้อย่างแน่นอน! เธอจะก้าวกระโดดจากครอบครัวที่ต่ำต้อยไปเป็นคุณนายผู้มั่งคั่งที่ใครๆ ต่างพากันอิจฉา ดังนั้น ไป๋เวยจึงตกลงกับหลี่อี้อี้โดยไม่ลังเล และร่วมมือแสดงละครฉากใหญ่ร่วมกับเธอ หลี่อี้อี้มองไปที่ไป๋เวยและพูดต่อ "หลานเสียง ยิ่งสูงยิ่งหนาว ตอนนี้คือช่วงเวลาสำคัญ เธอห้ามประมาทและอย่าให้เย่เซินจับสังเกตอะไรได้เด็ดขาด! ไม่อย่างนั้น ความพยายามทั้งหมดที่พี่ทำมาจะสูญเปล่า!" ไป๋เวยพยักหน้า ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความภูมิใจ "พี่อี้อี้ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันรู้ดี" ไป๋เวยคือใครกันล่ะ? เธอเข้าสู่สังคมมาตั้งแต่อายุสิบหกปี และผ่านผู้ชายมานับไม่ถ้วน ทักษะการแสดงของเธอนั้นเข้าขั้นปรมาจารย์มานานแล้ว ปกติเธอก็เก่งที่สุดในเรื่องการเสแสร้งแกล้งทำอยู่แล้ว เธอรู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะดึงดูดความสนใจจากผู้ชาย และต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้พวกเขาเป็นห่วงเป็นใยเธอ ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังรู้นิสัยการใช้ชีวิตของเย่เซินอีกด้วย ตราบใดที่นิสัยของเย่เซินกลายเป็นนิสัยของเธอด้วย เย่เซินจะต้องรู้สึกอย่างแน่นอนว่ามีความผูกพันที่พิเศษบางอย่างระหว่างพวกเขา ต้องเป็นเธอคนนี้เท่านั้น และความจริงก็พิสูจน์แล้วว่า ไป๋เวยคิดถูก ในเวลาเพียงสองเดือนสั้นๆ เย่เซินก็รู้สึกแล้วว่ามีความผูกพันที่พิเศษอย่างยิ่งระหว่างพวกเขาทั้งคู่