บทที่ 464 - คิดจะเปลี่ยนร่างโฮสต์เพราะเบื่อฉันแล้วหรือไง? พลังธาตุดิน: 280/7000 (ระดับ 8 ดาว) หวังเถิงสัมผัสได้ถึงการเลื่อนระดับของตนจึงรีบเปิดหน้าต่างคุณสมบัติขึ้นมาดูทันที เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าพลังธาตุดินจะเป็นพลังแรกที่ก้าวไปถึงระดับ 8 ดาว! ต้องบอกก่อนว่าในช่วงแรกนั้น พลังธาตุไฟของเขาทิ้งห่างพลังธาตุอื่นๆ ไปไกลมาก เขากวาดสายตาไปที่หน้าต่างคุณสมบัติและสังเกตเห็นว่าพลังธาตุไฟของเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ระดับ 8 ดาวในอีกไม่กี่อึดใจ… พลังธาตุไฟ: 4999/5000 (ระดับ 7 ดาว) มันใกล้เคียงจริงๆ เหลืออีกเพียงแต้มเดียวเท่านั้น! หวังเถิงรู้สึกหงุดหงิดใจเล็กน้อย ในชั่วพริบตานั้นเขารู้สึกว่าระบบนี้ช่างร้ายกาจนัก หากเขาไม่เปิดหน้าต่างคุณสมบัติขึ้นมาดู ก็คงไม่รู้เลยว่าพลังธาตุไฟของเขาจวนเจียนจะถึงระดับ 8 ดาวเต็มที! ถ้ารู้ล่วงหน้า เขาคงจัดการฆ่าสัตว์อสูรธาตุไฟไปแล้ว ต่อให้เป็นสัตว์อสูรระดับ 1 ดาว ก็เพียงพอที่จะช่วยให้เขาเลื่อนระดับได้ เขาหันไปมองคุณสมบัติของพลังธาตุอื่นๆ นอกเหนือจากธาตุที่หายากอย่าง ลม สายฟ้า น้ำแข็ง และพิษแล้ว ธาตุพื้นฐานอีกห้าธาตุที่เหลือต่างก็มีการพัฒนาขึ้นอย่างมหาศาล พวกมันเองก็ใกล้จะเลื่อนระดับเช่นกัน รวมแล้วเขาต้องการแต้มคุณสมบัติพลังอีกไม่ถึงร้อยแต้มก็จะสามารถยกระดับธาตุทั้งห้าได้ครบ หวังเถิงรู้สึกถึงเจตนาร้ายของระบบ ระบบ: … ในบรรดาพลังทั้งหมด สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดคือ… พลังธาตุมืด! โดยที่เขาไม่รู้ตัว พลังธาตุมืดของเขาได้พุ่งขึ้นสู่ระดับ 9 ดาวอย่างเงียบเชียบ! และมันก็ห่างจากขั้นแม่ทัพไม่มากนักแล้ว! พลังธาตุมืด: 8560/9000 (ระดับ 9 ดาว) สีหน้าของหวังเถิงดูแย่ลง เขาสัมผัสไม่ได้เลยถึงการเลื่อนระดับของพลังธาตุมืดนี้ อย่างไรก็ตาม มันก็สมเหตุสมผลที่พลังธาตุมืดจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล เพราะมีตัวตนมืดจำนวนมากบนสนามรบ ดังนั้นย่อมมีแต้มคุณสมบัติพลังธาตุมืดตกหล่นอยู่มากเป็นธรรมดา ถึงอย่างนั้นก็ยังแปลกอยู่ดี พลังธาตุมืดของเขาเลื่อนจากระดับ 7 ดาวขึ้นไปถึง 9 ดาว มันเพิ่มขึ้นถึงสองระดับเต็มๆ แต่เขากลับไม่รู้สึกอะไรเลย! เรื่องนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร? เขาหาเหตุผลไม่ได้ เขารู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่างกำลังหลุดมือไป ความรู้สึกนี้ไม่ค่อยดีนัก ตามปกติแล้ว ทุกครั้งที่ระดับเพิ่มขึ้น พลังจะก่อตัวจากแกนพลังแล้วไหลเวียนขึ้นไปตามกระดูกสันหลังสู่แกนพลังถัดไปและสะสมอยู่ที่นั่น ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นนั้นไม่น้อยเลย ดังนั้นเขาควรจะสัมผัสถึงมันได้ หวังเถิงทำใจให้สงบและเริ่มตรวจสอบร่างกายด้วยจิตสำนึกของเขา เขาค้นหาแกนพลังที่ 9 ที่สว่างขึ้นมา ในไม่ช้าเขาก็พบปัญหา พลังธาตุมืดไม่ได้ถูกเก็บไว้ภายในแกนพลัง แต่มันกลับหลอมรวมเข้ากับตัวแกนพลังของเขาโดยไม่รู้ตัว พื้นผิวของแกนพลังที่ 9 ของเขาถูกปกคลุมด้วยลวดลายสีดำหนาทึบ ถ้ามีใครขุดแกนพลังของเขาออกมาจากร่างกาย พวกเขาอาจจะคิดว่าเขาเป็นตัวตนมืดตนหนึ่งก็ได้! แกนพลังดูเหมือนถูกปนเปื้อน มุมปากของเขาสั่นระริก เขาไม่รู้สึกว่าตัวเองกำลังกลายเป็นตัวตนมืด แต่ความรู้สึกที่ทุกอย่างกำลังจะควบคุมไม่ได้นั้นไม่ใช่เรื่องดีเลย ‘ระบบ นายไม่ได้บอกเหรอว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด?’ ‘นี่นายวางแผนจะเปลี่ยนร่างโฮสต์เพราะเบื่อฉันแล้วหรือไง?’ ‘ระบบ นายเปลี่ยนไปนะ!’ หวังเถิงตะโกนก้องอยู่ในใจ น่าเสียดายที่ระบบยังคงเย็นชาและห่างเหินเช่นเดิม มันไม่คิดจะตอบกลับเขาเลย “เจอตัวแล้ว!” ทันใดนั้น หวังเถิงได้ยินเสียงหัวเราะอันชั่วร้าย ตัวตนมืดเผ่ามนุษย์หมาป่ากำลังพุ่งตรงมาที่เขา ตู้ม! มันตวัดกรงเล็บแหลมคม ต้นไม้ที่ใช้ซ่อนตัวของหวังเถิงถูกตัดขาดด้วยรัศมีกรงเล็บสีดำสองสาย จากนั้นรัศมีกรงเล็บเหล่านั้นก็ยังคงพุ่งตรงมาที่หวังเถิง หวังเถิงหรี่ตา เขาประมาทเกินไปเมื่อครู่นี้ พลังที่ผันผวนตอนที่เขาเลื่อนระดับคงดึงดูดความสนใจของเจ้ามนุษย์หมาป่านั่นเข้าให้แล้ว เขาไม่รอช้า รีบกระตุ้นพรสวรรค์มิติของตนทันที อากาศด้านหลังเขาสั่นไหวเล็กน้อย ในเวลาเดียวกัน รัศมีกรงเล็บก็มาถึงตรงหน้าเขาแล้ว ลมที่แหลมคมและรุนแรงเฉือนแก้มของเขาจนเกิดแผลเล็กๆ เลือดหยดลงมาจากบาดแผล หวังเถิงจ้องมองกรงเล็บสีดำนั่น จากนั้นเขาก็ยันพื้นและพุ่งตัวถอยหลังอย่างรวดเร็ว ฉัวะ! วินาทีต่อมา กรงเล็บสีดำแหลมคมได้ฟันร่างเงาที่หลงเหลืออยู่ของหวังเถิงจนขาดสะบั้น อีกด้านหนึ่ง ร่างจริงของหวังเถิงปรากฏตัวขึ้น เหงื่อเย็นไหลซึมออกมาบนหน้าผาก เขาหันหลังกลับและรีบวิ่งหนีต่อไปโดยไม่ลังเล “นั่นมัน… พลังมิติ!” สีหน้าของไซเลอร์เปลี่ยนเป็นน่ากลัว ดวงตาของมันเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ คราวนี้เพราะระยะห่างที่ใกล้เข้ามา มันจึงสัมผัสได้ถึงที่มาของพลังลึกลับนั่น มันคือพลังมิติ ไม่มีทางผิดแน่ มนุษย์หนุ่มผู้นี้สามารถหยั่งรู้พลังมิติได้! ทว่าเขาเป็นเพียงนักรบระดับ 7 ดาวเท่านั้น แม้ว่าเขาจะเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับ 8 ดาวเมื่อครู่นี้ แต่มันก็ยังห่างไกลจากขั้นแม่ทัพมากอยู่ดี แต่ถึงอย่างนั้น ก็มีนักรบขั้นแม่ทัพเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถใช้พลังมิติได้ มีเพียงผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นแม่ทัพเท่านั้นที่อาจจะพอสัมผัสประตูของพลังมิติได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้มันได้อย่างราบรื่นเหมือนมนุษย์หนุ่มผู้นี้ สายตาของไซเลอร์วูบไหว มันแค่นเสียงฮึดฮัดแล้วเหยียบพื้นจนกลายเป็นร่างเงาพุ่งไล่ตามหวังเถิงไป คำตอบจะถูกเปิดเผยเมื่อมันจับมนุษย์หนุ่มผู้นี้ได้ มันไม่เชื่อหรอกว่ามนุษย์หนุ่มผู้นี้จะใช้พลังมิติได้ไม่จำกัด เมื่อถึงขีดจำกัดเมื่อไหร่ เขาก็จะต้องมาอยู่ในกำมือของมัน หวังเถิงรู้สึกว่ามนุษย์หมาป่าที่ไล่หลังมานั้นใกล้เข้ามาทุกที เขาเริ่มจริงจังขึ้น เพราะความผิดพลาดของเขาทำให้ระยะห่างสั้นลงมาก และความได้เปรียบของเขาก็หมดลงแล้ว เขาจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นไม่ช้าก็เร็วเขาต้องถูกจับได้แน่ หวังเถิงกัดฟันแน่นและตัดสินใจ ด้วยความสามารถในปัจจุบัน หากเขาทุ่มสุดตัว เขาอาจจะมีโอกาสสังหารศัตรูได้สัก 10% ถึง 20% แม้ว่าโอกาสจะมีแค่ 10% หรือ 20% เขาก็ต้องทำ หากไม่ทำ ความตายคือทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ ในขณะนี้ การมองเห็นของเขาครอบคลุมทั้งของตัวเองและของเสี่ยวไป๋ที่อยู่บนฟ้า มีคนเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่รับรู้ถึงการมีอยู่ของเสี่ยวไป๋ ในป่าดิบชื้นท่ามกลางหุบเขานี้ มันเป็นตัวช่วยที่ยอดเยี่ยมสำหรับหวังเถิง เขาอาศัยความสามารถในการแชร์การมองเห็นของเสี่ยวไป๋เพื่อค้นหาตำแหน่งของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้อย่างแม่นยำ ตอนนี้เขากำลังเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ไว้ให้เจ้ามนุษย์หมาป่านั่น ไม่นานหลังจากที่เสี่ยวไป๋ดูดซับแกนสัตว์อสูรธาตุไฟระดับ 4 ดาว หวังเถิงก็ได้ป้อนแกนสัตว์อสูรระดับ 5 ดาวให้มันไป เสี่ยวไป๋มีพรสวรรค์สูงส่งและโหยหาการต่อสู้อยู่เสมอ ด้วยความช่วยเหลือของหวังเถิง มันสามารถเลื่อนระดับขึ้นสู่ระดับ 5 ดาวได้อย่างสำเร็จ แม้ระดับนี้จะไม่ได้สูงหรือต่ำ แต่มันก็ถือว่ารุดหน้าไปเร็วมาก ท้ายที่สุดแล้วมันเพิ่งมาอยู่กับหวังเถิงได้ไม่นานก็สามารถมาถึงระดับนี้ได้แล้ว เมื่อความสามารถของมันเพิ่มขึ้น ระยะการเชื่อมต่อกับหวังเถิงก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว หวังเถิงสั่งให้เสี่ยวไป๋บินลึกเข้าไปในแนวเทือกเขาโดยใช้พลังจากพันธสัญญาคู่หูจิตวิญญาณ เขากำลังมองหาบางอย่างในหุบเขา ไม่นานหลังจากนั้น ในที่สุดเขาก็เห็นแสงสีแดงฉานของพลังธาตุไฟที่เจิดจ้าผ่านการมองเห็นของเสี่ยวไป๋ ‘เจอแล้ว!’ หวังเถิงดีใจอย่างยิ่ง เขาเปลี่ยนทิศทางกะทันหันแล้วพุ่งตัวไปทางซ้ายของป่า มนุษย์หมาป่าที่ไล่ตามมาถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง มันขมวดคิ้ว มันไม่ใช่คนโง่ ดังนั้นมันจึงเห็นได้ว่ามนุษย์หนุ่มผู้นี้ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับป่านี้เป็นพิเศษ เขาสามารถหาตำแหน่งของสัตว์อสูรและสร้างปัญหาให้มันได้ตลอดเวลา มนุษย์หนุ่มคนนี้ยังมีกลเม็ดอะไรอีกกันแน่?